Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Triperticum

perior vl̓ penitētiariꝰ nō ſingula pctā cōfitentis integͣliter. ſed ſolos caſus reẜuatosaudire voluerit reẜuet pctōr alia d̓licta minori ſacerdoti ptātē ſuꝑ his habēti ꝯfitēda. Quīto ꝙ nullꝰ iniunctā pnīaꝫ reciꝑe.dꝫ niſi quā ꝑficere voluerit. quā ⁊ celare tenet̉ vna cū alijs a ꝯfeſſore ꝓlatꝭ aut interrogatꝭ. niſi forſan (qd̓ abſit) idē ꝯfeſſor ꝯfitētem v̓bis aliqͥbꝰ ad malum īducere vellet. Sexto ꝙ ſi gͣnde qͥd alicui reſtituēdū ſit.⁊ is ignoret̉ cui dꝫ reſtitui. vl̓ etiā ſi votoꝝꝯmutatio aut relaxatō faciēda ſit. ꝯſulaturprelatus ſuꝑior vl̓ aliꝰ hoꝝ ptātē habēs/ n̄tm̄ ſacerdos īferior Septimo ꝙ ſuꝑ peccatis ī generali ſuꝑiꝰ nūeratꝭ/ ſi caſus ſpēales occurrāt vl̓ nūerꝰ delictoꝝ. tenet̉ hͦ ꝯfitens explicare. tūc p̄ſertim qn̄ ꝑticl̓aritascaſus vl̓ nūerꝰ ſpēalē hr̄et annexam maliciam mortalē. vt cū qͥs decē frācos abſtulitpauꝑi vxorē ⁊ filios habēti/ vl̓ ī loco ſacrogͣuius pctm̄ ē qͣꝫ furtū p̄ciſe ī generali ꝯmiſiſſe. Et pariformit̓ in alijs caſibꝰ ꝑticularitas expͥmat̉ ꝓut ꝯfitēſ memīerit ẜm bn̄placitū ꝯfeſſoris. omiſſis circūſtātijs alijs adpctī gͣuitatē īꝑtinētibꝰ. Octauo ꝙ ſi ꝑſona ꝯfitēs in peccādi ꝓpoſito ꝑſeuerat. veld̓ nouo pctm̄ iterare diſpoſuit. aut ꝙ ablatū alteri ẜm facultatē ſuā nō vult dimittere vl̓ reſtituere. aut ꝙ a carnali pctō luxurierecuſat abſtinere. vl̓ ꝙ nocēdi iniquū ꝓpoſitū retinet. nullꝰ hāc ꝑſonā a pctīs ꝯfeſſisp̄t aūt dꝫ abſoluere. qͣꝫqͣꝫ tali ꝑſone ſalubrit̓ꝯſulat̉ vt bona q̄ pot̓it īterim ꝑficiat qͣtinꝰeā deꝰ ī viā recta dignet̉ illuſtrare. Nononotet̉ ꝙ pctm̄ qd̓libꝫ tāto peiꝰ ac deteriuſeſt qͣꝫto pl̓ibꝰ ītulit nocumētū. Propt̓ea ſiqͥs fuerit alteriꝰ ruine cā ⁊ occaſio. vt innocētes/ p̄ſertim iuuenes aut puellas ſuo ꝯſilio hortatū vl̓ alio qͦuis mō ſollicitādo adpctm̄/ agat huiꝰ rei diſtrictā penitētiā. ⁊ ꝓcuret deceptoꝝ a ſe correctōem aut emēdatōꝫ totis viribꝰ ꝓcurādo et ꝑ ſe ⁊ alios eoſad viā ꝟitatꝭ ⁊ ſanā doct̓nā reducēdo. Inhͦ enī ꝯſiſtit portio pͥncipal̓ ſue ſatiſfactionis ⁊ penitētie. Decimo ꝙ ſi qͥs pꝰ ꝯſcīeſue examinatōeꝫ diligentē ip̄e pctōꝝ qͦrundā etiā mortaliū a ſe ꝯmiſſoꝝ nō remīſcat̉.tūc ꝑ ſolā generalē ꝯfeſſionē de ip̄is abſqꝫalia ſpēali ſaluabit̉. ſi tn̄ ea pͥus oblita poſtmodū ad memoriā redierint/ ea ſpēal̓r certis tꝑe ⁊ loco ꝯfiteri tenet̉. Qua in re ꝑiculoſum eſt cōmiſſorū a ſe delictoruꝫ mortalium per negligentiā atqꝫ deſidiā immemorem fieri.

Abſolutio.Orma abſolutōis ſufficiēs ⁊ reqͥſita ꝓ pctō de qͥbꝰ ꝯfeſſor intēdit ⁊ p̄tabſoluere ꝯfitentē. Ego abſoluo tea pctīs tuis In noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctīAmē. Et ſi ꝯfeſſio fiat d̓ excōicatōe tm̄mōdicat̉ ſic Ego abſoluo te ab excōicatōe tuaIn noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī Amen. Et ſicū hͦ fiat abſolutio de pctō ꝓpt̓ qd̓ lata ē excōmunicatio/ vl̓ de alijs addat̉ forma pͥorAdditōes q̄daꝫ alie ꝯditionales aut inuolute tutius dimittunt̉.Tercia pars huiusopuſculi de ſcientia mortis.I veraces fideleſqꝫ amici cu Giuſpiam egroti curā diligētius agāt ꝓ ip̄ius vita corꝑalifragili ⁊ defectibili ꝯẜuada.exigūt a nobis ml̓to fortiusdeꝰ et caritas ꝓ ſalute ſua ſpūali ſollicitudinē gerere ſpēalem. In hac enī extrēa mortꝭneceſſitate fidel̓ ꝓbat̉ amicꝰ. Quippe nullū eſt opꝰ miſcd̓ie maiꝰ ſiue ꝯmodoſiꝰ qd̓ ⁊tāti apud deū meriti ⁊ amplioris freq̄ntereſtimat̉. quēadmodū ꝑſone nr̄i ſaluatorisieſu xp̄i ſi ī terris nobiſcū degeret impēſuꝫſeruitiū corꝑale. Quāobrē cura fuit p̄ſentiſcripto ꝯponere breuē quendā exhortatōiſmodū habēdū circa eos qͥ ſunt ī mortꝭ articulo ꝯſtituti. valētē etiā general̓r oībꝰ catholicꝭ ad artē ⁊ noticiā bn̄ moriēdi ꝯquirendā. Cōtinet aūt hͦ opuſculū breue qͣttuor ꝑticulas .ſ. exhortatōes. interrogatōeſoratōes et obẜuatiōes.Prima pars ꝯtinetqͣttuor exhortatiōes. Prima eſtMice dilecte aut dilecta. cōſideranos oēs ſubiectos eſſe potēti manui dei et ip̄iꝰ volūtati. oēs nos cuiuſcūqꝫ ꝯditōis aut ſtatꝰ/ reges/ pͥncipes/diuites et pauꝑes / mortis tributū ſoluereneceſſe ē. venimꝰ in mūdū ꝑegrinoꝝ morevt ex eo trāſeamꝰ/ nō vt māſiōem ī eo ſtabiliamꝰ. qͥn potiꝰ vt h̓ bn̄ ⁊ meritorie viuēteſ⁊ d̓o ẜuiētes horribiles īferni penas euitemꝰ. ⁊ gl̓iaꝫ et̓nā habeamꝰ. Recogͦſce diligēter cū gr̄aꝝ actōe a d̓o tibi ꝯceſſa bn̄ficiaꝙ tibi etiā ī hac extrema hora ſui cognitōꝫdederit. nec te morte ſubita p̄occupauerit.gratias ꝓ his aut alijs innumeris donisnūc eidē refer ad ſuā infinitā miẜicordiaꝫ