De mō ꝯfeſſionis Carthuſien̄. XX
XXXIII
ſua libertate qͦ ad pctā aliqͣ minꝰ gͣuia/ qͣꝫ itaeundē vrgere ab omni ꝑte vt ad deteriora laberet̉. Qn̄ aūt ⁊ qͣliter illud fiēdū ē/ magꝭ docebit v̓tus ⁊ ars ⁊ vnctio ſctīſpūs. et circūſtātiaꝝ oīm ꝑticulariuꝫ ꝯſideratio qͣꝫ ſcpͥtisaut v̓bis poſſit edoceri. ¶ Poſtremo dabatꝯſiliū idē mgr̄/ vt ꝯfitētes nō refugerēt/ ſꝫ ꝓdono maximo reputarent hr̄e ꝑitos ꝯfeſſores/ moribꝰ ⁊ ſcīa ⁊ lōgo exꝑimēto ꝓbatos. qͥquererēt nō queſtū ꝓpriū/ ſꝫ ſincero corde ſalutē aīaꝝ. Et iteꝝ ꝓ ꝯgruis r̄medijs ꝯͣ ſingula vicia laudauit plurimū ſūmaꝫ .ſ. de vicijset v̓tutibꝰ. laudabat deniqꝫ ꝓ bonis effectibus generādis/ libēter ꝯuerſari cuꝫ viris bonis ⁊ deuotꝭ. qꝛ vox diuīa ē. Cū ſctō ſancieris. Eoꝝ itaqꝫ colloqͥa ſūt ignita vehemēt̓.⁊ ſtimulātia ad v̓tutē. Sed ⁊ ſctōꝝ pr̄m vite ⁊ exempla frequēter ⁊ attēte lecta vehemēter ꝓficiūt/ ad infundēdū cordibꝰ noſtris diuini amoris affectū / vt deū ī om̄ibus et ſuꝑoīa diligētes ꝓmiſſiones ſuas q̄ om̄e deſideriū ſuꝑant ꝯſequamur. Amē.Reterea ille circūſtātie q̄ habēt̉ ꝑpIhūc v̓ſuꝫ/ inqͥrēde ſunt ī cōfeſſiōea ꝯfeſſore. Quis/ qͥd vbi/ qͥbꝰ auxilijs/ cur quō qn̄. Per qͥs intelligit̉ an ſit iuuenis vel ſenex. clericꝰ aūt laicꝰ.ſolutꝰ aut ligatꝰ. Per qͥd an ſit res ſacra velnon. Per vbi/ an ſit in loco ſacro vel nō. publico vel priuato. Per qͥbꝰ auxilijs. an cuꝫpugno. baculo aut gladio. Per cur/ qua intētōe. an rōne vindicte inferēde vl̓ iniurie repellende. Per quō an ꝑcuſſerit aliquē fortiter vel remiſſe. Per qn̄ intelligit̉ an in quadrageſima aūt in alio tꝑe ſctō. vel alit̓. Tp̄slocꝰ. modꝰ. numerꝰ. mora. ſcīa. etas.Reſponſio eiuſdemſuꝑ queſtione ſibi facta ꝑ vicariuꝫ domꝰ cartuſie de ſtatuto ordinis eiuſdē/ ꝙ cōmiſſi adꝯfeſſiones audiēdas nō abſoluāt a mortaliE certo. ſꝫ remittāt ꝯfitentē ad ſuꝑiorē ſuū.Onfeſſio ſacramētalis fundatur ī ſolo iure diuino ⁊ euangelico ſuꝑ illo. Qd̓cūqꝫ ligauerꝭſuꝑ terrā ⁊c̄. Cōfeſſio ſacramēVtalis ſicut nō potuit inſtitui niſi a ſolo deo/ ſic nō deſtitui pōt ab homīe puro. Al̓s papa poſſet nō obligari ad ꝯfeſſionē ſacramētalē. ¶ Cōfeſſio ſacramētalis nōobligat ad venialiū ꝯfeſſionē de ꝑ ſe ⁊ de neceſſitate ſalutis. qꝛ nō tollūt charitatē. ⁊ id̓oſine ꝯfeſſione taliū ſtat falus. ¶ Cōfeſſio ſa
cramētalis non debet extēdi ꝑ hoīes purosvt aliqͥs peccata venialia cōfiteat̉ niſi velit.Seqͥtur ex p̄cedētibꝰ. Immo nec debēt fieri reſeruatōes niſi in grauibꝰ culpis. Poteſtaūt dici grauis culpa que trāſit ī opus cumꝯſenſu/ ⁊ deliberatōe ꝑfecta. aut cū graui ſcādalo alioꝝ. ¶ Cōfeſſio ſacramētalis nō obligat de ꝑ ſe vt hō bis ꝯfiteat̉ idē peccatū etiam mortale/ niſi confitēs velit. Ratio. qꝛ lexdiuina nō obligat niſi ſemel cōfiteri. ⁊ hoc ꝑſe. ⁊ niſi velit hō. ¶ Confeſſio ſacramētal̓ nōdebet coartari ꝑ reſeruatiōes caſuū/ p̄ſertimoccultoꝝ/ cōtra vel p̄ter legē euāgelice libertatis. ſed dādus ē locꝰ timori altiſſimi. Alioquin timeat̉ illa phariſeoꝝ culpatio Alligātonera grauia et īportabilia humeris hoīm.digito aūt ſuo nolūt ea mouere. Fit rurſusaliqn̄/ vt qͥ nimis emūget eliciat ſanguineꝫ/⁊ fiat cauſa fictōis. ¶ Cōfeſſio ſacramētalistali et tāto claudi debet ſigillo ſecreti/ vt necverbo nec ſigno quōlibet reuelet̉/ aut reuelari probabilit̓ eſtimet̉. Facit ad hoc exp̄ſſa determīatio eccl̓ie cū naturali ratōe. ¶ Confeſſio ſacramētalis d̓ pctīs occultis/ raro ⁊ cautiſſime debet remitti ad ſuꝑiores habētes iuriſditionē coercitiuā ī publicꝭ. quales ſūt abbates ⁊ pͥores ī religionibꝰ. qꝛ facilis oriturſuſpitio apud correctos publice. ꝙ occultacōfeſſio ꝑ eos facta ledat̉. Sed etiā debēt inſtrui ꝯfeſſi. ꝙ cōfeſſio ſecreta de publicis nōliberat eos/ qͥn poſſint aut debeant publicepunitōi ſubiacere ¶ Confeſſio ſacramētalispōt qn̄qꝫ rōnabiliter et fructuoſe dimitti devenialibꝰ. pōt etiā aliqn̄ fieri fructuoſe Qualiter hoc ⁊ quādo/ docere debet vnctio ſpūſſancti cū ꝯſilio xp̄iane prudētie. ¶ Cōfeſſioſacramētalis/ pōt aliqn̄ repeti fructuoſe demortalibꝰ iā ꝯfeſſis. ſed obligatio pluries illa confitēdi pōt reddi vicioſa. qꝛ nimis oneroſa. ¶ Confeſſio ſacramētalis pōt ſepe fieri ſub ꝯditiōe. tā ꝓpter ignorātiā facti. qꝛ neſcit ſepe hō qͥd ⁊ qualiter fecit. qͣꝫ ꝓpter ignorantiā iuris. qꝛ neqͥt in pluribꝰ a venialibuſmortale diſcerni. ¶ Cōfeſſio ſacramētalis facta ſub ꝯditiōe modis tactis aut al̓s legitime pōt hr̄e ſeu reciꝑe abſolutionē abſolutaꝫſub hac forma Ego abſoluo te ī noīe patris⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Que forma ſufficiēs eſt etſecura cū intētōe debita confeſſoris ad abſolutionē de pctīs. īmo et excōicationibꝰ in foro ꝯſciētie. ¶ Nec oportet/ īmo ſepe nō expedit/ multiplicare ſermonē abſolutōis. Ut dicēdo. ſi ⁊ inqͣꝫtū poſſuꝫ. ⁊ dicēdo de cōtritis
Q 2