Ad chriſtū trahendīs
XM
vltro ꝯtradicit. nec v̓tutū partes agit ꝓ incitamentis ad bonū. ¶ Deniqꝫ paruuli dirafame ſpūs excruciati/ petunt paneꝫ. ⁊ nemoerit qͥ frāgat eis/ quintiaꝫ obſtabit̉ frangētibus. ¶ Nō ita docuit xp̄s. nō hec egit. Nāin ꝯgregādis animabꝰ comꝑauit ſe galline.qua nullū aliud aīal erga fetus ſuos (vt Auguſt. ait) magis infirmat̉ pietate. demittunturale. plumeqꝫ hirte fiūt. rauceſcit vox querula. obliuiſcit̉ ipſa cibi. ⁊ incredibili ſupͣ vires animoſitate pullos tuet̉ Et nos qui xp̄iſectatores dici volumus in hͦ oꝑe torpeſcemus. obſeruabimꝰ tꝑa. mēſibꝰ totis quieſcemus? abſit ¶ Inueniunt̉ aūt modi plures reponēdi ꝑuulos in via ducēte ad xp̄m. Unꝰ ēIdicatio publica. Alius ammonitio ſecretaAliꝰ magiſtralis diſciplinatio. Reliquus ethīc xp̄iane religioni ꝓpriꝰ ē ꝯfeſſio. ¶ SentiFāt alius qͥd voluerit. ego ī ſimplicitate meaiudico ꝯfeſſionē (ſi mō recte facta fuerit) eſſedirectricē efficaciſſimā ad xp̄m. ¶ Aꝑiūt̉ em̄pea morbi pctōrū itimi/ ſi docte. prudēter ⁊moroſe ꝑſcrutatus om̄ia fuerit/ cōfeſſor obſtetricādi ſcīam habēs ad educendū ex anīacolubꝝ tortuoſum. et ad eijciendū virꝰ peſtilens a corde. quo manēte nullius vnqͣꝫ paruuli ſpiritus creſcet in xp̄o. ſed iugiter morbidus et lāguidus. immo penitꝰ emortuus⁊ ſepultꝰ iacebit in ſterqͥlinio pctōꝝ. Ac ꝓinde nullū opꝰ vite. nullū motū ducētē ad xp̄ꝫ/ꝓduceret ex ſe. ⁊ ſanies ꝓ ſanguīe ꝯcreſceret.dū ſpina peccati ꝯfixa maneret ī vulnere. qͥnetiā miſera cōſciētia ſtimulis mortis introrſus exagitata oberrās raperet̉ aliorſuꝫ ꝑ vias difficiles ⁊ adinuētiones deſiderioꝝ mortiferas. ¶ Addo ꝙ alibi nulla pōt fieri monitio accōmodatior qͣꝫ ī ꝯfeſſione / nulla ꝯferrimedicīa aptior egritudinibꝰ vicioꝝ. Et vbiqueſo p̄t adhiberi p̄ſeruatio cautior ꝓ futuris. ¶ Atuero fatebit̉ aliqͥs ita ſe hr̄e. ſic tn̄ fatebit̉/ ꝙ nō niſi ſemel ī anno vel ad multuꝫ qͣter/ opꝰ iſtd̓ circa eūdē ꝑuulū exerceri cōgruat. Ad qd̓ nouiſſime rn̄ſuꝫ ē/ dū de diligētiamūdanoꝝ ẜmo habebat̉. qͣꝫ qͣꝫ nō obſiſtimꝰiſti ſnīe velut qͦtidie ſuadeamꝰ eūdē cōfiteri.Utinā vl̓ ſemel ī anno ꝑuuli cōplerēt vnicādebita ītegritate cōfeſſionē. Sed qm̄ multiſūt/ ⁊ tp̄s illud paſce breuiſſimū ē/ vt nō vacet curatꝭ et ſpāliter penitētiarijs/ inquirereſufficiēter ad fundū d̓ oībꝰ. expedit vt quilibet paruulorū ſīmo neceſſe ē) ſemel recenſeatcū prudēti ꝯfeſſore totū vite ſue decurſū. nōin trāſitu. neqꝫ ſtrāgulato ore. ſꝫ diutine ⁊ ꝑ
fecte. ¶ Reſultat exhinc triplex ꝑfectus. Inpuericia ſiqͥdē multi ſeducti plꝰ qͣꝫ diabolica rabie/ multa faciūt vl̓ patiūt̉ enormia nefandaqꝫ/ qͣlia vel loqͥ neſciūt vel nō audēt niſi p̄moniti ⁊ interrogati de qͥbꝰ tūc edocētur.ita tn̄ ne mala neſcita male doceant̉. niſi forſitan cū deteſtatōe vehementiſſima ſi ita resinciderit ⁊ funditꝰ expurgāt̉. Scd̓o ſciūt ꝓfuturo q̄ ⁊ qͣlit̓ ꝯfiteri tenēt̉. inſtrunt̉ qͦꝫ nil īꝯfeſſiōe mētiri vl̓ celare deīceps. Tercio qͥetātur ſuauiꝰ ī ꝯſciētia/ dū ad p̄terita delictapoſtmodū ī grādeuiori etate verecūdiꝰ cōfitēdi vidēt ſe nō aſtrictos. ⁊ ꝙ d̓ ptāte ⁊ diſcretōe ꝯfeſſorꝭ nulla poſtmoduꝫ ſcrupuloſitasexorit̉. nec ad ſuꝑiorē remittunt̉. Nēo ꝑuoshos fructꝰ eē iudicabit qͥ cogͦuerit qͣꝫta ē vistyrānica pudorꝭ ī qͥbuſdā. ⁊ plꝰ ī femīs. qn̄ p̄ſertī horrida ip̄oqꝫ etiā cogitatū ab omīabilia facta/ miſerā aīaꝫ ꝯſtupuerūt vſqꝫ ad v̓ticē ſil̓ cū corꝑe. Quiſqͥs hec ſcire potuerit/ fatebit̉ opinor fere nō minꝰ eē ſi tales aꝑiāt osad ꝯfeſſiōꝫ ītegrā/ qͣꝫ ſi natural̓r muto reparet̉ vox ad loquēduꝫ. ¶ Dicet aliqͥs mihi vel xͣalt̓i oꝑas ſuas circa ꝑuuloꝝ monitiōes ⁊ cōfeſſiōes īpēdēti Stulto labore ꝯſumerꝭ. curita? Quia nimiꝝ vel fingūt vl̓ mētiūtur. velmox recidiuāt ad vomitū. ¶ Sꝫ rn̄demꝰ pͥmo ad vltimū. qꝛ grādeuis etiā / vt p̄ſbyterꝭ /qͦtidianꝰ ē reditꝰ ad pctm̄. Nec ꝓpter hͦ deſinūt cōfiteri. Nūquid ſentinā nauis exhauriēs idcirco deſerit opꝰ. qꝛ redit tātundē aq̄qͣꝫtū expulerit. Pugnamꝰ ꝯͣ vicia (ait Seneca) nō vt vincamꝰ ſꝫ ne vincat. Si quotidiemanꝰ ſordidant̉/ nō minꝰ abluimꝰ illas. qꝛ etſi red eāt/ ſordes n̄ ea tenacitate cohereſcuntPorro mētiri nōnunqͣꝫ aut celare ſe ꝑuulosnō ignoro. ī ip̄o p̄ſertim aggreſſu cōfeſſiōisUtinā nec adultis hoc adeſſet viciū. ſed pedetētim extorquet̉ ꝟitas cū bonis monitionibꝰ. cū interrogatōibꝰ artificioſis ſeduliſqꝫEt ſi nō tūc vel ſubito/ fiet hoc ī poſterū dūinualuerit timor dei ⁊ eorū carnes ꝯfixerit.Ꝙ ſi qͦſdā d̓ſpexerit deꝰ ita vt eos corrigerepoſſit nēo. ꝓut ſapiēs loqͥt̉. nihilominꝰ pl̓esemēdātur/ etſi vel ſic ſola aīa ī mēſe vel annoſaluatur/ n̄ ꝑdita ē occupatō. charitas oꝑietml̓titudinē pctōꝝ. ¶ Quiſqͥs igit̉ mēor ē delictoꝝ iuuētutꝭ ſue ⁊ alioꝝ pl̓imoꝝ ſicuti mihi conſciꝰ ſum/ efferueat ad opus hͦ qd̓ tegitpctā. ⁊ tegēdo remittit. cōuertat impiū ab errore vie ſue. ⁊ liberat animam eius a morte.Uos p̄cipue rectores ⁊ p̄ceptores ꝑuulorūdiſciplinā erga eos ſedulā conſeruate. Hoc