De arte moriendi
XXXII
ꝯfugiēs. ⁊ d̓ ꝯmiſſis a te crimībꝰ veniā humiliter poſcēſ. ¶ Sollicite cogita te ī vitatua pl̓ima delicta ꝑpetraſſe/ qͥbꝰ penā ferremeruiſti. vnde et huiꝰ infirmitatis ⁊ mortꝭpenas patiēter tolerare debes/ rogās deuꝫvt p̄ſentis doloris acerbitas remiſſionemoꝑet̉ pctōrū. et purgatorij horribil̓ cruciatus ī hāc afflictionē tuā ꝑ ſuā miẜicordiāꝯmutet̉. Tolerabiliꝰ eſt nāqꝫ hic pn̄tialit̓qͣꝫ ī futuro puniri. Ꝙ ſi ſic corde ꝯtrito patiēs penā neceſſariā tanqͣꝫ volūtariā feres.⁊ omnē penā ⁊ culpā remittet deꝰ. certuſqꝫꝑadiſuꝫ ītroibis. Alioqͥn ꝑ impatiētiā/ etnam penā ⁊ dānatiōem īcurres. ¶ Superoīa ī hac extrēa hora ꝯſtitutꝰ/ meditare circa tuā ſpūalē ſalutē. nunqͣꝫ enī fortaſſis infuturū huiꝰ meditatōis occurret oportūi.tas. omnē aliā ſollicitudinē ⁊ rerū terrenarū curā relinque; qͣs relinqͥ neceſſe eſt. queetiā nec ab inferni p̄cipitio corruentē eriꝑevalēt. Plena fide te deo ꝯmitte. ⁊ ei qͥ omipotens bonꝰ ⁊ ſapiēs ē te ⁊ tua ⁊ tuorū regēda p̄be. Oēm p̄terea cogitatū tuū ī eū dirige. aſtātes ſolūmō ⁊ ſuꝑſtites rogans vtꝓ ſalute tua deū p̄cibꝰ exorēt.Secūda particulaſex habꝫ interrogatōnes.Ilecte aut dilecta. Uis tu mori et3viuere in ſoliditate fidei xp̄iane reſpectu dei ⁊ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i tāqͣꝫ veVrus fidel̓ ⁊ obediēs ſctē mr̄iſ eccl̓ie filius?Rn̄deat/ volo. ¶ Petis a deo veniā pctōrūtuorū/ ꝯmiſſoꝝ ⁊ omiſſoꝝ/ q̄ ꝯͣ eiuſdē amorē maieſtatē atqꝫ bonitatē feciſti. Nec euꝫꝓut debebas honoraſti? Reſpōdeat/ peto.¶ Habes ne ſinceꝝ ꝓpoſitū ⁊ explicitā voluntatē vitā tuā ī meliꝰ ꝯmutare atqꝫ corrigere ſi vita comes ſuꝑfuerit? Rogas etiaꝫdeū vt tibi gr̄am p̄ſtet hͦ ꝓpoſitū ꝯtinuādiverāqꝫ ꝯtritōem habendi? ¶ Es tu ꝯſciꝰ tibijp̄i alicuiꝰ pctī mortal̓ vl̓ crimīs de qͦ n̄ſis ꝯfeſſus? Optas ne etiā cor tuū illumīari ad oblitoꝝ criminū (ſi q̄ ſint) habēdā noticiā. ⁊ ſi tu libēter ꝯfitererꝭ ea? ¶ Uis ablata ꝑ te reſtitui integͣlit̓ qͣꝫtū ad id teneris iuxta tuaꝝ facultatū valorē. etiā vſqꝫ ad oīmbonoꝝ tuoꝝ ceſſiōem ⁊ renūciatōnem. vbial̓s ſatiſfactio fieri nō valeret. ⁊ corā deo ethoībꝰ veniā īiurie petis? Indulges ex corde oībꝰ qͥ tibi nocumētū intulerūt ob vene.ratōeꝫ ⁊ amorē dn̄i nr̄i ieſu chriſti/ a qͦ ⁊ veniā ſperas? Petis ſil̓r indulgeri tibi et re-
mitti ab his qͦs v̓bis aut factis leſiſti? Adhas om̄es p̄miſſas interrogatōes affirmatiue reſpōdeat. volo.¶ Tercia particulabreues miniſtrat orationes.Rimo dicat infirmꝰ ex corde deuꝫ YIHorās. ¶ Deꝰ meꝰ pijſſime pr̄ miſeErere mei. Deꝰ meuſpijſſime pr̄ Inmanꝰ tuas cōmēdo ſpm̄ meū. Pr̄ miẜicordiaꝝ miẜicordiā fac̄ huic pauꝑcule creature tue. Adiuua me nūc etiā ī hac vltima neceſſitate. Succurre dn̄e iā aīe egenti ⁊ deſolate vt n̄ a malignis ſpiritibꝰ captiuet̉. ⁊a canibꝰ īfernalibꝰ d̓uoret̉ ¶ Dulciſſime ieſuob honorē ⁊ v̓tutē tue bn̄dictiſſime paſſionis iube me r̄cipi int̓ numeꝝ electoꝝ tuoꝝSaluator meꝰ et redēptor meꝰ. reddo metotū tibi nō me renuas. ad te venio nō merepellas. Dn̄e ꝑadiſum tuū poſtulo. nō obvalorē meoꝝ meritoꝝ/ ſꝫ ī v̓tute ⁊ efficaciatue bn̄dictiſſime paſſiōis. ꝑ quā me miſeꝝr̄dimere voluiſti. ⁊ mihi ꝑadiſū p̄cio tui ſāguīs emere dignatꝰ es. ip̄m mihi ꝯferre feſtina. ꝓpt̓ quē nec tue diuitie aut potentiaminuet̉. nec ip̄e ꝑadiſus āguſtior aūt mīorīuēiet̉. ¶ Salutet poſtmodū btīſſimā v̓ginē mariā dicēs. Regina celoꝝ mr̄ miſcd̓ie.ꝯfugiū pctōꝝ. recōcilia me vnigenito filiotuo eiꝰ clemētiā ꝓ me īdigno pctōre int̓pella. vt ob amorē tui mea remittat crimīa ꝑducēs ī gl̓iaꝫ ſuā. ¶ Angeloſ d̓hīc p̄cibꝰ īuitet inqͥens. Spūs celoꝝ/ angeli btīſſimi/aſſiſtite q̄ſo mihi migͣnti ex hͦ ſecl̓o. ⁊ potēt̓eripite me ab oībꝰ aduerſarioꝝ īſidijſ ⁊ anima meā ī vr̄m ꝯſortium aſſumite. Tu p̄cipue angele bōe cuſtos meꝰ. ¶ Pꝰ hec inqͥratur ab īfirmo/ cui ſctōꝝ vl̓ ſct̄āꝝ magꝭ d̓uotꝰ extiterit vt illi p̄cē offerat dicēdo. O gl̓ioſiſſime ſctē vl̓ ſctā ſingularē ī te dū viuereꝫſpeꝫ ⁊ ꝯfidētiā repoſui. ſuccurre nūc mihiī hͦ extrēo ncc̄itatꝭ articl̓o laborāti. nūc anxior ſup̄ modū. tēpꝰ nūc īſtat ⁊ hora. ia3 īadiutoriū meū intende.Quarta pars qͣſdaobẜuatōes edocet. vt ſciat̉ qͣlis p̄dictorumvſus habēdus ſit¶ Ipatiēs nōdū euchariſtiā aut extremā vnctōꝫ ſuſceꝑit int̓roget̉ aneadē ſacr̄a d̓uote ꝑatꝰ ē r̄ciꝑe? Si etiā ſuꝑint̓rogatōibꝰ p̄miſſiſ ꝟiſil̓r apꝑeāt rn̄ſiōespatiētꝭ nō vſqꝫ q̄qꝫ ſufficiētes exiſtere/ reme