Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De excōicatōe eius abſolutōe XXx

XXXIII

alia ciuilis. Natural̓ ē hec vita corꝑalis. cuimors oppoſita pōt dici excōicatio. Ciuilisē multiplex. Quedā ẜm leges ſpectantes adꝯmunicationē tꝑalē p̄ſentis vite. de qua ſpectat ad dn̄os legiſtas. Alia ē eccl̓iaſtica ẜmcanones inſtituta. ſpectāt ad aīam in ordine ad vitā eternā. Eccl̓iaſtica ꝯmunicatio (de qua magis ad ꝓpoſitū ſpectatꝭ ꝯſiderat̉ dupliciter. Uno ad deum. Alioad proximū. Cōmunicatio ad deū/ ē ſtaſeu vita gratie gratū faciētꝭ. cui opponit̉ generaliter oīs excōicatio que ꝯtrahit̉ ex mortali pctō ſic nequeat talis excōicatus exercere legitīos actuſ / p̄ſertim ſacramentalesſine pctō. Cōmunicatio ad ꝓximū ſeu publica/ tractat̉ et intēdit̉ canoniſtas/ loquunt̉ de excōmunicatiōe et irregularitate. Eſt aūt excōicatio ſeu irregl̓aritas ſub duplici drn̄tia. Quedā ē om̄ino ſine pctō. que ex pctō exiſtēte vel p̄ſūpto. Exemplū primi/ ſicut bigamia. ſicut iudiciū latū in cauſaſanguīs ex officio. ſicut ſeruitꝰ. ſicut lep̄ velmutilatio. vel officiū vile ſil̓ia. que diſtrahūt impediūt ab exercitio diuinaꝝ mīſtrationū. necnō ab ordinū ſuſceptōe repellūtExemplū ſcd̓i/ ſicut excōicatio late ſentētieab hoīe vel a iure ꝓpter ꝯtumaciā verā velſumptā. Et hec ē acceptio cōmuniſſima.ſubdiuidit̉ ī varias ſpēs velut innūerabilesTn̄ ī generali/ quedaꝫ ē reſeruata pape. ſicutetiā irregularitas que ꝯtrahit̉ ex hm̄oi excōmunicatōe/ qͥs ſe miſcet ī diuinis excōicatꝰ/ recipiēdo vl̓ exercēdo ſcienter a ꝓpoſito. Altera ē irregularitas ita reſeruat̉ſed etiā tollere pōt ſacerdos ſimplex. ſicut inexcōmunicatiōe minori/ ſuſpēdit hoīem acelebratōe. quēadmoduꝫ fit ſi qͥs ꝑticipauerit ſciēter excōicatis. tn̄ ī crimīe/ ſed exquadā verecūda pietate ī caſibꝰ ꝯceſſis Caſus aūt ꝑticulares hm̄oi ſuſpenſionūirregularitatū querēdi ſūt a iuriſtis/ ab inſtitutis religionū ſeu ꝯmunitatū. qꝛ cōſurgūt ex ſola ꝯſtitutione poſitiua. et aliqn̄ ſincrimīe/ licet ſine rōne. ꝓpterea ꝯdēnabil̓G ē ꝯtēptus. Proinde qͣlis debet eſſe formaabſolutōis ſuꝑ excōicatōibꝰ irregularitatibus ī foro exteriori publico/ ſciat̉ a iuriſtꝭ.qm̄ in foro ꝯſciētie requirit̉ certa forma.nec de neceſſitate ſacramēti/ nec de neceſſitate p̄cepti. Sꝫ ſufficit dicere vt ſupͣ. Ego abſoluo te ī noīe pr̄is filij ſpūſſancti. Amē intētōe abſoluēdi. Expedit aūt vt hec intētio ſit latiſſima que ferat̉ ſuꝑ om̄i caſu in

pōt ꝯfeſſor abſoluere de ſentētijs qͣꝫ pecmultiplicatōe ꝟboꝝ. Adde abſolutꝰ ī focatis. Et ita ſufficit hec forma om̄ibꝰ ſinero exteriori de excōicatōibꝰ/ tenet̉ nihilominus cauſas excōmunicationū ſacramētalit̓ꝯfiteri. vt v̓berauerit clericū ⁊c̄. em̄ fitpublice ſacramētalis ꝯfeſſio ad quā obligatius diuinū. Ex quibꝰ om̄ibꝰ colligi pōt. lmulta a pleriſqꝫ addunt̉ fruſtra ī abſolutiōeſacramētali ad abſolutionē penitꝰ nihil faciētia. In hoc em̄ ꝯfeſſor qͥlibet intētione actuali vel habituali dicit. Ego te abſoluo ī noīe patris filij ſpūſſancti. oīa ꝯprehēdit .ſ. autoritate mihi ꝯmiſſa vel qua fungor. hāc em̄ ꝯditioneꝫ p̄ſupponit ipſa abſolutio. Iteꝫ a pctīs tuis mihi ꝯfeſſis ſuꝑflueaddit̉. qm̄ de ꝯfeſſis abſoluit. Itē. etreſtituo te vnitati ſctē eccl̓ie ſacramētis eiꝰSi em̄ abſolutꝰ ē ex ſe qꝛ fidel̓ ē. reſtitutꝰē. Cetere ꝯditōes patēt ſupra Ueꝝ (vt ſupͣtactū ē) ſi qͥs fuerit a iure vel ab homīe ſuſpēſus/ aut maiori excōmunicatōe innodatus/ſeu irregularitate irretitꝰ notoria aut contumaci. aut certe illa ſedi apl̓ice ē reẜuata ⁊c̄.ī taliū caſuū abſolutōe p̄ſcpͥtꝰ ē modꝰ. videlicet ī ſacris canonibꝰ/ vt eo noduſ reli get̉quo qͥs fuerat alligatꝰ Et hec abſolutō ſimplicit̓ ſacerdotis trāſcēdit ptātē ſaltē ex iurepoſitiuo. Sil̓r eodē iure eiꝰ ptāti ablati ſūtcaſus ep̄ales aūt alioꝝ ſuꝑioꝝ. Sil̓r in inſtitutōibꝰ religionū ꝓpter artiorē ſui ſtatꝰ cuſtodia. que pctā ſeu caſus ſoli p̄lato reſeruāt̉.qͣꝫuis de ſe qͥlibet ſacerdos ab eiſdē poſſetabſoluere dūmodo vltra ſuā ptātē pͥncipa excederet. Patet qͦꝫ qͣꝫ multa in ip̄aabſolutōe ſuꝑioꝝ caſuū. criminū. excōicationū. irregularitatū ⁊c̄. ab ipſis p̄latis adijciant̉ ſuꝑflua/ nihil ad abſolutionē ſpectātia etiā ī talibꝰ ſufficit ad cōmunē formā addere ſolūmodo clauſulā vel clauſulas a iureinſtitutas. quibꝰ irretitꝰ enodet̉ ſeu a nodisabſoluat̉. vt dicēdo. autoritate ſūmi pontificis vel gratie aut pͥuilegij ꝯceſſi vel dati ⁊c̄.Ego te abſoluo a tali excōmunicatiōe. irregularitate. īterdicto. ſuſpēſione/ quā tali vl̓tali ſnīa incidiſti ⁊c̄. ſicut ꝯgruit/ autoritasꝯceſſa/ aut v̓tus gratie apoſtolice ſeu pͥuilegij ſe extēderit. Qd̓ autē addit̉. inqͣꝫtū gra in cōſpectu diuine maieſtatis fuerit ⁊c̄. nihil facit ad rem.De iniūctione penitentie.

O 3