Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De cognitione peccatorū

vl̓ vindicādo ſe īiuſte de altero. Aut opꝰde ſe bonū ē. vt ē facere elēoſynas ieiunareorare. Et ibi attendere oꝑtꝫ quō vana q̄rit̉gl̓ia. Uel .ſ. ꝓ fine pͥncipali. ⁊ hͦ ē peccatuꝫmortale. qꝛ ẜm rectā rōem opꝰ bonū nō dꝫordīari ī peiꝰ opus ſicut in finē pͥncipalē.quēadmodū pctm̄ mortale ẜm doctoreſ ēſi qͥs p̄dicet ꝓ victu habēdo pͥncipaliter. ⁊tn̄ vnū ⁊ alterū eſt ẜm ſe bonū. ſꝫ ordīatioꝑuerſa eſt ⁊ reuerſa. Si autē gl̓ia ſurrepitī dicto v̓tuoſo oꝑe nō qͣſi pͥncipal̓ finiſ autpͥncipal̓ cauſa ad faciendū idem opus/ nōeſt pctm̄ mortale. Nihilominꝰ ꝯſiliū bonūeſt auferēdi eā ⁊ expellēdi qͣꝫtū p̄t. ad fineꝫꝙ totū puriꝰ fiat ⁊ ad vitandū ꝑiculū ponendi pͥncipalē intentōeꝫ ī illa laudatione.Ampliꝰ etiā caueri debꝫ iſtud tā in ſpūalibꝰ bonis qͣꝫ tꝑalibꝰ ꝓ tāto ꝙ p̄cioſiora ſūt Poſtremo opꝰ bonū p̄t eē indifferēs. hͦ ēdictū. ꝙ d̓ ſe nec bonū ē nec malū. vt eſt habere tunicā nouā. diuitias. aut pulcritudinem. Et ī his rebꝰ hr̄e gl̓iaꝫ de ſe nō ē mortale peccatum. Et dico notāter de ſe. quiaalia pn̄t eē ꝑicula q̄ caueri debēt. vt .ſ. ſi mulier quedā ſcit ꝙ ꝑ tunicas ſuas dat alijs occaſionē peccādi. aut ꝑ ſuū pulcrū ẜmonē.aut ꝑ nimis on̄dendo ſuā pulcritudinem.aut ꝑ bene chorizare/ ip̄a tenet̉ dimittere.Qn̄qꝫ eccl̓ia ꝓhibet talia oꝑa/ ſic̄ torneam̄ta. aut choreas ī certo tꝑe et loco. Non dico ego cauendā oēm occaſionē ꝑ quā aliuſpeccare poſſꝫ qꝛ fieri nō p̄t. ſꝫ nihil fieri dꝫad hūc finē qd̓ ꝑ ſtultā placentiā aut fatuum deſideriū aut alit̓ aliꝰ peccet. Et ſi ſcit̉ꝓ certo ꝙ dat̉ cā alteri ita peccādi/ caueridꝫ ẜm poſſe. Dl̓ier enī nō tenet̉ neqꝫ debꝫdeformare ⁊ defigurare ſe aut veſtire d̓ ſacco/ aut nūqͣꝫ ire plꝰ ad eccl̓iaꝫ; qͣꝫqͣꝫ ſciat ꝙaliqͥ ſtulti ſtulte eā ꝯcupiſcūt. tn̄ ſicut dictūeſt diſplicere ei debꝫ. Per hec que dicta ſt̓p̄t ſciri qn̄ hypocriſis aut iactātia ſūt peccata mortalia aūt nō. Quātū eſt de inobediētia aut de iudicādo aliū ſpēales faciamꝯſideratōes. Et de ꝯtēptū ⁊ dedignatōe etſuꝑbia q̄ hr̄ erga deū. ſic̄ lucifer ⁊ phariſei. Cōſideratio qͣrtaQn̄ ſuꝑbia eſt mortale peccatū aut vēiale.Uꝑbia erga deū hr̄i pōt ꝑ hͦ ꝙ putat̉ hr̄i gr̄a quam qͥs nō hꝫ. aut perhͦ ꝙ qͥs putat eā aūt vult hr̄e de ſeip̄o .ſ. ꝑ ſuā ſapīam aut fortitudinē. aut pulcritudinē. aut ꝑ hoc ꝙ putat eā bn̄ meruiſ

ſe erga deū. quaſi deꝰ ita teneāt̉ facere. et ꝙ.alit̓ faciēdo iniuſte faceret. Aut ꝑ hͦ ꝙ qͥsputat et vult hr̄e gͣtiam a deo qͣſi ꝓ ſe ſolo.⁊ de hoc ip̄e ſuꝑbit. ſicut peccauit phariſeꝰqͥ reddebat gr̄as deo de bonis ſuis. qd̓ bn̄factū ē. ſed in hͦ ip̄e deficiebat ꝙ gaudebatꝙ alij nō habebat illa. vt publicanꝰ. Et hͦſignū erat ꝙ putabat clare ꝙ bōa ſua eēntde ſe. nō autē de deo ſolūmō. Al̓s enī nō ſeplꝰ gl̓ificaſſet qͣꝫ ſi bona illa fuiſſent in alio In tribꝰ vltimis caſibꝰ ſuꝑbia ſemper ēpeccatū mortale / ſi aſſit deliberatio ⁊ plenꝰ cōſenſus. quēadmodū ſꝑ ītelligo qn̄ depctō mortali loqͦr ⁊ an̄ ⁊ poſt. In pͥmo caſu eſt p̄ſumptio/ q̄ p̄t eſſe pctm̄ veniale ſolūSolū dico qn̄ ip̄a ꝯtingit ꝑ ignorātiam.aut ip̄m putare nō ē certu neqꝫ affirmatuꝫ.Exēpli gr̄a. Aliqͥs p̄t cogitare ꝙ confeſſuſſit aūt bn̄ penituerit. qꝛ .ſ. ad hͦ ſatis bonashabꝫ apparētias/ qͣꝫqͣꝫ forte nō ſit ita. Eſtitaqꝫ ſecuriꝰ nō ſe ſimpliciter aſſecurare intalibꝰ qͥn ſꝑ habeat̉ rōnabil̓ timor diuīorūiudiciorū et hūane fragilitatis Et in hͦ peccauit ſctūs Petrꝰ qͥ tenebat ꝙ moreret̉ prochriſto ieſu/ ⁊ plures alij ꝯformit̉. qͥ putātꝙ ꝯͣ temptatōes mirabilia facerēt. Eſt etiam bn̄ ꝯſiderādū et aduertēdū in hoc peccato ⁊ in alijs ꝙ .ſ. aliqn̄ recte iudicat̉ ⁊ d̓rꝙ oīa habeāt̉ a deo. ⁊ ſine ip̄o nihil valeret⁊ tn̄ totū fit in cōtrariū. ꝓ eo ꝙ volūtas nōeſt iudicio rōis cōformis. Et dici p̄t talibꝰꝙ ip̄i ſeip̄os ꝓprio ore ꝯdemnāt. Si enimdicit ꝙ totū habes a deo. cur gl̓iaris tu etdeſpicꝭ aliū ac ſi de teip̄o haberes. Hoc aꝑte videmuſ in luxuria. ꝙ hō iudicat ⁊ beneſcit ꝙ talis res eſt pctm̄. et tn̄ facit. Nitendum eſt itaqꝫ ꝙ rō ⁊ volūtas ſꝑ ſint cōcordes in bono. ⁊ totū ꝓſꝑabit̉.Cōſideratio quitaQn̄ iudicare aliū eſt peccatū. ⁊ qualeUdicare alium venit de ſuperbia.i. jPoteſt aūt hoc iudiciū fieri d̓ ope¶ribꝰ alterius. vel de ip̄amet perſona. Et hoc fit duobꝰ modis. Uno modoꝑ certitudinē. altero ꝑ p̄ſumptōnem leuemſolūmodo et ſuſpitionē. Iudicare alium.firmiter eſſe malū erga deū ⁊ iuſte dānādūpctm̄ eſt mortale ꝯtra bonitatē ſpūſſancti.qꝛ ī vno momēto ſpūſſanctꝰ p̄t hoīem facere bonū. ſicut Paulo fecit. Marie magdalene. et multis alijs. Et poteſt homo eadem hora penitere. Eſtqꝫ ſtultū ⁊ iniuſtuꝫ