Tractatus
Mpliꝰ nō minꝰ pōt papa reciꝑe velpetere pecuniā a bn̄ficiato etiā pͥusqͣꝫ ſit ī poſſeſſione/ qͣꝫ canonici eccleſie cathedralis. qui tn̄ canonici de ꝯſuetudine recipiunt tā pecunias numeratas qͣꝫ obligationē an̄ poſſeſſionis adeptionem.Tercia obiectio.Mplius nō minus rationabiliter.immo rationabilius poteſt papa recipere primas annatas beneficioꝝ/qꝫ recipiunt vel p̄lati inferiores/ vel eccleſiecathedrales vl̓ alique religiōes. quod tamēita fieri frequentius inuenitur.¶ Quarta obiectio.Mplius beneficia multa traduntur ad firmā ſeu penſionem annuaꝫvel in titulo. et recipitur quandoqꝫpars penſionis vel tota penſio/ prius qͣꝫ ſit ꝙde redditibus aliquid acceptum.¶ Quinta obiectio.Mplius quia nō eſt probabile ꝙ ꝑ§tot tempora toleraſſet eccleſia in ꝓmouentibus et promotis/ talem exactionē pecuniarum ſi fuiſſet ſimoniaca deiure diuino. quia nō ſolum qui faciunt mala ſed qui conſentiunt faciētibꝰ (ẜm apoſtolum) digni ſunt morte.Sexta obiectio.Mpliꝰ videret̉ ex his/ ꝙ horribilisꝯfuſio fuiſſet hactenꝰ ī eccl̓ia ꝓpterdefectū tituli ſeu iuris in bn̄ficijs. ⁊ꝯſequēter ī defectu ammīſtratōis ſacramentoꝝ ad populos ꝓpter defectū vel ſuſpenſionē eccleſiaſtice poteſtatis in miniſtris.¶ Septima obiectio.Mpliꝰ qualiter ꝓuideret̉ ſic promo.tis papa vel altero promouente / ſimoniam cōmittente.Sequuntur reſponſiones ad predictas obiectiones.Eſpondendo talibus obiectꝭ dicimus primo/ ꝙ inferunt et conIcludunt aliquas veritates. Ut ꝙofficio pape debeat̉ beneficiū ſuf.ficiens ⁊ condecens. Et ꝙ ab inferioribꝰ ſibi debetur ſubſidium. Et ꝙ illud ſubſidiuꝫpoteſt vel potuit debitis circumſtantijs obſeruatis accipi ſuꝑ fructibꝰ inferioꝝ beneficiorū vbi nō eſt aliter facta pape ſufficiēs ꝓuiſio. ſicut prima ratio ſatis hoc cōcludit tāex iure diuino qͣꝫ naturali/ p̄ſuppoſito diuino. Sed ꝙ fiat exactio vel extorſio ſicut cō-
cluſio loquit̉/ ratio non concludit.¶ Ad ſecundam rationem.Einde cū videt̉ oppoſituꝫ ꝯcludi ꝑſpondet̉ ꝙ lata eſt differētia. quoniſecundaꝫ rationē de canonicis. Ream tales pecunie nō exigunt̉ a canonicis ꝓbeneficio vel officio ſed ꝓ ꝯmunibꝰ oneribꝰſupportandis in quibus canonicꝰ ille particeps erit quo ad emolimentū ꝯmune. ſicutpro fabrica. pro pane. pro pueris de choro.pro clientibus. pro cappa ⁊ ſimilibꝰ. Nō negamus tamen quin apud aliquos modꝰ exigendi nō ſit vſqꝫ quaqꝫ purus ⁊ decens. licꝫnō ꝓprie ſimoniacus.¶ Ad terciam rationem.Einde tercia ratio concludit cōformiter ad primā. Deberet ergo ſimilis eſſe conformitas de nō exigēdofructus an̄ ꝑceptionē eoꝝ/ ſicut nec exigunt̉ab illis de quibus eſt argumentū.¶ Ad quartam rationem.IEinde poſſumus de quarta rōne ſicut de ſcd̓a dicere. ⁊ ſil̓r de ſequētibꝰquo ad hoc ꝙ valde ml̓ta (prochdolor) fiunt ⁊ facta ſunt habentia malā ſpecieꝫturpis queſtus. ⁊ in multis ſimoniacaꝫ prauitatem ſicut ⁊ alia vicia regnare videmuspaſſim apud hoīes. virtutes autē raro. propterea dicit lex antiqua. Nō inſequerꝭ multitudinē ad faciendū malū. hec em̄ eſt argumentatio peſſima. Multitudo facit hoc. igitur eſt licitū. qm̄ oppoſitū ꝯſequētis freq̄nter ⁊ quaſi ſemꝑ ſtat cū antecedente.¶ Ad quintam rationem.Einde rn̄det̉ ꝑ hoc ad quintā. Addendo ꝙ apud bonos ꝯſcientioſos⁊ eruditos/ quos nō excecauit malicia vel ſuꝑbie vel adulatōis vel auaricie. tal̓ſimoniaca peſtis reprobata ē ꝑ p̄dicationes⁊ doctrinas verbis ⁊ ſcriptis. ⁊ nouiſſime ꝑhoc ſacꝝ conciliū .ſ. Conſtan̄. iudiciali ſeueritate damnata fuit in capite.¶ Ad ſextam rationem.Eniqꝫ ꝑ p̄miſſa patet ad ſextā aliqͣlis reſpōſio. Addendo ꝙ aliqͥ ⁊ ſi nōoēs potuerūt habere veꝝ tituluꝫ inſuis bn̄ficijs ⁊ veꝝ ordinē ſicut ꝯſtat. ⁊ hocꝓpter excuſatōes aliqͣs ꝓbabiles apd̓ aliqͦsta p̄latos qͣꝫ ſubditos. Subditos eī excuſare potuit ignorātia iuris ⁊ facti. ī quibꝰ ſup̄mus papa xp̄s ſuppleuit et ſupplet in talibꝰdefectū p̄latoꝝ/ ſtante bona fide ſubditorū.¶ Rurſus promotos ꝑ ſimoniacaꝫ hanc ex-