Et pollutione noccurna3
XXXVIII
abud quos tale nihil timendū eſt.1 1Conſideratio. Vui.Oſſibile ē abſqꝫ vlla rep̄hēſiōe/ ⁊cū merito aliquē ſomno pollutūſacroſctā myſteria ꝯtingere atqꝫcelebrare. Patet ꝯſideratio ex deductōe p̄cedentiū. Ad dignā itaqꝫ celebrationē ſufficit p̄paratio talis/ q̄ nō relinqͣt ꝯſcientiā pctī mortal̓. aut impedimēti legitimi.⁊ q̄ deuotionē atqꝫ reuerētiā ad ſacramentūpenitꝰ nō excludat. Sed pollutū mō dictopoſſibile ē iſta ī ſe ſentire/ nō lōge poſt taleꝫpaſſionē. īmo ꝙ humilior. deuotior ⁊ ordīatior ⁊ reuerētior ad ſacr̄m accedet. Conſtateī ꝙ obſcenitas hūorꝭ iſtiꝰ cū ſuis reliquijsnō ꝑpetuo durāt. nec ꝑpetuo a celebratōe īpediūt. ⁊ ſi dat̉ ſpaciū. xxiiij. horaꝝ ſicut Albertꝰ determīare videt̉/ poterit aliqͥs vna hora purgatior effici qͣꝫ aliꝰ ī cētū. Cur nō itafiat ad celebrādū ſil̓r aptior? Porro ſi timeaturreuerſio taliū illecebraꝝ et paſſionuꝫ tꝑecelebratōis. Pn̄t vtiqꝫ ⁊ ī oībꝰ ꝯtingere. velex aſpectibꝰ ſol̓ pͥoribꝰ. vel ex corruptela nature. vl̓ diabolica oꝑatōne. ¶ Hec nr̄a ꝯſideratio maxime locū hꝫ ī religioſis viris ⁊ ꝯtēplatiuis. quoꝝ ē ad deū facil̓ ꝯuerſio ꝓpterfortē habituatōeꝫ. ꝓpter etiā carnis ſubiectionēdū vigilāt. Raro aūt apud ſcl̓ariter viuētes/ aut nouā bn̄ viuēdi formā inchoantes/ talis tepētina ſeu leuis recollectio deuotōis inuenit̉. Ceſſare eos idcirco aut tardiaccedere ad ſacramētū hoc reuerēdiſſime tractandū cōuenit. ¶ Habet p̄terea locū noſtraꝯſideratio vbi illuſio demonis noſtrā deuotionē impedire volētis/ ꝑſpicit̉ aliquibus indicijs. neqꝫ cedere debemus eideꝫ ſꝫ obnitipotius. Ubi ſubinde timet aliqͥs ſacerdoſ d̓ſcādalo ſi nō celebret. Ubi deinceps teneturaliqͥs celebrare vel ex ſuſcepto officio. vel excōmiſſione. vel mutua viciſſitudine ⁊ cōformitate ad reliqͦs cū quibꝰ viuit. quēadmodūſunt religioſi pene oēs. ¶ Attendēduꝫ hic ꝙnullus palā tenet̉ ꝓpriū defectū vel infirmitatē occultos ꝓdere. vtplurimū cautiꝰ eſt atqꝫ diſcretius cōtegere. Prodit aūt ſeip̄m talnō celebrās. ſcandalizatqꝫ frequēter. et cogitationes varias aſcēdere facit ī corda aliorū¶ Nolo tamē p̄iudicare nec poſſū nec debeoꝑ hec dicta mea quibuſcūqꝫ inſtitutōibꝰ religioſorū ſi aliqui ſint ad oppoſitū. veꝝ ē nempe illud apl̓i. Quilibet in ſuo ſenſu abundetSed dixi interim qͥd mihi dicēdū poſſe vi-
det̉/ ſi nuda cogitet̉ veritas apud habenteslibertatē legis xp̄i. ¶ Opponat forſan aliqͥsde fornicarijs/ ꝙ ſimilit̓ in breui poſſent recolligere ſe ⁊ ab om̄ibꝰ peccati reliquijs animaꝫ extergere. poſſent igit̉ ſtatim celebrare.Opponeret alius de cōiugatis. apud quospoſſibile ē peccatū ī ſua cōiūctione nō ꝯmitti qui tn̄ de cōmunione ſeꝑandi vident̉. Adhec dicere poſſumꝰ. Primo ad vltimū ꝙ doctorū famoſoꝝ ſnīa eſt tales ꝯiugatos ſi accedāt ex deuotōe/ p̄ſertim diebꝰ ſolēnibꝰ nōpeccare. qn̄ vel affectu ꝓlis gignēde. vel reddendi debiti/ aut incōtinētie vitāde cauſa cōmixti ſunt. nec obſtaculū aliud ē. Ad pͥmuꝫnō aliud ꝓ nūc dicimꝰ/ niſi ꝙ rariſſimū hoceſſet. de his aūt que vix aut nunqͣꝫ eueniūt/doctores parū tractāt. Si tn̄ īmineret graue ſcandalū ꝓ omiſſione. ſi p̄terea grādis cōtritio cōcurreret. ſi deniqꝫ magꝭ ex ſurreptione diabolica aut vehemēti tēptatiōe tale flagitiū apud ſe raꝝ cōmiſiſſet. audeat qͥ ꝓfundius ſapit talē prohibere. fateor nō audeo.In hoc caſu ⁊ alijs (ſicut ꝑſpicuū ē ex p̄miſſis) relinquendi ſunt multi ſue cōſciētie ⁊ iudicio circūſtantijs om̄ibꝰ quas prudētia circumſpicit indagatis.¶ Cōſideratio. ix.Recipue ex diuīo munere ⁊ nō exInr̄a induſtria ſeu p̄paratōe reddimur digni myſterioꝝ ꝑticipatōeſacr̄oꝝ. ¶ Hec ꝯſideratio ſi cū ſapore intimo maſticet̉ hūi. iabit nos vehemēter. Et ꝓfecto hūilitas ſola ē q̄ diſponit addignificationē et p̄parationē ꝓ tal̓ tātiqꝫ hoſpitis ī aīe cenaculo ſuſceptōe ¶ Scio hoīeꝫqͥ taliter ī ꝟitate cōperit/ nūqͣꝫ potuiſſe ad qͥetā ⁊ ſerenā diſpoſitionē celebrādi ꝑtigiſſe qͦuſqꝫ diffidēs de om̄i ſua īduſtria ⁊ labore ⁊ſollicitudīe ⁊ p̄ꝑatōe ꝑ ꝯfeſſiōꝫ aut al̓s. īmolauit ī ara cordis bouē ſuꝑbie. dixitqꝫ ī aīoꝯtrito ⁊ hūiliato cū Daniele. Dn̄e nō ī iuſtificatōibꝰ meis ꝓſterno p̄ces meas an̄ te. ſedī tuis miſeratōibꝰ multis ⁊ magnis. Et rurſus cū ꝓpheta. Ego aūt ī multitudīe miſericordie tue ītroibo ī domū tuaꝫ. adorabo adtemplū ſctm̄ tuū in timore tuo. ⁊ ſil̓ia q̄dā. qͦrū aliqͣ ſcpͥtis inſeruit. ¶ Plane īduſtria nr̄a⁊ p̄paratio qͣles agere ꝯueniēter poſſumꝰ/ reqͥrunt̉. eis tn̄ ſi innitimur fallimur ⁊ cadimꝰ.aut tanqͣꝫ ſi qͥs baculo arūdineo ſuſtētet̉/ vacillamꝰ. neqꝫ habitamꝰ ī adiutorio altiſſimidū nr̄is meritꝭ fidimꝰ. vl̓ ī pctōꝝ ſola recor-