De preparatōe ad miſſam

datōe torq̄mur. Nimiꝝ ſi tūc ī ꝓtectōne deiceli nequaqͣꝫ ꝯmoremur. qua deficiēte ꝓtection qͥs ſubſiſtet? ¶ Fuit cuidā ꝑ ſomniū oſtēſa viſio tal̓. Precipitatꝰ in cloacā erat. ⁊ a qͦdā baculo ſtercoribꝰ infixo ſuſtētari ne ꝓfūdaret̉ ſatagebat. Atuero baculꝰ ille fundotenus demittebat̉ aſſidue cū fetore intolerabili. ſentiēs ille ꝑiculū tota mēte ad dn̄m conuerſus/ relicto baculo ꝯfeſtim ereptꝰ ē. Sane ꝯſcīa noſtra quātūlibet mūda ē cloaca q̄dā plena ſtercoribꝰ fedis defectuū qͦtidianorū. baculꝰ ille nr̄a ē induſtria ꝑ quā emergere q̄rimꝰ. ſꝫ ꝓculdubio qͦuſqꝫ leuemꝰ ocl̓os īcelū vn̄ veniat auxiliū nob̓ qͦuſqꝫ fiduciā noſtrā totā ī deū iactemꝰ/ quāto plꝰ innitimurſolo nr̄e īduſtrie bacl̓o/ tāto ī ꝓfūdiorē abyſſū noſtre pͣuitatis demergimur ⁊ nō niſi fetorē tetꝝ ⁊ horridū reportamꝰ ¶ Quid gͦꝫ (diceret aliqͥs) tēptabimꝰ ne deū. aūt pleni ꝯſcientia pctōꝝ/ indeuoti. ſordidi. diſtracti ⁊ diſtēperati ad ſacram̄tū hoc ſalutifeꝝ ſub ſpe miſcd̓ie ſolius accedamꝰ? Dixi iam vt agat noſtra induſtria qd̓ poterit. vt ſit abſqꝫ cōſciētia pctī mortalis. Sed in illa nequaqͣꝫ ſpemus. alioqͥn ſuꝑbimꝰ. alioqͥn maledictionēincurrimꝰ. qui ponimꝰ fiduciā in hoīe. ⁊ carnē brachiū noſtꝝ. Agnoſcamus ꝙ oēs iuſticie noſtre ſunt vt pānꝰ mēſtruate. aut velut leproſi faſcie. ſuꝑ quibꝰ ſtillamus qͦtidie ſaniēpeccatoꝝ. Qua frōte igit̉ qua ve audacia infectionē ad placandū deū audebimꝰ oſtēdere. Caueamꝰ ne potius irritet̉. Plane ſic eſt.Si mille annis valeret aliquis ſe diſponeread dignitatē celebrationis. nec ſic ꝑ ſe attingeret Quid idcirco ī breui morula facere poteris ꝯiectura? Interrogat ſe freq̄nter ille cuius ſupͣ memini/ ſi dignꝰ ē accedere/ ſi ſufficiēter p̄paratus. heſitat pͥmū. tremiſcit reformidatqꝫ. Tandē ſic rn̄det ſibijpſi. Interim qͣꝫtuꝫ in me eſt nihil deo ꝓpicio de certo mihiſum ꝯſciꝰ ſuꝑ pctō mortali. aut peccādi propoſito. pctā etiā venialia nō cōfeſſa nequaqͣꝫobſiſtūt. Scio etiaꝫ ex aduerſo ꝙ iuſtus eſtdn̄s. qͥ ſi velit exqͥrere vehemēt̓ debita mea.ſi iniqͥtates obſeruare. ſi mecū ī iudicio cōtēdere. neqꝫ ſuſtīebo neqꝫ potero rn̄dere vnuꝫꝓ mille quātūlibet lotꝰ fuero. attritꝰ. confeſſus. lachrimoſus. Quid iſta ſūt? ve mihi ſinō cū miſcd̓ia magna valde dijudicer quidſcire poſſim/ ſi forte lateāt me vicia mea. meriii quidē excecari/ qͥ viſu meo ſpūali pͥmitſupͣ modū abuſus ſū. dū vidēs bonū id adimplere ꝯtēpſi? ¶ Hoc vnū ſcio ꝙ apud do-

minū miſcd̓ia ē/ ⁊ copioſa apud eū redēptō/ꝙ pietatis eius fontē nulla pōt noſtra iniqͥtas euincere vel ſiccare. ꝙ ſi decreuerit ſaluare nemo ē qͥ cōdemnet. Precipit vt ſperē ineo. ⁊ me totū in ſuas manus ꝓijciaꝫ. obediovt poſſum. Nō ē crudelis aut mēdax. veniētem ad eū nō eijciet foras. ꝓuolutū ſuis pedibꝰ nō īdignāter abijciet. p̄uenit me demūin bn̄dictōibus dulcedinis/ dū mihi diſpliceo. Spero equidē ipſe qͥ cepit ꝑficiet ⁊ illumīabit abſcōdita tenebraꝝ/ ne vnqͣꝫ obdormiam ī morte. ¶ Fornicata es o aīa mea cūamatoribꝰ tuis. Iubꝫ piꝰ ſpōſus ꝑ os ꝓph̓icū vt r̄uertarꝭ. mō etiā te ſuſcipiet. Et ſi millies abſceſſeris. ꝯtēpſeris. irriſeris. te veniēteꝫnō repudiabit. penitentē nō aſpernabit̉ Siqͥs ex hoībꝰ talia diceret/ crederes ⁊ aſpirareſ⁊ accederes. deꝰ hͦ dicit. deꝰ hoc pollicet̉. īmodeꝰ hoc imꝑat. ⁊ tu diffidēs nō accedes Nōē aliud ꝯſiliū o aīa mea. In ſua igit̉ veritatenō tua vanitate fidēs voluntarie ſibi ſacrifica. ¶ Immūda es. accede mūdāda ad fontēpuritatis incōtaminabilē. Eſurꝭ accede paſcēda ad panē viuificū ⁊ īdefectibilē. Egrotaſ erit hoc efficaciſſimū tue īualitudini medicamētū. Fluxū paterꝭ. nec ſanari potes amedicꝭ tuis .ſ. exercitijs. tāge plena fide cuꝫemorroyſſa Martha ẜm Ambro. fimbriaꝫveſtimēti Ieſu/ ſacroſctāꝫ vicꝫ hoſtiā/ vt purgeris. Si ꝑcuſſā te ſentꝭ a ſerpentibꝰ ꝑuerſarū tēptationū/ qͥd reſtat niſi vt ſerpentē xp̄meleuatū inſpicias? Si dicis cū ꝓph̓a. Qm̄vnica ⁊ pauꝑ ſū ego. ꝑticeps eſto ſacroſāctihuiꝰ myſterij. habebis xp̄m comitē fidū ⁊ hoſpitē ditiſſimū. Cecā te fortaſſis debilem etclaudā ꝯq̄reris. memīeris qm̄ tales ad cenāmagni regꝭ inuitant̉ ⁊ ītrare ꝯpellūt̉. Lubrica ſuꝫ inqͥes ⁊ inſtabil̓. ſꝫ hic panis ꝯfirmatcor. Triſtis es ⁊ anxia. ſed vinū hoc letificatInquietāt te ⁊ turbāt pl̓ima. adhere ei qͥ turbidos fluctꝰ ſedat/ qͥ ē pax nr̄a/ qͥ ait. Inmūdo p̄ſſurā. ī me pacē habebitꝭ. Peregrinarꝭ adn̄o. ſed in fortitudine cibi huiꝰ ambulabisvſqꝫ ad mōtē dei Quid ergo tādē formidas?Quid expaueſcis o aīa mea? Quare ⁊ qͦuſqꝫꝯturbas me? Spera ī deo ⁊ liberabit te. enutriet te. nō cōfundet te. ¶ Suſpirabūda forte q̄ris/ vbi ē deus tuꝰ? In hoc certe ꝯuiuioin quo xp̄s ſumit̉. recolit̉ memoria paſſiōiſ.mēs implet̉ gr̄a ⁊ future gl̓ie nobis pignusdat̉. Crede hoc bona ⁊ ſimplici fide. nec curioſa diſcuſſerꝭ exiſtētie modū. ſufficiat tibiꝙ nō ē hic mō alioꝝ corporū/ ſuis locis cō-