Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Utrū ꝯſenſus ī delectatōe ſit pctm XXx

NOA

ſupͣ tactū ē/ poſſit vtiliter vt p̄dicādo vl̓ diſputādo de fornicatōe hr̄i. ſic nec etiā cōſenſus deliberatꝰ in talē delectationē/ erit pctm̄mortale ſed veniale tm̄. vel forſan nulluꝫ. qꝛvt etiā ſepe ſupra tactū ē/ ex deliberatōne eligere ſeu ꝯſentire affectū ſuuꝫ ſeu appetitūinclinatū ī aliqd̓ ſeu ꝯforme alicui qd̓ de ſe ẜm ſe pctm̄ mortale non exiſtat. ē etiammortale pctm̄. Et ꝓpter iſta ī declaratōnevltimi ſex modoꝝ ſeu ſex qualitatuꝫ ſe circadelectationē habēdi ipſiꝰ ratiōis ſupra poſitoꝝ/ notāter addita ē illa clauſula. maximeſi ferat̉ ille ꝯſenſus in ipſaꝫ illecebrā ſeu carnalē delectationē/ tanqͣꝫ in aut oꝑationeꝫ /ſeu actū ſupra quo vel circa queꝫ ipſa illecebra ſeu carnalis delectatio ſic inſurgit verſat̉. talis illecebre ſeu carnalis delectationis eēt pͥncipale obiectū vt ē ibi videre. Etintelligant̉ ſemꝑ in om̄ibꝰ p̄miſſis iuxta qd̓late ī modicū ſupra tactis declaratū ē/ ꝯſenſus verus deliberatꝰ eſſe. qn̄ .ſ. ſuꝑior inhmōi delectatōibꝰ exp̄ſſe ꝯſentiēdo ꝯcurrit.vel eas poſt ſufficientē deliberatiōeꝫ debitāqꝫ aduertentiā ſeu animaduerſionē ꝑiculi etpeccati qd̓ inde imminet incūbit / repͥmerenegligit. Et hec quo ad ea circa materiaꝫdelectatōis ꝯſenſus ī. an̄ .ſ. qn̄. et qͣliapctā exiſtant. ex dictis doctoꝝ qͣꝫ tu ad hunctractatū ſpectare ſufficere viſum ē/ recolligi elici potuerunt.De conſenſū ī actuꝫan ſit peccatū. quod.Uia ꝟ̓o ꝓut in ſuꝑioribꝰ/ vbi dehac p̄ſenti materia .ſ. de naturamoꝝ motuū delectatōis cōſenſus in actū peccati/ tractari incepit/ actū ē. licet ꝓxime monſtratū eſt/ poſſit circa ꝯſenſum deliberatū ī delectationeꝫpctm̄ mortale formalit̓ inſurgere ꝯtingereImmo ꝯmuniꝰ iuxta tn̄ modificatōes modicū ſupra poſitas inſurgat ꝯtingat. nonꝓpter ea tn̄ ī tali cōſenſu ī delectationē adeoeſt cōpleta tēptatio qͥn vlterius ꝓgredi poſſit .ſ. vſqꝫ ad ip̄m ꝯſenſum in actū exteriorē.īmo ī ipſo ſolo ꝯſenſu in actū exteriorē dicatur tēptatio ſuppleri. vltraqꝫ progredi poſſe. videat̉ qͥd vltra ꝯſenſum ī actū exterioreꝫ ipſa tēptatio oꝑari poſſet. ꝓpter iſtud etiā ſeruādo ordinē p̄diſpoſitū poſt expoſitionē declaratōꝫ nature qualitatis ipſo pͥmoꝝ motuū. ipſiuſqꝫ delectatōnis/ venit aliqualiter de natura qualitate ip̄iꝰ cō-

ſenſus in actū tractādū declarandū. Circa qd̓ pͥmo rememorādū vēit qd̓ modicūſupra .ſ. de ipſa delectatōe de ꝯſenſu in eaꝫ.cui ꝑti rōnis attribuant̉/ tractatū ē aliqͣlitertangi incepit .ſ. ꝯſenſus in actū ſeu actusexecutionē/ ſemꝑ rationi ſuperiori attribuit̉ẜm tn̄ ī ipſa rōne voluntas includit̉. ꝓpt̓qd̓ iuxta ſuꝑius tacta/ ꝯſenſus ille volūtarius dicit̉. Et cauſa eſt. qꝛ ibi etiā aliqualit̓aꝑiri incepit. em̄ ꝯſenſus in aliqͥd/ de ſeimportet vel p̄ſupponat quoddā iudiciū deeo ī qd̓ ſic ꝯſentit̉. nec em̄ aliter ꝯſenſus proprie ī aliquid fieri poſſet niſi prius de illoin ſic ꝯſentit̉. eiuſqꝫ qualitate natura qd̓ammodo iudicatū eſſet. ī om̄i iudicio (qd̓bn̄ ꝯſiderandū venit) vltima ſnīa ad ſup̄mūauditoriū ſeu iudicatoriū ſpectetꝭ et ꝑtineat. inſuꝑ (vt etiā ſepe ſupra tactū ē) omniū negocioꝝ ſeu oꝑationū humanaꝝ iudiciuꝫ adrationē ſiue ſuꝑiorē ſiue inferiorē ſpectet. ẜmtn̄ reſpectū ad duplicē regulā ẜm quā om̄esoꝑatōes hūane (vt ſepiſſime etiā dictū eſt) regulari habēt .ſ. vel regulā legis hūane/ ſumit̉ ex rebꝰ creatis qͣs naturaliter cognoſcit. cui regule inferior innitit̉. vel regulaꝫlegis diuine/ ſumit̉ ex rebꝰ eternis increatis. ad quas ſpūaliter inclinat̉. cui regule ratō ſuꝑior innitit̉. ita ſit ipſa regula legis diuine ſit ſuꝑior. īmo ſup̄ma. ꝯſeq̄nsſupremū auditoriū iudicatoriū. vltimaqꝫſnīa ad illā ꝑtē ratiōis ꝑtineat. ſic ipſi regule legis diuine que ſup̄ma ē innitit̉. que ē ꝑsſuꝑior ſeu ratio ſuꝑior p̄terea de pluribꝰſeinuicē ꝯſequētibꝰ occurrit iudicādū/ finale iudiciū finaliſqꝫ ſnīa ſit de illo qd̓ ī taliſecutione ſeu ꝯcurſu eſt vltimū vltimoqꝫ occurrit Et ī negocijs humanis vltimū qd̓ ſequit̉ occurrit/ ſit ipſe real̓ actꝰ ſeu ipſiꝰ actꝰexecutio. Et ꝯſequēs iudiciū de ipſo actuſeu actꝰ ipſiꝰ executione/ ſit iudiciū finale ſentētiaqꝫ final̓. ſic ad ſup̄mū auditoriū ſeu iudicatoriū ꝑtinēs/ ſequit̉ manifeſte ad ip̄aꝫrationē ſuꝑiorē ad quā ſic (vt tactū ē) iudicium ſup̄mū finaliſqꝫ ſnīa negocioꝝ ſeu oꝑationū humanaꝝ ſpectāt iudiciū ipſo actuſeu ipſiꝰ actꝰ executōe ſpectat ꝑtinet.ſequēs etiā ꝯſenſus ī ip̄m actū ſeu ipſiꝰ actexecutionē qn̄ interuenit. niſi vt tactūē poſt iudiciū ſupremū ac finale/ de ip̄o actuhabitū interuenire poſſit Ex quo iteꝝ ſequitur / (vt etiā in ſuꝑioribꝰ ſepe ē tactū) quotiēſcunqꝫ talis ipſiꝰ rōnis ſuꝑioris ꝯſenſusſiue verus exp̄ſſus. ſiue equalēs interp̄ta

K