De excōicatōe ⁊ eius abſolutōe
peccatis ⁊ oblitis. ⁊ de tali vel tali excōmunicatōe/ ſi ⁊ inqͣꝫtū indiges. cū ſil̓ibus. q̄ acdita plꝰ officiūt ſepe vel ꝑturbāt/ qͣꝫ ꝓficiantvel ſerenēt. Suꝑ hoc notetur hec doctrina¶ Abſolutio ſacramētalis pōt delere peccata que nōdū erāt ꝯtrita/ ſed ſolūmō attrita.Rurſus oblita pctā nō delent̉ v̓tute abſolutionis ſacramētalis qͥn hō poſtmodū teneatur illa ꝯfiteri dū redeant ad memoriā. ſed ſinō redeūt. nihilominꝰ homo ſaluabit̉ ſi fecerit ſufficientē diligentiā recordādi/ cū deusnō obliget ad impoſſibile ¶ Eſt igit̉ additiofruſtra cū dicit̉ de oblitis. Sil̓r cuꝫ dicit̉ deꝯtritis/ pōt eſſe noxia. Sil̓r et male expͥmit̉ſi ⁊ inqͣꝫtū poſſuꝫ ⁊ debeo. Sufficit em̄ ꝙ intētio ſit bn̄ regulata. ¶ Patet ad extremuꝫ qͣꝫnoxia ſit obliuio peccatoꝝ. qꝛ nō delent̉ virtute ꝯfeſſionis ſacramētalis/ ac perinde virtus clauiū que remittit magnā partē penaꝫdebitaꝝ ad hm̄o i pctōꝝ deletiōeꝫ nō ſic efficaciter applicat̉/ prout fit circa pctā q̄ ſacramētaliter ⁊ exp̄ſſe ſunt confeſſa.¶ Adhuc de eodemſtatuto.Tem ad queſtionē ſibi factā ꝑ vicarium carthuſie ſuꝑ ſtatuto carthuſien̄. de abſolutōe a pctō mortali ⁊ de ꝯſuetudine ordīs ſuꝑ hͦ.Rn̄dit ſub correctōe ⁊ cū reuerētia loq̄ndo/nō apparet ꝙ talis reſeruatio ſit cōueniens/nec ꝯſona euāgelice libertati. qꝛ n̄ tenemurꝯfiteri de venialibꝰ. Et quo ad mortalia diſtinguēda nō ē dabil̓ regula generalis ⁊ infallibilis ꝑ humanā ſapiētiā. Propterea talis reſeruatio nō eſt niſi laqueus anīaꝝ. p̄ſertim timorataꝝ. Pōt tn̄ fieri reſeruatio d̓ cetis mortalibꝰ manifeſtis. ⁊ q̄ trāſeūt in opusexteriꝰ. qꝛ de cogitationibꝰ noxiū ē aut inutile reſeruationē adhibere. ¶ Itē idē ad quēdā carthuſien̄. ſic ſcribit. Recepi ꝙ in ꝯſtitutionibꝰ vr̄is nō dicit̉/ ꝙ om̄is mortalis culpa ſit maiori reſeruata ī foro ꝯfeſſionis. ſꝫ ꝙgrauis culpa. Et certe tolerabilis ⁊ ſalubriseſt hec ꝯſtitutio ſi bn̄ fuerit declaratū. qual̓culpa debeat merito grauis reputari Et itaſaluat̉ honor patꝝ ꝯſtituentiū. Et nihilominus euitat̉ onꝰ importabile ſuꝑ ceruices peccātiū. Qualis aūt fieri debeat aūt poſſit int̓p̄tatio qͥd ē grauis culpa? puto notatū fuiſſe ꝯpetēter ī vltimis ſcriptis licꝫ incultꝭ dn̄oOſualdo rn̄dēdo tali q̄ſtioni. Si de ſol̓ venialibꝰ debeāt abſoluer̄ ꝯmiſſi a pͥore? ¶ Itē
nota ꝙ nullꝰ tenet̉ cōfiteri pctā venialia legediuina niſi ſit ad hͦ ſpāliter obligatꝰ ꝑ votūvel ꝑticulare ſtatutū qͣle non dꝫ leuiter fieri.Et qn̄qꝫ magis expediret ceſſare a cōfeſſiōetaliuꝫ qͣꝫ nimiā incurrere ſollicitudinē. q̄ plꝰimpediret aliqn̄/ qͣꝫ fructꝰ ꝯfeſſiōis iuuaret.Alioqͥn etiā ꝯfeſſione facta/ oꝑteret ſepe iterū ꝯfiteri. ⁊ ſic deīceps ſine termīo attēto qd̓vix facimꝰ aliqͥd vbi nō poſſumꝰ rōnabiliterformidare de pctō veniali. Finit.Sequitur auiſamētum eiuſdē ꝑ modū confeſſionis in religiōibus non lapſis audiendi.Icut expediēs eſſe ſuaſi ꝓ patribus carthuſien̄. ⁊ celeſtinisvt eorū ſuꝑiores haberēt a domīo papa latiſſimā abſoluēdiī foro penitētiali licētiā. ſic apparet mihi ꝙ cōfeſſores ordinati ꝑ ſinguloſꝯuentus habeāt magnā ⁊ amplā poteſtatēabſoluēdi nedū de venialibꝰ ſolis. qͥa tal̓ eētirrationabil̓ ⁊ intolerabil̓ reſtrictio. ſed etiāde mortalibꝰ/ p̄ſertim occultis. non ꝙ abſoluerēt de qͦcūqꝫ mortali. Qn̄ āt deberēt remittere ad ſuꝑiorē ⁊ qn̄ n̄ relinq̄ret̉ arbitrio ꝯfeſſoris iuxta qualitatē cōfitētis. Attēto pͥmoꝙ cōſultius eſt penitentē mittere ī purgatoriū cū ꝑua penitētia/ qͣꝫ cū magna nō implēda/ vel forte nō al̓s confitēdo detrudere ī infernū. Rurſus attēto/ ꝙ nō obſtātibꝰ tot decretis ſuꝑ penitētijs iniūgēdis. ꝯmunior eſtdoctoꝝ ſnīa/ ꝙ oēs penitētie ī foro ſacramētali ſunt arbitrarie. intelligēdo de peccatꝭ occultis. Ceterū ꝓmanifeſtis regule ⁊ diſcipline ī religionibꝰ ordinate/ pn̄t rōnabiliter exigi ⁊ ab inuitis. Et hic habet locū qd̓ dicit̉ īterrorē alioꝝ. Et ne facilitas venie incētiuūtribuat delinquēdi. ⁊ nullo mō de occultis/q̄ penitꝰ nō cōfiteret̉ niſi vellet. licet ī hͦ ſe dānaret. ſed tā horrēdo diſcrimī non occaſio p̄ſtāda/ cū tā miſera veve veſit. ⁊ totiens exꝑta fragilitas humane conditionis. FinitDiſtinctio magiſtralis ⁊ breuis eiuſdē de modo excōmunicatioonū ⁊ irregularitatū ⁊ abſolutiōis ab eiſdē.Xcōmunicationū tot ſunt ge Fnera quot Ecōmunicationū.⁊ conſequēter iudicant̉ irregularitates que dicūt impedimēta ad ꝯmunicatōes legitimasexercēs. ¶ Cōmunicationū alia ē naturalis.