Eccleſiaſticorum
XXXVII
¶ Concluſio decimaquinta.¶ Particula quinquageſima.Ecipiēs tꝑalia dū defraudat ſe ⁊ ꝓximū d̓r interp̄tatiue defraudare deum. qm̄ deꝰ ē pͥnceps ſupremꝰ/ curāhabēs hoīm. ⁊ reputas ſibi bn̄ vel male fieri qd̓ eis fit. ⁊ inde ꝯſurgit meritū nr̄m apudip̄m. Facit ad hͦ ꝑabola illa d̓ oꝑbꝰ miſcd̓ieꝯmemorādis ī die iudicij. Uerū tn̄ appropͥatiꝰ d̓r aliqͥd ī defraudationē dei fieri/ dū directe ⁊ immediate dimittit̉ illud qd̓ ad gloriā ſuam celebrandā ⁊ recolendā fuerat inſtitutum. ¶ Concluſio. xvi.Particula. ii.Ecipiēs tꝑalia/ p̄ſertim cōitas ꝓ ſeꝘ ⁊ ſucceſſoribꝰ/ dꝫ cū bona fide ⁊ ſagaOci diſcretōe diligēter ī recipiēdo conſiderara pͥmo qͥd licꝫ ſcd̓o quid decet tercioqͥd p̄t ⁊ expedit/ nedū ad pn̄s ſꝫ etiā ad futuru. Euenit itaqꝫ ſic̄ ī agētibꝰ iter lōgū. ꝙ paruū pōdꝰ ī ſe/ ī pͥncipio aūt ꝓ pauco tꝑe ſit tolerabile qd̓ ꝑ ſucceſſiōꝫ ꝯtinuā reddit̉ velutīportabile Sic d̓ ꝑuis ⁊ paucꝭ ſuffragijs dūvl̓ iūgūt̉ alijs vl̓ ꝑpetuāt̉/ poſſumꝰ iuuenire¶ Particula qͥnquageſimaſcd̓aOde ꝙ mēoria hoīm labil̓ ē. Ꝙ p̄terea ſuꝑueniētes nō de facili ſuā attentionē applicāt ad inſolita. Ꝙ inſuꝑ cuſtodiēda eſt qͣꝫtū ꝯmode fieri pōt vniformitas apud fratres. ſicut ī cibis. veſtibuſalioqꝫ ꝯuictu. ſic in officio ⁊ cātu alioqꝫ ritu⁊ ita de ꝯſideratōibꝰ hmōi. ¶ Fiūt nihilominus frequēter obligatōes ī oppoſitū. aut ꝓpter īaduertētiā īcōſiderationēqꝫ recipiētiū.aut vrgēte penuria. aut ꝓpt̓ ꝯplacētiā ꝯferē.tibꝰ faciēdā. aut qꝛ nō audēt recipientes apponere ꝯditōes ꝓ ſeip̄is licitas. decētes ⁊ expediētes. ¶ Quare ſic? qꝛ nō placerēt ꝯferentibus. quales ſunt carnales ⁊ ſpūaliū n̄ capaces. maxime eoꝝ q̄ regularis diſciplīa cōſtituit aut reqͥrit. Deniqꝫ fit hoc ꝓpter auariciā recipiētiū ⁊ eoꝝ turpē queſtu. qͥ caſus palā ſtatim hꝫ culpā. ſiue fiat ī augmentū p̄terneceſſariū iā fundatoꝝ cenobiorū. ſiue multo ampliꝰ ſi querat̉ noua fieri fūdatō ꝑ fas.ꝑqꝫ nefas ad faciendum ſibi ſub religionisaugmēto famā. vbi potiꝰ ignominia dici debet que fedis innitit̉ fundamentis.¶ Particula qͥnquageſimatercia.Unt alie intētōes vicioſe qͣs nō oꝑtet oēs hic nūerare. ſic̄ d̓ publicꝭ raptoribꝰ. d̓ vſurarijs. d̓ obligatis ad
reſtitutōꝫ certā. qͥ putant ꝑ fūdatōes ſe qͥtare. qd̓ aꝑtū ē potiꝰ ſemet īuoluere. nō aduertētes v̓bū illud tremēdū ſapiētis. Qui facitel̓ ynā de ſub̓a pauꝑis qͣſi qͥ victimat filiū an̄patrē. Cōſtat aūt ꝙ recipiētes ip̄os/ par pena ꝯſtringit. ſi nō maior aliqn̄. quāto ſpūaliores ⁊ exēplares ſapiētiores inſuꝑ ⁊ timoratiores eē debēt. Proinde qͦ ad reſtitutōes incertas tutior ē receptio. maxīe dū ſuꝑiorꝭ autoritas iūcta erit. Quāuis ſit hͦ ī loco aliqͥdmōſtro ſil̓e circa debentes reſtituere cū ſciātquibꝰ ⁊ qͣlit̓. qͦs citiꝰ induci videb̓ dare cētūtitulo fundatōnis alicuiꝰ/ qͣꝫ decē reſtituere.Adeo ꝓna ē vanitas diligere vanitatē. adeocor humanū ꝓnū eſt q̄rere mendaciū.¶ Particula qͥnqͣgeſimaqͣrta.Eru qꝛ de p̄teritꝭ niſi ꝓ quāto faciūtad cautela futuroꝝ/ nō ē conſiliumSuꝑeſt vnū int̓ cet̓a remediū generale iā tactū. vicꝫ ſuꝑioris interp̄tatio. Profuturis ꝟo ſedula ⁊ crebra recogitatio cum.mutua collatōe ſenioꝝ/ vt deinceps ab om̄iſpecie mala qͣꝫtū poſſibile fuerit/ ſemet abſtineāt. qm̄ deꝰ nō eget fraudibꝰ aut dol̓ nr̄is.vt vel colat̉ crebrius. vel abundantius ſuosalat. aut cultores hos vel illos multiplicet.q̄ multiplicatio nō magnificet leticiā. Seddū facit de ſuꝑfluitate aūt ſuꝑerogatōne neceſſariā obligatiōꝫ affert inquietā ⁊ ſepe dānabilē ſollicitudinē ꝯͣ p̄aſſumptū v̓bū quaſi ꝓ themate. Nolite ſolliciti eſſe ⁊c̄.¶ Particula. lv.Ddamus ad p̄terita ꝓ vberiori do Ectrina de ſollicitudīe/ ꝙ pͥma ⁊ veraſollicitudo ē q̄rere regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. ac ꝓinde (iuxta Petri ammonitiōeꝫ /oēm ſollicitudinē ꝓijcere ī deū. qm̄ ipſi curaē de nob̓. Attn̄ ī q̄rēdo regnū dei ⁊ iuſticiameiꝰ/ q̄ aliter ī regula monachali videt̉ appellari opꝰ dei/ opꝰ d̓ini ſeruitij/ multe ſe ſcrupuloꝝ ſollicitudīes ingerūt. tres noīatiꝫ. Unaqm̄ affligit̉ qn̄qꝫ ſuꝑͣ vires corpꝰ Altera ꝙremanet ariditas q̄dā mētis Tercia ꝙ euagatio cordis ꝯpeſci non pōt. ac exinde videt̉oīs fructus perdi vel pctm̄ ꝯmitti.¶ Particula qͥnqͣgeſimaſexta.Utrit hāc ſollicitudinē ſcrupuloſaꝫverbū btī Bern̄. de mō pſallendi. qͥnō ſatis videt̉ apud multos explebilis ꝓpter tres iſtas rōnes. Dicit em̄ ſic Mo pneo vos dilectiſſimi/ pure. ſꝑ ac ſtrennue diuinis intereſſe laudibꝰ. Strēnue qͥdē vt ſi-