Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Audiendi cōfeſſiones

XXXII

ſtatus. quoꝝ vnꝰ eſt peccatū mortale .ſ. qͣrtus. alter. Et eſt ſciēdū qn̄ aliqͥdeſt ꝓhibitū ſub pena peccati mortal̓. aliqͥs hoc vult facere exteriꝰ opus. nihilominus ꝑfectū ꝯſenſum habꝫ in corde vellet tale opus facere ſi tꝑus pateret̉ etlocus/ aut obeſſet vecundia/ tal̓ peccatmortalit̓. ſi habꝫ talē ꝯſenſum perfectū. nihilominꝰ libēter rememorat̉ diu īcogitādo tale factū qd̓ ē ꝓhibitū. accipitꝯplacentiā magnā inordinatā/ peccat etiam mortal̓r. ſed tn̄ ita gͣuiter ſicut ante.Si autē opus aut factū tale ſit qd̓ non ſitꝓhibitū ſub pena mortal̓ pctī generaliter.quēadmodū ml̓ier aliqͣ maritata poſſet cogitare marito ſuo eſſet abſens acciperet ꝯplacētiā ī memoria ſocietatis eiꝰ. autſicuti aliqͥs cogitare poſſꝫ ad cibū quemmāducaturꝰ eſt in prādio/ habere ꝯplacentiā ſine tali pctō mortali. Quia ꝯplacētia aut delectatio eſt pctm̄ niſi in qd̓eſt ꝓhibitū aūt qd̓ de ſe trahit ad ꝓhibita Ulteriꝰ cōſidera in exemplo pͥus poſitoquō regina deſiderare p̄t ꝯtinue ī amoreregꝭ dn̄i ſui. ideo ip̄a odit oīa ſuo amoriꝯͣria. Aut ip̄a diligit. īmo magis timet penā irā regis. et vellet eſſꝫſens aut mortuus ad finē alibi poſſꝫrere ꝯplacita ſua. In pͥmo ſtatu ſunt boni amant deū ꝓpt̓ ſuam bonitatē/ ſicut boni filij ſuū pr̄eꝫ. In ſcd̓o ſtatu ſunt illi quiſolūmodo timore dānatōis abſtinent amalefaciēdo. et vellent deū habere poteſtatē aut voluntatē eos puniēdi/ etiātra ſua mādata faciētes.Finit tractatus p̄cedens Tractatus eiuſdeꝫde arte audiēdi confeſſiōes.T ſi virtꝰ quā aſſuefactio gignit/ certiꝰ qͣꝫ ars oꝑetur. nonnihil tn̄ ꝓdeſt artis traditioapud eos nōduꝫ ꝑfecti ſūtī virtute. Hoc in arte qͣlibꝫſpicuū eſt. Et qm̄ ars artiū eſt regimē animarū/ p̄ſertim in cōfeſſiōibꝰ audiedis/ ſtudui quaſdā generales ꝯſideratōes traderebreuiter diſtincte/ quas eſſe ꝓficuas exꝑientia doctrice cogͦui. Induxit agere me mediocriter/ paucos hactenᵐ repperi ꝑfecte vnqͣꝫ integre ꝯfeſſi fuerūt/ cauſa exiſtente in multis vel negligētia vel ignorantia confeſſoꝝ.

Cōſideratio prīaRouideat ante oīa ꝯfeſſor purꝰeſſe purgādis aīabꝰ īuigilat.di circaalios in ꝓpͥa ſed diSpem qͦꝫ ſui laboris et ꝓficiēuīa virtute reponat. Memīerit iugit̓ quoniā neqꝫ plantat neqꝫ rigat eſt aliqͥdſed incrementū dat chriſtꝰ. Et niſi ſpirituſſctūs cordi aſſit audiētꝭ / inuanū laborat lingua loq̄ntis vel ꝯfeſſionē audientiſ.Oret igit̉ crebro (prout ſapiēs de corporali medico ꝯſulit) quatinꝰ dirigat̉ opꝰ ſuuꝫa deo vt eiuſdē v̓tute roret̉ creſcat.Conſideratio ſcd̓a Collocet ſe ꝯfeſſor ī arce ſeu ſpecula rōiſabſtrahēs ſemetip̄m qͣntū potuerit ab homine exteriori/ in ſe qͣꝫ in alijs. vt ſpū ambulet carne. ne forte illectꝰ formis corporū. fiat ip̄e laq̄us ꝑditōis ſibijp̄i. totꝰ inanimaꝝ ꝑſpiciēda qͣlitate ſpūaliter inuigilet. attendens diſcretionē ſexuū vel formarū. Alioqͥn quid ei ꝓdiderit ſi vniuerſūmundū lucret̉. anime vero ſue detrimentūpatiatur?Cōſideratio tercia Cōpleat erga quēlibet ſibi ꝯfitentē; ſolliciti ꝯfeſſoris officiū nihil p̄cipitāter aut inſolo trāſcurſu ꝑuolās. ſꝫ moroſitate ꝑuigili oīa plene examinās dijudicāſqꝫ/ memorie quoqꝫ ꝯfitētꝭ dicēda imponēdave fuerint ea diligenti repetitōe reponēs infigatQuippe eligibiliꝰ ē paucos audire ꝯpleteqͣꝫ multos imꝑfecte cōſcientiaꝝ ſcrupulis expedire qͣꝫ īpeditos plerūqꝫ relīquere. Imitet̉ in hoc deū cuiꝰ ꝑfecta ſuntoꝑa. Mallem nāqꝫ ſi curatus eſſem / multorū differre cōfeſſiōes poſt paſca/ etiā vbiqͥdam redirent/ qͣꝫ cecos cecus ſeducerē. dum vere abſolutis ip̄i recte abſoluti ſe gererent.Conſideratio qͣrta Oſtendat ꝯfeſſor in oꝑbꝰ cōfeſſis nihilq̄ꝛere p̄ter ſalutē animaꝝ ſuarū et ſolutōemliberam a laqueis peccatorū. vt nihil agatad queſtum. recolens illud. Gratis accepiſtis/ gratis date. Nihil ad mundanamoſtentet gloriam. Pauperibꝰ eque ſicut diuitibus ſe tradat offerat. turpibꝰ vt pulcris. indoctis vt doctis. niſi forte quāto

N 4

X