Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad chriſtū trahendis

XI

ē magnā diſparitatē moꝝ debitorū mihiad mores ꝑuuloꝝ. Nihilominꝰ ſi ꝓdeſſe voluero/ vt meos mores ſuis ꝯtemperem adſubleuandū iacētes altiorē me deprimā neceſſe ē. bn̄ ꝯueniūt nec eadē ſede morantur maieſtas amor Attn̄ ſicubi deeſt amorqͥd ꝓderit inſtructio. nec libēter audient.nec dictis credēt/ nec imꝑatis obediēt. Quare maieſtatē oꝑtet oēm exuere. ꝑuul̓ ꝑuu ſe facere. ſecluſis tn̄ vicijs et proiecta lōgeoīs impudicicie nota. Adde naturātumacē/ teſtat̉ Sene. magꝭ ducit̉ qͣꝫ trahit̉.Habet p̄terea ꝓpriuꝫ generoſa īdoles (qd̓ irrōnabiles beſtie aues docēt) vt blādicijs qͣꝫ terroribꝰ magis capiat̉ deflectaturqꝫDeniqꝫ ꝑuuli verecūdiſſimi pacto detegerēt pctā ſua turpia apud quē vel odirentvel timerēt. Apud rurſus prius eisꝑſuaſiſſet ſe eis fidū eſſe. beniuolū. ſecretū etamicū. hoc aūt ꝑſuaderi neqͥbit/ ſi modeſte arriſerit ridentibꝰ. cōgratulet̉ ludentibꝰ.collaudet ſtudia eoꝝ bona / ſi vitet acerbitatē ꝯuicia ī increpatōne ſua omni lenitate māſuetudīe ita vt odiſſe eos ſꝫ fraternaliter dilexiſſe ſentiat̉. Propt̓ea tollenscōdeſcenſionē affabilē comica a virouulis vt efficaciā ſue confeſſionis ꝯmonitionis euacuet/ ꝯſequēs eſt. Perſuaſuꝫ ſane habeo ſic egiſſe olī apl̓m. Alioqͥn quō factus fuiſſet omīa ad omēs vt xp̄m lucrifaceret. ſi ꝑuulos excipias ad quos non factꝰ ſitꝑuulꝰ. Qua autoritate p̄terea mādaſſet patribꝰ de filijs humane tractādiſ neqꝫ prouocandis ad iracundiā/ ne puſillo anīo fierēt ſiparuulorū velut indigna horruiſſet conſortia Sed qͥd argum̄tis nitimur/ hocip̄ꝫab apl̓o exp̄ſſum ſit. Facti ſumꝰ inqͥt paruūli in medio veſtrū/ tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos. Ponderemꝰ iterū obſecro qua ratione iubet apl̓us īſtruere p̄occupatos ī delicto aliquo in ſpū lenitatꝭ. Et videamus ſi pͥus egerit docuerit legiſlator noſterxp̄s. em̄ proclamās inuitaſſet. Uenitead me omēs laboratis et onerati eſtis. ſubiunxit re ad hec neceſſaria. Diſcite a me qꝛmitis ſum humilis corde. Plura in vetuſtis patrū hyſtorijs ad hanc traduci poſſent teſtīonia. In qͥbꝰ nihil ita efficax ad correctionē emendationēqꝫ multorū repertū ēquēad modū ē lenitas. Nihil em̄ hoīm melius ē facilitate clemētia ait comicus.ne Iohānes ille diuīoꝝ ꝯſciꝰ ꝯſcpͥtor ſecretoꝝ latronis homicide ꝑditiſſimi manum

oſculatꝰ ē vt lucraret̉? Quis egregiū doctorē Auguſtinū tāqͣꝫ ſydꝰ aliqd̓ beniuoluꝫacqͥſiuit eccl̓ie? Ambroſiꝰ. Qua v̓tute? vti­ 6qꝫ beniuolētia mititate. Cepi inqͥt Augꝰ.de eodē cepi amare hoīeꝫ vt doctorē vitatis ſed vt hoīem beniuolū ī me. O prudētiſſimū veꝝ dei ſequacē Ambroſiū. dixit auguſtino tūc peſtiferis opiniōibꝰ īflato.Recede a me. pctōr es. hereticus es. blaſphemꝰ es. Quāto minꝰ hec ſil̓ia de ꝑuul̓ fidelibus ad ꝯcurrētibꝰ ira ferueſcēs vomuiſſꝫ Porro ſi recogitemꝰ nihilerat ī oꝑibusxp̄i vacuū ſnīaꝝ maieſtate carēs iudicabimꝰ ip̄m mediocrē ītēdiſſe/ vocabatparuulos ad ſe cohibēs diſcipulos chariſſimos ꝓhibētes eos Dehīc eos accedēteſ amplexabat̉ īponēs eis manꝰ bn̄dicebat eoſEt o pijſſime ieſu/ qͥs vltra pꝰ te v̓ecūdabit̉ hūil̓ ad ꝑuulos. Quis tumeſcēs elatꝰſua vl̓ magnitudīe vl̓ ſcīa/ ꝑuitatē deincepsꝑuuloꝝ ignorātiā aut imbecillitatē audebitaſꝑnari/ qn̄ tu qui es deus bn̄dictꝰ in ſeculaī quo ſunt oēs theſauri ſapiētie et ſciētie deiabſcōditi / vſqꝫ ad caſtiſſimos ꝑuuloruꝫ amplexꝰ btā brachia māſuetuſ inclinas atqꝫ circūligas. Procul. procul exhinc oīs elatō.ſeorſū ſit indignabūda q̄libet ꝑuuloꝝ effugatio: vincit̉ hoc inſigni exēplo xp̄i nr̄i. hūanitas illa humilis ī Socrate a ph̓is collaudata. erubeſcebat poſt curaſ publicas/laxare animū ludēdo ꝑuuliſ arūdine etiācruribꝰ ſuppoſita. O ſi vidiſſent cathōeſcenſorij nr̄e etatis/ quali euꝫ cachinno deriſiſſent. qͣꝫqͣꝫ non ita laxamꝰ ad paruulos colludēdi licētiā / vt abhorrēdā proclamemꝰoēm ī geſtu aūt v̓bo vel tactu petulātiā autimpudiciciā. Rurſus alia ē hūiliationisſue ī obſequio dei/ ſicut Dauid ſaltās an̄ archā totis viribꝰ nudatꝰ. et vilis ī oculis ſuis celebrat̉. Alia querit̉ ſola mētis recreatio. Prima ſꝑ optima ē/ vix exceſſū recipit. nec video vbi alit̓ locū habeat ꝯgruentiorē illud eccl̓iaſticū etiā a Tull̓. ī officijſapprobatū. Quāto maior es hūilia te ī oībꝰHinc xp̄s ſtatuto ꝑuulo coraꝫ diſcipul̓/ qͥbꝰhāc hūilitatꝭ normaꝫ v̓bo et exēplo īculcarevolebat. Qui maior eſt int̓ vos erit ſic̄ mīorEt rurſus ī loco quē tractamꝰ. qͥſqͥs receꝑit regnū dei velut ꝑuulꝰ intrabit ī illud Ecce coraꝫ deo qꝛ mētior. pl̓es audiuia triēio ꝯfitētes ꝑuulos qͦſdā eorū grandiuſculos. fatebant̉ ſe nunqͣꝫ pctā ſua ſuiſſe dicturos alteri ſic eis condeſcēdenti