De abſolutōe ſacramētali
ſpem ſuā potiꝰ figerēt ī auxilio dei ⁊ ſctōꝝ īmediate/ qͣꝫ talia adinuēta q̄rerēt. Nihilominus ꝯdeſcēdendū ē qn̄qꝫ fragilitati et debilideuotōi hoīm ⁊ pauce fidei/ qͥ neq̄unt ſic ferri ī deū īmediate. Et ex hoc pn̄t excuſari nouenarie q̄ fiūt cū certꝭ obſeruatijs qͣs credūtſimplices eē neceſſarias. et ꝙ aliqn̄ nihil valeret qͥcqͥd agerēt. vt ſi ſolū eēt octo dies vl̓ſi. xi. eēt. ſil̓r ſi det̉ cādela longitudīs illiꝰ qͥoffert/ ꝙ plꝰ ꝓdeſt qͣꝫ lōgior. ⁊ ita de ſil̓ibꝰ innūeris. Nō ē igit̉ q̄libet tal̓ obſeruātia ꝯdēnāda ⁊ extrahēda tāqͣꝫ impia. ſꝫ potiꝰ ſtudendū ē vt illud qd̓ fit/ fiat intētōe pia ad deū etſub ſpe auxilij ſui ab ip̄o ⁊ nō altero qͦlibꝫ cōſequēdi. Sic pie p̄t dici v̓ſus pͥor ⁊ ſil̓ia nōde aſſertōe certa/ ꝙ habeat vim hm̄oi. ſed qͥadeuotio dicētis hoc meret̉ adiuuāte gr̄a dei.⁊ ſpes interim ſua vigoroſius eleuatur.Ad aliud cum queritur. ſi qͥs ſacerdos abſoluat alique bona fide credēs hr̄e ptātē abſoluēdi illū. qͥ tn̄ ī vitate nō habet poteſtatē/ debeat poſtmodumfacere ꝯſcīam illi quē putauit abſoluere. Etſi ſic qͥd ageret ſi iā mortuꝰ extiterit? Rn̄deoꝙ tal̓ nō ē abſolutꝰ ſacramētalit̓. ſaluabit̉ tn̄exqͦ bona fide ꝓceſſit ⁊ cōtritꝰ ē/ niſi poſtmodū dū venerit ad noticiā ſuā veritas ꝯtēpſitꝯfiteri. Sacerdos aūt tenetur ſibi facere cōſcientiā dū reſciuerit. ⁊ hoc ſi cōmode poſſitfieri. al̓s nō. nec oportet ꝙ ſi nō fecerit altericonſcientiā d̓ hoc qͥa nō cōmode pōt aut potuit/ ſit ī ꝑiculo damnatiōis. confiteri tn̄ deignorātia aut negligentia tutū erit.¶ Aliud queſiſti ſi dicendo officiū diuinū occurrat cogitatio deuota circa aliud qͣꝫ ſonāt v̓ba ſeruitij / ſit vtiliꝰ inſe qͥ cogitationē illā vel cōtinuare/ qͣꝫ reducere ſe infra terminos et limites ſeruitij:Rn̄det̉ ꝙ talis aut ē exercitatꝰ iā circa illamcogitationē. ita ꝙ trāſit apud eū ī cōtēplationē .i. ꝙ faciliter ⁊ abſqꝫ impedimēto/ p̄t ẜmillā ſeip̄m eleuare. ⁊ ẜm illā videre velut ī lumine claro ⁊ imꝑturbato. ⁊ ita poterit talis īcōtemplatiōe ſemet exercere etiā tꝑe ſeruitij.qꝛ cū om̄i facilitate ⁊ abſqꝫ impedimēto reuerſionis ad ea cogitāda q̄ dicunt̉ in ſeruitiotrāſibit in hoc nūc in illud. Si ꝟo cogitatōque occurrit ſit inſolita. ⁊ egeat grādi ⁊ forti attētione. nec poſſit trahi ad familiarē cogitationē ⁊ facilē. niſi cū diuturna meditati
onē illā differre/ vſqꝫ poſt tp̄s ſeruitij. qn̄ ſeruitiū eſt impoſitū ſub diffinito. Et ẜm hͦ videt̉ intelligi illud dictuꝫ beati Bern̄. in vnaomel̓. ſuꝑ Cātica. vbi vetat ne qͥcqͣꝫ aliud tꝑeſeruitij cogitet̉. etiā ſi ſalubre aliqͥd occurrerit ⁊c̄. ¶ Placuit imp̄catio lr̄is tuis inſerta qͣpetis/ vt oēs nos deꝰ ī ſua pace cuſtodiat. eta tribulatōe mūdi ⁊ hoīm in abſcōdito faciei ſue miſcd̓iter abſcōdat. Eſt accōmoda p̄ſenti tēpeſtati q̄ minatur ingētes horrēdaſqꝫbelloꝝ plus qͣꝫ ciuiliū opiniones. a facie qͦꝝnō ē refugiū tutiꝰ ⁊ meliꝰ/ qͣꝫ ad deū recurredo ꝑ patientiā ⁊ humiliatōꝫ magnā. Nā inqualicūqꝫ angulo mūdi qual̓ ſecuritas qͣlisve pax ſperabit̉? diſpoſui manere ſtabiliter īloco meo pariſius. ⁊ illic p̄ſtolari q̄ dn̄i volūtas de me fiat. nā locoꝝ mutatio qͥd ꝓficeretnō ſatis inuenio. Expectamꝰ aūt p̄bēdā ampliorē ⁊ faciliorē ac vberiorē ī eccl̓ia illa magna/ nō pariſien̄. ſed ꝑadiſi. ad quē tēdimusdiuerſis vijs. aliꝰ ſic. alius ꝟo ſic. iuxta vocātis dei varios et imꝑſcrutabiles modos.Faciat igit̉ qͥlibet ꝑ bona oꝑa vocatōeꝫ ſuācertā/ ne ab expectatōe noſtra nos cōfundatdeus. Tu nominatim frater chariſſime hocegeris auxiliāte gr̄a dei q̄ iugiter tecuꝫ ſit. etfructū afferre faciat ī patiētia. in qͣ ſola poſſidemꝰ anīas nr̄as Lege. xlv. ca. Hieremieꝓphete de v̓bo dn̄i ad Baruch. Et bn̄ valememor mei ī oratōibꝰ tuis. Nec pacē queſieris extra ſꝫ aſſidue tecū habita. et libero animi ꝯtemptū rumores fuge. nō ſolū ne incipias nouꝰ autor hr̄i. ſꝫ ne te gratꝭ impleāt etvexēt. Dn̄m inuoca ⁊ nō trepidabis timorevbi n̄ erat tīor Aut ſi timēdū ē illū time qͥ p̄tcorpꝰ ⁊ aīaꝫ ꝑdere ī gehēnā ignis. Ammododū dubitatōnes hmoi morales pulſauerintaīm tuū vl̓ tuoꝝ/ recurre diligēt̓ ad ſummaꝫquā hēs .ſ. bertelinā. qꝛ illic reꝑies rn̄ſiōes fere d̓ oībꝰ talibꝰ. aut ſaltē inqͥrēdo ꝓficies/ exercēs īgeniū. ⁊ noua qͦtidie addiſcēs/ vera ꝓfūdiꝰ ī mēoria radicab̓. Eas ꝟo ſolutōes qͣsnō īueneris/ remāda. ⁊ ſatiſfacere curabimꝰ¶ Finit epl̓a mgr̄i Ioh̓. gerſon miſſa fr̄i ſuoceleſtīo ⁊c̄. Ex p̄dictꝭ apparet ꝙ forma ſufficiēs ⁊ ſecura abſoluēdi ī ꝯfeſſiōibꝰ vbi n̄ habet̉ ſcrupulꝰ aliqͥs de excōicatōe aliqͣ vl̓ irregularitate poſteaqͣꝫ p̄miſſa ē cōgrua aliqͣ imp̄catio. vt Parcat tibi deus. vel miſereat̉ ⁊c̄.vel ſimilis/ ē iſta. Ego abſoluo te a pctīs tuis In noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī amē. Necoꝑtet alia addere. īmo tutiꝰ ē dimittere. qꝛ talia vl̓ ſt̓ ſuꝑuacua ⁊ nugatoria/ l̓ diſtrahētia