Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De cognitione peccatorū

vl̓ vindicādo ſe īiuſte de altero. Aut opꝰde ſe bonū ē. vt ē facere elēoſynas ieiunareorare. Et ibi attendere oꝑtꝫ quō vana q̄rit̉gl̓ia. Uel .ſ. fine pͥncipali. ē peccatuꝫmortale. qꝛ ẜm rectā rōem opꝰ bonū dꝫordīari ī peiꝰ opus ſicut in finē pͥncipalē.quēadmodū pctm̄ mortale ẜm doctoreſ ēſi qͥs p̄dicet victu habēdo pͥncipaliter.tn̄ vnū alterū eſt ẜm ſe bonū. ſꝫ ordīatioꝑuerſa eſt reuerſa. Si autē gl̓ia ſurrepitī dicto v̓tuoſo oꝑe qͣſi pͥncipal̓ finiſ autpͥncipal̓ cauſa ad faciendū idem opus/eſt pctm̄ mortale. Nihilominꝰ ꝯſiliū bonūeſt auferēdi expellēdi qͣꝫtū p̄t. ad fineꝫ totū puriꝰ fiat ad vitandū ꝑiculū ponendi pͥncipalē intentōeꝫ ī illa laudatione.Ampliꝰ etiā caueri debꝫ iſtud in ſpūalibꝰ bonis qͣꝫ tꝑalibꝰ tāto p̄cioſiora ſūt Poſtremo opꝰ bonū p̄t indifferēs. ēdictū. ſe nec bonū ē nec malū. vt eſt habere tunicā nouā. diuitias. aut pulcritudinem. Et ī his rebꝰ hr̄e gl̓iaꝫ de ſe ē mortale peccatum. Et dico notāter de ſe. quiaalia pn̄t ꝑicula caueri debēt. vt .ſ. ſi mulier quedā ſcit tunicas ſuas dat alijs occaſionē peccādi. aut ſuū pulcrū ẜmonē.aut nimis on̄dendo ſuā pulcritudinem.aut bene chorizare/ ip̄a tenet̉ dimittere.Qn̄qꝫ eccl̓ia ꝓhibet talia oꝑa/ ſic̄ torneam̄ta. aut choreas ī certo tꝑe et loco. Non dico ego cauendā oēm occaſionē quā aliuſpeccare poſſꝫ qꝛ fieri p̄t. ſꝫ nihil fieri dꝫad hūc finē qd̓ ſtultā placentiā aut fatuum deſideriū aut alit̓ aliꝰ peccet. Et ſi ſcit̉ certo dat̉ alteri ita peccādi/ caueridꝫ ẜm poſſe. Dl̓ier enī tenet̉ neqꝫ debꝫdeformare defigurare ſe aut veſtire ſacco/ aut nūqͣꝫ ire plꝰ ad eccl̓iaꝫ; qͣꝫqͣꝫ ſciataliqͥ ſtulti ſtulte ꝯcupiſcūt. tn̄ ſicut dictūeſt diſplicere ei debꝫ. Per hec que dicta ſt̓p̄t ſciri qn̄ hypocriſis aut iactātia ſūt peccata mortalia aūt. Quātū eſt de inobediētia aut de iudicādo aliū ſpēales faciamꝯſideratōes. Et de ꝯtēptū dedignatōe etſuꝑbia hr̄ erga deū. ſic̄ lucifer phariſei. Cōſideratio qͣrtaQn̄ ſuꝑbia eſt mortale peccatū aut vēiale.Uꝑbia erga deū hr̄i pōt putat̉ hr̄i gr̄a quam qͥs hꝫ. aut per qͥs putat aūt vult hr̄e de ſeip̄o .ſ. ſuā ſapīam aut fortitudinē. aut pulcritudinē. aut hoc putat bn̄ meruiſ

ſe erga deū. quaſi deꝰ ita teneāt̉ facere. et.alit̓ faciēdo iniuſte faceret. Aut qͥsputat et vult hr̄e gͣtiam a deo qͣſi ſe ſolo. de hoc ip̄e ſuꝑbit. ſicut peccauit phariſeꝰ reddebat gr̄as deo de bonis ſuis. qd̓ bn̄factū ē. ſed in ip̄e deficiebat gaudebat alij habebat illa. vt publicanꝰ. Etſignū erat putabat clare bōa ſua eēntde ſe. autē de deo ſolūmō. Al̓s enī ſeplꝰ gl̓ificaſſet qͣꝫ ſi bona illa fuiſſent in alio In tribꝰ vltimis caſibꝰ ſuꝑbia ſemper ēpeccatū mortale / ſi aſſit deliberatio plenꝰ cōſenſus. quēadmodū ſꝑ ītelligo qn̄ depctō mortali loqͦr an̄ poſt. In pͥmo caſu eſt p̄ſumptio/ p̄t eſſe pctm̄ veniale ſolūSolū dico qn̄ ip̄a ꝯtingit ignorātiam.aut ip̄m putare ē certu neqꝫ affirmatuꝫ.Exēpli gr̄a. Aliqͥs p̄t cogitare confeſſuſſit aūt bn̄ penituerit. qꝛ .ſ. ad ſatis bonashabꝫ apparētias/ qͣꝫqͣꝫ forte ſit ita. Eſtitaqꝫ ſecuriꝰ ſe ſimpliciter aſſecurare intalibꝰ qͥn ſꝑ habeat̉ rōnabil̓ timor diuīorūiudiciorū et hūane fragilitatis Et in peccauit ſctūs Petrꝰ tenebat moreret̉ prochriſto ieſu/ plures alij ꝯformit̉. putāt ꝯͣ temptatōes mirabilia facerēt. Eſt etiam bn̄ ꝯſiderādū et aduertēdū in hoc peccato in alijs .ſ. aliqn̄ recte iudicat̉ d̓r oīa habeāt̉ a deo. ſine ip̄o nihil valeret tn̄ totū fit in cōtrariū. eo volūtaseſt iudicio rōis cōformis. Et dici p̄t talibꝰ ip̄i ſeip̄os ꝓprio ore ꝯdemnāt. Si enimdicit totū habes a deo. cur gl̓iaris tu etdeſpicꝭ aliū ac ſi de teip̄o haberes. Hoc aꝑte videmuſ in luxuria. iudicat beneſcit talis res eſt pctm̄. et tn̄ facit. Nitendum eſt itaqꝫ volūtas ſꝑ ſint cōcordes in bono. totū ꝓſꝑabit̉.Cōſideratio quitaQn̄ iudicare aliū eſt peccatū. qualeUdicare alium venit de ſuperbia.i. jPoteſt aūt hoc iudiciū fieri ope¶ribꝰ alterius. vel de ip̄amet perſona. Et hoc fit duobꝰ modis. Uno modo certitudinē. altero p̄ſumptōnem leuemſolūmodo et ſuſpitionē. Iudicare alium.firmiter eſſe malū erga deū iuſte dānādūpctm̄ eſt mortale ꝯtra bonitatē ſpūſſancti.qꝛ ī vno momēto ſpūſſanctꝰ p̄t hoīem facere bonū. ſicut Paulo fecit. Marie magdalene. et multis alijs. Et poteſt homo eadem hora penitere. Eſtqꝫ ſtultū iniuſtuꝫ