Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuis reſpōſionibusA

XXXIIII

in ꝯſecratōe vel cōicatōne populi? Rn̄detur obſeruet̉ vſus loci tꝑis. ſil̓r ī dādo pa ī miſſis ſunt mortuorū. puto tn̄ aliqd̓ iſtoꝝ ſit p̄ceptū obligans. nec omiſſio dꝫ reputari pctm̄ mortale/ niſi fieret ſciēter ex ꝯtēptū/ vel ſcandalo puſilloꝝ Utꝝ hoſtia ſi ſit ī modico maculata/ velforata/ vel detrūcata rotūda vt moris ēqͥd fiet? Rn̄det̉ tal̓ dꝫ aſſumi ī pͥncipiop̄ſertim vbi neceſſitas vrget/ p̄t alia hr̄iSed ſi ſit ſumpta/ non pōt alia peti conſequenter ſine ſcandalo. dimittat̉ ipſa. fiatꝯſcīa poſtmodū de neglectu. Utꝝ ſi qͥs dicat miſſam / ita nullꝰ ibi ſit/niſi is iuuat teneat̉ ad cōfiteor dicere.vos frēs. vel miſereatur vr̄i? Rn̄det̉ ſic. qꝛille vnus gerit vicē totius populi. Itē qͣntū ſpaciū reqͥrit̉ poſt ꝑceptiōeꝫ ſacr̄iad digeſtionē eius. ita ſi ex infirmitate velal̓s euomuerit/ eēt neceſſe colligereqd̓ euomuit? Rn̄det̉ citiꝰ aut tardiꝰ fit digeſtio ẜm qͣlitatē ꝯplexionū. Sed ē certa regula. ſi appareāt ſpēs ī vomitu. ille debētcolligi ſumi. vel tanqͣꝫ corpꝰ xp̄i ī vaſedo ẜuari. alioqͥn ſi nullo appareāt ſpēs.ponat̉ vomitus in piſcinā/ vel cōburatur.Quaꝫ poteſtate habet abbas de iure ī abſouēdo ſubditos? Rn̄deo habet ptātē ordinariā plenariā. niſiquāto ſuꝑior ſuus .ſ. papa vel ep̄s inuenit̉ limitaſſe iura ſcripta vel aliter. Pōt inſuper poteſtatē ſuā ſubdelegare. Utrū abbas poſſit abſoluere nouitios ſicut ꝓfeſſos? Rn̄deo. puto ſic. Utꝝ illi adhuc ſūt ī laico habitu anteqͣꝫhabēt habitū nouitioꝝ. vel an̄qͣꝫ habeātſenſū recipiant̉ nouitijs poſſint abſoluivt ſupͣ? Rn̄deo. puto ſic/ ſi habeant ꝓpoſi temptādi ordinē religioneꝫ ſine fraude.Iſta tn̄ q̄ſtio p̄cedēs magꝭ ſpectant ad iuriſtas. vel ad eos ſciunt iura poſitiua ꝯſuetudines in religionibꝰ approbatis. Utꝝ abbas p̄t delegare ſuā poteſtatē. vſqꝫ ad quē numeꝝ deſcendēdo? Rn̄deo p̄tdelegare quibuſcūqꝫ vult. pōt etiā quibꝰ delegat dare poteſtatē eligent nominēt tot tales quot quales voluerint. ip̄e autoritate ſua delegat eos. hoc ſtat illa regula. ſubdelegatus ſubdelegare non pōt. verum eſt itaqꝫ ſua autoritate. Utꝝ vicariꝰ abbatis ī abſoluendo habeatfil̓eꝫ ptātē ſic̄abbas? Rn̄deo ſic ſi ſibi ꝯtu

lerit/ licet ip̄e directe ſubdelegare poſſit Utꝝ pͥores maxīe ī ill̓ religiōibꝰ habēt niſi vnū abbatē toti religioni p̄eſt habeāt ptātē ſic̄ abbates Et vtꝝ poſſit delegare qͥbꝰ? Rn̄deo pͥores hn̄t ptātē ordinariā ſicut curati parochiales. ſed illā ptātē habēt limitatā ſepe ſuū abbatē vl̓ ep̄m vl̓ pa. pn̄t tn̄ ſubdelegare in illis caſibꝰ eis autoritate ordinaria relinquunt̉. Utꝝ ſacerdotes ſcl̓ares eo iure ſunt ſacerdotes pn̄t abſolui ab alijs ſacerdotibꝰ ſecularibꝰ qͥbuſqꝫ .ſ. de caſibꝰ ꝯmunibꝰ? Rn̄detur ẜm iura ſcripta. ſed ꝯſuetudo inualuit in oppoſitū ſciētibꝰ p̄latis tolerantibꝰ. ita vidētur conſentire dare licētiā. Sedde religioſis ſecus eſt. qꝛ pn̄t audire ſeculares ſine licentia ſuorum maiorum. Utꝝ ſit celandū qͥcqͥd d̓r ī ꝯfeſſione ſub ſigillo ꝯfeſſionis? Rn̄det̉ peccata eoꝝ circūſtantie. et ea que poſſet haberi cognitiopeccatoꝝ/ ſunt de ſigillo ꝯfeſſionis et de neceſſitate celāda. Alia etiā ſunt celāda tāqͣꝫ ſecreta/ ſi dicant̉ bona fide intētione. nec tendunt ad ſubuerſionē ſed edificationē. Utꝝ ꝯfitēs poſſit dare licētiā ꝯfeſſori ſuoreuelādi qͥcqͥd qd̓ ab eo audierit ī ꝯfeſſione.ſiue tāgat ꝯfitentē aūt aliū quēpiā. ſiue etiaꝫ pace aliquoꝝ ad inuicē reformanda/ autammonitōe alicuiꝰ ſeu correctōe aut hm̄oi?Rn̄det̉ ꝓprie loquēdo p̄t dare licētiam ꝯfeſſio reuelet̉. Sed p̄t dicere extra ꝯfeſſionē. adhuc cautela magna ſeruāda ē in tali reuelatōe. expediētius ē ip̄emet confitēs dicat qd̓ dicēdū ē. et p̄ſertim ſi ſit dicēdūin publico. Rurſus tāgit pctm̄ alteriꝰ ſecretū ꝯfitēs nullo dꝫ reuelare niſi ad bonuꝫ ipſius ſicut vellet ſibi fieri. dicat̉ tali tale/ qd̓ prodeſſe debeat obeſſe Utꝝ ꝑiculo vl̓ dāno tꝑali vl̓ magꝭ ſpūali ꝯfitētis aūt ꝯfeſſoris aut alteriꝰ ꝑſone ſingularꝭ aūt pluriū vel vniꝰ totiꝰ cōitatꝭ euitādo poſſit aliqͥd ſub ſigillo ꝯfeſſionis audi reuelari/ dato ſaltē ꝯfeſſor diceret ꝯfitēti talia reciꝑet ſub ſigillo cōfeſſionis/aut qͥd ſuꝑ ſit faciēdū? Rn̄det̉ nulloetiā ſaluādo vno regno licitū ē cōfeſſiōꝫ reuelare. qꝛ ſunt faciēda mala ⁊c̄. Nec ſufficit dicere poſt auditōꝫ cōfeſſionis ꝯfeſſor capit ī ꝯfeſſione exqͦ audiuit. Secꝰ ſi apͥncipio diceret ſic. noli mihi cōfiteri. qꝛ nonvolo tenere ſecretū illud qd̓ dixeris. Et tūc eēt cōfeſſio ſacramētal̓. de cuiꝰ ratōe eſt ſit ſecreta niſi aliter aliunde ſciatur.

Q 3