Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad chriſtū trahendis

XLI

ouiū. Si autē fructus oꝑis boni cernuntur extrinſecꝰ. damnet̉ poſtulo arbor intentōis de malicia intrinſecꝰ. Alio qͥn peccatū incurrit̉ temerarie dijudicatōnis fraterne. ſcandalū ponit̉ paruulis qͦrū aduētus ad chriſtū nōnunqͣꝫ impedit̉. Portabit qͥſqͥs talis erit onus ſuū īpoſteꝝ/ egoliberatꝰ extitero. Et anīaduertāt p̄cor obẜuatores mei qͣntū fiducie gerat animꝰ meꝰin hac cauſa ſibi bn̄ ꝯſcius qn̄ ip̄os etiamtot paruulos (quoꝝ ꝯditio eſt. nil facile celare) teſtes habeo inuoco. Sꝫ hec hactenus ad alios. Nūc ad ꝑuulos ꝯuerſus/eos (ſapiētie ꝟbis ꝯfidens) exhortabor. vtſi qͥs paruulus ē veniat ad me. nihil erubeſcat. nihil trepidet. nihil exhorreat Audiatqͥſquis ille erit bona ſaltē quedā monita exore meo: ſi idip̄m arrogo mihi. Iure meoid poſſum in me ſed ī dn̄o. Inducā adbonū ſi potero. noīatim int̓ cetera ad recogitādū omnes annos ſuos ī amaritudineaīe ſue. Et ad ſcōpādū ſpiritū ſuū ſcopa ligue ꝓprie. Ad tn̄ vel aliud nullū cogā inuitu. Porro nihil de tacēdis inqͥram/ neqꝫ ꝑſuadebo. īmo ꝓhibebo ſocioꝝ vl̓ alio ſecreta ꝓdere. Nullꝰ. inſuꝑ ſuſpectā habeat fidē mea ī obſeruādo ſigno qͣꝫ v̓boſigillū ꝯfeſſiōis. integꝝ. Scio qͣntū pͥuilegiatū eſt. Uellē vt ꝯfeſſi tāta ſe et me diſcretōe celarent/ neqꝫ qͦſdā inducerēt̉ ad oppoſitū/ curioſitate praua fatuaqꝫ. Sꝫ extimeſcet aliqͥs penitētie auſteritate. Uane. qꝛ nullā vltro ſuſtinēdā īpono. Malo enī exēplo Guilhelmi pariſiēſis/ parua penitētia volūtarie ꝯplēda mittere homines ad purgatoriū/ qͣꝫ inuita facienda p̄cipitare ī infernum. Quiſqͥs aderitpctōrū ſuorū qͣꝫqͣꝫ grauiſſimorū ꝯſcius/ dicat Dauid nil omittēs. Peccaui. Moxſubiūgā. Peccatū tuū trāſtulit a te deꝰ.vltimū in penitētia punctū habuiſſe crediderim ſi ꝓfecto ore abomīata ē iniqͥtas.eſt ad vomitū ꝯfeſſiōis deducta. Aliusfortaſſis eſtimabit me oſuꝝ vl̓ ſpreturūpoſtea cuiꝰ ſcelera cogͦuero. Certe nihil minꝰ. amabo potiꝰ vt filiū in chriſto cariſſimū. vt p̄terea quē timere deū/ bonuꝫpurgatūqꝫ factū ſciuero. vt ſubinde quimee fidei ſe ita totū cōmiſerit; vt ea ꝓderetmētis vulnera indecora; cariſſimis forte parētibꝰ nequaqͣꝫ on̄diſſet. Et ita ſentioī corde meo (ſcit vitas) dulciꝰ afficior atqꝫ māſuetiꝰ ad illos qͦs ē magnis gͣuibꝰ

criminū ꝑiculis eruditos eſſe ꝯſpicio/ qͣꝫad alios minus ſauciatos. Nullas deniqꝫvindicatōis aut odij reliqͥas vnqͣꝫ in anīoreſidere ꝑmiſerim ꝯfeſſiōe cuiuſcūqꝫ delicti. etiā ſi ꝓpͥa mors ꝑentū delictū illd̓ eſſꝫ.Scio tn̄ p̄t a cōfeſſis oīs repēte pudor abijci. Sed neqꝫ neceſſe neqꝫ vtile ē.vincet tandē illū pudorē ratio. iſta interīꝯfuſio ad mediocrē pene dimiſſiōeꝫficiet. Cōq̄ret̉ aliꝰ dicet. frigidꝰ ſū ideuotꝰ. qͥd mihi ꝓdeſt ꝯfeſſio? Et ſane eſtoita ſit. tanto diligentiꝰ accedere ꝯuenit adignitū eloquiū dei vehementer. Accede adhūc ignē caleſces plꝰ ſatis. Uideo ſepe ml̓tos frigidos in initio. qui etiā colloquiuꝫtale ſuꝑ actibꝰ ſuis vel horrēt vl̓ ridēt. diſcedūt calētes ꝯſolati vbertī flētes. Obtigit mihi crebriꝰ tal̓ mutatio. Olim qͣꝫ circa ſorores germanas. eas ad celibatumꝑpetuū inducerē. tale aliqͥd carnale patiebar. turbabat nōnunqͣꝫ me ratiōes measoēs tumultus vulgarꝭ ꝯſuetudīs. inſolitūmihi ꝓponebat̉ id qd̓ agere moliebat̉ meadeuotio. Fluctuabā nutabā. pene q̄re diſſoluere ſctītatē ꝓpoſiti ac retro pedēflectere. Quouſqꝫ tādem deo ꝓpicio ꝯuertebā ocl̓os a terra in celuꝫ. a morte hac advitā. a mortalitate ad et̓nitatē. ꝯſiderabāin ip̄a rationis arce fidei lumīe. qm̄ vanitas vanitatū oīa vanitas. ſic reſpirabamſolidabar firmabarqꝫ. Quo magꝭ hortādiſunt oēs/ vt modo; populari rumorevl̓ cōſuetudinis errore. ſꝫ pure ꝟitatis ꝯſideratōe id qd̓ iuſtum ē religioſe factū diiudicēt. nec qͥd animꝰ in p̄ſenti ſentiat/ ſedqͥd ſentire debeat attēdāt. Ceteꝝ ſolitꝰ ſū 5nec tacebo/ ꝯfeſſos mihi ſpēal̓r īſtituere adqͣttuor obẜuāda. ad crimina ceterꝭdeteſtor in eis os mendacijs ꝑiurijs detractōibuſqꝫ deditū. Manꝰ qͦꝫ violētasrapaces. Tactꝰ deniqꝫ libidinoſos maxīemōſtruoſos dānatoſqꝫ legibꝰ. Primū obẜuādū ē vt ſūmoꝑe ſibi caueāt ne deicepsſint occaſio ruine dānatōiſ alioꝝ. qm̄ iſtd̓ſt ꝓpriū demōis officiū. Bn̄ iuſſum eſt.Si caſte/ tn̄ caute. ē ſecrete ſolitarieſine leſiōe vl̓ ſcādalo cuiuſcūqꝫ. Scd̓m ēvt ſeductos olim ab eis/ aut ſuos ī maluꝫcōplices ſtudeāt quātū diſcrete potuerintad emēdatōeꝫ reducere. īmo alios eis.qͣtinꝰ ip̄i priꝰ demonū/ nūc hoc angeloꝝ fungant̉ officijs. Terciū ē vt ſi peccauerint de cet̓o (ꝓut eſt hūana fragilitas) ſꝑ

R