Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticorum 2

XXXVII

rionē attentā ſenſuuꝫ orōnis ꝑticularis queprofert̉. hoc ꝓpter aliquā ex cauſis tactis.qui tamen finis dicit̉ ꝓximꝰ et qͣſi ꝓpriꝰ huicorōni/ debet omni libertate ſpūs/ et abſqꝫ ſcrupuloꝝ ſollicitudine ꝯtentus eſſe/ ſi fi vltimū meditationibꝰ alijs cōſequat̉. Felix ſi dicere poſſet. Oculi mei ſemꝑ ad dn̄m.Meditatio cordis mei in ꝯſpectu tuo ſemꝑLeuāui oculos meos ī mōtes/ vn̄ veniet auxiliū mihi. Felix ſi dat̉ ei ꝯtēplādo volareſi pōt/ vel repere vl̓ more locuſtaꝝ ſemet excutiendo viciſſim ſaltus dare. Particula ſexageſimatercia.Onitio p̄miſſa cātādi Bern̄. non repugnat huic ꝓpoſitōi. Patꝫ qꝛ ſicafficiēs ſe ad deū alias cogitatōeſ elicitas ab īmediato ſenſu lr̄e canit̉/facit aliud qͣꝫ dꝫ neglecto eo qd̓ dꝫ. īmo facitoīno qd̓ dꝫ ꝯformit̉ ad finē a ſpūſctō p̄ſcpͥtū Ueritas ē ceterꝭ paribꝰ expediētiꝰ ē affectōꝫ ſuā exercere iuxta lr̄am ꝓfert̉/ ꝓpt̓ qͣttuor ī ſpāli rōnes. Una ē ſcpͥture veneratōin ſpūſſctūs ſꝑ loqͥ credēdꝰ eſt. Altera ē ꝑticularior eruditō circa miſticos ſub arido lr̄enūcleo clauſos ſenſus. Tercia ē ſuauior aſſuefactio circa qͦtidianos cātus Quarta eſt.maior ſtabilitio circa determīatos affectꝰ qͣꝫcirca vagos iugit̓ nouos. Addat̉ or̄o petat reuelari ſibi ſuauitateꝫ mellei ſenſus ī lr̄efauo latētis. ꝯp̄ſſionē meditatōis/ queꝓrſus fiet niſi dederit deꝰ ꝑuulis intellectū aperiēs theſauꝝ ſuū aque viue.Particula ſexageſimaquarta.Eniqꝫ plurimū cōfert ſi pͥus an̄pus orōnis fuerit cohibitio ſenſuūFexterioꝝ. qm̄ dn̄s ianuis clauſis dedit pacē ſpm̄ſctm̄ diſcipulis. Sit inſuꝑꝯtinua muſcaꝝ inutiliū a facie cordiſ effugatio manufortis attētōis. ita tn̄ qͥn aliqn̄ſit expediēs nihilipēdere ſuā importunitatēplꝰ qͣꝫ importuniꝰ abijcere conari. licetditure ſint ad horā ſuauitatē vngenti. Hocꝯfirmauit vnus patrū exemplo de retentione venti in pallio. alius de catuli latratu. alius de aucarū ſibilo. alius de muliere litigante. aliꝰ de riuo violētior fit obice poſito. alius cachinnātibꝰ terrere pueros volētibꝰ.aliꝰ blaſphemie ſpū. aliꝰ pruritu curioſitatꝭ ſcalpēdo curat̉/ ſꝫ ramuſculos accēdit̉. Eſt aūt curioſitas ſtudiū ea ſciendinos vel decct/ vel expediūt/ vl̓ edificāt. Hāc ꝯp̄ſſit xp̄us ī apl̓is die aſcenſionisHāc ī Petro querēte de ſtatu Ioh̓is qͥd ad

te ait. Un̄ ſub metro cohibebat ſe vnus ditēs. Clauſe qͥd ad terſta. qͥs tu duccor in alta. Fac opus iniunctu/ deinde vacato tibi. Placuit ad confirmationē p̄cedentiuꝫ ponere exp̄ſſum v̓ba ſancti Thome ſuꝑ. iiijdi. xv. materia de orōne. q. ij. arti. iiij.Particula ſexageſimaquinta.Ttētio inqͥt ī orōne pōt eſſe triplex. A Primo em̄ ē attētio ad v̓ba qͥbꝰ pe-timꝰ. ad petitōꝫ ipſā/ ad ea petitōeꝫ ipſā circūſtāt. ſicut ē neceſſitas petit̉ deꝰ rogat̉/ alia hm̄oi. Et q̄cūqꝫ haruꝫattentionū aſſit ē reputāda inattēta oratio. vn̄ etiā illi intelligūt petitōis verbaad orōem attēti eſſe pnt. Sꝫ tn̄ vltima attētio ē laudabilior qͣꝫ ſcd̓a. ſcd̓a qͣꝫ pͥma. Etqꝛ aīa pōt eſſe vehemēter attēta ad diuerſa. ideo pͥma attentio pōt nocere vt mīor ſitorationis fructus ſi ſecundā euacuat. vel ſecunda ſi terciā om̄ino tollat ſed econuerſo. Tamē attētio cōmuniter accipiēdo .i. adaliquod triū p̄dictorū nocet ſed multuꝫprodeſt. Hec ibi. Particula ſexageſimaſexta.Orro circa finem opuſculi poſſumꝰaddere diſtinctōes magiſtrales at̄tentione deuotione affectōe quealibi ſeorſum notate ſunt.Prima diſtīctio duodecim membrorum.Euotio in oratione quādoqꝫ ad Lmittit alias quaſcunqꝫ cogitatiōesniſi ſolius dei. hoc eſt in p̄ſenti vita rariſſimū. vbi vix hora vel dimidia ſit incelo mentis ſilentium. Secūda Deuotio quādoqꝫ recipit aliascogitatōes ſed ꝑtinētes ordinatas. ſoluꝫtales. hoc eſt rarum bonum. Tercia Deuotio recipit cogitatōes imꝑtinētes qͣſi ſuꝑfluas. hoc ē quotidianum Quarta Deuotio recipit ꝯͣrias aduerſas cogitatōes/ vt ſunt vicioꝝ. ꝑiculoſū. Quīta Cogitationū imꝑtinētiū vna qn̄qꝫ ē vehemēs ſuffocās actualē deuotiōeꝫ.ſed auferēs virtualē nec habitualem necvocē. hoc pōt eſſe virtutis exercitiū. Sexta. Alia vehemēs ē tollēs virtualēdeuotionē ſic virtꝰ deuotiōis imꝑataūt ꝯtinuat orōem ſed ꝯſuetudo vl̓ alia. hec neceſſario tollit laudē ab orōne. Septima.3 Alia eſt cogitatio vel affectioqͣi fluctuāſ/ nec excedit ſuffocat deuotio-