Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima pars

vendētes vt in cōitate. Et dicit̉ merx aliqn̄pecunia. aliqn̄ ius ip̄aꝫ recipiēdi. aliqn̄ ēpriū corpꝰ ſerui alicuiꝰ. Mutuatio eſt ꝯͣctus quē fit trāſlatio dn̄ij ad alteꝝ/ nullop̄cio mediāte. qͥdē ad ſꝑ vel ſꝑ. qꝛ eſſet liberal̓ donatio. Cāpſio eſt ꝯͣctꝰ quēfit trāſlatō dn̄ij vniꝰ rei ad alterā. ſic vnaeſt p̄ciuꝫ alteriꝰ nec differt merx a p̄cio. Etinde ꝯſurgit dr̄ia ab emptōe vēditōe cōitdictis. vbi p̄ciū merx diſtinguunt̉. Donuꝫ ē trāſlatio rei ab vno in alteꝝ liberal̓ etirredibil̓. non em̄ pactio ē vel intētio/ fiat redditio. qꝛ eſſet donū pure gͣtuitū Rurſus cōmodatio ē ꝯͣctus quē fit trāſlatio vſus rei de vno ad alteꝝ/ nll̓o p̄cio mediāte retēto dn̄io. Locatio eſt ꝯͣctꝰ quēfit trāſlatio vſus rei de vno ad alteꝝ/ aliqͦcio mediāte retēto dn̄io. Cenſualis pēſiovidet̉ mixta ex vēditōe emptōe. locatōeꝯductōe. qm̄ ibi fit q̄dā trāſlatio dn̄ij rei etvſus ſui ad tp̄s ſolū. vl̓ certis modificationibꝰ appoſitis. Poſſent ex his elici deſcriptōes illicitoꝝ ꝯͣctuū. poſſet etiā fieri de p̄miſſis metaphorā trāſlationeꝫad ſpūalia. vt dicimꝰ regnū celoꝝ emi. etdeus recipit ad vſurā/ ſꝫ omittimus. Poſtremo qm̄ ſuſceptio pn̄tis opuſculi. pͥncipalit̓ eſt de qͦlibet ꝯͣctu plene loqͥ. ſed adinueſtigādū qͥs ꝯͣctꝰ vere dicat̉ vſurariꝰ vtradicitꝰ aꝑte poſſit cogͦſci/ curabimꝰ cauſas aliqͣs remouere ꝓpter qͣs poſſet viderialiqͥbꝰ ꝯͣctus aliqͥs eſſet vſurariꝰ vel illegitimus ſiue licitꝰ. loquētes p̄cipue delegitīo vel illegitīo ẜm legē pure diuinā vl̓pure naturalē. p̄ſuppoſito lapſu generꝭ hūani ſeu pctī. Et pͥmo de vēditōe ēptōe fiatẜmo ī ſcd̓o qͣternario nr̄aꝝ ꝯſideratōnū Incipit ſecundusquaternarius.Cōſideratio quintaEnditōis emptōis ꝯͣctꝰ id̓op̄ciſe dr̄ illegitimꝰ. qꝛ ſit vtilior vniꝑti qͣꝫ alteri vt vendēti qͣꝫ emēti velecōtra. Poſſet aliqͥs opīari ꝯͣriū. qꝛ ꝯͣctꝰſpēs ē iuſticie cōmutatiue reſpicit eqͣlita rei vēdit̉ ad emit̉. vt ẜuet̉ eqͣlitasiuſti p̄cij. ꝓpt̓ quā eqͣlitatē faciliꝰ obẜuādāinuēta ē moneta vel numiſma vel pecuniaſic̄ pulchre deduxit ph̓s facile ē aduertere ꝯſiderāti diſtātias locoꝝ varietatē nūcabūdātie. nūc indigētie in rebꝰ cōmutādis

Nihilominꝰ apparet vitas nr̄e ꝯſiderationis ī pͣctica vulgata approbata oēs fere natōes. vēdunt̉ emunt̉ redditꝰ ꝑpetui vt decē denarij reddituales ꝑpetui vel ducētis in pecunia nūerata. Cōſtatin caſu qͦtidiano/ īfra. xx. ānos emenspoterit reciꝑe totā pecuniā traditaꝫ remanēte ſibi ſua poſſeſſiōe ex ītegro. īmo factafortaſſis melioratōe. Sūt alij caſus oſtēdētes ꝟitatē huiꝰ ꝯſideratōis. ſꝫ vnicusad pn̄ſ ſufficiat. Un̄ textꝰ Le ui. xxv. ſic hꝫQui vēdiderit domū ſuā ītra muros vrb̓hēbit licētiā redimēdi donec vnꝰ annꝰ impleat̉. ſi redemerit āni circulus fueriteuolutꝰ ēptor poſſidebit. poſteri eiꝰ inꝑpetuū redimi poterit etiā in iubileoNotent̉ tria. Prīo vēditio ꝑpetua licita ē. Scd̓o vēditōeꝫ inficit ꝯditio redimēdi. Tertio ſi emptor poſt decē vl̓ viginti ānos velit vendere illud qd̓ emit ſuovenditori qͣlicūqꝫ p̄cio. tenet̉ fructꝰdij tꝑis deducere in p̄cij recōpenſationemCōſideratio ſextaEnditōis emptōis ꝯͣctusp̄ciſe d̓r illegitimꝰ/ res venditaſp̄t ad certū tꝑs redimi ſeu retrahilege ſuꝑ ꝯſtituta. Dicētes oppoſitūdēnarēt ſup̄mū legiſlatorē deū in legibꝰ ſuis iudicialibꝰ datis moyſen ppl̓o iudeo. ſicut ē textus aꝑtus Leui. xxv. mox allegatus. vbi ptꝫ vendēs hereditatē poterat redimere/ īmo ſine redemptōe reuertebat̉ hereditas ī anno iubileo. Cūcta inqͥtregio poſſeſſionis veſtre ſub redemptōnisꝯditōne vēdetur. Hec aūt lex inducit̉ hic; obliget ꝓnūc ppl̓m xp̄ianū niſi quāto nouit̓ inſtitueret̉ legiſlatorē legitimuꝫī iſta pat̓a vl̓ ī illa. ſic̄ factū ē multꝭ legibꝰ iudicialibꝰ legꝭ antiq̄. quēadmodū preterea leges ciuiles artāt ī foro eccl̓iaſtico. niſi qͣnto legiſlatorē eccl̓iaſticū firmate ſunt. Sufficit aūt ad ꝓpoſitū monſtraſſe licitā legē veterē veritatē nr̄e ꝯſideratōis. ſcꝫ de lege pure diuīa et naturali;ꝯͣ qͣs agere nuſqͣꝫ fas ē. habet̉ de ration vēditōnis licite ſit valeat redimires vēdita. ſic interponat̉ ꝯditio redimēdi lege publica vl̓ pͥuata volūtate Conſideratio. Vil.Inditōis emptōis ꝯͣctusAp̄ciſe d̓r illegitimꝰ/ qꝛ pactū ptātis

K