penialiū ⁊ mortaliū
XXXII
deriū ⁊ volūtatē credēdi id quod credēdūeſt ⁊ ẜm ꝙ teneris. Et iſta bona volūtas reputat̉ tibi ꝓ facto ⁊ erit tibi meritoria. Nechoc dico qͥn etiā rogare debeas deū ꝙ libereris de tali tēptatōne. Et etiā hr̄e ꝯſilia ſapientū. Quāqͣꝫ freq̄nter nō ſit alid̓ cōſiliuꝫqͣꝫ qd̓ dixi ſicuti alia vice planiꝰ ſcripſi detēptatōibꝰ blaſphemie. Et ſicut fuit dictūſancto anthonio qͥ aliqn̄ poſuerat ſe ad pēſanda diuina iudicia/ quō vnꝰ ē bonꝰ aliꝰeſt malus. quō tot ⁊ tāta eſt qͣntitas damnādorū reſpectu ſaluādorū. Et ſil̓r d̓ alijſiudicijs dei. Et tūc dictū fuit ei. Anthonianthoni de te cogita. ⁊ deū dimitte ꝯuenire cū ſuis creaturis. Satis enī ſapiēs bonus ⁊ potēs ē ad faciēdū id qd̓ facienduꝫeſt. etiā abſqꝫ hͦ ꝙ tu doceas eū aut ītroeasſecreta eiꝰ. Sicuti ei dicebat̉. fac bene ⁊ bene habebis.Lōſideratio. xxii.¶ De excōmunicatōe ⁊ de remedio eiꝰ.Uelibet ꝑſona q̄ ſciēter ſe ꝑmittitexcōicare ⁊ nō apponit qͣꝫcito pōtremediū ꝓ ſua abſolutōne ip̄a peccat mortalit̓ ꝓ ꝯtēptū ſui p̄lati. ⁊ cū hͦ ꝑditbona q̄ fiūt in ſct̄a eccl̓ia. qd̓ ē ꝑditio horribil̓. Et eſt hͦ intelligendū/ vſqꝫ qͦ peniteat etꝯfiteat̉. ⁊ habeat ſuā abſolutōeꝫ ad minusa deo. Qd̓ tunc fit qn̄ quis ab eccl̓ia excōicatꝰ eſt. nec pōt ꝯueniēter apponere remediū ad habendā ſuā abſolutōem ita ſtatiꝫ.⁊ inclamat miſcd̓iam a deo. Et tunc nō eſtexpulſus habēdi ꝑtē ſuā de bonis q̄ fiūt ineccl̓ia ſctā generalit̓. qͣꝫqͣꝫ adhuc nō debeat intrare ad officiū diuinū. nec alia ſibi ꝓhibita facere qͦuſqꝫ ſuā ab eccl̓ia habeat abſolutōem. ¶ Et debꝫ vitari oīs hō excōicatus ab eccl̓ia qͥ ē noīatim excōicatus ⁊ denūciatꝰ. et ꝑ hͦ ſcit̉ ꝙ ip̄e ē excōicatus. excepto in qͥbuſdā caſibꝰ. vti ſeruitor p̄t ſeruiredn̄o ſuo excōicato. vti etiā pōt eis fieri ſermo ꝓ correctione eoꝝ. vti in caſu extremeneceſſitatis. ⁊ ſic de alijs caſibꝰ.Cōſideratio. xxiii.l¶ Quō ſacerdos vitari debꝫ ne miſſa eiusaudiatur.Itari nō debꝫ ſacerdos ī ſuis miſſis aūt alijs officijs niſi ſit excōicaitus ꝑ ſuū nomē ⁊ tal̓ denūciatus.Al̓s qͣꝫtucūqꝫ ſit pctōr ⁊ tenēs ꝯcubinas/aut alia faciēs mala (qꝛ exquo p̄lati ſuꝑio-
res in eccl̓ia dei hec ſuſtinēt) nemo tenet̉ tales vitare. Et ſi ſunt aliqͣ iura q̄ vident̉ dicere eos vitādos illa ſic vt p̄miſſum eſt intelligenda ſunt. Aut defecerūt ⁊ nō tenentꝑ nō vſum/ et ad peiꝰ cauendū. ⁊ ne hoīesfreq̄nter eleuent̉ ⁊ faciliter ꝯͣ ſuos curatoſꝓpͥa autoritate. Tamē hic nihil affirmo ⁊ex cauſa. De hͦ alibi largius ſcripſi¶ Cōſideratio. xxiii.¶ Qd̓ malū facit pctm̄ veniale. ⁊ vn̄ venit.Uāuis pctm̄ veniale nō auferat gͣtiā dei/ tn̄ ꝑ ip̄ꝫ veniūt plura ⁊ magͣdāna/ propt̓ qd̓ cauēdū ē ⁊ abſtinendū ab eo ẜm poſſe. Quia ꝑ ip̄m acqͥrit̉pena et ꝑdūt̉ plura bona alia q̄ fieri poſſēt.⁊ gͣndia merita q̄ lucrari poſſent. ⁊ ruit̉ citius in pctā mortalia. Et v̓e bonꝰ filiꝰ nō ſolū cauere dꝫ pr̄em ſuū ꝓdēdo vl̓ tradendooffendere/ vnde ꝑdat amorē pr̄is. ſed etiaꝫcuſtodit ſe ⁊ abſtinet ſe facere qͥcqͥd nō ē adplacitū pr̄is. Quāuis itaqꝫ in pl̓ibꝰ caſibꝰ(vti dictū ē) poſſet aliqd̓ maluꝫ fieri abſqꝫmortali pctō vl̓ abſqꝫ peccato aliqͦ. qꝛ .ſ. adbonā intentōeꝫ. ⁊ ꝓpter bonū finē fit. ſic̄ dixi in deſiderādo laudē mūdanā/ aut de volēdo alteri malū tꝑale. nihilominꝰ bonꝰ ſeruus dei pl̓imuꝫ īmo plus dubitat ⁊ timetdecipi ⁊ defectū ꝯmittere ītalibꝰ caſibꝰ qͣꝫ īillis q̄ clare ⁊ manifeſte ſunt mala/ ⁊ q̄ benefieri nō poſſunt. Scit enī inimicꝰ ꝙ bonꝰdei ſeruꝰ nūqͣꝫ ꝯmitteret aliqd̓ quod ſciretaut qd̓ in aꝑto clareret eſſe malū. ⁊ ideo conatur cooꝑire malū ſub vmbra ⁊ ſil̓itudīeboni. Hortat̉ eī qn̄qꝫ q̄rere falſā laudē ſubvmbra vitādi infamiā. vl̓ ꝓficiēdi alt̓i. Etinde veniūt male iactātie ⁊ vane excuſationes. Cōformit̓ in corrigēdo aliū vl̓ inqͥrēdo/ vl̓ deſiderādo malū alteriꝰ/ ſicut tetigiſuꝑius. ¶ Ecce in ꝯcluſiōe videtiſ ꝙ nihileſt ſecuritatꝭ ī hac vita q̄ nō eſt niſi tēptatōPropt̓ea hūiliare debemꝰ noſ ī timore tꝑato cū ſpe ſub dei nr̄i boni pr̄is gub̓namīe.⁊ expectare ꝙ ſꝑ erimꝰ in tēptatiōe vſqꝫ advltimā mortis horā. ſicut affirmat ſctā ſcriptura. Et ſctūs Anthoniꝰ hoc dicit. ⁊ noſvidemꝰ ad oculū qͦlibꝫ die. Et hec ē ſufficiens cā tenēdi nos qͦtidie ī cuſtodia nr̄i. invero timore ⁊ hūilitate. ſic̄ captiui ſuā ſnīaꝫqͣlibet expectātes hora ⁊ nō ſciūt qͣlis futura ſit vl̓ qͣlis ſit in iudicio dn̄i ſui.Conſideratio. xxv.
N 3