Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De cognitione peccatorū

Ra de ſe eſt mortale peccatū. qꝛ irajeſt deſideriū vindicte male volendialteri qd̓ eſt charitati ꝯtrarium.Tūc ſicut ī p̄habitis/ ita hic debꝫ ꝯſiderari qn̄qꝫ ira accidit bonā cauſam adbonū finē. qd̓ fit qn̄ qͥs iraſcit̉ ꝓpt̓ vicia/aūt ꝯͣ ꝑſona. Et ſic etiā iraſci debemꝰ ꝯͣpria vicia ꝯͣ aliena qͥlibet iuxta ſe ẜm ſta ſun. ſicuti iudices debēt punire maloſde ſuis malefactis. Et qͥlibet tꝑe loco dꝫſe opponere aduerſus mala videt fieri ſiue p̄ces ſiue bonas exhortatiōes autſil̓es modos. Ira aliqn̄ eſt niſi ꝑua autnulla affectio amoris erga aliū. vti qn̄ nondeſiderat̉ ei nec bonū nec malū. eſt hic defectus aut diminutio charitatꝭ. Nec ē peccatū mortl̓e niſi qn̄ ꝓximꝰ videt̉ ī extremaneceſſitate. quia tūc adiuuādus ē ſub penamortal̓ peccati ſi fieri pōt. Qn̄qꝫ ira nonaccidit niſi ex ꝯplexiōe naturali. ſic̄ hoīesantiqͥ melancolici ſunt de ſua natura iracūdi. ira tal̓ eſt pctm̄. Ira qn̄qꝫ vēit ſubitū motū imꝑfectā deliberatōneꝫ. eſt niſi vēiale pctm̄. Sꝫ ſi venit pꝯſenſionē ꝑfectā pctm̄ erit mortale. Nihilominus ira dicit̉ qn̄qꝫ deſideriū vīdicteſꝫ ē q̄dam īpatiētia de facto alteriꝰ/ abſqꝫ deſideret̉ ei malū. eſt ꝓpͥe ira nec eſtmortale peccatū/ ſi impatiētia ſit tal̓ex toto īpediatrationē oꝑatōeꝫ alioꝝ bonorū. Ulteriꝰ ꝯſiderādū ē bn̄ p̄t deſiderari malefactū alteriꝰ puniat̉ iuſticiaꝫ iudices ad ordinatos et ad finē qͥſgaudeat iure ſuo. ē pctm̄ tm̄ ſe admiſceat mala volūtas. hoc ē plꝰ deſideret̉ damnū alteriꝰ qͣꝫ recuꝑare iura ſua. Et ẜm qd̓ dictū eſt/ iudicari p̄t qn̄ minari vel vilipēdere alterum iram eſt peccatū mortale/ aut ẜm ſcꝫ talia factarecipit̉ vindicta nocet̉ ꝓximo. Etiaꝫmodo maledicere alteri deliberatōem imp̄cando et optādo ei malū gͣnde ē peccatū.Et modo etiā blaſphemare deſpicere/ acdenegare deū ſctōs ſctās eiꝰ ire ſueē blaſphemia villanū mortale pctm̄. ſiſona tūc ſcit aūt ſcire dꝫ qd̓ dicit facit.De iuramentis dicet̉ in ſeq̄ntibꝰ.Cōſideratio nona.Qn̄ acedia eſt peccatū. qualeCedia ex ſe ē mortale peccatū.Iqꝛ dicit niſi tediū boni ſpūalis.Iſicqꝫ ē niſi diminutio feruorꝭ cha

ritatis. Si tediū hoc eſt de bono ſpūalilaborioſo/ tūc eſt naturale. Natura enī refugit laborē. hoc eſt peccatū. qꝛ motusiſte eſt in nr̄a ptāte. Et ſi ꝯſentit̉ tali motui adhuc ē niſi veniale pctm̄ Pro generali qͥppe regula tene/ ꝯſenſus ad id qd̓ſolūmodo eſt veniale pctm̄; eſt niſi veniale pctm̄. Sed ſi tediū ē tale ipſūomittit̉ fieri ad qd̓ quis tenet̉ p̄ceptū;claꝝ ē ibi eſt mortale pctm̄. Aut ſi tedium ē tale diſpliceat etiā viuere. ac percadat qͥs in deſperatōem. ſic̄ faciūt hi ſeip̄os occidūt. pctm̄ eſt mortale. Penescōſiderari p̄t qn̄ acedia dicēdi horas audiēdi miſſā pctm̄ eſt mortale aūt. Quiaſi qͥs tenet̉ dicere aliqͥd p̄ceptū aut vo acediā omittit̉ pctm̄ ē mortale. Sitn̄ ꝑs dimittit̉ vl̓ omittit̉ ꝑua. vl̓ ſi fiāt ali leues defectus/ bn̄ attendit̉;oꝑtet dicere ſꝑ ſit mortale pctm̄. Et qͣꝫuis bonū ſit attēdere tn̄ ſi qͥs de certo propoſito īpedit ſe ab attēdendo/ faciendoaliqͥd qd̓ totalit̓ auferat intentōeꝫ/ ſiue hocfiat cogitatōem ſiue opus/ oꝑtꝫ reīciꝑe. nec eſt mortale pctm̄ qͣꝫuis de alio cogitet̉. Sꝫ ſi certā deliberatōeꝫ in dicēdohoras qͥs ꝑcipit ſe īpediri ab attētōe/ itavult remanere ita ſe īpediri. cogit̉ reinciꝑe.qꝛ ſic ſoluēdo quitatur qͥs. qͥppe quiatollit̉ bonū ꝓpoſitū qd̓ in pͥncipio habebatur ad ẜuiēdū deo. Eſtqꝫ ſciēdū q̄libetꝑſona chriſtiana de rōnabili etate dꝫ audire miſſam dn̄icis diebꝰ feſtis p̄ceptis niſihabeat excuſatōeꝫ rōnabilē. ẜm ordinatio cōſuetudinē patrie. vbi ip̄a ē quālati volūt ordināt ſufferūt vl̓ ꝑmittūtLōſideratio decīaQuando auaricia eſt peccatū. qualeUaricia eſt inordīatꝰ appetitꝰ ha Obēdi aliqͥd. Et fit qn̄qꝫ in retinēdo. qn̄qꝫ ī acqͥrēdo. qn̄qꝫ in deſiderādo. Aliqͥd deſiderat̉ qͥnqꝫ modiſ. Primo bonū alteriꝰ. talit̓ auferret̉ ſi fieripoſſet. ibi eſt peccatū mortale. qꝛ ē furtuꝫcogitatōis. Scd̓o deſiderat̉ aliqd̓ illici certā ſcīam deliberatōem ꝯpletā. vtiſcꝫ aliqͥs dignꝰ deſiderat p̄poſiturā. auteſſe iudex. de ſentit aūt ſentire debꝫ adhoc eſt indignꝰ. ibi eſt mortale peccatuꝫ. Tercio p̄t appeti bonū alteriꝰ vl̓ res nonlicita voluntatē abſolutā ſed ſub conditōe exp̄ſſa vl̓ intellecta. vt dicēdo. velleꝫ