Utrū ꝯſenſus ī delectatōe ſit pctm XXx
NOA
ſupͣ tactū ē/ poſſit vtiliter vt ꝓ p̄dicādo vl̓ diſputādo de fornicatōe hr̄i. ſic nec etiā cōſenſus deliberatꝰ in talē delectationē/ erit pctm̄mortale ſed veniale tm̄. vel forſan nulluꝫ. qꝛvt etiā ſepe ſupra tactū ē/ ex deliberatōne eligere ſeu ꝯſentire affectū ſuuꝫ ſeu appetitū eēinclinatū ī aliqd̓ ſeu ꝯforme alicui qd̓ de ſe⁊ ẜm ſe pctm̄ mortale non exiſtat. nō ē etiammortale pctm̄. ¶ Et ꝓpter iſta ī declaratōnevltimi ſex modoꝝ ſeu ſex qualitatuꝫ ſe circadelectationē habēdi ipſiꝰ ratiōis ſupra poſitoꝝ/ notāter addita ē illa clauſula. maximeſi ferat̉ ille ꝯſenſus in ipſaꝫ illecebrā ſeu carnalē delectationē/ tanqͣꝫ in rē aut oꝑationeꝫ /ſeu actū ſupra quo vel circa queꝫ ipſa illecebra ſeu carnalis delectatio ſic inſurgit ⁊ verſat̉. ⁊ qͥ talis illecebre ſeu carnalis delectationis eēt pͥncipale obiectū vt ē ibi videre. Etintelligant̉ ſemꝑ in om̄ibꝰ p̄miſſis iuxta qd̓late ī modicū ſupra tactis declaratū ē/ ꝯſenſus verus ⁊ deliberatꝰ eſſe. qn̄ .ſ. rō ſuꝑior inhmōi delectatōibꝰ exp̄ſſe ꝯſentiēdo ꝯcurrit.vel eas poſt ſufficientē deliberatiōeꝫ debitāqꝫ aduertentiā ſeu animaduerſionē ꝑiculi etpeccati qd̓ inde imminet ⁊ incūbit / repͥmerenegligit. ¶ Et hec quo ad ea q̄ circa materiaꝫdelectatōis ⁊ ꝯſenſus ī eā. an̄ .ſ. ⁊ qn̄. et qͣliapctā exiſtant. ex dictis doctoꝝ qͣꝫ tu ad hunctractatū ſpectare ⁊ ſufficere viſum ē/ recolligi ⁊ elici potuerunt.De conſenſū ī actuꝫan ſit peccatū. ⁊ quod.Uia ꝟ̓o ꝓut in ſuꝑioribꝰ/ vbi dehac p̄ſenti materia .ſ. de natura pͥmoꝝ motuū delectatōis ⁊ cōſenſus in actū peccati/ tractari incepit/ actū ē. licet iā ꝓxime monſtratū eſt/ poſſit circa ꝯſenſum deliberatū ī delectationeꝫpctm̄ mortale formalit̓ inſurgere ⁊ ꝯtingereImmo ꝯmuniꝰ iuxta tn̄ modificatōes modicū ſupra poſitas inſurgat ⁊ ꝯtingat. nonꝓpter ea tn̄ ī tali cōſenſu ī delectationē adeoeſt cōpleta tēptatio qͥn vlterius ꝓgredi poſſit .ſ. vſqꝫ ad ip̄m ꝯſenſum in actū exteriorē.īmo ī ipſo ſolo ꝯſenſu in actū exteriorē dicatur tēptatio ſuppleri. vltraqꝫ progredi n̄ poſſe. cū nō videat̉ qͥd vltra ꝯſenſum ī actū exterioreꝫ ipſa tēptatio oꝑari poſſet. ꝓpter iſtud⁊ etiā ſeruādo ordinē p̄diſpoſitū poſt expoſitionē ⁊ declaratōꝫ nature ⁊ qualitatis ipſorū pͥmoꝝ motuū. ipſiuſqꝫ delectatōnis/ venit aliqualiter de natura ⁊ qualitate ip̄iꝰ cō-
ſenſus in actū tractādū ⁊ declarandū. ¶ Circa qd̓ pͥmo rememorādū vēit qd̓ iā modicūſupra .ſ. de ipſa delectatōe ⁊ de ꝯſenſu in eaꝫ.cui ꝑti rōnis attribuant̉/ tractatū ē aliqͣlitertangi incepit .ſ. ꝙ ꝯſenſus in actū ſeu actusexecutionē/ ſemꝑ rationi ſuperiori attribuit̉ẜm tn̄ ꝙ ī ipſa rōne voluntas includit̉. ꝓpt̓qd̓ iuxta ſuꝑius tacta/ ꝯſenſus ille volūtarius dicit̉. Et cauſa eſt. qꝛ iā ibi etiā aliqualit̓aꝑiri incepit. Cū em̄ ꝯſenſus in aliqͥd/ de ſeimportet vel p̄ſupponat quoddā iudiciū deeo ī qd̓ ſic ꝯſentit̉. nec em̄ aliter ꝯſenſus proprie ī aliquid fieri poſſet niſi ꝑ prius de illoin qͦ ſic ꝯſentit̉. eiuſqꝫ qualitate ⁊ natura qd̓ammodo iudicatū eſſet. ⁊ ī om̄i iudicio (qd̓bn̄ ꝯſiderandū venit) vltima ſnīa ad ſup̄mūauditoriū ſeu iudicatoriū ſpectetꝭ et ꝑtineat.cū inſuꝑ (vt etiā ſepe ſupra tactū ē) omniū negocioꝝ ſeu oꝑationū humanaꝝ iudiciuꝫ adrationē ſiue ſuꝑiorē ſiue inferiorē ſpectet. ẜmtn̄ reſpectū ad duplicē regulā ẜm quā om̄esoꝑatōes hūane (vt ſepiſſime etiā dictū eſt) regulari habēt .ſ. vel regulā legis hūane/ q̄ ſumit̉ ex rebꝰ creatis qͣs naturaliter hō cognoſcit. cui regule rō inferior innitit̉. vel regulaꝫlegis diuine/ q̄ ſumit̉ ex rebꝰ eternis ⁊ increatis. ad quas hō ſpūaliter inclinat̉. cui regule ratō ſuꝑior innitit̉. ⁊ ita ſit ꝙ ipſa regula legis diuine ſit ſuꝑior. īmo ſup̄ma. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄nsſupremū auditoriū ⁊ iudicatoriū. vltimaqꝫſnīa ad illā ꝑtē ratiōis ꝑtineat. q̄ ſic ipſi regule legis diuine que ſup̄ma ē innitit̉. que ē ꝑsſuꝑior ſeu ratio ſuꝑior Cū p̄terea de pluribꝰſeinuicē ꝯſequētibꝰ occurrit iudicādū/ finale iudiciū finaliſqꝫ ſnīa ſit de illo qd̓ ī tali cōſecutione ſeu ꝯcurſu eſt vltimū vltimoqꝫ occurrit Et ī negocijs humanis vltimū qd̓ ſequit̉ ⁊ occurrit/ ſit ipſe real̓ actꝰ ſeu ipſiꝰ actꝰexecutio. Et ꝑ ꝯſequēs iudiciū de ipſo actuſeu actꝰ ipſiꝰ executione/ ſit iudiciū finale ſentētiaqꝫ final̓. ⁊ ſic ad ſup̄mū auditoriū ſeu iudicatoriū ꝑtinēs/ ſequit̉ manifeſte ꝙ ad ip̄aꝫrationē ſuꝑiorē ad quā ſic (vt tactū ē) iudicium ſup̄mū finaliſqꝫ ſnīa negocioꝝ ſeu oꝑationū humanaꝝ ſpectāt iudiciū d̓ ipſo actuſeu ipſiꝰ actꝰ executōe ſpectat ⁊ ꝑtinet. ⁊ ꝑ cōſequēs etiā ꝯſenſus ī ip̄m actū ſeu ipſiꝰ actexecutionē qn̄ interuenit. cū nō niſi vt tactūē poſt iudiciū ſupremū ac finale/ de ip̄o actuhabitū interuenire poſſit Ex quo iteꝝ ſequitur / ꝙ (vt etiā in ſuꝑioribꝰ ſepe ē tactū) quotiēſcunqꝫ talis ipſiꝰ rōnis ſuꝑioris ꝯſenſusſiue verus ⁊ exp̄ſſus. ſiue equalēs ⁊ interp̄ta
K