De abſolutōe defūcti carthuſien̄. Xx
XXXIII
⁊ plus nocumēti qͣꝫ ſecuritatis ⁊ vtilitatꝭ aferētia. Ubi aūt dubitat̉ viſil̓r aut certitudinalit̓ ſcitur de excōicatōe vel irregularitate/forma habet̉ ī ſuꝑioribꝰ. nec fingat aliqͥs nimis leuiter ſcrupulos ī materia ꝯſciētie. ſedexptoꝝ ⁊ ſapiētū cōſilio vtatur. al̓s nūqͣꝫ adſolidā aliquā deuotiōꝫ ꝑueniet ⁊c̄. ¶ Que ſequutur ī p̄dicta lr̄a nō habētur. ſꝫ cognoſcēſego ꝙ ad capitulū. xlv. Hieremie d̓ baruchme remitteret legēdū/ manifeſtare neſciētibꝰcuraui. Sciēdū igitur ꝙ Baruch qͥ ſcribaerat/ p̄uidēs nimiā calamitatē que opp̄ſſuraerat iudeos de hierl̓m/ ī qua ip̄e tūc erat qn̄Nabuchodonoſor rex babylōis oppugnauit eā/ ⁊ timēs plurimū inuolui ꝯmuni ceteroꝝ clade/ cepit intra ſeip̄m queruloſis plāctibꝰ cōtriſtari. quē dn̄s pie ⁊ paternaliter redarguēs/ ꝙ ī tāta hoīm multitudīe ī captiuitatē adducēda/ ip̄e ſibi requiē ⁊ gaudia q̄reret p̄dixit ip̄m baruch ml̓ta cū ceterꝭ paſſuꝝcorꝑal̓r. ſꝫ n̄ ſine grādi ⁊ dulciſſima ꝯſolatōeſeruatuꝝ ſe aīaꝫ eiꝰ qͦcūqꝫ ꝑgeret ꝯpromiſit.qd̓ qͥdē illi ſufficere debuit. Un̄ hic habet̉ indicto capl̓o. xlv. Hieremie. v̓bū qd̓ locutē hieremias ꝓph̓a ad baruch filiū nerie. cūſcpͥſiſſet v̓ba hec ī libro ex ore hieremie ānox. Ioachim filij ioſie regꝭ iuda dicēs. hec dicit dn̄s deꝰ rex iſrl̓ ad te baruch. dixiſti ve miſero mihi. qm̄ addidit dn̄s dolorem dolorimeo. laboraui cū gemitu meo ⁊ requiēn̄ īueni Hec dicit dn̄s. ſic dices ad eū. ecce qͦs egoedificaui deſtruo/ ⁊ qͦs plātaui ego euello/ etvniuerſā terrā hāc. ⁊ tu q̄ris tibi gaudia. noli q̄rere. qꝛ ecce ego adducā malū ſuꝑ omnēcarnē dicit dn̄s. ⁊ dabo tibi aīaꝫ tuā ī ſalutēī oībꝰ locꝭ ad quēcūqꝫ ꝑrexerꝭ. hec ibi. Suꝑqͦ v̓bo ait gloſa ordinaria ī hūc modū. Rudis adhuc tolerantia paſſionū quas exꝑturus erat Baruch/ expauit captiuitatis calamitatē/ q̄ tꝑe Ioachim imminebat. Un̄ cōquerit̉ dolorē additū dolori ſuo. cui rn̄ſuꝫ ēa deo/ ꝙ ſuꝑflue q̄reret ſibi pacē/ cū totꝰ populꝰ ſub faſce tribulatōinū laboraret Sigͣaūt eos qͥ p̄ſſura tribulationū vl̓ ꝑſecutionūquibꝰ ī pn̄ti eccl̓ia grauat̉/ puſillanimitate titubāt querētes cōſolatōꝫ/ q̄ ſolū ī futuro plene ꝓmittit̉. Un̄. vos aūt ꝯtriſtabimī. ſed triſticia vr̄a v̓tetur ī gaudiū. hec ibi. Igit̉ hͦ exemplo eruditi/ rogemꝰ ī ſpū hūilitatis ⁊ aīoꝯtrito obnixius patrē miſcd̓iaꝝ dn̄m nr̄m.vt ſi ꝓpter delicta nr̄a (q̄ penas acerbiſſimasdemeruerūt) flagellari nos decreuerit / ſalteꝫmiſcd̓iter corripiat/ cōſeruās aīas nr̄as ab
nus in pn̄ti caſtigati ſalubriter ⁊ nō mortificati/ digni ſimꝰ qͥ ī eterna beatitudīe cū ſanctis om̄ibus conſolemur. Amen.De abſolutione defuncti carthuſien̄.Equit̉ reſpōſio ad interrogationē carthuſienſiū aliquorū.Ad videndū ſi defunctꝰ poſſitabſolui ſicut d̓r fieri apud carthuſien̄. dū inhumatio celebratur. Notari pōt diſtinctio magiſtral̓ ꝙ quadruplex pōt intelligi abſolutio. Quedā ē ſacramētalis ī foro ꝯſciētie. Quedā iuridicialis ī foro eccl̓ie. Quedā ſatiſfactoria Quedādep̄catoria. ¶ Cōſtat ꝙ defunctꝰ nō pōt abſolui ſacramētaliter ſicut nec pōt ꝯfiteri. qm̄a mortuo perit cōfeſſio. ⁊ ad hͦ p̄t reduci illd̓dictū Petri. Qd̓cūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā ⁊c̄.nō dicit ſub terra. Rurſus/ qꝛ ſi defunctꝰ ſitin gl̓ia nō indiget. Si ſit damnatꝰ nō eſt capax. ſi ſit ī purgatorio ip̄e alit̓ ſaluabit̉ ¶ Cōſtat p̄terea ꝙ defunctꝰ ſi fuerit excōmunicatus in foro eccleſie vel exteriori ⁊ penituerit.pōt abſolui ⁊ quo ad corpꝰ ⁊ quo ad aīam ſicut frequēter practicat̉. Et ī hoc caſu pōt officiās dicere. Abſoluo te. nō in pͥmo nec ī ſequētibꝰ expedit. ¶ Cōſtat rurſus ꝙ ꝑ modūſatiſfactionis p̄t defunctꝰ exiſtēs ī purgatorio reciꝑe abſolutionē a pena ſua multipl̓r.Uno modo duꝫ ꝑticularis ꝑſona applicatmeritū ſue ſatiſfactōis ꝓ defuncto. Alio modo dū hoc facit vna ꝯgregatio ꝑticularꝭ velcaput ꝯgregatōis. Tercio modo/ ſi papa velit cōicare de theſauro eccleſie ꝑ modū indulgentie. qm̄ iſto modo poteſtas pape et claues eccl̓ie pn̄t ſe extēdere ad defūctos in purgatorio ſaltē indirecte. cuiꝰ declaratio poſſetlongiꝰ extēdi. ſed hic omittit̉. Fundamentūdat̉ ī articulo ſymboli. ſanctoꝝ ꝯmunioneꝫIn qͦ fundat̉ valor ſuffragioꝝ ꝓ defūctꝭ factoꝝ ꝑ viuos. Cōſtat deniqꝫ ꝙ ꝑ modū dep̄catōis ⁊ impetratōis/ p̄t defunctꝰ exiſtēs inpurgatorio frequēter abſolui iuxta doctrinā cōem oīm doctoꝝ/ ⁊ vniuerſalē ritū eccleſie/ q̄ ꝓ defūctis inſtituit orōnes atqꝫ ſuffragia. Et inde ē illa oratio cuꝫ ſil̓ibꝰ. Abſoluequeſumꝰ dn̄e. Iuxta quē modū abſolūtōisfiūt in eccl̓ia quotidie abſolutōes generalesan̄ miſſam. et in cōpletorio/ dū poſt cōfiteºᶻdicit̉. Abſolutōeꝫ ⁊c̄. ¶ Et iſto modo nullaᵉdifficultas ī p̄dicta obſeruatiōe carthuſicn̄-
M