Ad chriſtū trahendis
XI
ē magnā eē diſparitatē moꝝ debitorū mihiad mores ꝑuuloꝝ. Nihilominꝰ ſi ꝓdeſſe voluero/ vt meos mores ſuis ꝯtemperem ⁊ adſubleuandū iacētes altiorē me deprimā neceſſe ē. Nō bn̄ ꝯueniūt nec eadē ſede morantur maieſtas ⁊ amor Attn̄ ſicubi deeſt amorqͥd ꝓderit inſtructio. dū nec libēter audient.nec dictis credēt/ nec imꝑatis obediēt. Quare maieſtatē oꝑtet oēm exuere. ⁊ ꝓ ꝑuul̓ ꝑuulū ſe facere. ſecluſis tn̄ vicijs et proiecta lōgeoīs impudicicie nota. Adde ꝙ naturā eē cōtumacē/ teſtat̉ Sene. magꝭ ducit̉ qͣꝫ trahit̉.Habet p̄terea hͦ ꝓpriuꝫ generoſa īdoles (qd̓⁊ irrōnabiles ⁊ beſtie ⁊ aues docēt) vt blādicijs qͣꝫ terroribꝰ magis capiat̉ deflectaturqꝫDeniqꝫ ꝑuuli verecūdiſſimi qͦ pacto detegerēt pctā ſua turpia apud eū quē vel odirentvel timerēt. Apud eū rurſus qͥ nō prius eisꝑſuaſiſſet ſe eis fidū eſſe. beniuolū. ſecretū etamicū. hoc aūt ꝑſuaderi neqͥbit/ ſi nō modeſte arriſerit ridentibꝰ. cōgratulet̉ ludentibꝰ.collaudet ſtudia eoꝝ bona / ſi nō vitet acerbitatē ⁊ ꝯuicia ī increpatōne ſua cū omni lenitate ⁊ māſuetudīe ita vt nō odiſſe eos ſꝫ fraternaliter dilexiſſe ſentiat̉. Propt̓ea tollenscōdeſcenſionē affabilē ⁊ comica a viro cū ꝑuulis vt efficaciā ſue confeſſionis ⁊ ꝯmonitionis euacuet/ ꝯſequēs eſt. ¶ Perſuaſuꝫ ſane habeo ſic egiſſe olī apl̓m. Alioqͥn quō factus fuiſſet omīa ad omēs vt xp̄m lucrifaceret. ſi ꝑuulos excipias ad quos non factꝰ ſitꝑuulꝰ. Qua autoritate p̄terea mādaſſet patribꝰ de filijs humane tractādiſ neqꝫ prouocandis ad iracundiā/ ne puſillo anīo fierēt ſiparuulorū velut indigna horruiſſet conſortia ¶ Sed qͥd argum̄tis nitimur/ cū hocip̄ꝫab apl̓o exp̄ſſum ſit. Facti ſumꝰ inqͥt paruūli in medio veſtrū/ tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos. ¶ Ponderemꝰ iterū obſecro qua ratione iubet apl̓us īſtruere p̄occupatos ī delicto aliquo in ſpū lenitatꝭ. Et videamus ſihͦ nō pͥus egerit ⁊ docuerit legiſlator noſterxp̄s. Cū em̄ proclamās inuitaſſet. Uenitead me omēs qͥ laboratis et onerati eſtis. ſubiunxit ꝓ re ad hec neceſſaria. Diſcite a me qꝛmitis ſum ⁊ humilis corde. ¶ Plura in vetuſtis patrū hyſtorijs ad hanc rē traduci poſſent teſtīonia. In qͥbꝰ nihil ita efficax ad correctionē emendationēqꝫ multorū repertū ēquēad modū ē lenitas. Nihil em̄ hoīm melius ē facilitate ⁊ clemētia ait comicus. Nōne Iohānes ille diuīoꝝ ꝯſciꝰ ⁊ ꝯſcpͥtor ſecretoꝝ latronis ⁊ homicide ꝑditiſſimi manum
oſculatꝰ ē vt eū lucraret̉? Quis egregiū doctorē Auguſtinū tāqͣꝫ ſydꝰ aliqd̓ beniuoluꝫacqͥſiuit eccl̓ie? Ambroſiꝰ. Qua v̓tute? vti 6qꝫ beniuolētia ⁊ mititate. Cepi inqͥt Augꝰ.de eodē cepi amare hoīeꝫ nō vt doctorē vitatis ſed vt hoīem beniuolū ī me. O prudētiſſimū ⁊ veꝝ dei ſequacē Ambroſiū. Nō dixit auguſtino tūc peſtiferis opiniōibꝰ īflato.Recede a me. pctōr es. hereticus es. blaſphemꝰ es. Quāto minꝰ hec ⁊ ſil̓ia de ꝑuul̓ fidelibus ad eū ꝯcurrētibꝰ ira ferueſcēs vomuiſſꝫ¶ Porro ſi recogitemꝰ ꝙ nihilerat ī oꝑibusxp̄i vacuū ⁊ ſnīaꝝ maieſtate carēs iudicabimꝰ ip̄m nō mediocrē rē ītēdiſſe/ dū vocabatparuulos ad ſe cohibēs diſcipulos chariſſimos ꝓhibētes eos Dehīc eos accedēteſ amplexabat̉ īponēs eis manꝰ ⁊ bn̄dicebat eoſEt o pijſſime ieſu/ qͥs vltra pꝰ te v̓ecūdabit̉eē hūil̓ ad ꝑuulos. Quis tumeſcēs ⁊ elatꝰ d̓ſua vl̓ magnitudīe vl̓ ſcīa/ ꝑuitatē deincepsꝑuuloꝝ ignorātiā aut imbecillitatē audebitaſꝑnari/ qn̄ tu qui es deus bn̄dictꝰ in ſeculaī quo ſunt oēs theſauri ſapiētie et ſciētie deiabſcōditi / vſqꝫ ad caſtiſſimos ꝑuuloruꝫ amplexꝰ btā brachia māſuetuſ inclinas atqꝫ circūligas. Procul gͦ. procul exhinc oīs elatō.ſeorſū ſit indignabūda q̄libet ꝑuuloꝝ effugatio: vincit̉ hoc inſigni exēplo xp̄i nr̄i. hūanitas illa humilis ī Socrate a ph̓is collaudata. qͥ nō erubeſcebat poſt curaſ publicas/laxare animū ludēdo cū ꝑuuliſ arūdine etiācruribꝰ ſuppoſita. O ſi vidiſſent eū cathōeſcenſorij nr̄e etatis/ quali euꝫ cachinno deriſiſſent. qͣꝫqͣꝫ non ita laxamꝰ ad paruulos colludēdi licētiā / vt n̄ abhorrēdā proclamemꝰoēm ī geſtu aūt v̓bo vel tactu petulātiā autimpudiciciā. Rurſus alia rō ē hūiliationisſue ī obſequio dei/ ſicut Dauid ſaltās an̄ archā totis viribꝰ ⁊ nudatꝰ. et vilis ī oculis ſuis celebrat̉. Alia rō dū querit̉ ſola mētis recreatio. Prima ſꝑ optima ē/ ⁊ vix exceſſū recipit. nec video vbi alit̓ locū habeat ꝯgruentiorē illud eccl̓iaſticū etiā a Tull̓. ī d̓ officijſapprobatū. Quāto maior es hūilia te ī oībꝰHinc xp̄s ſtatuto ꝑuulo coraꝫ diſcipul̓/ qͥbꝰhāc hūilitatꝭ normaꝫ v̓bo et exēplo īculcarevolebat. Qui maior eſt int̓ vos erit ſic̄ mīorEt rurſus ī loco quē tractamꝰ. qͥſqͥs nō receꝑit regnū dei velut ꝑuulꝰ nō intrabit ī illud¶ Ecce coraꝫ deo qꝛ nō mētior. pl̓es audiuia triēio ꝯfitētes ꝑuulos ⁊ qͦſdā eorū grandiuſculos. qͥ fatebant̉ ſe nunqͣꝫ pctā ſua ſuiſſe dicturos alteri nō ſic eis condeſcēdenti ⁊