Utrū ꝯſenſus ī deiectatōe ſit ꝑctm 3
Ix̄
talis adeptōis et applicatōnis cognitio/ qͣetiā q̄dam oꝑatio ē. īmo ip̄a ꝓpͥa operatioetiā de ſe quoddā bonū ⁊ ꝯueniēs eſt. Exēpli gr̄a. Delectat̉ aliqͥs in viſiōe alicuiꝰ reipulcre. vl̓ in guſtu alicuiꝰ rei ſapide ſeu ſaporoſe. vl̓ in rememoratōne alicuiꝰ magnihonoris habiti. vl̓ aliqͣ ſil̓i cogitatōe/ claꝝeſt in tali delectatōe tria ꝯcurrere .ſ. Primoip̄am rē q̄ ſic delectabil̓r videt̉ vl̓ guſtaturvl̓ rememorat̉. vel cogitat̉. ⁊ illa ē illiꝰ delectatōis ꝓpriū ⁊ pͥncipale obiectū. Secundo ip̄am vim appetitiuā. q̄ ꝑ qͣndā oꝑatōnem/ vtputa talē viſionē. guſtationē. rememorationē vl̓ cogitationē illā rē tāqͣꝫ ſuuꝫobiectū ꝯplacēter adipiſcit̉ ⁊ ſibi applicatū habꝫ ⁊ in eo qͥetat̉. Et tercio cognitiōeꝫilliꝰ adeptōis ⁊ applicatōnis. q̄ ſi nō int̓ueniret nll̓a ꝓprie eēt delectatio. vt ſatꝭ in ſuꝑioribꝰ exemplificatū ē de infantibꝰ ⁊ īſenſatis. Ex qͥbꝰ iteꝝ videri p̄t quō delectatioq̄libet p̄t ad duo ꝯꝑari ſeu referri. vel .ſ. adillud ꝓpriū ⁊ pͥncipale obiectū circa qd̓ vl̓in qͦ ſic verſat̉. vl̓ ad illā oꝑatōem quā ſicꝯſequit̉. ¶ Terciū aduertēdū ꝙ etiā ip̄e cōſenſus in delectationē qͥ multuꝫ ampliꝰ qͣꝫip̄a ſola delectatio ponit ⁊ importat. quiqꝫ (vt in ſuꝑioribꝰ pluries tactu eſt) ip̄i rōiſꝑ attribuit̉. ꝯſeqͥtur etiā ſi interueniat quādam aliā ip̄iꝰ ratōis oꝑatōem .ſ. qͣndā dijudicatōem ſeu ratiocinatōeꝫ. Nec enī (vt clarū eſt) ratio ip̄a in delectatōem aliquā ꝯſentire poſſꝫ niſi pͥus eiꝰ app̄hēſionē de ea qd̓ammō dijudicaret ſeu rōcinaret̉. Iſta aūtdijudicatio ſeu rōcinatio nō eſt altd̓ niſi qͥdam ip̄iꝰ rōis actus interior in mente exiſtēs. qͥ ꝓprie fieri nō p̄t niſi ꝑ modū cuiuſdam cogitatōis ſeu meditatiōis. q̄ in hͦ ꝓpoſito ꝓ eodē accipiūt̉ ⁊ reputāt̉. Et hīceſt ꝙ talis ip̄ius rōis dijudicatio ſeu ratiocinatō valde freq̄nter ⁊ qͣſi ꝯmūiter cogitatio dicit̉ ⁊ appellat̉. īmo (vt modicuꝫ ſupͣtactū eſt) qn̄ cōſenſus ī delectationē prīcipaliter ratōi inferiori attribuit̉/ intelligendū eſt de delectatōe q̄ eſt in cogitatōe/ ⁊ nōde illa q̄ ē in actu ſeu actꝰ executōe. ¶ Quartum aduertēdū qd̓ qn̄qꝫ cōtingere p̄t ꝙ aliqua oꝑatio erit met ip̄m ꝓpriū et principale delectatōis obiectuꝫ. ſicut poſſꝫ eſſe aliqͣalia res ab extra. qꝛ forſan illa oꝑatio (vt iātactum ē) accipiet̉ a ratōe vt bonū ⁊ finis īquo aliqͥs delectādo reqͥeſcat. Iuxta exemplū iā poſitū. cogitabit aliqͥs de aliqͣ magͣꝯplacētia quā aīs habuerit/ vl̓ in viſione
alicuiꝰ rei pulcre. vel in guſtatōe alicuiꝰ reiſapide vl̓ hmōi. ⁊ in iſta cogitatōe ſeu r̄memoratiōe delectabit̉. certū et claꝝ eſt ꝙ iſtadelectatio habet ꝓ ſuo ꝓprio pͥncipali obiecto illā oꝑatiōeꝫ q̄ ſic cogitat̉ et remēoratur .ſ. illā viſionē vl̓ illā guſtatōeꝫ vl̓ hmōi.¶ Quintū aduertendū qd̓ ampliꝰ ꝯtingerep̄t .ſ. ꝙ illamet ꝓpͥa oꝑatio qua d̓ facto ip̄ad̓lectatio cōſeqͣt̉ erit ꝓpriū et prīcipale illiuſmet delectatōis obiectū .ſ. vis aīe appetitiua. cuiꝰ eſt ꝓprie delectari in illā oꝑatōeꝫſicut in quoddā ſibi bonū ⁊ ꝯueniēs ꝯplacendo reflectet̉. Ut gr̄a exempli iuxta caſūiā ſupͣ tactū. Cogitabit aliqͥs rememorando de aliqͣ magna ꝯplacētia quā al̓s in aliqua re vl̓ in aliqͣ oꝑatōne habuerit. ⁊ ī iſtacogitatione ſeu rememoratōe delectabit̉. n̄qͥdem ꝙ illā delectatiōꝫ quā ſic habebat reflectat in illam rē ſeu in illā oꝑatōeꝫ de quaſic cogitabat. ſed in ip̄am ꝓpriā met cogitatōeꝫ quā ſic habebit. vtputa qꝛ delectabitur ex eo ſolū qd̓ ſic cogitat/ vel qd̓ ſic r̄memorat̉. certū ⁊ claꝝ eſt ꝙ ī iſto caſu iſta delectatio habet ꝓ ſuo ꝓprio ⁊ pͥncipali obiecto ip̄aꝫmet cogitationē circa quā ꝟſatur.¶ Nunc igit̉ p̄dicta ad ꝓpoſitū applican Ido Triplex reꝑit̉ cuiuſlibet delectatōis ꝓpriū et pͥncipale obiectū. Aut enī delectatio ſic aliquā (vt ſemꝑ fieri iā tactū ē) operatōnem ſequens. Et vt ſermo ꝑ aliquodparticulare exemplū ⁊ ꝙ iuxta ſupra tactaꝯmuniꝰ contīgit clariꝰ procedat/ ponat̉ iuxta caſum iam pluries ſuꝑius tactū ꝙ aliquā cogitatōnem conſequat̉. ¶ Aut igiturtalis delectatio habꝫ ꝓ ſuo propͥo ⁊ principali obiecto aliquā rē ab extra que tūc forſan cogitat̉. Aut habꝫ ꝓ ſuo propͥo ⁊ pͥncipali obiecto aliquā aliā operationē quaſirem que cogitat̉. Aut habet pro ſuo ꝓprio⁊ principali obiecto ipſāmet cogitationēcirca quā actualiter verſat̉. ¶ Si pͥmo mōꝙ ſcilicꝫ delectatio illa ſic cogitationē aliquam cōſequens pro ſuo propͥo et principali obiecto habeat rē aliquā ab extra quecogitat̉. ſic ſcꝫ ꝙ licꝫ talis delectatio circaillam cogitationē verſet̉ nō tamē ex principali ip̄ius cogitatōnis intuitu. nec in ſolareflexione ad eā. ſed principali intuitu/ pͥncipaliqꝫ reflexione in ip̄am rē q̄ ſic cogitat̉.Et tunc quando talis delectatio ⁊ etiā cōſenſus in actum peccatū ſit et quale. ſatꝭ exeis que modicū ſupra circa naturam ipſius delectatōnis tractata ſunt/ ꝑpendi pōt.