Cū ſuis reſpōſionibus XXXII
XXXIIII
mutatōe. ⁊ hoc quo ad pnīas faciēdas Sꝫiā de omiſſis puto ꝙ confeſſor qͥ habet poteſtatē abſoluēdi/ pōt ẜm arbitriū ſuum darenouā penitentiā ⁊ nō iniūgere completionēillius que omiſſa eſt.¶ Utꝝ expediat ſepe aūt ī om̄ibꝰ ꝯfiteri eadēpctā .ſ. aut ꝓpter pleniorē indulgētiā acqͥrendā que ex maiori ꝯfuſiōe cauſari pōt. aut ꝓpter maiorē humilitatē? Rn̄detur ꝙ hoc bn̄fieri pōt propter aliquā cauſaꝝ p̄dictarum.aut aliā ſimilē. vel propter habendū conſiliūEt caueat̉ ī tali narratione curioſitas. ⁊ ſpecialiter in peccatis carnis.¶ Utꝝ ſi qͥs ꝯmiſerit plura pctā ſil̓ia eiuſdeꝫgeneris aūt ſpēi/ q̄ tn̄ nō inducunt ad aliudpctm̄ graue .i. q̄ nō habēt circūſtātias gͣues.Utꝝ ſufficiat de qͦlibet genere aūt ſpecie generaliter cōfiteri. ⁊ nō ī ſpeciali de om̄ibus:Rn̄detur ꝙ ſufficit/ p̄ſertim ſi dicat̉ numerpctōꝝ dū ſcit̉. aut dū neſcit̉/ explicet̉ talit̓ ꝙꝯfeſſor poſſit ſatꝭ cogitare multitudinē peccatoꝝ. vt dicēdo. ꝑ vnū annū vel ꝑ mēſem incidi in tale pctm̄ totiens quotiens tēptabar⁊c̄. qꝛ quo ad quodlibet ſpeciale deſcēdere n̄oportet. nec ſepe expedit ꝓpter audienteꝫ etloquentē ⁊ tꝑis amiſſionem.¶ Utꝝ ſi pl̓es nō ſil̓ ſꝫ vnꝰ poſt aliū aut duotm̄ ſil̓ viderint quēpiā peccare poſſint eumad publicū iudiciū adducere? Rn̄detur ꝙ ſiduo ſimul viderint idē factū. eodē tēꝑe ⁊ eodē loco pn̄t teſtificari vt ī publicū veīat Secus ſi ſint diuerſa tꝑa et diuerſi actꝰ ſucceſſiue. ⁊ vnꝰ vidit poſt aliū ⁊ nō ſimul. qꝛ tūc nōſufficit teſtimoniū ad ꝯuincēdū.¶ Utꝝ ꝓpter p̄ſentiā heretici. ſciſmatici vl̓ alteriꝰ excōicati debeat qͥs ceſſare ab orōne vl̓in miſſa ſiſtere ī quolibet paſſu fuerit vel ī officio diuino? Rn̄detur. ſi talis aſſiſtēs ſit notorie excōicatus ⁊ denūciatus. et hoc cōſtatillis de choro vel eccl̓ia. talis celebrās debetceſſare. ⁊ ſignificare palā cām ſue ceſſatiōis/niſi excuſet̉ ꝑ timorē cadentē in cōſtantē viꝝSi aūt excōmunicatō ſit occulta nec fueritdenūciatio facta/ talis nō debet ceſſare a celebratione publica/ p̄ſertimiaꝫ inchoata. qͥanec debet alium propalare.ZSi quis pecit probatōꝫ religiōis. ⁊ tūc inuenit̉ ſtrabo aut debil̓/ aut inſciꝰ/ aut ī aliqͦ inhabil̓. et hͦ bn̄ tūcnotat̉ ꝑmittit̉ tn̄ ſic ꝑ annū. poſt hoc petit ꝓfeſſionē. ⁊ nullū aliud hꝫ impedimentū qͣꝫ pͥus/ vtꝝ poſſit repelli? Rn̄detur ꝙ ſic. etiaꝫ gͣ-
tis/ nō aſſignata alia ratione.¶ Itē nouitius interrogatꝰ an habeat aliqd̓impedimentū ꝓ quo nō poſſit ꝓfiteri / rn̄detſe nō habere / ⁊ mētitur. et ſic ꝯſentitur ſue ꝓfeſſioni. immo de facto ꝓfitet̉. inuenit̉ tn̄ poſtea qꝛ impedimentū habeat/ vtꝝ talis ꝓfeſſio valeat aut nō? Reſpōdet̉ ꝙ talis nouitiꝰligatus ē intrare religionē iſtā vel aliā Sedde conuētu maior ē difficultas. qꝛ p̄ſupponitur ꝙ nō cōſenſit niſi ſub ꝯditōe ꝙ nouitius nō haberet aliqd̓ tale impedimētū quodexp̄ſſe noīatur/ et in ſtatutis ordinis ponit̉.Et ita videt̉ ꝙ nō ſtante tali ꝯditōe conſenſus nō tenet. Sūt tn̄ argumēta ad oppoſitū de conditōnibꝰ appoſitis matrimonio q̄dimitto. Conſulerē tn̄ ꝙ talis iā ꝓfeſſus exterius ⁊ diu toleratus nō expelleret̉ niſi neceſſitas vrgeret. ⁊ hoc ꝓpter ſcandalū vitādū ⁊ charitatem nutriendā.¶ Si diſpenſator aut ꝓcurator monaſterij/vel alius cui forte date ſunt pecunie ꝓ emendo aliqͥd pro ꝯmuni. aut ꝓ quauis alia cauſa ꝯmunitatis ipſe emat pro ſe vel ꝓ alio cultellū vel graffiū/ aut filū/ aut acū abſqꝫ licentia generali aūt ſpeciali/ aut ꝑmiſſu p̄ſidētꝭ.vtꝝ talis faciat ꝯtra votū pauꝑtatis ⁊ reputetur ꝓprietarius/ peccaueritqꝫ mortal̓r tāqͣꝫ trāſgreſſor voti. Et ſil̓r dico/ ſi dederit vl̓acceꝑit ab extraneis? Rn̄detur ꝑ diſtinctionē. qꝛ vel talis procurator eſtimat ꝓbabilit̓⁊ ratiōabiliter ꝙ ſuꝑior ſuus vellet bn̄ ſi ſciret ꝙ illa fierēt de quibꝰ queritur. Et in hoccaſu nō videt̉ talis procurator ꝓprietariꝰ vl̓tranſgreſſor voti. Si autē credit aut credere debeat ꝓbabiliter ⁊ rationabiliter ꝙ ſi ſuperior talia ſciret/ ipſe nō approbaret ſed diſpliceret ſibi. ⁊ hoc diſplicētia graui. tūc tal̓eſt fur ⁊ tranſgreſſor voti.¶ Utrū qͥs renuere debeat officiū quodcunqꝫ ſibi iniunctū a maiore ꝓpter aliqd̓ impedimentū ipſius officij? Rn̄detur ꝙ reuelatiſexcuſationibꝰ ſuis maiori ſuo ſi idē ꝑſiſtat īſua volūtate/ obtemꝑet ſibi ꝯfidēdo de diuino adiutorio. Et hoc etiā habꝫ ex regula. ꝙſi impoſſibilia iniūgunt̉ alicui fratri ⁊c̄. Preſuppoſito tn̄ ꝙ nō habeat̉ rational̓ exiſtimatio de maiori/ ꝙ ex imꝑitia vel malicia p̄cipiat illud. ⁊ ꝙ illud qd̓ iubet̉ ſit de illis que ꝑtinēt ad regulaꝫ. ⁊ ad que ſe extēdit poteſtasmaioris. alioqͥn nō debꝫ obedire. Dicit̉ aūtrationalis exiſtimatio/ qn̄ ratiōes probabiliores habent̉ ad ſic credendū qͣꝫ ad oppoſitū dūmodo nō fabricet ſibi tales rōnes in-
Q 4
E