Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſollicitudine

ditoribꝰ meis quō vis ſcis. tm̄ vita gr̄ein pauꝑtacula hac me ſuſtētes ſatis eſt. Particula quadrageſimaqͣrta.IOrro nullꝰ debet ī dubitatōem v̓tere/ qͥn ꝑticularis intētio attētio directa deo pro iſtis aūt illis ſit efficacior laudabilior plerūqꝫ. Primo ex gratitudinis v̓tute īgratitudīs euitatiōe. Secūdo ex augmēto deuotiōis affectual̓. quaꝫnatural̓r hꝫ parere bn̄ficioꝝ recordatio ſitia dei ꝯiūgat̉. Dici ſolet veꝝ ē ꝑticl̓ariamagis mouēt. īmo ꝯſiliū eſt duris indeuotis/ vt cogitatiōes tales ſemetip̄os afficiāt/ duꝝ cor emolliāt Tercio qꝛ fit obligationis certior impletio. ad ſerenatiōꝫ ꝯſcīeſatis valens/ exꝑit̉ ſe feciſſe vel facereqd̓ tenet̉ ex ꝯuētione Demuꝫ impedit̉ exhac ꝑticulari recogitatōe ceſſio fieri generalis qualē notauimus. ſed iuuat̉ Particula quadrageſimaqͥnta. Concluſio duodecima.Ecipiēs tꝑalia pōt iterū defraudaMre ſeip̄m/ maledictionē incurritdicit̉. Maledictꝰ qui partē ſuā facitdeteriorē Ueꝝ eſt itaqꝫ opꝰ ſpūale factupro ſatiſfactōe/ valet tātudē multis ſic̄ paucis ceteris paribꝰ. Obligas igit̉ ſe adſatiſfaciēdū alijs/ tātūdē facit ꝓprijsſuis debitis ī hoc mūdo vel in purgatorioqͣꝫtū ſi ꝓprie liberatōi totꝰ īſiſteret. Stabit pro receptōne ſuſtētatōis huiꝰ vite mortalis laborabit ī purgatorio penas luēs ml̓tis annis. Quāuis in caſibꝰ multꝭ charitasad ꝓximū exhibita pie/ recompenſare valethmōi dilationē liberatōis ꝓprie ī augmētop̄mij vite eterne. p̄terea fecit ſe paupe propter deū ſalutē propriā/ rurſus fecit aliūde ſibi amicos māmona iniqͥtatis.dedit quoqꝫ vt reciꝑet. recepit vt daret. Particula quadrageſimaſexta.Aderet loco materia de mēdicitate corꝑali/ vtꝝ vicꝫ obliget̉ recipienęlemoſynā ſub titulo mēdicitatis. ſꝫeſt ſolo titulo reſpectu natural̓ defectꝰ abſqꝫ alia recōpēſatōe ſeu redditōe mutua tꝑali vel ſpūali. alioqͥn eēt vera mēdicitas ſꝫꝯmutatio/ qͣlis ē ī ceteris eccl̓iaſticis reddituatis. Utꝝ inquā talis mēdicans tutiꝰ liberiꝰ viuat apud deū hoīes/ qͣꝫ alij nolūteſſe ꝯtēti ſolo hmōi pauꝑtatis titulo. ſꝫ obligationē iuri diuino naturali ꝯſonā voluntarie cōiungūt. īmo ꝯſeq̄nter laberet̉ hec inqͥſitio/ ſi ſtāt iſti duo tituli parit̓ ī eodē pro

eodē mēdicare. or̄onū vicē ſub obligatōispacto repēdere. Deinde profudius fodiēdoaūt agitādo/ pulcer ꝟitatū theſaurus fulgor apparet ocul̓ infectis. ſed ad exitūpoſite conqͥſitionis ſermo feſtinat. Particula. xMvii. Concluſio decimatercia.Ecipiēs defraudat ſe accipit officiū int̓ceſſiōis/ ip̄e deo diſplicꝫ ī pctīs totꝰ. Fuerunt dixeruntmulta terribilia circa materiā iſtā pctōribus eccl̓iaſticis/ vt ſūt fures latrones intractatōe diſpēſatōe receptōe tꝑaliū/faciūt fructꝰ ſuos. tenēt̉ ad reſtitutōꝫ. necpn̄t inde el̓ynā facere multis ſil̓ibꝰ. quoꝝaliqͣ ſunt exp̄ſſe dānata/ erāt de errore albigēſiū woaldenſiū. nouiſſime vicleffiſtaꝝ huſſitaꝝ. ſumpſerūt occaſiōes errādi exodio zelo/ ẜm ſcīam. ꝯͣ diſcolos moreseccl̓iaſticoꝝ qͦs intuebant̉ magis deteſtādo indignatōe qͣꝫ miſerādo pia orōne etmodeſta redargutōe. Arguēdo p̄terea ſil̓itudines diſpēſatōis tꝑaliū ad ſpūaliaſemꝑ eiſdē pedibꝰ currunt. Particula quadrageſimaoctaua.Oncedimꝰ aūt eccl̓aſtici pctōrespn̄t ī multꝭ caſibꝰ facere fructꝰ bn̄ficioꝝ aūt r̄ligionū ſuos. qͣꝫuis adſecutōꝫ vite et̓ne ſūt digni pane veſcūt̉.qͣꝫuis inſuꝑ ita ſatiſfaciāt deo ſicut iuſti.Sꝫ multa deꝰ ꝯcedit ingͣtis. Nōne pōt exiſtēs ī pctō debēs. x. ſolidos ꝓxīo ſatiſfacereſibi nec obligatꝰ remanere? Nōne poſſet etiānoīe alteriꝰ debitorꝭ qͣſi mediator ſolutionēhāc offerre? Poſſumꝰ ita iudicare pctōribꝰeccl̓iaſticꝭ/ noīe ꝓpͥo qn̄qꝫ / qͣꝫ ī ꝑſona eccl̓ie cuiꝰ mīſtri ſūt/ pn̄t ſe alios adqͥtare. qͣꝫuis ſtat eos tales ſaluari vel mereri Particula quadrageſimanona Concluſio decimaquarta.Ecipiēs tꝑalia ſe defraudat proxi/ ſuꝑinducit ad redditꝰ ꝯſtitutos nouas pro alijs obligatiōes.pͥoribꝰ incōpoſſibiles aut eaꝝ diſtractiuasSūt ſuꝑ pͥorē fūdatōꝫ exēpli gr̄a decē fratrū ſic recipiūt nouos/ vt ẜuitiū hinc augeat̉. Sūt recipiūt ſub tali pacto/ ī oēꝫeuētū debeat ſꝑ fieri ſeruitiū pro collatoribꝰvltimis/ etiā vbi deficerēt ea om̄ia tradiderunt. Cōſtat ī his caſibꝰ ſil̓ibꝰ defraudari pͥores/ qͣlit̓ ipſi poſteriores defraudātes/ vellēt ſibi fieri per eis ꝯſequētes.