Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſollicitudine

īcut reuerēter/ ita alacriter dn̄o aſſiſtatꝭpigri/ ſomnolēti/ oſcitātes parcētes vocibꝰ/ p̄ſcindētes v̓ba dimidia/ nonintegra trāſiliētes. fractis remiſſis vocibꝰ muliebre quoddā balba nare ſonāteſſed virili vt dignū ē/ ſonitū affectu vocesſctīſpūs depromētes. Pure ꝟo / vt nil aliud pſallitis qͣꝫ qd̓ pſallitꝭ cogitetis. Spūsem̄ ſanctꝰ illa hora gratuꝫ recipit qͥcquidaliud qͣꝫ debes neglecto eo qd̓ debes obtuleris Pſalmodiā multū ꝓtrahamꝰ ſꝫ rotūda viua voce cantemꝰ metꝝ finē ꝟ̓ſus/ſimul intonemꝰ ſimul dimittamꝰ. punctuꝫnullꝰ teneat ſed cito dimittat. poſt pūctū boᵐ pauſam faciamꝰ. nullus an̄ alios inciꝑenimis currere p̄ſumat. aut poſt alios nimiūtrahere vel punctū tenere. ſil̓ cātemꝰ. ſil̓ pauſemꝰ ſemꝑ in auſcultando. Hec ille. Particula quinqͣgeſimaſeptīa.Onfitemur expediēs ꝓpt̓ minꝰ inſtructos et nimis lr̄ales aliqͣ dicere.Et pͥmo hec ē exhortatio p̄ceptio. Moneo vos inqͥt Sꝫ tn̄ aliqͣ videt̉ aſſeri d̓inā obligatiōꝫ īſinuāt. vt illd̓. ſpūsſctūs illa hora gratū non recipit ⁊c̄. In dicto difficultas maior pēdet. qm̄ de ꝑcēdovocibꝰ nec remittēdo ꝯſtat corꝑal̓ excuſatdebilitas. Illa p̄cipue turbatōem capitisin leſionē iudicij rōis affert. cui ꝑiculo ſupiores tota vigilātia tenēt̉ ī vniuerẜ ſinguliſoccurrere. facto oꝑtet ī alia vexatōe velcorꝑali nimiū pios. Sꝫ labore dolore de vexatiōe corꝑali letari ī ſpū ꝓpt̓ mercedē quā vnuſqͥſqꝫ recipiet ẜm ſuū laboreꝫ/ad quē naſcit̉ ſicut auis ad volatū. Particula qͥnqͣgeſimaoctauaAOn ꝑcētes inqͥt vocibꝰ/ certeſuadet vocē clamoſā. talē veenaꝝ/ cerebri/ vitaliū ruptiua ſit.E deniqꝫ comp̄hēdit debiliores. In qualiū numero ſcribēs Bern̄. ſepe fuit aſcriptꝰ.Alioquin tanta ſcribere euꝫ vel dictare/ clamor ille continuatus tuliſſet. Particula. lix.Tuero de vocal̓ orōnis attētōe ml̓ti/ multa dixerūt/ multa ſcpͥſeruntItēptauit ꝟo nr̄a ſollicitudo ſi poſſꝫhec difficultas ad pauca claraqꝫ reſolui Et.occurrit nob̓ diſtīctio tal̓. Sūt ī orōe vocali tria. vnū modū materie. aliud modūIforme. terciū modū finis cuꝫ forma ſepecōīcidit. Matīa or̄onis ꝯſiſtit ī v̓bis. For

ma ī ſenſu v̓boꝝ. finis ī eleuatōe mētꝭ ad deum Et finis duplex ē. vnꝰ fūdatꝰ ꝯformitad ſēſū ꝟboꝝ. p̄t dici finis ꝓximꝰ. aliꝰ ēdatꝰ vndecūqꝫ diuerſa/ lꝫ ꝯͣria. Ex diſtinctōe eliciunt̉ ꝓpoſitiones que ſequūtur Particula ſexageſima.At̓ia orōis cadit pͥncipal̓r ſub p̄cepto/ ſic oras abſoluit̉/ ſiue cogutetactual̓r ſiue/ ſiue vaget̉ mente vl̓corꝑe. ꝓferat orōis v̓ba. vel ꝓferētes audiat iuxta qͣlitatē orōis. Alioqͥn eēt ſaluaoīs caro. Et patet exemplis explanatōeceptoꝝ diuinoꝝ. vt de ieiunio honore parētuꝫ. ſūt pctā ſi fiāt ex gr̄a. Siimpleat̉ ſꝑ intētio p̄cipiētis et finis. ſic̄ alibipꝫ latior deductio. Sic em̄ dicimꝰ agensopus pnīale ꝯfeſſorē impoſitū. qͣꝫuis fiat in pctō. non tn̄ tenet̉ iterare. vt exepli gra.dare iteꝝ ſex ſolidos. vel ieiunare. vel orōescertas repetere. veꝝ ē talis ſatiſfactio ēreconciliās deo ꝓpter impedimentū pctī. ettn̄ rōne oꝑis ē adquitās. hoc ē ab obligatōeſoluēs. etſi ſit deo reconciliās. tn̄ agēsideo peccat/ qͣꝫuis ſit in peccato. Particula. ixi.Enſus orōnis cadit ſub p̄cepto. Gvt recogitet̉ ſemꝑ vel intelligat̉. Patet de illr̄atis idiotis. Patꝫ de cāticis in tubis organis. Patet de paſſibꝰ obſcuriſſimis canticoꝝ maxime ꝓphetaliū dequibꝰ accipit̉ myſtice/ tenebroſa aqua ī nubibꝰ aeris. iterū. Nubes caligo ī circūitueiꝰ. Patet inſuꝑ de multis ſcripturis habētibus in ſuꝑficie v̓ba carnalia plꝰ incitarentrecogitata mētes imꝑfectoꝝ ad lubricitateꝫ(qꝛ nonduꝫ ſpūalis ſenſus capaces ſunt) qͣꝫad ſpūalem deuotionē. Sunt alie narrationes quedā valde ſteriles in ſuꝑficie lr̄oli/ habētes tn̄ aliquid ſuauitatꝭ ſpūalis/ ſi apudillos. apud tamē alios ꝑfectos forti meditatione ſciūt ſugere mel de petra/ oleūqꝫ ſaxo duriſſimo/ quales inueniunt̉ pauciſſimiCeteris ꝟ̓o quid niſi faſtidiū vel nauſeā velmentis ariditatē taliuꝫ diſcuſſio rumīatioſola proferret vel afferret. Particula ſexageſimaſcd̓a.Ropterea dicamꝰ ꝯſeq̄nter conforniter ad ſanctū Thoma rationē. finis ī orōne pͥncipal̓ eſt eleuatiomētis ī deū mediate vl̓ īmediate. directe velindirecte. pͥncipal̓r vel occaſionatiue. Orāsꝟo poteſt cōſequi finē iſtū recogita-