Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De paruulis

ordinata vel indiſciplinata affectio Queritur quō intelligat̉ iſtas autoritas btī Tho.de aquino/ ꝯſenſus delectatōis pctī mortalis/ ē pctm̄ mortale? Rn̄detur ſi qͥs temptatus fuerit de aliquo pctō mortali / ſi delectat̉ in eo delectatōe moroſa/ placeat ſibi illa delectatio rōne deliberata / ita vellet tēptatio recederet. ſed delectatio duretampliꝰ. poſito vellet actualit̓ ꝯmitterepctm̄ hoc ē exercere pctm̄ ſuū ad extra/ peccat mortal̓r. Et hec rn̄ſio ꝓbata ē. et ī multꝭalijs caſibꝰ hꝫ locū eadē autoritas. Propterea cautiſſimū ē/ ſtatim abigere tales recogitatōes opeꝝ carnaliū alioꝝ qͣꝫ ſuoꝝ. qͣꝫuiſſit aliqn̄ ī tali recogitatōe viciū qͦddā curioſitatis noxie/ quā oꝑtet eſſe pctm̄ mortale potiꝰ qͣꝫ ſit delectatio carnal̓. et hec curioſitas cōis ē apud quēlibet ex ſenſibꝰ. vt ocul ſaturat̉ viſu nec aurꝭ auditu ⁊c̄. Et pōtmagꝭ dici delectatio hm̄o i ſenſual̓ qͣꝫ carnal̓ſeu libidinoſa. Finiunt queſtiones. Eiuſde de peccatoveniali duplici.x. ſiOta dupliciter dici pōt pctm̄veniale. aliud ē veniale ſoluꝫex genere/ ſicut verbū ocioſū. autmēdaciū iocoſū. Aliud ē veniale ex hoc lfit deliberatōe ꝑfecta ſed ī pͥmo motu velqͣdā ſurreptōe. quēadmodū nullū ē peccatūadeo mortale quin defectū ꝑfecti ꝯſenſuspoſſit remanere infra metas ſoliꝰ venialis.Et ad iſta pctā venialia veriſſima ē regl̓abtī Aug. vicꝫ nullū pctm̄ veniale eſt adeoqͥn mortale fiat placet. Sed de pͥmis venialibꝰ oꝑtet. īmo ſctūs Tho. dat regula. ꝯſenſus in actū venialē/ ſupple genere ē niſi venial̓. ſic̄ mētiri iocoſe etiā ex deliberatōe/ vel frāgere ſilētiū. qd̓ ſolū impoſi ē modū diſcipline. delectari ī iſtis ēniſi veniale. Si aūt delectatio fundaret̉ ſuꝑhoc qd̓ ē pctm̄ .i. qͥs delectaret̉ in actu.ſub hac rōne prohibet̉ et diſplicet deo/ tūcipſa delectatio pctm̄ mortale eēt. Sed heceēt diabolica placētia. qͣꝫuis poſſꝫ forte ſinepctō mortali qͥs ī hoc caſu delectari ī habet talē libertatē ſic agēdi neſciente ſuo ſuꝑiori. aut alia tali ratione.FinitEiuſdem de correctione proximi.POrreptio ꝓximi d̓r Matth̓. xviij. Si peccauerit ī te frat̓ tuꝰ cor

ripe ip̄m ⁊c̄. ē ī p̄cepto. Si tamē iſte ſex ꝯditiōes ꝯcurrāt. Prima ē certa pctī agnito. qꝛex ſola ſuſpitōe dꝫ fieri. Scd̓a ē māſuetudo ī corripiēdo. qꝛ corripiēs ira magisuocat ad peiꝰ qͣꝫ corripiat. Tercia ē ī alio ſit tāta aptitudo ad corripiēdū. qꝛ ſi ip̄ꝫfrēm peccātē videāt aliqͥ eque boni ſic̄ ego vl̓meliores. ei forte magis familiares vl̓ p̄latus ſuꝰ/ probabil̓r ſupponere poſſū aliqͥsiſtoꝝ corripiat ip̄m. Si aūt certū eēt oēsnegligerēt euꝫ corriꝑe/ tūc teneret̉ qͣꝫtum adhāc ꝯditōꝫ alijs ꝯditōibꝰ ꝯcurrētibꝰ Quarta ē ſpes probabil̓ correpti correctōe. ſi ſperat̉/ ſꝫ peioratio timeret̉ correctio fieri dꝫ. Quīta ē pctm̄ ſit mortale/ tm̄ veniale. Sexta ſit ſpes habendi maio oꝑtunitatē tꝑis ad corrigēdū ſeu corripiē. Iſtis ſex ꝯditōibꝰ ꝯcurrētibꝰ/ licꝫcepto liget̉. tn̄ ligat̉ ad exeq̄ndū .i. corripiendū. ſed p̄t differre ſine pctō qͦuſqꝫ he ſil̓currāt. hoc tn̄ dico de p̄lato/ ſꝫ fratrep̄ſidentiā hꝫ ī illū peccauit Et obligatio huiꝰ p̄cepti/ ē affirmatiua ligans ſꝑ ſꝫad ſemꝑ. ſed tm̄ tēꝑe neceſſitatis. qd̓ eſt qn̄oēs ille ꝯditiones ſupdicte cōcurrūt. Quare eſt timendū homī bone voluntatis dehac trāſgreſſiōe/ ſi pro ſe habuerit dictasditiones. Itē ex vi p̄cepti ſecreta correctiovel admonitio/ debet p̄cedere denūciatiōemquatinꝰ ipſa correctio cadat ſub p̄cepto/ exceptis his qͣttuor caſibꝰ in quibꝰ eſt neceſſariū. Primꝰ qn̄ frat̓ venialit̓ mortaliterpeccat. qꝛ de veniali ē p̄ceptū Scd̓s qn̄corripiēs fratrē ex ſua ſecreta correctōe peio fore formidat. Terciꝰ qn̄ licet ſit ſpes correctōis ſecretā ammonitōꝫ. tn̄ mora ꝑicu hꝫ/ tūc omiſſa pͥuata correctōe ſtatī denūciari dꝫ. Quartꝰ qn̄ corripiēs ſine ꝓpria culpa corriꝑe valꝫ. qꝛ dic̄ Greg. ꝑfecti magnanimis laus ē ꝑpeti exteriꝰ fortit̉ interiꝰ clemēter. ſūt nōnulli ī ip̄a familiari ꝯuerſatōe corrigi nequeūt ſine culpa corrigētꝭ. atqꝫ vel corrigētē inqͥnāt/ vel omīhec agētes aggͣuāt magna myſterij diſſimulāda diſſimulatōe tolerāda. Quare ſciēdūī his tradidit dn̄s ẜuāda. Aliqn̄ ē p̄cipueforma tenēda/ vt ī ſacris. ī talibꝰ lꝫ recedere a ſcpͥtꝭ v̓boꝝ formis. qꝛ ī ip̄is v̓tꝰ ſacr̄iꝯſiſtit. Aliqn̄ finis intētꝰ magꝭ dꝫ attendi qͣꝫforma v̓boꝝ. vt dn̄s dixit curato a lepraMat. vij. vide nemī dixerꝭ. tn̄ ille diffamauit. qꝛ magꝭ attēdebat ꝓpt̓ qͥd dixerit qͣꝫqͥd dixerit. Sil̓r magꝭ dꝫ attēdi finis cor-