Cū ſuis reſponſionibus
XXXIIII
timet̉ ne id faciāt. et ſi factū foret nō eqͦ aīoſuſtineret. non qꝛ doleat de alteriꝰ iniuria etſua ꝓpͥa culpa/ ſꝫ magꝭ d̓ ſua vilificatōe ⁊ detractōis nota. nollet em̄ detractor reputariqͣꝫqͣꝫ eē nō vitet. ¶ Itē ſignū efficax videt̉/ vtloq̄ns malū d̓ alijs interroget cor ſuū coraꝫcordiū īſpectore deo cui mētiri nō p̄t. qͣꝫuispoſſet mētiri iniqͥtas ſibijp̄i. et q̄rat an velletꝙ aliꝰ ſic loq̄ret̉ de ſe corā alijs ea intētiōe/ eaforma. ⁊ ſic de alijs circūſtātijs qͣlit̓ ip̄e loqͥtur de alijs. Et ni fallor/ vt freq̄nter rn̄debitſibi cor ſuū. ſi mēdacit̉ veritatē tn̄ ſuppͥmerenoluerit/ ſe hoc nequaqͣꝫ velle. Signū ergomali ē. Hoc clauo retundit̉ nōnulloꝝ excuſatio falſa ⁊ friuola. qͥ cū locuti fuerint ad libitū ſuū de ꝓximoꝝ ſuoꝝ mal̓/ audēt ſi ſuꝑhoc obiurgēt̉ dicere. etiā qn̄qꝫ ꝯſtāter/ lꝫ mēdacit̉/ ſe hͦ feciſſe n̄ mala ītētōe neqꝫ aīo cuiqͣꝫnocēdi/ ⁊ nullo mō ex īuidia. Et ſi rurſū int̓rogant̉. An gͦ ex ſingulari id egerīt dilectōe ⁊amicicia ⁊ ad magnū ꝓfectū aūt ꝯmodū abſentiū; ⁊ an ſil̓ia dilectōis ⁊ amicicie ſigna velint erga ſe cōſil̓r fieri? laqueis ꝑplexitatꝭ itacapti ⁊ irretiti ſūt/ vt vel manifeſtū ꝯͣ ſuā ꝯſcientiā ꝓferre mēdaciū vel v̓bū iniquū ⁊ doloſū iniuſte dixiſſe ꝯͣ vximū fateri cogant̉. qͦrūvtrūqꝫ malū ē. ¶ Malū igit̉ ⁊ valde malummultūqꝫ ꝑiculoſū ē homī eē ꝓmptū ad loq̄ndū malū de abſentibꝰ. Etiā ceteris malis q̄inde ſequūt̉ circūſcpͥtis/ mēs tā loq̄ntis qͣꝫaudiētiū īpedit̉ a melioribꝰ ⁊ ſalutaribꝰ poſtmodū ex hoc etiā inuita. Cuꝫ em̄ poſt fueritorandū ⁊ deo ſeruiēdū ad mentē redeūt placeat vel diſpliceat/ cū quadā qͣſi violētia quepͥus incaute ꝯmiſit vl̓ admiſit cū mala complacētia. O quāto ꝯſultiꝰ ē ita loqͥ de bonisaut de pctīs ⁊ mal̓ ꝓprijs qͣꝫ ita rodere dente canino alios. Uix deniqꝫ ſeruat̉ menſuraqͥn miſceat̉ mēdaciū ⁊ malū augmētat̉. ⁊ adpartē ſꝑ trahat̉ deteriorē. ⁊ pene ī nullo excuſetur aūt alleuietur/ vt ſic fiat ſupͣ modū peccās pctm̄ quaſi vnū aūt ſimplex pctm̄ n̄ ſufficiat ī ꝑniciē ipſius obloquētis.CLōcluſio terciaS¶ Loqͥ malū d̓ alio ad finē ſextū .ſ. directe exodio ⁊ īuidia ſꝑ ē pctm̄. Et qn̄ notabilit̓ ledit̉ ꝑ hͦ aliena fama. ⁊ dū loq̄ns hͦ aduertit īſua ꝯſcīa/ aut aduertere poſſꝫ. ē gͣuiꝰ pctm̄ ſepiſſime qͣꝫ furtū. aut qͣꝫ foret eſus carniuꝫ indie venerꝭ vel ieiunij eccl̓ie magni cuiuſcūqꝫ¶ Salubre itaqꝫ ꝯſiliū ē ad vitādū tā grādeꝑiculū aīe/ vt hō diſcat ⁊ aſſueſcat ita hōeſte
loqͥ d̓ abſeutibꝰ ſic̄ loq̄ndū eēt ſi ipſi p̄ſenteseēt. ⁊ ꝑſonaliter d̓ ſe ẜmonē ꝓlatū audirēt.¶ Itēqꝫ vt hō ſꝑ tīorē dei hēat p̄ ocul̓ cordisqͥ vtiqꝫ vbiqꝫ ē pn̄s. ⁊ ī cuiꝰ ꝯſpectu loqͥtur qͥcūqꝫ loqͥt̉. Nō ſolū aūt hͦ/ ſꝫ ⁊ cor ītuet̉. et reddet tꝑe ſuo vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua Oret gͦ neceſſe ē qͥlibet vt ponat dn̄s cuſtodiā ori ſuo.¶ Sꝫ ⁊ audiētes caueāt ſibi ne ſint pruriēteſauribꝰ/ vt delectet eos audire aliēa mala. qꝛiuxta. b. hiero. ſnīaꝫ ꝟiſſimā. Eque reus ē qͥdetrahētē libēter audit ſic̄ is qͥ detrahit. īmonōnūqͣꝫ āpliori reatu ꝯſtrīgit̉ ꝓpt̓ p̄ſtitā alteri occaſiōꝫ. Si em̄ ip̄e nō libēter audiſſꝫ/ forſitan alter tacuiſſet ¶ Et vt ampliꝰ ꝑtimeſcamꝰ tā ꝑiculoſū līgue viciū aduertēdū ꝙ cōiter ẜm docto. ꝯꝑat̉ nō ſolū furto ſꝫ ⁊ homicidio. īmo ⁊ p̄ferūt hac rōe. qꝛ ī homicidio occidit̉ corpꝰ vnū. In detractōis ꝟo vicio occidūt̉ aīe pl̓es. qꝛ aīa detrahētis. anīe detractoreꝫ libēter audiētiū. ⁊ qn̄qꝫ etiā aīa eiꝰ cuidetrahitur. ¶ Itē nōnūqͣꝫ faciliꝰ ſatiſſit ꝓ homicidio corꝑali ⁊ furto/ qͣꝫ hm̄oi homicidio⁊ furto ſpūali .ſ. detractōe. Rō. qꝛ ī ill̓ quātitas dāni eſtīari p̄t. ⁊ ſic corrn̄dēs emēda ſubſequi. In iſtis autē neqͥt cū nō ſatis cōſtarepoſſit in qͦt hoīm cordibꝰ mediate ⁊ īmediate detrahēs bonā opinionē ⁊ famā eius cuidetraxit/ occiderit. atqꝫ furtiue bonuꝫ fame(qd̓ inter om̄ia alia corꝑalia ⁊ huiꝰ vite bona multū ē p̄cioſū) ſubtraxerit. vn̄ et difficulter ſatiſfacere ipſi leſo pōt. Cū tn̄ iuxta btm̄Aug. pctm̄ nō dimittit̉ niſi ablatū reſtituat̉Quō aūt reſtituet cū ignoret qͣꝫtū dꝫ? ¶ Itēinter cetera pctā iſtud qd̓ammō ē inhumanius ⁊ beſtialiꝰ. qꝛ lupinū. Dicit̉ nāqꝫ ꝙ niſusniſuꝫ nō comedat nec canis canē. nec beſtiaaliqua beſtiā ſue ſpeciei ſed bn̄ alteriꝰ. Sola lupa excepta/ q̄ (vt aiūt) cuꝫ fame p̄mit̉ lupū comedere nō veret̉. Sic et detractor hōhoīeꝫ ſue nature ꝯſortē tanqͣꝫ lupa rapaciſſima dentibꝰ detractōis rodere. comeder̄ ⁊ occidere nō erubeſcit. In hͦ a lupa differens ꝙilla comedit carnes recēteſ. ip̄e aūt qn̄qꝫ carnes fetētes et iā putrefactas. qn̄ videlicet nōtm̄ viuis/ ſꝫ ⁊ dudū iā mortuis dēteſ mordaces detractorie iā īfigit ¶ O abominādū malū ⁊ valde odiendū. Bn̄ gͦ ſapiens vocat detractores deo odibiles Cū tn̄ ſcpͥtū ſit d̓ d̓onihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. In ſignū magne deteſtationis (haud dubiū) pctī detractōis d̓rdeus odire detractores. qui nihil odire ſoleteorū q̄ fecit. Aut reſtat dicere ꝙ detractoresnō ſunt ſua factura. nō quidē ẜm eſſentiam/