Secunda pars
rentes ꝓpter conſciētiam. Et illud chriſti.Nolite iudicare. Et illd̓ iurꝭ. Quilibꝫ p̄ſumendꝰ ē bonꝰ cū ſil̓ibꝰ multꝭ. ¶ Eliciūt̉ exp̄dictis circūſtātijs ꝓpoſitōes q̄ ſequunt̉.Et ꝯſeq̄nter regule ſequūt̉ ꝑ modū ꝯcluſionū rectificātes emptōeꝫ ⁊ diſtinguētes amutuo ꝓ deciſione materie.Sequūt propoſitōnes.¶ Prima ꝓpoſitio eſt.Redictus ꝯtractꝰ nō ē mutuū. necꝑ modū mutui. Patet ex qͣrta circuſtātia. pͥncipaliter iūctis alijsPropoſitio ſecūda¶ Predictus ꝯtractus nō habꝫ ſpeciē mutui vel fauoris vſurarij. Patꝫ ex om̄ibꝰ circūſtantijs/ p̄ſertim tercia ⁊ ſexta.¶ Propoſitio tercia.¶ Predictꝰ cōtractꝰ nō ē vſurariꝰ. ptꝫ ex p̄cedētibꝰ. ⁊ ex vſure deſcriptōe. q̄ ẜm doctores nō niſi ī mutuo inuenit̉. Un̄ ſi fiāt alijꝯͣctus illicitis modis etiam peioribꝰ qͣꝫ ſitvſura. nō tn̄ vſurarij dicendi ſunt.Propoſitio quarta¶ Predictꝰ ꝯͣctus nō eſt illegitimꝰ lege diuina vl̓ naturali. Et ita ſi debeat illegitimꝰdici/ oꝑtꝫ legē on̄dere poſitiuā irritatē huiuſmodi ꝯͣctū q̄ nōdū palā on̄ſa ē. ꝙ ſi qͥsdixerit ꝯͣctū eē ꝓhibitu lege diuīa vl̓ naturali; on̄dat illud. ſibi enī incūbit ꝓbatio. ſꝫattēdat vbi reꝑiat. ¶ Deīde ſequūt̉ ꝓpoſitōes ī caſibꝰ alijs ꝑticularibꝰ. vn̄ ſumi pn̄trōes vl̓ ſil̓itudīes ad iuſtificatōꝫ nr̄i caſusEt ſit hec ꝓpoſitio qͥnta in ordine.MGPG LIO ¶UIA¶ Si qͥs bona intētōe velit vēdere vl̓ emere rem aliquā pͥmo ſimplicit̓. deīde dare gͣtiā ꝙ res vēdita vl̓ empta poſſit retrahi adtēpꝰ vl̓ ad ſꝑ. hͦ pot̓it fieri nedū licite ſꝫ meritorie. Ptꝫ ex terminis. ꝙ ſi qͥs dixerit. magnū tꝑis lapſum reqͥri vt hec fiant. primovēditio. deīde facultaſ redimēdi. anīaduertat qͣnta ſit celeritas volūtatis hūane. p̄ſertim in hoībꝰ ſpūalibꝰ ⁊ abſtractiſ. ita vt cōiuncta realit̓ poſſit intentional̓r diuidere ⁊p̄cioſum a vili ſeꝑare. ſicut in odio ⁊ amore peccātiū pctm̄ ſeꝑat a peccāte. peccansamat̉. odit̉ peccatū. qͣnto magis hͦ fieri poterit ī his qͦꝝ qd̓libꝫ ꝑ ſe licitū eē p̄t. ſic̄ ī ꝓ
poſito ⁊ maxime qͦ ad foꝝ ꝯſcīe ⁊ ad deū¶ Propoſitio ſexta¶ Si qͥs p̄ſtet pecuniā alicui ꝑ mutuū vſqꝫ ad certū terminū cū adiectōe pene ꝙ niſi ſoluat ī illo termīo obligabit̉ ſoluere pecuniā vltra ſortē. hͦ ī caſu poterit bona intētione ⁊ charitatiue fieri/ et pena recipi. Patet ī cēſibꝰ pluribꝰ tali pacto ſoluēdis. Eſtaūt bona intētio ſi mutuās mallet hr̄e pecuniā ſuā ī termīo qͣꝫ alter īcurrat pena indifferēdo. qꝛ forte tunc indiget pecūia ſua⁊ remanere vult indemnis.¶ Propoſitio ſeptīa¶ Si qͥs neceſſitate ꝯpellat̉ reciꝑe ad vſurā aliquā pecuniā. ne forte dānificet̉ ī quadruplo vl̓ ī rebꝰ ſiue ī vita. tal̓ p̄t ſine pctōreciꝑe ad vſurā ¶ Doctores ī hͦ ꝯueniūt ſaluātes ꝙ mutuū recipiēs nō cōicabit cumvſurario ī pctō ſuo. Et ita erit h̓ ꝯͣctꝰ vſurariꝰ ⁊ vſure pctm̄ ī vno tm̄ ꝯͣhēte. Notet̉ declaratio ꝑ ſil̓e ad diuinā ꝓuidētiā q̄ bn̄ vtitur mal̓ aliēis. Si aūt ex hac radice ⁊ pͥoribꝰ poſſit iuſtificari caſus nr̄ ex ꝑte emētiūqͥcqͥd fuerit d̓ vēdētibꝰ pot̓it ītelligēs iudi(care.Proporito. Vlli.Si qͥs vēdat bladū vl̓ vinū vl̓ aliqͥd huiuſmodi ad credētiā ꝓ maiori p̄cio qͣꝫ eſſetvēditurꝰ in ꝓmpta pecunia. ⁊ hͦ faciat exſincera ⁊ pia intētōe ſuccurrēdi ꝓxīo nō vexandi eū. qͥn mallet minorē ꝓmptā pecuniſoam. nō videt̉ ꝯͣctus illicitꝰ eē vl̓ vſurariꝰ īforo ꝯſcīe. Patet ex lege charitatis ⁊ ex iure dominij. Niſi forte diceret̉/ ꝙ ſuꝑior lexinualidauit oēs ꝯͣctus tales ꝓpt̓ ſpēm mali vl̓ ſeq̄lā. ſicut nō eſt ī ptāte cuiuſlibꝫ trāſferre pecuniā ſuā ī alteꝝ ꝑ ſortē taxilloꝝ ꝓpter hmōi inualidatōeꝫ. ⁊ ita diceret̉ d̓ ml̓tis ꝯͣctibꝰ. Quia (ſic̄ dictū ē) deciſio finalisvnde aliqͥd dicit̉ meū vl̓ tuū depēdet ex legibꝰ nedū diuīs ſed poſitiuis. Propt̓ea cōſiliū habēdū ē nedū a theologis ſed a canoniſtis/ qͥ ſi diſcordare videant̉/ lex euangelica ſeu theologica tāqͣꝫ architectoria. iudexerit vl̓ epikeis ſeu gnomica vl̓ īterp̄tatiua.¶ Rurſus addāt̉ ꝓpoſitōes duodecim. faci?entes ad elucidatōꝫ tā caſus ꝓpoſiti qͣꝫ aliorū ī mat̓ia ꝯͣctuū. Si pͥꝰ hac regulā ex p̄dictis elicuerimꝰ. ¶ Cōtractꝰ qͥ d̓ ſuo genere ⁊ ex circūſtātijs debꝫ eē gͣtuitus ſicut eſtmutuū non inficitur/ ſi recipiatur aliquid
R