Compendium theologie

attēderet̉. ſufficit eī ꝙ p̄ceſſerit ⁊ ī habitu habeat̉. Ut v̓bi gr̄a ī exemplo ſtatim poſito detur/ ꝙ ille tal̓ qͥ ſic ab aliqͣ infirmitate curarideſiderat vt aptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ẜuiat tꝑe quoemit medicinas ad hͦ vt a dicta ſua īfirmitate curari poſſit. ⁊ tꝑe qͦ p̄dictis medicinis addictā ſuā curationē emēdis ad foꝝ vadit. ⁊ illā pͥncipalē ⁊ finalē intētionē aptiꝰ ⁊ meliusdeo ſeruiēdi nō realiter ⁊ de facto ī mēte habeat. qꝛ tunc forſan vt dictū ē/ vel nō ſibi occurrit/ vel n̄ attēdit. nihilominꝰ tn̄ cū ꝑ prieā habuerit/ ⁊ adhuc ī habitu (⁊t p̄ſupponitur) habeat. illa pͥncipalis et finalis intentioaptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ſeruiēdi/ iſtos actus emēdimedicinas ⁊ eūdi ad foꝝ. ſeu volūtates et intētiones q̄ ſuꝑ ip̄is ferunt̉/ informabit. ⁊ bonos ⁊ meritorios efficiet. ac ſi tūc illā principalē ⁊ finalē/ intēſiꝰ. aptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ẜuiēdiī mente real̓r ⁊ d̓ facto habuiſſet. ¶ Reſpectuꝟo pͥncipal̓ ⁊ final̓ intentiōis ꝑuerſe ſeu corrupte/ facilius (vt ſtatim ī regula p̄cedenti tactū ē) dari p̄t exemplū. ¶ Intelligāt̉ etiā p̄dicta reſpectu tn̄ pͥncipal̓ ⁊ final̓ ītētōis recteactuūqꝫ bonoꝝ ⁊ meritorioꝝ/ dū tn̄ īter dictos actꝰ ſeu fines/ ſic ſibi ad vltimū finē pͥncipal̓r intentū ſubordīatos. ⁊ ſuꝑ qͥbꝰ hm̄oip̄cedētes volūtates ſeu intētiōes ſic ferunt̉ ⁊tendūt/ n̄ int̓ueniat ſeu intēdat̉ aliqͥſ actꝰ ſeufinis ex ſeip̄o/ ſuaqꝫ ꝓpria natura illi fini ſicpͥncipal̓r intento qͦ ad meritū deformis ⁊ oppoſitꝰ. ⁊ qͥ volūtatē ſeu intētōꝫ q̄ ſuꝑ ip̄m fertur ⁊ tēdit/ poſſꝫ ꝑuertere ſeu corrūꝑe. Proqͦ aꝑtiꝰ declarādo/ ponit̉ ſexta regulaSexta regula ē iſtaQuotiēſcūqꝫ int̓ pl̓es actꝰ ſeu fines ſibijnuicē ad aliquē finē vltimū al̓s ex ſeip̄o bonū ⁊meritoriū pͥncipal̓r intētū ſubordīatos int̓uenit ſeu intendit̉ aliqͥs actꝰ ſeu finis illi finiſic pͥncipal̓r intēto ex ſeipſo ſuaqꝫ ꝓpͥa nat̉aqͦ ad meritū deformis ⁊ oppoſitꝰ. voluntatēqꝫ ſeu intētōꝫ q̄ ſuꝑ ip̄m fert̉ ⁊ tēdit ꝑuertēs ⁊corrūpēs/ tal̓ actꝰ ſeu finis mediꝰ ſic int̓ueniens/ n̄ īformat̉ ad meritū ꝑ illā pͥncipalē intentōeꝫ illiꝰ finis vltimi ſic d̓ ſeip̄o meritorijqͥn potiꝰ ipſaꝫ pͥncipalē ⁊ finalē intentōꝫ oēſqꝫ alios fines ſeu intētōes p̄cedēteſ. etiā al̓sex ſeip̄is bonos ⁊ meritorios deformat ⁊ qd̓ammō dep̄uat. Uerbi gr̄a. Intēdit aliqͥs iread aliquā domū. ⁊ ad hunc finē ī illā domūvult ire / vt ibidē luxuriet̉. ad hūc aūt finē luxuriari vult vt ſanior inde efficiatur. ad hūcv̓o finē vult ſanior effici/ vt aptiꝰ ⁊ meliꝰ d̓o

ſeruiat. Iſte finis vltimꝰ pͥncipal̓r intentusaptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ẜuiēdi qͥ al̓s ex ſeip̄o bonꝰē ⁊ meritoriꝰ illā volūtatē ſeu intentōꝫ q̄ ſicſuꝑ illū actū luxuriādi fert̉ ⁊ tēdit/ ⁊ a mīoriillū actū ſi a caſu ꝯmitteret̉. cuꝫ ex ſeipſo ſuaqꝫ natura ſit illi vltīo fini ſic pͥncipal̓r intento qͦ ad meritū/ deformis ⁊ oppoſitꝰ ad p̄dictā volūtatē ſeu intētōꝫ q̄ ſic ſuꝑ eū fert̉ ⁊ tēdit ꝑuertēs ⁊ corrūpēs nullo mō ad meritūreformare p̄t qͥn potiꝰ illa ꝑuerſa ⁊ corrupta.volūtas ⁊ intētio ip̄aꝫ vltimā ⁊ pͥncipalē intentōꝫ. ac oēs alios fines ⁊ intētōes ꝓcedentes deformat. ⁊ qͦdammō dep̄uat. ꝑampliuſqꝫ ac grauiꝰ faceret actus ſi a caſu ꝯmitteret̉¶ Et rō hoꝝ ē. qꝛ vna volūtas ſeu intētio exſeip̄a ꝑuerſa ſeu corrupta/ plures volūtatesſeu intētōes al̓s ex ſeip̄is bonas dep̄uare p̄tſꝫ n̄ ecōtra. Una etem̄ bona volūtas ſeu intētio/ n̄ p̄t pl̓es ex ſeip̄is malas bonas efficere.īmo nec pl̓es bone etiā ſeīuicē ꝯſeq̄ntes vnāex ſeip̄a malā bonā efficere pn̄t. Quia vt ī ſuꝑioribꝰ ſepe dictū eſt ad bonitatē ⁊ rectitudinē alicuiꝰ volūtatꝭ ſeu intentōis/ pl̓a neceſſehn̄t ꝯcurrere/ qͣꝫ ad eiꝰ maliciā ſeu corruptionē. īmo ad eiꝰ maliciā ſeu corruptōeꝫ ſufficit defectꝰ vniꝰ eoꝝ q̄ ad bonitatē ⁊ rectitudinē ꝯſtituendā neceſſario reqͥrūt̉ ¶ Intelligāt̉ Petiā ea q̄ ſic ſtatim ſupͣ/ tā de actuū interiorūipſiꝰ volūtatꝭ/ qͣꝫ etiā actuuꝫ exterioꝝ exindeꝯſeq̄ntiū ꝑ pͥncipalē ⁊ finalē intentiōeꝫ qͦ admeritū vel demeritū informatiōe dicta ſūt.qn̄ hmōi pͥncipalis ⁊ final̓ intētio tales actꝰinteriores volūtatis/ ⁊ a fortiori ip̄os actusexteriores ſi exinde ꝯſequāt̉/ p̄cedit vel cōcomitat̉. Naꝫ ſi hmōi pͥncipal̓ ⁊ final̓ intentiotales actus ſubſeq̄ret̉/ aliter veniret dicēdū.¶ Etem̄ vt iā ſtatim īnui viſū ē/ triplici qͣꝫtūad hāc materiā ꝯcerni p̄t ip̄a ītētio ſiue d̓ recta ſiue de ꝑuerſa ⁊ corrupta accipi velit/ reſpectu ſupͣ dictorū actuū. tā .ſ. interioꝝ ipſivolūtatꝭ/ qͣꝫ exterioꝝ inde ꝯſeq̄ntiū/ ꝯſideratōe ꝯp̄hēdi Uno mō vt eos p̄cedēs. alio mōvt eos ꝯcomitās. alio mō vt eos ſubſequēs.¶ De ītētōe aūt p̄dictꝰ actꝰ p̄cedēte/ quō ⁊ qn̄eos qͦ ad meritū ⁊ demeritū īformare hēat ⁊īformet. ſatꝭ ī ſuꝑioribꝰ tractatū ⁊ d̓claratū ē¶ De intētōe v̓o hm̄oi actꝰ ꝯcomitāte hͦ idēſcꝫ quō ⁊ qn̄ eos informare habeat et informet Ex ſuꝑiꝰ etiā tractatis clare elici ⁊ ꝯcipip̄t Etem̄ ſi intētio tales actꝰ p̄cedens ip̄os qͦad meritū ⁊ demeritū. iuxta tn̄ modificationes ⁊ declaratōes ſupͣ etiā tactas informarepōt ⁊ qn̄qꝫ informet. hoc idēn̄ dubiū. iuxta

O