Venialiū et mortaliū
XXXII
iudicare de hͦ qd̓ neſcitur. qd̓ citiꝰ iudicaridꝫ ad bonū qͣꝫ ad malū. ¶ Iudicari d̓ operibꝰ p̄t eſſe qn̄ opera de ſeip̄is ſūt talia ꝙ qͦcunqꝫ modo ip̄a nō pn̄t bene fieri. nec perbonā intentionē nec alio mō. Et ibi p̄t bene ꝓ certo iudicari ꝙ ſunt mala. ⁊ ꝙ altermale fecit. Si oꝑa ſunt indifferētia/ vl̓ talia ꝙ pn̄t bn̄ et pn̄t male fieri iudicare procerto ꝙ mala ſint. niſi alit̓ appareat eſt peccatū mortale. qꝛ tācito/ īmo citiꝰ iudicaridebꝫ bonū qͣꝫ malū qn̄ fieri poterat bene.¶ In hoc tn̄ caſu ⁊ in alijs haberi pn̄t ſinemortali pctō aliq̄ ſuſpitōes et iudicia leuiaqͣꝫqͣꝫ bonū ſit eas cauere Et caueri dꝫ benene ī tali caſu qͥs malū loqͣtur/ aut diffametaliū/ ꝑ tales leues p̄ſumptōnes. ⁊ ſpēaliterin affirmādo eas plꝰ iuſto aūt ꝯͣ bonū alt̓iꝰSicuti ad faciendū mori hoīem ꝯuēit certiſſimū habere iudiciū. ⁊ ſil̓r in exulādo ſiue relegādo extra patriam hoīeꝫ. vel ī auferendo ſibi bonā ſuā famā notabiliter. Inꝑuo tn̄ dāno nō ē tale ꝑiculū ¶ Scd̓ꝫ ea q̄hic et priꝰ antea dicta ſunt ſciri p̄t/ qn̄ hr̄ededignatōem de ꝓximo ē peccatū mortaleaut nō. ⁊ etiā ꝑ ea q̄ dicent̉ de īuidia et ira.¶ Et ſciendū ꝙ iudicare ſuos ſuꝑiores ml̓to peiꝰ eſt qͣꝫ de alijs.Conſideratio ſextaQn̄ ꝯtēptus ſuꝑiorū eſt pctm̄ ⁊ qualeOntēptus ſeu deſpectus ſuꝑiorū⁊ per hͦ nō obedire/ ē ſpeciale pecAcatū ſuꝑbie. Et ē ſꝑ mortale qn̄ excerta ſcīā fit trāſgreſſio mādatorū ſuoꝝ ſuꝑioꝝ/ principalit̓ ⁊ ſolūmō ꝓ eo ꝙ ip̄i hͦ p̄ceperūt. quia ibi ꝓpͥe eſt ꝯtemptꝰ. Aut qn̄nō reputant̉ nec fit vis de p̄ceptis eorum.ac ſi ip̄i hoc nō p̄cepiſſent. ⁊ ꝑ hoc nō obedit̉. Quādo tn̄ trāſgreſſio fit mādatoruꝫ aſuꝑioribꝰ datoꝝ ꝓ aliqͣ fragilitate aut proalia ca. nō eſt hoc nominādū pctm̄ ꝑ ꝯtemptū. Et hoc ē valde ꝯſiderādū; ſpēalit̓ int̓religioſos. ⁊ generalit̓ erga om̄ia p̄cepta facta ꝑ hoīes nō ꝑ deū ſine medio. Sepe eītranſgredi ordinatiōes eorū ⁊ regulas nō ēpeccatū mortale. Et dicere alit̓ eſſet nimisdurū. Sed tn̄ qn̄ ꝯtēptus accedit qual̓ dictus eſt nō erit excuſatio mortal̓ peccati¶ Hoc in loco ſcire debetis ꝙ nō te nemurobedire ſuꝑioribꝰ nr̄is niſi in caſibꝰ in quibus ip̄i ſunt nobis ſuꝑiores. ⁊ in qͥbꝰ d̓i ordinatōne aūt nr̄a volūtate nos ei ſummiſimus. Quia ſi epiſcopꝰ meus p̄ciꝑet ingre
di religionē. ego niſi vellē nō facerē. niſi publicū feciſſem pctm̄ ꝑ qd̓ hoc meruiſſem.Sil̓r dico de abbatibꝰ. De dn̄is tꝑalibusDe patre ⁊ matre.Cōſideratio ſeptiāQuādo inuidia eſt pctm̄ ⁊ qualeAuidia de ſe ē peccatū mortale. qꝛ 2iꝯtraria ē charitati. qꝛ de bono dolet alieno ⁊ gaudet de malo. ¶ Tn̄ꝯſiderādū eſt ꝙ inuidia aliqn̄ ſurgit ex motione naturali. quēadmodū aliqͥ ex naturaſua corrupta ſunt inuidi. ſicut videmꝰ ītercanes. Et ſil̓r de alijs vicijs. Et tal̓ motuſinuidie nō ē pctm̄. qꝛ nō ē in nr̄a poteſtateEt ſil̓r dico de oībꝰ motibꝰ quos a naturahabemꝰ. Et hoc intelligendū ē qn̄ ꝯſenſuſnō iungit̉. ¶ Scd̓o inuidia ſubrepit ꝑ deliberatōem quandā. nō tn̄ ꝑfectā nec plenā.ſeu ꝯpletā. Et hec appellat̉ pͥmus motusqn̄ nō aufert̉ qͣꝫcito qͥſ facere poſſꝫ. qͣꝫ qͣꝫ auferat̉ an̄qͣꝫ habeat̉ plenus ꝯſenſus ⁊ īcipitdiſplicere. ⁊ hec nō eſt niſi veniale peccatū.Et ſil̓r ē in om̄i pctō general̓r ¶ Tercio dolor de bono alteriꝰ pōt ꝯtingere ſine īuidia.videlicꝫ qn̄ dolor hmōi ideo eſt. qꝛ tale bonum euenit ad damnū alteriꝰ bone ꝑſone.aut ppl̓i qͥ n̄ demeruit. vt ſi malꝰ hō habeat ptātem grandem ꝑ quā mala faciat/ pōthaberi triſticia ꝓ eo ꝙ talē habet ptātem:¶ Quarto dolor ille de bono alteriꝰ acciditex volūtate d̓liberata ⁊ certa ſciētia; ſine cābona. ⁊ hec eſt ſꝑ peccatū mortale ¶ Per hͦbn̄ poſſumꝰ ſcire quādo detractio ē mortale peccatū aūt nō. Detractionē dico de altero male dicere per odiū vl̓ inuidiā. Quiamale dicere de alio ꝓ fine bono ad cauēdūne faciat malū. aut ꝓ eiꝰ correctōe. aut cauſa officij facere. vl̓ dare teſtimoniū veritatinō eſt pctm̄. ſi alia mala volūtas nō admiſceat̉. Et ſi hoc fit ſolū ꝓ facilitate loquendi. ſic̄ ſepe ꝯtīgit. ⁊ malū qd̓ d̓r nō cedit admagnū dānū alteriꝰ vl̓ fame ip̄iꝰ pctm̄ ē veniale. Sꝫ tn̄ dānū poſſꝫ eē tale ꝙ facilitasloq̄ndi nō excuſaret. qꝛ cauēda ē leuitas dicēdi qn̄ ad dānū gͣnde alt̓iꝰ cedit. ¶ Cōformit̓ videre poſſumꝰ qn̄ deridere alteꝝ autmaledicere ē pctm̄ mortale aūt n̄ ẜm malūqd̓ īde vēit ⁊ ītētionē faciētꝭ/ ⁊ irā quā alterīde ſuſcipit. aut p̄t r̄ciꝑe ꝟiſil̓r aut rōnabil̓r¶ Cōſidera. octauaQuando ira eſt peccatū. ⁊ quale.
M