De excōicatōe ⁊ eius abſolutōe XXx
XXXIII
alia ciuilis. Natural̓ ē hec vita corꝑalis. cuimors oppoſita pōt dici excōicatio. Ciuilisē multiplex. Quedā ẜm leges ſpectantes adꝯmunicationē tꝑalē p̄ſentis vite. de qua ſpectat ad dn̄os legiſtas. Alia ē eccl̓iaſtica ẜmcanones ⁊ inſtituta. q̄ ſpectāt ad aīam in ordine ad vitā eternā. ¶ Eccl̓iaſtica ꝯmunicatio (de qua magis ad ꝓpoſitū ſpectatꝭ ꝯſiderat̉ dupliciter. Uno mō ad deum. Alio mōad proximū. ¶ Cōmunicatio ad deū/ ē ſtaſeu vita gratie gratū faciētꝭ. cui opponit̉ generaliter oīs excōicatio que ꝯtrahit̉ ex mortali pctō ſic ꝙ nequeat talis excōicatus exercere legitīos actuſ / p̄ſertim ſacramentalesſine pctō. ¶ Cōmunicatio ad ꝓximū ſeu publica/ tractat̉ et intēdit̉ ꝑ canoniſtas/ dū loquunt̉ de excōmunicatiōe et irregularitate.¶ Eſt aūt excōicatio ſeu irregl̓aritas ſub duplici drn̄tia. Quedā ē om̄ino ſine pctō. quedā ex pctō exiſtēte vel p̄ſūpto. Exemplū primi/ ſicut bigamia. ſicut iudiciū latū in cauſaſanguīs ex officio. ſicut ſeruitꝰ. ſicut lep̄ velmutilatio. vel officiū vile ⁊ ſil̓ia. que diſtrahūt ⁊ impediūt ab exercitio diuinaꝝ mīſtrationū. necnō ⁊ ab ordinū ſuſceptōe repellūtExemplū ſcd̓i/ ſicut excōicatio late ſentētieab hoīe vel a iure ꝓpter ꝯtumaciā verā vel p̄ſumptā. ¶ Et hec ē acceptio cōmuniſſima. q̄ſubdiuidit̉ ī varias ſpēs velut innūerabilesTn̄ ī generali/ quedaꝫ ē reſeruata pape. ſicutetiā irregularitas que ꝯtrahit̉ ex hm̄oi excōmunicatōe/ dū qͥs ſe miſcet ī diuinis excōicatꝰ/ recipiēdo vl̓ exercēdo ſcienter ⁊ a ꝓpoſito. ¶ Altera ē irregularitas q̄ nō ita reſeruat̉ſed etiā tollere pōt ſacerdos ſimplex. ſicut inexcōmunicatiōe minori/ q̄ ſuſpēdit hoīem acelebratōe. quēadmoduꝫ fit ſi qͥs ꝑticipauerit ſciēter cū excōicatis. nō tn̄ ī crimīe/ ſed exquadā verecūda pietate ⁊ ī caſibꝰ nō ꝯceſſis¶ Caſus aūt ꝑticulares hm̄oi ſuſpenſionū ⁊irregularitatū querēdi ſūt a iuriſtis/ ⁊ ab inſtitutis religionū ſeu ꝯmunitatū. qꝛ cōſurgūt ex ſola ꝯſtitutione poſitiua. et aliqn̄ ſincrimīe/ licet nō ſine rōne. ꝓpterea ꝯdēnabil̓G ē ꝯtēptus. ¶ Proinde qͣlis debet eſſe formaabſolutōis ſuꝑ excōicatōibꝰ ⁊ irregularitatibus ī foro exteriori ⁊ publico/ ſciat̉ a iuriſtꝭ.qm̄ in foro ꝯſciētie nō requirit̉ certa forma.nec de neceſſitate ſacramēti/ nec de neceſſitate p̄cepti. Sꝫ ſufficit dicere vt ſupͣ. Ego abſoluo te ī noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Amēcū intētōe abſoluēdi. Expedit aūt vt hec intētio ſit latiſſima que ferat̉ ſuꝑ om̄i caſu in qͦ
pōt ꝯfeſſor abſoluere tā de ſentētijs qͣꝫ d̓ pecmultiplicatōe ꝟboꝝ. ¶ Adde ꝙ abſolutꝰ ī focatis. Et ita ſufficit hec forma ꝓ om̄ibꝰ ſinero exteriori de excōicatōibꝰ/ tenet̉ nihilominus cauſas excōmunicationū ſacramētalit̓ꝯfiteri. vt ꝙ v̓berauerit clericū ⁊c̄. Nō em̄ fitpublice ſacramētalis ꝯfeſſio ad quā obligatius diuinū. ¶ Ex quibꝰ om̄ibꝰ colligi pōt. ꝙ lmulta a pleriſqꝫ addunt̉ fruſtra ī abſolutiōeſacramētali ad abſolutionē penitꝰ nihil faciētia. In hoc em̄ ꝙ ꝯfeſſor qͥlibet cū intētione actuali vel habituali dicit. Ego te abſoluo ī noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. oīa ꝯprehēdit .ſ. autoritate mihi ꝯmiſſa vel qua fungor. hāc em̄ ꝯditioneꝫ p̄ſupponit ipſa abſolutio. Iteꝫ a pctīs tuis mihi ꝯfeſſis ſuꝑflueaddit̉. qm̄ de nō ꝯfeſſis nō abſoluit. Itē. etreſtituo te vnitati ſctē eccl̓ie ⁊ ſacramētis eiꝰSi em̄ abſolutꝰ ē ex ſe qꝛ fidel̓ ē. iā reſtitutꝰē. Cetere ꝯditōes patēt ſupra ¶ Ueꝝ (vt ſupͣtactū ē) ſi qͥs fuerit a iure vel ab homīe ſuſpēſus/ aut maiori excōmunicatōe innodatus/ſeu irregularitate irretitꝰ notoria aut contumaci. aut certe illa q̄ ſedi apl̓ice ē reẜuata ⁊c̄.ī taliū caſuū abſolutōe p̄ſcpͥtꝰ ē modꝰ. videlicet ī ſacris canonibꝰ/ vt eo mō noduſ reli get̉quo qͥs fuerat alligatꝰ Et hec abſolutō ſimplicit̓ ſacerdotis trāſcēdit ptātē ſaltē ex iurepoſitiuo. Sil̓r eodē iure eiꝰ ptāti ablati ſūtcaſus ep̄ales aūt alioꝝ ſuꝑioꝝ. Sil̓r ⁊ in inſtitutōibꝰ religionū ꝓpter artiorē ſui ſtatꝰ cuſtodia. que pctā ſeu caſus ſoli p̄lato reſeruāt̉.qͣꝫuis de ꝑ ſe qͥlibet ſacerdos ab eiſdē poſſetabſoluere dūmodo vltra ſuā ptātē pͥncipalē nō excederet. ¶ Patet qͦꝫ qͣꝫ multa ⁊ in ip̄aabſolutōe ſuꝑioꝝ caſuū. criminū. excōicationū. irregularitatū ⁊c̄. ab ipſis p̄latis adijciant̉ ſuꝑflua/ ⁊ nihil ad abſolutionē ſpectātiaNā etiā ī talibꝰ ſufficit ad cōmunē formā addere ſolūmodo clauſulā vel clauſulas a iureinſtitutas. quibꝰ irretitꝰ enodet̉ ſeu a nodisabſoluat̉. vt dicēdo. autoritate ſūmi pontificis vel gratie aut pͥuilegij ꝯceſſi vel dati ⁊c̄.Ego te abſoluo a tali excōmunicatiōe. irregularitate. īterdicto. ſuſpēſione/ quā tali vl̓tali ſnīa incidiſti ⁊c̄. ſicut ꝯgruit/ ⁊ autoritasꝯceſſa/ aut v̓tus gratie apoſtolice ſeu pͥuilegij ſe extēderit. ¶ Qd̓ autē addit̉. inqͣꝫtū gratū in cōſpectu diuine maieſtatis fuerit ⁊c̄. nihil facit ad rem.De iniūctione penitentie.
O 3