De cognitione peccatorū
vl̓ vindicādo ſe īiuſte de altero. ¶ Aut opꝰde ſe bonū ē. vt ē facere elēoſynas ieiunareorare. Et ibi attendere oꝑtꝫ quō vana q̄rit̉gl̓ia. Uel .ſ. ꝓ fine pͥncipali. ⁊ hͦ ē peccatuꝫmortale. qꝛ ẜm rectā rōem opꝰ bonū nō dꝫordīari ī peiꝰ opus ſicut in finē pͥncipalē.quēadmodū pctm̄ mortale ẜm doctoreſ ēſi qͥs p̄dicet ꝓ victu habēdo pͥncipaliter. ⁊tn̄ vnū ⁊ alterū eſt ẜm ſe bonū. ſꝫ ordīatioꝑuerſa eſt ⁊ reuerſa. Si autē gl̓ia ſurrepitī dicto v̓tuoſo oꝑe nō qͣſi pͥncipal̓ finiſ autpͥncipal̓ cauſa ad faciendū idem opus/ nōeſt pctm̄ mortale. Nihilominꝰ ꝯſiliū bonūeſt auferēdi eā ⁊ expellēdi qͣꝫtū p̄t. ad fineꝫꝙ totū puriꝰ fiat ⁊ ad vitandū ꝑiculū ponendi pͥncipalē intentōeꝫ ī illa laudatione.Ampliꝰ etiā caueri debꝫ iſtud tā in ſpūalibꝰ bonis qͣꝫ tꝑalibꝰ ꝓ tāto ꝙ p̄cioſiora ſūt¶ Poſtremo opꝰ bonū p̄t eē indifferēs. hͦ ēdictū. ꝙ d̓ ſe nec bonū ē nec malū. vt eſt habere tunicā nouā. diuitias. aut pulcritudinem. Et ī his rebꝰ hr̄e gl̓iaꝫ de ſe nō ē mortale peccatum. Et dico notāter de ſe. quiaalia pn̄t eē ꝑicula q̄ caueri debēt. vt .ſ. ſi mulier quedā ſcit ꝙ ꝑ tunicas ſuas dat alijs occaſionē peccādi. aut ꝑ ſuū pulcrū ẜmonē.aut ꝑ nimis on̄dendo ſuā pulcritudinem.aut ꝑ bene chorizare/ ip̄a tenet̉ dimittere.Qn̄qꝫ eccl̓ia ꝓhibet talia oꝑa/ ſic̄ torneam̄ta. aut choreas ī certo tꝑe et loco. Non dico ego cauendā oēm occaſionē ꝑ quā aliuſpeccare poſſꝫ qꝛ fieri nō p̄t. ſꝫ nihil fieri dꝫad hūc finē qd̓ ꝑ ſtultā placentiā aut fatuum deſideriū aut alit̓ aliꝰ peccet. Et ſi ſcit̉ꝓ certo ꝙ dat̉ cā alteri ita peccādi/ caueridꝫ ẜm poſſe. Dl̓ier enī nō tenet̉ neqꝫ debꝫdeformare ⁊ defigurare ſe aut veſtire d̓ ſacco/ aut nūqͣꝫ ire plꝰ ad eccl̓iaꝫ; qͣꝫqͣꝫ ſciat ꝙaliqͥ ſtulti ſtulte eā ꝯcupiſcūt. tn̄ ſicut dictūeſt diſplicere ei debꝫ. ¶ Per hec que dicta ſt̓p̄t ſciri qn̄ hypocriſis aut iactātia ſūt peccata mortalia aūt nō. ¶ Quātū eſt de inobediētia aut de iudicādo aliū ſpēales faciamꝯſideratōes. Et de ꝯtēptū ⁊ dedignatōe etſuꝑbia q̄ hr̄ erga deū. ſic̄ lucifer ⁊ phariſei.¶ Cōſideratio qͣrtaQn̄ ſuꝑbia eſt mortale peccatū aut vēiale.Uꝑbia erga deū hr̄i pōt ꝑ hͦ ꝙ putat̉ hr̄i gr̄a quam qͥs nō hꝫ. aut perhͦ ꝙ qͥs putat eā aūt vult hr̄e de ſeip̄o .ſ. ꝑ ſuā ſapīam aut fortitudinē. aut pulcritudinē. aut ꝑ hoc ꝙ putat eā bn̄ meruiſ
ſe erga deū. quaſi deꝰ ita teneāt̉ facere. et ꝙ.alit̓ faciēdo iniuſte faceret. Aut ꝑ hͦ ꝙ qͥsputat et vult hr̄e gͣtiam a deo qͣſi ꝓ ſe ſolo.⁊ de hoc ip̄e ſuꝑbit. ſicut peccauit phariſeꝰqͥ reddebat gr̄as deo de bonis ſuis. qd̓ bn̄factū ē. ſed in hͦ ip̄e deficiebat ꝙ gaudebatꝙ alij nō habebat illa. vt publicanꝰ. Et hͦſignū erat ꝙ putabat clare ꝙ bōa ſua eēntde ſe. nō autē de deo ſolūmō. Al̓s enī nō ſeplꝰ gl̓ificaſſet qͣꝫ ſi bona illa fuiſſent in alio¶ In tribꝰ vltimis caſibꝰ ſuꝑbia ſemper ēpeccatū mortale / ſi aſſit deliberatio ⁊ plenꝰ cōſenſus. quēadmodū ſꝑ ītelligo qn̄ depctō mortali loqͦr ⁊ an̄ ⁊ poſt. In pͥmo caſu eſt p̄ſumptio/ q̄ p̄t eſſe pctm̄ veniale ſolūSolū dico qn̄ ip̄a ꝯtingit ꝑ ignorātiam.aut ip̄m putare nō ē certu neqꝫ affirmatuꝫ.Exēpli gr̄a. Aliqͥs p̄t cogitare ꝙ confeſſuſſit aūt bn̄ penituerit. qꝛ .ſ. ad hͦ ſatis bonashabꝫ apparētias/ qͣꝫqͣꝫ forte nō ſit ita. Eſtitaqꝫ ſecuriꝰ nō ſe ſimpliciter aſſecurare intalibꝰ qͥn ſꝑ habeat̉ rōnabil̓ timor diuīorūiudiciorū et hūane fragilitatis Et in hͦ peccauit ſctūs Petrꝰ qͥ tenebat ꝙ moreret̉ prochriſto ieſu/ ⁊ plures alij ꝯformit̉. qͥ putātꝙ ꝯͣ temptatōes mirabilia facerēt. ¶ Eſt etiam bn̄ ꝯſiderādū et aduertēdū in hoc peccato ⁊ in alijs ꝙ .ſ. aliqn̄ recte iudicat̉ ⁊ d̓rꝙ oīa habeāt̉ a deo. ⁊ ſine ip̄o nihil valeret⁊ tn̄ totū fit in cōtrariū. ꝓ eo ꝙ volūtas nōeſt iudicio rōis cōformis. Et dici p̄t talibꝰꝙ ip̄i ſeip̄os ꝓprio ore ꝯdemnāt. Si enimdicit ꝙ totū habes a deo. cur gl̓iaris tu etdeſpicꝭ aliū ac ſi de teip̄o haberes. Hoc aꝑte videmuſ in luxuria. ꝙ hō iudicat ⁊ beneſcit ꝙ talis res eſt pctm̄. et tn̄ facit. Nitendum eſt itaqꝫ ꝙ rō ⁊ volūtas ſꝑ ſint cōcordes in bono. ⁊ totū ꝓſꝑabit̉.Cōſideratio quitaQn̄ iudicare aliū eſt peccatū. ⁊ qualeUdicare alium venit de ſuperbia.i. jPoteſt aūt hoc iudiciū fieri d̓ ope¶ribꝰ alterius. vel de ip̄amet perſona. Et hoc fit duobꝰ modis. Uno modoꝑ certitudinē. altero ꝑ p̄ſumptōnem leuemſolūmodo et ſuſpitionē. ¶ Iudicare alium.firmiter eſſe malū erga deū ⁊ iuſte dānādūpctm̄ eſt mortale ꝯtra bonitatē ſpūſſancti.qꝛ ī vno momēto ſpūſſanctꝰ p̄t hoīem facere bonū. ſicut Paulo fecit. Marie magdalene. et multis alijs. Et poteſt homo eadem hora penitere. Eſtqꝫ ſtultū ⁊ iniuſtuꝫ