Tractatus
auertēs/ ⁊ hec initiat. volūtas reſiſtēs/ ⁊ heccontinuat. Culpa ꝓmerens/ ⁊ hec ꝯfirmat.Deꝰ gratiā nō dās/ ⁊ hec nō liberat. Deꝰ iuſte puniēs/ ⁊ hec ordinat.Finit.Opuſculū de induigentijs eiuſdē Cancellarij.Uecūqꝫ alligaueritis ſuꝑ terrā/ erūt ligata ⁊ in cel̓. Et q̄cūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terrā/ erūt ſoluta et in celis Matth̓. xviij.Collata eſt aūt ptās hec hic ꝓmiſſa/ dū poſt reſurrectionē xp̄s apparēs diſcipulis ſuis inſufflauit ī eos et dixit. Accipite ſpm̄ ſctm̄/ quoꝝ remiſeritꝭ pctā/ remittūtur eis. ⁊ qͦꝝ retinueritꝭ/ retēta ſūt Ioh̓. xx.Spālit̓ aūt ⁊ excellēter data ē iſta ptās clauiū eccl̓ie ꝓmiſſa pͥus Petro ibi. Tibi dabo claues regni celoꝝ Mat. vi. dū pꝰ reſurrectōꝫ ter int̓rogatꝰ d̓ dilectōe dixit xp̄s ſibiter rn̄dēti ꝙ eū diligeret. paſce agnos meoſ.paſce oueſ meas Fūdauerat āt xp̄s ptātē alligādi iuridice ꝑ excōicatiōꝫ dū dixerat. ꝙ ſieccl̓aꝫ n̄ audierit ⁊c̄. Fūdat̉ deniqꝫ ſuꝑ p̄miſſis ptās oīs indulgētias ꝯferēdi. Suꝑ qͥbꝰqꝛ varij varie tradiderūt/ placuit ſequentesannotare pauculas ꝯſiderationes.Ptās clauiCōſide. Prima. um eccleſieiudicialis ⁊ forinſeca nō extēdit ſe ſimpliciter ⁊ directe ad remiſſionē culpe. Rō. qꝛ reqͥrit̉ ſacramētalis cōfeſſio ⁊ abſolutio q̄ nō fitin publico ⁊ iudiciali foro.Poteſtas clauiCOIDE. ¶CDa. um iudicialis ⁊publica non extēdit ſe pͥncipaliter et directead diminutioneꝫ pene niſi illius quā inflixitaut infligere potuit. cuiuſmodi ſunt pene excōmunicationū et quarūcunqꝫ irregularitatū. inhabilitationū circa legitimos actus eccleſiaſticos aut ciuiles. Ratō qͦ ad ꝑtē q̄ excipit ⁊ affirmat. qꝛ cuiꝰ ē cōdere/ huiꝰ ē deſtruere̓ vel interp̄tari. Sed negatiua patet ꝑ ideꝫargumentū a ꝯtrario ſenſu deductū.Cōſideratio terciaPtās clauiū eccl̓ie ſuꝑ īdulgētijs ꝯcedēdismodis qͥbꝰ ꝯſueuit vti eccl̓ia vel eccl̓ie p̄latia ſūmo vſqꝫ deorſū/ ꝑ quotatōꝫ dieꝝ ⁊ annorū/ p̄ſupponit neceſſario remiſſione vel īdulgentiā ī foro ſecreto ꝯſcīe ſeu ꝯfeſſiōis ſacr̄alis de facto/ vel ī voto ſeu ꝓpoſito. ⁊ ſepius īfacto iuxta tenorē bullaꝝ qͥbꝰ īſerit̉ hec clau
ſula. vere penitētibꝰ ⁊ ꝯfeſſis. niſi collator indulgētiaꝝ intēdat ſatꝭ eē ꝙ hō ſit ī charitateꝯtritus .ſ. cū ꝓpoſito tꝑe ⁊ loco ꝯfeſſionē facere actualē. Eſſet aūt iſta fauorabilior int̓p̄tatio ſine ꝯfeſſione qualibet.Ptās clauiCOnſide. Cu um eccl̓ie ſacramētalis ⁊ ī foro cōſcīe eminētior eſt. vtilior ⁊ eligibilior ī collatōe indulgētiaꝝ qͣꝫ poteſtas ſola iudicial̓. Ratio patꝫ ex p̄cedētibꝰ.qm̄ ſine ꝯfeſſione ſacramētali de facto vl̓ invoto ſeu ꝓpoſito nulli dies indulgētiaꝝ vl̓a pena vel a culpa ſortiunt̉ effectū.Solus papa ſup̄ ACONIIAe. U. mus xp̄s cū preetſpūſctō pōt dare plenaria autoritate indulgentiā om̄imodā a pena ⁊ culpa. quā dū cōfert/ dat innūerabiles ⁊ infinitos indulgētiarū dies. Rō. qꝛ vel abſoluit ⁊ quitat totampenā debitā peccato mortali. ſiue ſit origīale ſiue actuale. Et hec quidē ē infinita extēſiue atqꝫ duratiue. Aut ſi mutat xp̄us penā illā debitā mortali eternā in tꝑalē. patꝫ adhucꝙ hm̄oi remiſſio ſe extendit ad infinitos dies indulgentiaꝝ/ ſi tales dicere poſſumꝰ dies infinitos vel eternos. Iuxta illud. Dieseternos in mente habui.CONIde. Vl. gratꝭ ⁊ abſqꝫ meSolꝰ papa xp̄srito alio qͣꝫ ſuo facit hm̄oi cōmutationē pene ꝑpetue in penā temꝑalē vel in plenā abſolutōꝫ. Ratio. qꝛ ſi talis remiſſio fieret ex merito illiꝰ cui remittit̉. ip̄a nō eēt iā pure gͣtuita. ſed qd̓ammodo debita. vel ex operibusvendita. nos aūt hoc intelligimus de merito condict. Solꝰ papa xp̄s īiuſti.LOII. Vll. ficatōe īpn pͥus naturaīfūdit gratiā qͣꝫ remittat culpā. Priꝰ īſuꝑ dimittit reatū pene eterne ꝑ infuſionē hm̄oi gͣtie/ qͣꝫ hō mereat̉ a pctō reſurgere/ vel ab hocreatū liber eē Quocirca nō ſatis aduertebātqͥ dicebāt pͥmū actū ꝯtritiōis poſt pctm̄ eſſeplus incōꝑabiliter meritoriū qͣꝫ aliquē poſteriꝰ elicitū. Fundātes ſe ī hͦ ꝙ ꝯtritio merebat̉ liberationē a pena eterna. ⁊ ꝯſecutōeꝫ. vite eterne. nō ita ꝯſeq̄ntes merebant̉ hm̄oi remiſſionē. qꝛ iā facta erat.Solꝰ papa xp̄us pōtCOII. UIll. illā tot dieꝝ ⁊ annorūmillemiliū īdulgētiā ꝯcedere qͣlis poſita reperit̉ ī diuerſis ꝯceſſiōibꝰ ſūmoꝝ pontificūvel alioꝝ ſub varijs tꝑibꝰ. locis ⁊ cauſis. Et