De paruulis
ordinata vel indiſciplinata affectio ¶ Queritur quō intelligat̉ iſtas autoritas btī Tho.de aquino/ ꝙ ꝯſenſus delectatōis pctī mortalis/ ē pctm̄ mortale? Rn̄detur ꝙ ſi qͥs temptatus fuerit de aliquo pctō mortali / ſi delectat̉ in eo delectatōe moroſa/ ⁊ placeat ſibi illa delectatio rōne deliberata / ita ꝙ nō velletꝙ tēptatio recederet. ſed ꝙ delectatio duretampliꝰ. poſito ꝙ nō vellet actualit̓ ꝯmitterepctm̄ hoc ē exercere pctm̄ ſuū ad extra/ peccat mortal̓r. Et hec rn̄ſio ꝓbata ē. et ī multꝭalijs caſibꝰ hꝫ locū eadē autoritas. Propterea cautiſſimū ē/ ſtatim abigere tales recogitatōes opeꝝ carnaliū tā alioꝝ qͣꝫ ſuoꝝ. qͣꝫuiſſit aliqn̄ ī tali recogitatōe viciū qͦddā curioſitatis noxie/ quā nō oꝑtet eſſe pctm̄ mortale potiꝰ qͣꝫ ſit delectatio carnal̓. et hec curioſitas cōis ē apud quēlibet ex ſenſibꝰ. vt oculnō ſaturat̉ viſu nec aurꝭ auditu ⁊c̄. Et pōtmagꝭ dici delectatio hm̄o i ſenſual̓ qͣꝫ carnal̓ſeu libidinoſa. Finiunt queſtiones.¶ Eiuſde de peccatoveniali duplici.x. ſiOta ꝙ dupliciter dici pōt pctm̄veniale. Nā aliud ē veniale ſoluꝫex genere/ ſicut verbū ocioſū. autmēdaciū iocoſū. Aliud ē veniale ex hoc ꝙ n̄ lfit cū deliberatōe ꝑfecta ſed ī pͥmo motu velqͣdā ſurreptōe. quēadmodū nullū ē peccatūadeo mortale quin ꝑ defectū ꝑfecti ꝯſenſuspoſſit remanere infra metas ſoliꝰ venialis.Et qͦ ad iſta pctā venialia veriſſima ē regl̓abtī Aug. vicꝫ ꝙ nullū pctm̄ veniale eſt adeoqͥn mortale fiat dū placet. Sed de pͥmis venialibꝰ nō oꝑtet. īmo ſctūs Tho. dat ꝓ regula. ꝙ ꝯſenſus in actū venialē/ ſupple d̓ genere nō ē niſi venial̓. ſic̄ mētiri iocoſe etiā ex deliberatōe/ vel frāgere ſilētiū. qd̓ ſolū impoſitū ē ꝑ modū diſcipline. ⁊ delectari ī iſtis nō ēniſi veniale. Si aūt delectatio fundaret̉ ſuꝑhoc qd̓ ē pctm̄ .i. ꝙ qͥs delectaret̉ in hͦ actu.ſub hac rōne qͣ prohibet̉ et diſplicet deo/ tūcipſa delectatio pctm̄ mortale eēt. Sed heceēt diabolica placētia. qͣꝫuis poſſꝫ forte ſinepctō mortali qͥs ī hoc caſu delectari ī hͦ ꝙ habet talē libertatē ſic agēdi neſciente ſuo ſuꝑiori. aut alia tali ratione.FinitEiuſdem de correctione proximi.POrreptio ꝓximi d̓ qͣ d̓r Matth̓. xviij. Si peccauerit ī te frat̓ tuꝰ cor
ripe ip̄m ⁊c̄. ē ī p̄cepto. Si tamē iſte ſex ꝯditiōes ꝯcurrāt. Prima ē certa pctī agnito. qꝛex ſola ſuſpitōe nō dꝫ fieri. Scd̓a ē māſuetudo ī corripiēdo. qꝛ corripiēs cū ira magis ꝓuocat ad peiꝰ qͣꝫ corripiat. Tercia ē ꝙ ī alionō ſit tāta aptitudo ad corripiēdū. qꝛ ſi ip̄ꝫfrēm peccātē videāt aliqͥ eque boni ſic̄ ego vl̓meliores. ⁊ ei forte magis familiares vl̓ p̄latus ſuꝰ/ probabil̓r ſupponere poſſū ꝙ aliqͥsiſtoꝝ corripiat ip̄m. Si aūt certū eēt ꝙ oēsnegligerēt euꝫ corriꝑe/ tūc teneret̉ qͣꝫtum adhāc ꝯditōꝫ ⁊ alijs ꝯditōibꝰ ꝯcurrētibꝰ Quarta ē ſpes probabil̓ d̓ correpti correctōe. q̄ ſinō ſperat̉/ ſꝫ peioratio timeret̉ correctio fierinō dꝫ. Quīta ē ꝙ pctm̄ ſit mortale/ nō tm̄ veniale. Sexta ꝙ nō ſit ſpes habendi maiorē oꝑtunitatē tꝑis ad corrigēdū ſeu corripiēdū. ¶ Iſtis ſex ꝯditōibꝰ nō ꝯcurrētibꝰ/ licꝫ p̄cepto liget̉. nō tn̄ ligat̉ ad exeq̄ndū .i. corripiendū. ſed p̄t differre ſine pctō qͦuſqꝫ he ſil̓ cōcurrāt. hoc tn̄ nō dico de p̄lato/ ſꝫ d̓ fratre qͥp̄ſidentiā nō hꝫ ī illū qͥ peccauit ¶ Et obligatio huiꝰ p̄cepti/ ē affirmatiua ligans ſꝑ ſꝫ nōad ſemꝑ. ſed tm̄ ꝓ tēꝑe neceſſitatis. qd̓ eſt qn̄oēs ille ꝯditiones ſupdicte cōcurrūt. ¶ Quare nō eſt timendū homī bone voluntatis dehac trāſgreſſiōe/ ſi pro ſe habuerit dictas cōditiones. ¶ Itē ex vi p̄cepti ſecreta correctiovel admonitio/ debet p̄cedere denūciatiōemquatinꝰ ipſa correctio cadat ſub p̄cepto/ exceptis his qͣttuor caſibꝰ in quibꝰ nō eſt neceſſariū. Primꝰ qn̄ frat̓ venialit̓ nō mortaliterpeccat. qꝛ de veniali nō ē p̄ceptū Scd̓s qn̄corripiēs fratrē ex ſua ſecreta correctōe peiorē fore formidat. Terciꝰ qn̄ licet ſit ſpes correctōis ꝑ ſecretā ammonitōꝫ. tn̄ mora ꝑiculū hꝫ/ tūc omiſſa pͥuata correctōe ſtatī denūciari dꝫ. Quartꝰ qn̄ corripiēs ſine ꝓpria culpa corriꝑe n̄ valꝫ. qꝛ dic̄ Greg. ꝑfecti magnanimis laus ē ꝑpeti exteriꝰ fortit̉ ⁊ interiꝰ clemēter. Nā ſūt nōnulli ī ip̄a familiari ꝯuerſatōe qͥ corrigi nequeūt ſine culpa corrigētꝭ. atqꝫ iō cū vel corrigētē inqͥnāt/ vel nō omī mōhec agētes aggͣuāt magna myſterij diſſimulāda diſſimulatōe tolerāda. ¶ Quare ſciēdūī his q̄ tradidit dn̄s ẜuāda. Aliqn̄ ē p̄cipueforma tenēda/ vt ī ſacris. ⁊ ī talibꝰ nō lꝫ recedere a ſcpͥtꝭ v̓boꝝ formis. qꝛ ī ip̄is v̓tꝰ ſacr̄iꝯſiſtit. Aliqn̄ finis intētꝰ magꝭ dꝫ attendi qͣꝫforma v̓boꝝ. vt cū dn̄s dixit curato a lepraMat. vij. vide nemī dixerꝭ. ⁊ tn̄ ille diffamauit eū. qꝛ magꝭ attēdebat ꝓpt̓ qͥd dixerit qͣꝫqͥd dixerit. Sil̓r h̓ magꝭ dꝫ attēdi finis cor-