Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De paruulis

em̄ bona fide pia fraternaqꝫ deuotōne/qͣſi iubēs aut de vobis alit̓ ſentiēs ꝯmoneo.Ipſos qͦꝫ dico non prohibete venire adxp̄m ſꝫ ducite Et qm̄ nullū aīal facilius qͣꝫꝑuuli a ꝑuul̓ mutua cōtagione ledit̉/ vr̄m ſitſtudiū circūſpectōe vigili ꝓſpicere qͥs ex numero diſcipuloꝝ vr̄oꝝ praue fedeqꝫ ſit infectꝰ. Unica pͣua pecꝰ inficit omne pecus. Etvniꝰ adoleſcētis ſordidi mores pl̓es ex ꝯſortio ſanos inqͥnant. ꝑuerſo ꝑuerteris denūciat ꝓpheta. Et de qͥbuſdā ait. Cōmixtiſūt inter gētes didicerūt oꝑa eoꝝ ⁊c̄. ſifurta etiā modica opū tꝑaliū ſentiretꝭ fieri/ cauta inqͥſitōe ſollicitudine prohiberetꝭvel corripiēdo vel eijciēdo culpabiles. Attēdite furtū aliud nulluꝫ damnoſiꝰ / nullūqꝫexecrabiliꝰ ſacrilegiū/ qͣꝫ tollere p̄cioſas ꝑuuloꝝ aīas. qͣꝫ tēplū dn̄i ſcm̄ (qd̓ ipſi ſunt) ꝑuerſis ſeductōibꝰ violare. fedare. demoliri. ſubuertere. Quāobrē vicioſos etſi oēs eijcere poteſtis (Sꝑ em̄ bonis mali ꝯmixti ſūt)Illos ſaltē notate/ nefāda ꝑnicie palā nocēt ceteris. Sed dicetiſ. Tales nulli ſūt. nullos inuenimꝰ? Utinā nulli. vtinā vel ſolumpauci. At vereor ne alit̓ ꝯpertū habeatꝭ/ ſi diligētie vr̄e oculos ad hāc ſtudueritꝭ aꝑire.Et certe fieri poterit/ vt vnius publica correctio pl̓imos deinceps a peccādi libertatepeſcat. taliter peccādi/ qualiter nec aꝑte nomīare pudor ſinit Diſcedēt fortaſſis ab illiregimīe hoc egerit nōnulli dicētes. qm̄ durus ē hic homo. Sed ſperādū ē ī diuinaꝓuidētia. ī bona fama eiꝰ inde ſecutura/alij meliores numero plures ſub intrabūtNihil em̄ v̓tute amabilius. nihil qd̓ magisalliciat ad ſui conſortiū. Deniqꝫ monitosoēs volumꝰ cautos/ ne qͥbuſlibet improperare valeat ꝑuuloꝝ aliquis v̓bū prophete. In via hac ambulabā/ abſcōderūt ſuꝑbi laqueū mihi. Et rurſus. Iuxta iter ſcandalū poſuerūt mihi. Quo pacto ſic? impediendo .ſ. eoꝝ aliquē/ vel adiutores ſuos/ ne compleat̉ dn̄i quo ait. Sinite paruulosvenire ad me ⁊c̄.Cōſideratio quarta De apologetica pro bacl̓o mee defenſiōis ſimul exhortabit̉ ꝑuulos me indignū venire ad xp̄m.S Ioccupatꝰ fuerit ī aliqͦ delixtos vos ſpiritales eiſſt hm̄oiſtruite ī ſpū lenitatis. ꝯſiderās teip̄m ne tu tēpterꝭ. Exꝑtiſſimꝰ moꝝ ſuit

dicit. Ars artiū ē regimē aīaꝝ. Quāqͣꝫ ita nihil ſine arte noſtri tꝑis hoīes ſacerdotes attēptare p̄ſumūt/ ceci cecos ducūt. ſi ruina multiplex īmineat/ qͥs āmirabit̉? Ad̓oindignū videt̉ apd̓ multos/ ſi qͥs ex theologis/ aut famatꝰ ī lr̄is/ vel eccl̓iaſtica dignitate p̄ditꝰ ad hoc ſe opꝰ inclinauerit/ p̄ſertimcirca ꝑuulos. Qd̓ mihi (qꝛ ī talibꝰ eſſe putormomēti alicuiꝰ) ī fabulā improperiū ceſſerit. Et ſane mihi vident̉ diſcipuli dn̄i adhuctūc celeſtiū paꝝ capaces hac inſipiētia laboraſſe/ prohibētes ꝑuulos offerri xp̄o. reputātes vicꝫ īdignū ſi tātꝰ mgr̄ doctor eoꝝxp̄s huic hūilitati ſubiaceret. Cōuincit aūtipſos ſic ſentiētes/ exēplū xp̄i qͣꝫ v̓bū premiſſū apl̓i. In vult alioꝝ inſtructores eſſeſpūales ſpū lenitatis p̄ditos. cōſiderantes ſeipſos ne tēptent̉. Tales v̓o qͣꝫ rari ſintcogitare ſtupor ē. Da mihi aliquē dicaꝫſpūalis ē/ qui ſpūaliter oīa dijudicet. didicerit ex eis paſſus ē cōꝑati. querat nonſua ſunt ſed que Ieſu xp̄i. quē totū repleuitcharitas. hūilitas et pietas vt nullū ī eo lo vanitas cupiditas inueniat. cuiꝰ cōuerſatio ī celis ſit. tanqͣꝫ vnꝰ ex angel̓ dei/ necbn̄dictōe nec maledictiōe moueat̉ exēplo eo. neqꝫ ex mīſterio occupatōis ſue inferiorꝭſuꝑna deſerat. nec ſordes ꝯtrahat peſtiferasAlioqͥn qͥd ſibi ꝓderit ſi vniuerſū mūdū lucret̉/ aīe ſue detrim̄tū patiat̉? audiēs iubentē. Miſerere aīe tue placēs deo. Tal̓ deniqꝫ nullis ſtimulet̉ aūt alliciat̉ formiſ corpoꝝ. ſed abſtractꝰ ī ſublimi arce rōnis/ ī ſolaaīaꝝ ꝑſpicaci qͣlitate ꝟſet̉. Quādiu em̄ iſta tibi deerūt/ repēte vel ſuſpitōibꝰ inqͥetaberꝭ.vel nimis terreberꝭ/ vel gl̓ia turgeſces. aut ꝯͣctus eris īfamia/ carnal̓ es ſpūal̓. necdūſatis idoneꝰ alios īſtruas in ſpū lenitatis.Quo fit vt ad hoc res redeat/ vt īculpari potiꝰ de temeritate qͣꝫ de nimia hūiliatōe debuerim/ officio ſpūaliū viroꝝ memet immiſceo/ volēs ꝑuulos inſtruere p̄occupatos inpctīs tanqͣꝫ ſi teſtudo terreſtris ſe pēnatꝭ auibus cōſociet. Sed qͥd agā? Sētiūt alit̓ ex hoībꝰ etiā beniuo ī. Cōmināt̉ vel mihivel ꝑuulis ne accedant ad me. alia multiplici rōne ſignāter qͣdruplici id arbitrant̉ recte facere. Allegāt qͥppe diſparitatē moꝝhi ꝑuulis. Allegāt officij dignitatē occupandā ad maiora. Dehinc cauſant̉ lociporis īportunitatē. Poſtremo metuūt rei īſuetudinē ab emul̓ calumniabileꝫ. Atuero Itractemus pauca de ſingulis. Dicunt veꝝ