et irregularitatum
XXXIII
Contemptꝰ clauiū magisCOI. M. inuenit̉ q̄ ad culpaꝫ ī p̄latotaliter vt p̄mittit̉ abutēte ſua ptāte/ qͣꝫ in nōobediente ſi comꝑatio recipiat̉ abuſiua. Eſtigitur qn̄qꝫ meritoriū/ et honorificatiuū eccleſie ptātis ꝙ tali p̄lato ī faciē reſiſtat̉ cū appoſitiōe inculpate tutele quēadmodū reſtitit Paulus petro.j Contemptꝰ clauiū qn̄qꝫLOII. Ul. poſſet inueniri ī vno qͥ n̄pareret ſnīe ſui p̄lati. vbi ⁊ qn̄ aliꝰ ī eadē ſnīanō obediēs / nullo mō ꝯtēptꝰ eēt/ reꝰ p̄ſertimapud deū. Cuiꝰ rō ē. qm̄ vnꝰ reputat ſnīamiuſtā/ aut quōlibet obedienduꝫ illi. alius ꝟonō ſed ſcit certitudinaliter aut probabilitate ſufficienti/ ſuū p̄latū male vti/ ī p̄iudiciumclauiū ⁊ in deſtructionē eccl̓ie.Contēptꝰ clauiuꝫ dꝫLONII. Oll. iueſtigari ex ptāte legitima ⁊ vſu legitimo ptātis illiꝰ. qͥ p̄cipiendo excōicat vel irregularitatē ꝯminat̉. Alioqͥn p̄lati poſſēt īducere qͣlēcūqꝫ vellēt ſuꝑ alios ẜuitutē/ ſi ſuis ſentētijs iniqͥs et erroneisſꝑ eēt obediēdū Et ita ptꝫ ꝙ hͦ cōe dictū. ſentētia p̄lati vl̓ iudicis etiā iniuſta timenda ē.indiget glo. Alioqͥn non ē generaliter veꝝ ſitimenda dicatur. qꝛ ē ſuſtinēda nec repellenda. īmo ī caſu pati illā/ eēt aſinina patiētia ⁊timor leporinus ⁊ fatuus.i Cōtēptꝰ clauiū plꝰ hꝫTLOII. Vlli. ꝑicl̓i erga ꝑſonā ſūmipōtificꝭ qͣꝫ erga īferiores. Qm̄ ab abuſibꝰ inferioribꝰ pꝫ recurſus ad papā ꝑ appellatōisſubſidiū. Et ſi dicat̉ ꝙ ita p̄t a papa fieri appellatio ad ꝯciliū generale Dixerūt olim an̄ꝯciliū generale piſanū ⁊ cōſtan̄. ꝙ hͦ nll̓o mōlicebat. ⁊ allegāt iura ſua ꝓ ſe valde (ſic̄ eis videt̉) exp̄ſſa. Sꝫ ꝯſtāter nūc aſſerit̉ ꝙ ē hereẜdānata ꝑ ꝯſtitutōꝫ exp̄ſſiſſimā ⁊ pͣcticatā inꝯcilio p̄dicto Conſtan̄. ꝓut alibi diffuſiꝰ eſtoſtenſū. Rn̄det̉ igitur aliter/ ꝙ nō ꝓ leuibuscauſis vbi etiā liceret/ p̄t aut dꝫ pro appellationibꝰ proſequēdis paſſim ꝯciliū celebrariſicut habetur recurſus ad papā.Cōtēptus clauiū nō inLONI. L. incurret̉ ī multis caſibꝰquibꝰ pape mādato nō obediret̉. dū .ſ. abutitur enormiſſime ⁊ ſcādaloſiſſime ptāte ſuain deſtructionē nō ī edificationē. ſicut tn̄ dicit apl̓s iō ptātē datā eē. Exēplū. ſi papa vellet theſauros eccleſiaꝝ diriꝑe aūt hereditateſvſurpare. aut ī ſeruitntē abiectā cleꝝ cū ſuisbonis redigere. ⁊ iuribꝰ ſuis ſpoliare ſine cā
Quis diceret iſta debere tolerari? Quis nōcenſeret poſſe dici pape / cur ita facis? qͥs nōaſſentiet in facie ſibi reſiſtendū?Contēptus clauiū etiaꝫLONII. L. nō ſemꝑ inuenit̉ apud illos qͥ nedū nō obediūt ſentētijs excōicationū promulgatis ꝑ papā vel ſuos. ſed etiā n̄ē iudicāda eſſe apud illos qͥ ꝑ poteſtatē ſecularē aduerſus tales p̄tenſas ſnīas tueri ſe ꝓcurant. Lex em̄ natural̓ dictat vt poſſit visvi repelli. Cōſtat aūt ꝙ tales excōicationesnō debēt dici ius ſed vis ⁊ violētia. ꝯͣ quaꝫfas hꝫ liber vel hō vel animꝰ ſe tueri.Contēptus clauiū ⁊ cōLONII. El. ſequenter excōicatio vl̓irregularitas nō incurritur dū ī p̄miſſis caſibꝰ dicit aliqͥs iuriſtaꝝ vl̓ theologꝰ iuxta cōſcientiā ſuā ꝙ hm̄oi ſnīe nō ſunt timēde veltenēde. ⁊ hoc p̄ſertim ſi obſeruetur informatio ſeu cautela debita/ ne ſeqͣtur ſcandalū puſilloꝝ/ qui eſtimāt papā eſſe vnū deū qͥ habꝫptātē omnē in celo ⁊ ī terra. Uerū tn̄ expellēda ē taliū ſtulticia ꝑ informatiōes idoneas.qͥ ſi nolint acquieſcere ipſi iā ſunt iudicādi d̓ſcandalo nō dato ſed accepto. hoc ē de ſcandalo phariſeoꝝ ⁊ ex malicia. non puſilloꝝ ⁊ex ſimplicitate vel ignorantia.LONII. Ell. aus ēmagis foueri qͣꝫCōtēptꝰ clauiū dicentolli/ dū debētes abuſui clauiuꝫ reſiſtere/ diuidūtur inter ſe ⁊ impediūt ſe/ vel ꝑ ſtulticiāvel ꝑ ignauiā/ ne cōi ꝯſenſu fiat ambulatio īdomo dn̄i/ duꝫ alij fauēt abuſibꝰ. alij tollerevolunt. Ueritas ē ꝙ om̄is via fauorabilis⁊ humilis temptāda ē cū ſummo pontificedū male informatus/ fert ꝑ ſe vel ſuos iniuſtas ſentētias ꝙ deſiſtat ⁊ reformet. ſed ſi nihil ꝓfert humilis ſedulitas arripiēda ē virii: ⁊ animoſa libertas.Finit.Itē ab eodē de cordis induratione.Pr duꝝ male habebit ī nouiſſimoDuricies iſta quō cauſet̉. ⁊ qͥd ē illud apl̓i. deꝰ cuiꝰ vult miſeretur/ etquē vult īcturat nō ē mediocrꝭ q̄ſtio? Siqͥdē deꝰ neminē deſerit niſi pͥus deſerat̉ ꝑ auerſionē ab eo ꝑ pctm̄. Sꝫ deſertōe facta cadithō ī ꝓfundū ⁊ ꝯtēnit. Cōtēnēti v̓o deus nōdat gratiā ſed reſiſtit. ac ꝑinde nō emolliturcor/ nec liqueſcit ad gratie ſuſceptionē. Tandē pena dānatōis infligitur / ⁊ obduratio cōfirmatur. Cauſa igit̉ obduratōis ē volūtas
P 3