Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima pars

tn̄ adhibeāt tꝑe loco ip̄ꝫ ꝯfeſſiōis antido. quā nihil valiturā obteſtor iteꝝ ite/ ſi fuerit integra et ſufficiēter explicāsatqꝫ dinumerāſ cognita ꝯfitētꝭ pct̄a. circūſtātijs maxime eis pctī ſpēm mutant Quartū ē. Indico nēpe ſingul̓ obligatorie ſed exhortatorie ſepiꝰ vt teneāt faci qͣndā obẜuatōem om̄ī tꝑe vite ſue. taꝫ rememoratōe qͣdā ſatiſfactōe pctōrumintegre ſil̓ ꝯfeſſoꝝ/ qͣꝫ cautela aliqͣ futuro. Utor v̓o ꝯmuiter. vt dicāt ſingulis diebꝰ bis Pater noſter. aue maria. ſel̓de mane ſemel de ſero. totidē ꝓſtratiōibus ad terrā. ſi vbi ꝯmode fieri potueritRaro aūt muto in magnitudine varietate criminū diuerſitatē hmōi obẜuationū. qm̄ vix iſtud fieret ī alijs penitētijsſecretioribꝰ p̄t ſcrupuloſiꝰ varietas tal̓ tradi. ſi in īnocētes nocētibꝰ exequē; ꝯq̄rant̉ innocētes. qꝛ minus obligati ſunt ne ſil̓es eēt nocētibꝰ/ ip̄e ꝓhibuitmanutenuitqꝫ. Hāc v̓o qͣdruplicē īſtitutionē paruul̓ metro ludēſ ꝯp̄hēdi/ vt eaſaltiori mente reponāt. Non oꝑe aut v̓biſalios corrupis vnqͣꝫ. Sit ſatis ip̄a tibi perditio ꝓpͥa. Si qͦs ꝑdiderꝭ monitis actꝭ venefandis. Diſcrete ad rectu mox reuocareſtude. pudor obſiſtat/ tua qͥn confeſſioplene Crimīa ſcita notet. vl̓ nocet illa tibi.Tu de ꝯfeſſis gͣtus; tu ne recidiues Sigͦaliqͦ facili/ iugit̉ eſto memor Ad extremūvſqꝫ ꝑuuli diligitis infantia? Ut qͥd diligitis vanitatē/ q̄ritiſ mēdaciū? Uenite fidēter. nulle viaꝝ inſidie. nullꝰ latet anguisin herba. Cōmuicabimꝰ mutuo bona ſpiritualia/ qꝛ tꝑalia vr̄a nulla reqͥro. Ego vobis doctrina. vos mihi orōeꝫ īpendetis. īmo orabimꝰ ꝓinuicē vt ſaluemur. Sic angelos nr̄os viciſſim letificabimꝰ in qͦrumſolēnitate hec ſcribo. Sic forte. nec forte. ſꝫ certa ſpe miſcd̓iaꝫ īueniemꝰ apd̓ pr̄eꝫnoſtꝝ. obediemꝰ voci ſue ī acceſſu nr̄oad. ego ꝓuocādo/ vos exeq̄ndo. Nec deerūt pij gr̄e deuotōis amplexꝰ ī pn̄ti miſeria ꝯſolatorij/ poſtmodū gl̓ie ꝯſūmatepetua vnitas ſubſequet̉. Ad quā nos oēs ſpū ꝑuuli eſſe debemus/ inuitat ip̄e ieſutſpūali collocutiōe afflatu iugit̓ inſpirās dicēs. Sinite ꝑuulos venire ad me. Incipit opuſculūeiuſde de cōtractibus ad inſtantiā pͥorisꝯuentus domꝰ carthuſie in ſabandia. An

dn̄i. M.ccccxx. Menſe Ianuarij.Incipit prohemiūUi volūt diuites fieri īcidūt Gin laqueū tēptatōem diaboli deſideria ml̓ta īutilianociua mergūt hoīes ad interitū ꝑditōeꝫ. Radix enimoīm maloꝝ ē cupiditas. quā qͥdā appetentes errauerūt a fide. īſeruerūt ſe multꝭ doloribꝰ. Tu ꝟ̓o o dei hec fuge. Hec eſtapl̓ica amonitio ꝯformis ſentētie chriſti.Non poteſtis deo ẜuire māmone. Sꝫve filijs adā pꝰ pctm̄. qͦs oꝑtꝫ trāſire viāꝯͣctuū ciuiliū. vbi meū tuū ꝑſtrepūt altercant̉. Ubi dolos fraudes laq̄os d̓ceptionis/ ſꝑgit et abſcōdit inimicꝰ. iniqͣ rebus p̄ciā ſuadet īponi. ſatis attēdūthoīes qd̓ ait Guido carthuſien̄. Rōnaliscreature vera ꝑfectio ē vnaquāqꝫ tāti hahere quāti habēda ē. ſicut pluris eſt aīa qͣꝫeſca/ fides eqͥtas qͣꝫ pecuia. Quo fit vtſpūales etiā dei hoīes vix euadūt ꝑicl̓a. licet nolint diuites fieri. licꝫ dicāt ex ſentētiaHabētes alimēta qͥbꝰ tegamur his ꝯtētiſimus. Incūbit ſiqͥdem eis vl̓ ſe vl̓ ſuos ambulare viā dura ē anfractuoſa ꝯͣctuū/ plēa laqueis. funibꝰ circūplexa peccatorū. Tales igit̉ qͥd agent. qͣlit̓ obediētapl̓o iubēti. Tu v̓o o dei hec fuge?qͥd debuerāt (ꝓut alibi loqͥt̉) extra mūduꝫexiſſe. nedū aīo ſed corꝑe nec fodere valēt mēdicare erubeſcunt. de altario viuerehabēt. Atuero ꝓuidit idem apl̓us pͥoribus v̓bis ꝯtinuo ſubiūxit. Sectare aūtiuſticiā. Hec eſt enī ꝯmutatiōem omneꝫequo p̄cio mēſurat nūerat pōderat Iuſticiā ꝟo docet ip̄a ſapīa. quā ſe teſte leguꝫꝯditores iuſta decernūt. Hinc illa ſapiētiſſima ſalomōis oratio. Mitte ſapientiā decelis ſanctꝭ tuiſ. vt mecū ſit mecū laboret Sit ip̄a nobiſcū volentibꝰ inqͥrere queſit via regia ꝯͣctuū ciuiliū ad euitadas offendiculoꝝ tēdiculas. Cōmouit attemptare petitio quorūdā hoīm dei caſuꝫ offerens ꝑplexū apd̓ eos qͦs exaudire charitaſiuſſit/ et īclīauit ſapiētia pollicēs. Qui elucidāt me inqͥt vita et̓nā habebūt. Eruntaūt partitōes due. Prīa reſoluet mat̓iā ꝯͣctuū ad terminos iurꝭ diuī natural̓/ ſubqͥntuplici qͣternario ꝯſiderationuꝫ. Alteraſub totidē ꝓpoſitōibꝰ/ particularē caſumpetitꝰ ē attinget abſoluet Finit ꝓhemiū. Incipit tractatus