De indulgentiis
XXXIIII
forte tal̓ enormitas ꝯceſſiōis ab aliqͥbꝰ q̄ſtuoſis aūt aliter male motis ꝯficta ē.Indulgētiaruꝫ ꝯceſſioLONIL. I. rōnal̓ p̄ſupponit ī ꝯferēte autoritatē a xp̄o fundatā. et ī euāgelio velex ipſo explicata. Preſupponit idoneitatē ⁊adimpletiōeꝫ ꝯditōis appoſite ī īdulgētijs.vt ꝙ ſit verꝰ ꝯtritus ⁊ cōfeſſus. et faciat hecaūt iſta ⁊c̄. Preſupponit tercio cām ꝯceſſionis ſeu diſtributōis hm̄oi īdulgētiaꝝ legitimā. claue .ſ. eccl̓ie nō errante. neqꝫ xp̄o reprobāte. vbi nō certa et euidēs noticia reqͥrit̉. ſꝫeſtimatio bone fidei ⁊ ꝓbabil̓ ꝯiectura. quēadmodū ī diſtributōne theſauri materialisde fiſco regio vel eccl̓iaſtico/ papa vel rex vl̓alius diſtributor attenderetIndulgēConſide. Decla tiaꝝ ꝯceſſio ꝑ tot milia nedū dieꝝ ſed ⁊ annoꝝ/ videt̉difficulter ſaluabilis poſt remiſſionē eternepene ⁊ ꝯmutationē in tꝑalē. Conſtat em̄ q̄nec hō ſingularis in hac vita pōt aut debetad tot annos obligari pnīam agere/ cū nonvicturꝰ ſit ꝑ milleſimā ꝑtē tot annorū. et nemo ad īpoſſibile obligat̉. Conſtat p̄terea ꝙdū mūdꝰ finē habebit/ ceſſabit purgatoriū ⁊ex ꝯſequēti dies penaꝝ ſuaꝝ.LOIl. Le tendit ſe ad penas ex corruIndulgētiaꝝ ꝯceſſio nō exptōe nature ꝯͣctas ꝑ pctm̄ originale. Certuꝫē em̄ ꝙ papa nō abſoluit a ſiti. a fame. ab infirmitatibꝰ/ et a morte. Extēdit igit̉ ſe hm̄oiabſolutio ad penas ſupͣdictas ⁊ infligēdas/iuſto penitētialis ſatiſfactōis iudicio ꝓ peccatis actualibꝰ/ vel hic vel ī purgatorio. qm̄ī inferno nulla ē redēptio. ¶ Utꝝ ꝟ̓o claueseccl̓ie ſe poſſint extēdere nō ſolū ſuꝑ terraꝫſꝫ ſub terra ī purgatorio/ maxīe qͦ ad remiſſionē pene aut venial̓ culpe aut excōicatōis pͥus late dū viueret reꝰ nūc exiſtēs ī purgatorio/ ſūt opiniōes ad vtrāqꝫ partē ꝓbabiles.Et fauorabile ē dicere ꝙ ſic ſaltē ꝑ īdirectūꝓpter ꝯmunionē ī charitate. ¶ Sed neqꝫ dꝫaliqͥs ſic inniti indulgētijs ꝯceſſis ī toto velin ꝑte a pena ⁊ a culpa qͥn ſtudioſius ſit ſatiſfacere ꝑ ſe ⁊ alios hic in vita.LONII. tl. ſo nō eſt ꝑuipendēdaIndulgentiaꝝ conceſſeu cōtemnēda/ ſed amplectēda deuote in fide. ſpe ⁊ charitate dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i qͥ ptātemtaliū clauiū eccl̓iaſticaꝝ dedit homībꝰ. Cōſtat em̄ ꝙ fructuoſior ē ⁊ acceptabilior deo ⁊hoībꝰ oꝑatio/ talibꝰ innitēs īdulgētijs qͣꝫ al-
tera (⁊ hͦ ceterꝭ paribꝰ) nō innitēs. ¶ Cōſiliū ēigit̉ ſolū vel ſanū/ ꝙ abſqꝫ curioſa diſcuſſiōed̓ p̄ciſa vel euidēti ⁊ certa qͣntificatōe ſeu mēſuratōe hm̄oi indulgentiaꝝ ſtudeat hō prius tales acquirere ẜm qualitatē ſue vocationis. ¶ Pondꝰ autē valoris illi relinquere qͦoīa facit ⁊ fecit ī numero. pōdere ⁊ menſura¶ Poſtremo ꝯcedētes indulgētias/ taliter ⁊in intētione ⁊ in verbis vel ī ſcpͥtis ſuas conceſſiones moderent̉ vt nec diuine iuſticie cūmiſcd̓ia deroget̉. nec ſcandaluꝫ maxime puſillorū p̄beat̉. vel ne facilis cōceſſio maiorisindulgētie ꝓ mīmis vel exiguis cauſis/ pariat in arduis et legitimis ꝓ eccleſia vel republica negocijs detrimentu.Conſide. Ulll. pro ſece ꝑſeue¶ Si quis petitranter ⁊ pie. hoc ē ad ſalutē ⁊ ex charitate efficax ē eiꝰ oratio. Patet hoc ex regula magiſtrali que fundat̉ ſuꝑ hoc verbo chriſti. Siqͥd petieritis patrē ī noīe meo dabit vobis.Si qͥs petit inLoſide. UIlll. auigentia peccatoꝝ fieri ſibi in hac vita potiꝰqͣꝫ in purgatorio/ rite petit ⁊ pie. qm̄ pena purgatorij lōgegrauior ē ⁊ minꝰ hn̄s/ imo nihil hn̄s d̓ merito. Deducit̉ ad hͦ petitio pͣsͣ. notas d̓ tripliciforo iudiciali ſeu punitiuo. Dn̄e ne ī furoretuo arguas me. qͦ ad īfernū vbi regͣt horrenda ⁊ qͦdāmō furioſa iuſticia ꝓpt̓ effectuꝫ/ nōobiudicātis affectū. neqꝫ ī ira tua corripiasme. qͦ ad purgatoriū vbi ſedet iuſticia qͦdāmō rigoroſa ⁊ irata. Miſerere mei dn̄e qm̄infirmꝰ ſum. qͦ ad pn̄tē vitā vbi ſceptrū tenet⁊ thronū gratie dulcis mīſcd̓ia.Si qͥs petit indulgētiaꝫ¶ OI. XV. pctoꝝ ſuor fieri ī hacrita ex charitate et ꝑſeuerater obtinebit vtiqꝫ⁊ moriēs ſtatim euolabit ad celuꝫ. Seqͥt̉ exp̄cedētibꝰ qꝛ vel ꝑ martyriuꝫ vel alijs modisdeo cognitis purgabit̉ ī hac vita. ⁊ lōge mitius qͣꝫ in altera puniret̉. ſimul et p̄miū eſſentiale ꝑ patientiā merebit̉ augmentari.Si quis petit dilaCONII. ☞Vl. tiōꝫ ſatiſfactiōis ſuefieri nō in hac vita ſed ī purgatorio/ pōt hocꝯtingere culpabilit̓ ꝓpter debilitatē fidei d̓penis purgatorij. aut qꝛ nimis amat delicias ⁊ honores vite pn̄tꝭ. vel aſꝑitates exhorret. Si ꝟo veniat hec petitio ex ꝯſideratiōefragilitatis ꝓprie/ ⁊ debilitate ſue patiētie inaduerſis ne ſuccūbat et peccet. tolerabil̓ videt̉ eſſe timor iſte licet imꝑfectꝰ ſit ⁊ nō oīno
P 4
B