De arte ſiue ſcientia
⁊ vltima. Generale exemplū declarans qͥd5eſt pctm̄ mortale aut veniale.D meliꝰ intelligendū oēꝫ ſupͣ dictā materiā/ accipiā aīaꝫ nr̄am/ꝯꝑando eā ꝑ exēplū vni regine.⁊ deū regi alicui/ ſpōſo eiꝰ. ⁊ inimicū traditori regis. ⁊ tēptatōes ad ſil̓itudinē nuncioꝝ. ¶ Pono ergo ꝙ regina francie ſit cū rege in camera ſua. ſic̄ eius ſponſa⁊ amica ſingularis. veniet aliqͥs gartio autfamulus nūcius miſſus ab regis inimicoad loquēdū regine ad inducēdū ⁊ inclinādum eā vt dimittat regeꝫ ⁊ ſe donet inimico eius. Sit ꝓ exemplo rex anglie Reginapōt ſex modis aut ſtatibꝰ ſe hr̄e erga nūciūqui q̄rit eā dehoneſtare. ¶ Primꝰ ſtatꝰ ē talis ꝙ nec velit nec dignet̉ reciꝑe talē nūciūqui eā reqͥrit dehonorare nec audire verbaeius. nec reciꝑe ip̄ius dona. īmo faciat turpem malū ⁊ duꝝ vultū ⁊ expellat eū forisdomum ſuā turpiter. Uah de te. ⁊ vah detuo dn̄o. fuge hinc fuge. in mala hora veneris. Et ꝙ regina ſtatim reuertatur ad regeꝫſuum ſponſum ⁊ dicat magnaꝫ turpitudinē ⁊ iniuriā quaꝫ ſuus inimicus reqͥſieritad faciēdū/ ⁊ petat ab eo vīdictā ⁊ de tātoteneat ſe regina ꝓpiuſad regē ⁊ firmius ineius amore ſꝑ reqͥrēdo adiutoriū eius ꝯͣ tales infideles nūcios qͦs nec videre dignat̉¶ Scd̓s ſtatus pōt eſſe ꝙ regina non refutabit ſtatim audire talem nuncium qui forte apportat ei donaria ex ꝑte hoſtis regis/aut aliqͣs placētias habebit. tn̄ diſplicet eidem regīe ꝙ venit. ⁊ p̄diligeret ꝙ nō fierētſibi tales pn̄tationes ſeu dona nec dicerentur tales nūciatōes. Et nō recipit eas ex toto. īmo conat̉ tādē ⁊ nūciū refutare. ¶ Tertius ſtatus ē ꝙ regina libēter videbit taliaxenia ⁊ dona ⁊ audiet v̓ba nūcij qͥ eā ſolicitat ad inhoneſta ⁊ ad dimittendū ſuū ſponſum regē. ⁊ ꝯſentire ſuo hoſti. qͣꝫ qͣꝫ non vellet aſſentire dicto nūcio in hͦ quod ille ab ipſa petit. nec ire de facto ad hoſtē regis. ſedtn̄ bn̄ placet ei ꝙ talia verba ſint ſibi dicta⁊ tenet colloquiū ſuū ītra camerā in pn̄tiaregis cū dicto nūcio. Nec curat ip̄a de recurrēdo ad regē ad petēdū adiutoriū ſuuꝫꝯͣ tales infideles ſuaſiōes. ¶ Quartus ē qn̄regina ꝑ verba ꝯſentit ⁊ facit ⁊ conatur adhoc ꝙ faciat voluntatē regis anglie ⁊ recipit dona ⁊ bonū facit vultū nuncio eius ⁊ex hoc incipit ex toto dimittere ſpōſuꝫ ſuūregē frācie ⁊ dat ſeip̄aꝫ hoſti eius. ¶ Quin-
tus ſtatꝰ ē qn̄ regina noͣ eſt ꝯtēta ſolū ꝯcordaſſe ad id qd̓ ab ea rex anglie petit ⁊ recepiſſe ſuū nūciū cū bono vultū. ſꝫ etiā ꝑgitip̄m queſitū ſpōte ꝓpter odiū qd̓ iam ꝯcepit ꝯͣ ſuum ſpōſum. ⁊ malū amorem ⁊ ſtultū quē habꝫ ad hoſtē. Que etiā nitit̉ facereeiꝰ volūtatē ⁊ vltronea reqͥrit eū. ſicut gartia effrons vl̓ effrenis ⁊ ſtulta femīa expoſita. ¶ Sextus ſtatꝰ ē qn̄ regina talit̓ ē fixa⁊ traducta ī talē ſtatū ſicut iā dixi ꝙ ꝑ quācūqꝫ rem q̄ ei dici poſſit aut fieri ip̄a tn̄ nōvult īde abſtrahi nec ꝑcuſſiōibꝰ nec blādimentis factis ſibi a ſuo ſpōſo nec ꝑ duricias qͣſcunqꝫ rex anglie ei faciat ī ſuo ſeruitō.nec ꝓ v̓ecundia nec minis nec ꝓ qͣcunqꝫ req̄ ſibi poſſꝫ accidere. īmo ē obſtinata. ¶ Inter iſtos ſex ſtatus pͥmꝰ ē bonꝰ ⁊ v̓tuoſus⁊ laude plenus. cuſtodiēs fidem regine etfidelitatē ⁊ amorē eius. ⁊ ꝑ hoc magis diligit regē ⁊ diligit̉ ab eo. ¶ In ſcd̓o regīa cuſtodit fidelitatē ſuā erga dn̄m ſuū. ſed in hͦdeficit ꝙ nō pellit foras ita ſtatim/ ita durenec ita turpiter p̄dictū nunciū qͥ eam q̄ritad dehonoratōeꝫ/ ſicut ip̄a deberet. ⁊ ī hoceſt ſepe pctm̄ veniale. ¶ In tercio ſtatu regina peccat gͣuiter ꝯͣ dn̄m ſuū. qm̄ in eiꝰ p̄ſentia ip̄a libent̓ audit verba aduerſarioꝝ eiꝰ.⁊ eoꝝ accipit munera/ ⁊ recipit malas placentias. qͣꝫqͣꝫ nō velit abſcedere de facto cōſentiēdo ad habendū ſocietatē ad eos. Et īhͦ ſepe eſt mortale peccatū ⁊ ꝑdit gr̄am domini ſui. Quia nō debet ip̄a bn̄placitū acciꝑe niſi in ip̄o. nec ſe ponere ad ꝑiculū habendi ꝯſenſum ad opꝰ. ¶ In tribꝰ alijs ſtatibus ſemper perdit regina gratiam domini ſui. Et peiꝰ in qͥnto qͣꝫ ī quarto ſtatu. etpeius in ſexto qͣꝫ in qͥnto. Quia ī tali caſuregina ē incorrigibil̓ ⁊ occidēda vl̓ ardenda ſine remedio. ¶ Per hͦ exemplū ſi volumꝰ bene pēſare poſſumꝰ meliꝰ videre in qͣlibet tēptatōe qn̄ ꝑdimus gr̄am dei ꝑ mortale pctm̄ ⁊ qn̄ nō. ¶ Scire enī debemꝰ ꝙq̄libet tēptatio nūciꝰ eſt inimici infernalisqͥ nos reqͥrit ad ei ꝯſentiendū/ ⁊ vt aīa noſtra ꝑdat et rumpat fidelitatē ſuā quā deo⁊ dn̄o ſuo debet et ſpōſo. Et ẜm ꝙ aīa refiſtit aut plꝰ aūt minus. ẜm hoc ip̄a cuſtodit meliꝰ aut peiꝰ fidelitatem ⁊ gr̄aꝫ amiciſui. Et ꝯſideret̉ diligēter iſte modꝰ in qͦlibꝫpctō habēdi ſe/ aut r̄ſiſtere ſcꝫ aut ꝯſentireEt inuēiet̉ qͥlibꝫ iſtoꝝ ſex ſtatuū eſſe poſſibilis. ¶ Sciatis etiā ꝙ terciꝰ ſtatus ē difficilior ad bn̄ cogͦſcēdū. ꝓ eo ꝙ eſt int̓ duos
U