De delectatōe an ſit pctm̄ ⁊ qd̓ X3
ꝯſummata reſpectu finis vltimi. q̄ deordinatio ꝯſiſtit in auerſiōe ab ip̄o vltimo finequi eſt deꝰ. ac eiꝰ cōtēptu cū deliberato cōſenſu. que om̄ia ſoliꝰ ſunt ratōis. cū (vt ſepein ſuꝑioribꝰ dictū eſt) eius ſit actꝰ hūanosregulare. ⁊ in finē vltimū dirigere. Deordinatio ꝟ̓o peccati venial̓ nō eſt deordīatioꝑfecta ⁊ conſūmata ſed ſolū inchoata. nonenī habet pctī deordinatio in potētia inferiori cōſummari ſed ſolū inchoari. et in potentia ſuꝑiori fit ꝯſūmatio. Et hinc eſt ꝙ īratōe q̄ eſt potētia ſuꝑior ꝯſiſtit pctm̄ mortale. In ſēſualitate ꝟ̓o q̄ ē potētia īferior n̄ꝯſiſtit niſi veniale. ¶ Et intelligant̉ p̄dictaetiā de pͥmis motibꝰ actuū ꝓhibitorū. qͦrūſcꝫ delectatio ⁊ cōſenſus/ ⁊ a fortiori actusext̓ior de ſuo genere ſunt aūt eſſe pn̄t peccata mortalia. Nam de alijs qͦrum delectatōꝯſenſus ⁊ actꝰ de ſuo genere nō ſunt nec eēpn̄t niſi pctā venialia; ridiculū eſſet q̄rere⁊ nō bene ſanū dicere ⁊ ponere eoꝝ pͥmosmotus qͥ in ſenſualitate ſunt pctā mortl̓iaI eſſe. ¶ Ex qͥbꝰ oībꝰ liquet ꝙ lꝫ ip̄e pͥmꝰ motus ſenſualitatis nō habeat rationē mortalis pctī. p̄t tamē ad pctm̄ mortale ꝯcurrere. īmo vix ſine eo p̄t pctm̄ mortale ꝯmitti.Licꝫ aliqͥ aliter dicere auſi ſint diſtinguentes circa hͦ duo genera pctōrum .ſ. ſpūalia.qͦꝝ aliqͣ cōtingere dicunt circa obiectū app̄hēſum a ſenſualitate. et a talibꝰ rōem inferiorē ſine ſenſualitate nō peccare. vt exēplificant in odio felicitatꝭ aliene ī ſe. Aliqͣ v̓oꝯtingere dicūt nō circa obiectū a ſenſualitate app̄hēſum. ⁊ in talibꝰ rationē inferiorēfine ſenſualitate peccare poſſe. vt indebitacurioſitate ſcīe Carnalia aūt ſꝑ dicūt circaobiectū ſenſualitatis cōtingere. ⁊ ideo ī hiſrationē inferiorē nūqͣꝫ ſine ſenſualitate peccare. ſꝫ qͥ bn̄ radicē ⁊ originē cuiuſlibꝫ peccati īueſtigare voluerit. reꝑiet nullū eē peccatū in qͦ ip̄iꝰ ſenſualitatꝭ motus nō cōcurrat. īmo qͥn ī eo ꝓpinque vl̓ remote īchoet̉¶ Octo autē ꝯmūiter aſſigͣnt̉ rōes ſeu cauſe qͣre homo ꝓnior eſt ⁊ ꝓcliuior ad malūqͣꝫ ad bonū. ¶ Prīa cā eſt/ qꝛ vt dicit ſapiēſCorpus qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam/ eaꝫſcꝫ trahens ad malū. ⁊ nō ſic erigēs ad bonū. ¶ Scd̓a cauſa eſt/ qꝛ vt dicit Aug. plꝰvalet malū inolitū qͣꝫ bonū inſolituꝫ. Qd̓ſic exponi p̄t. Plꝰ valet .i. fortiꝰ eſt ad mouēdum .ſ. ⁊ attrahēdū malū inolitū .i. naturale ⁊ innatū. qͣꝫ bonū inſolitū .i. nō ꝯſuetuꝫ.¶ Tercia cauſa ē qꝛ natural̓r faciliꝰ ē deſcē
dere qͣꝫ aſcēdere. īmo magis trahit vnū deorſum qͣꝫ decē ſurſuꝫ. ¶ Quarta cā eſt. quiaꝯmūit̉ ea q̄ nos ad malū incitāt et īducūtnobis p̄ſentia ſunt. finis ꝟo ⁊ p̄miū v̓tutꝭnobis abſens eſt. ¶ Quīta cauſa eſt. qꝛ plures circūſtantie ad bonū actū reqͥrūtur qͣꝫad malū. īmo bonū fit niſi ex ꝯcurſu omnium circūſtantiaꝝ ad illd̓ debitaꝝ. malū vero ꝯtingit ex defectu vniꝰ. ¶ Sexta cā eſt.qꝛ ꝯtinue ad noſtꝝ pͥncipiū ſcꝫ ad nihiluꝫtēdimꝰ. ¶ Septima cā eſt. qꝛ fomes qͥ nosad malū mouet ⁊ ꝓnos facit ſꝑ ītra nos ē.gl̓ia ꝟo quā q̄rimꝰ extra nos. ¶ Octaua cāeſt. qꝛ vireſ aīe ad diligendū tꝑalia ſūt actiue. ad ea ꝟo que ſunt gr̄e ⁊ glorie ſunt qͦdāmodo mat̓iales ⁊ paſſiue. Uirtutes eteniꝫꝑ modū acqͥſitōis hr̄i nō pn̄t. ſed ſolū permodū receptōis. qꝛ malū ex nobiſip̄is ⁊ ꝑnos facere poſſumꝰ. bonū ꝟ̓o facere nō niſi gr̄a dei adiutrice valemꝰ.De natura delectationis. nan ſit pctm̄ ⁊ quod.Xpeditis his q̄ circa pͥmos motꝰ. Xſenſualitatꝭ dicēda occurrebāt/ venit aliqͥd de delectatōe tangenduꝫ.an ſcꝫ ſit pctm̄. ⁊ qd̓. Pro qͦ intelligēdo expediēs ē aliqͣs ex multis ⁊ varijs delectationū diuiſiōibꝰ ⁊ ſpeciebꝰ q̄ ꝑ nōnullos aſſignari ſolent/ qͣꝫtū ad p̄ſentē materiā ſufficitdeclarare. ¶ Una igit̉ int̓ cet̓as diuiſio ponit̉/ ꝙ delectationū aliq̄ ſunt corporales etſenſitiue. alie ſunt ſpūales ſeu ītellectuales.¶ Delectatōes corꝑales ⁊ ſenſitiue dicūturq̄ in appetitu ſenſitiuo ⁊ de bono ſenſibiliſeu bono ẜm ſenſum fiūt Spūales ꝟo ſeuintellectuales ſūt q̄ in appetitu ītellectiuo⁊ de bono intelligibili ſeu bono ẜm intellectū ꝯſiſtūt. Certū eſt enī delectatōeꝫ freq̄nt̉app̄henſionē ratōis ſeqͥ app̄hēdentis .ſ. aliqͥd tanqͣꝫ bonū ⁊ ꝯueniēs. ad quā rōis app̄henſionē nō ſolū ꝯtingit ꝯmoueri appetitum ſenſitiuū ꝑ applicatōem ad aliquā rēꝑticularē. verūetiā appetitū intellectiuū qͥꝓprie nihil aliud eſt qͣꝫ voluntas ꝑ applicationē ad aliqͥd intelligibile. ⁊ ẜm hͦ in appetitu intellectiuo eſt delectatio. ſicut ⁊ eſſep̄t in appetitu ſenſitiuo. Sꝫ int̓ hmōi iſtorū appetituū delectatōnes multū intereſt.Nam delectatio appetitꝰ ſenſitiui ſꝑ eſt cūaliqͣ trāſmutatōe corꝑali. ⁊ iſto reſpectu ꝓpriedebꝫ accipi ⁊ intelligi/ dū ꝯmūit̉ dicit̉delectatio q̄dam paſſio eſſe. qͣꝫuis etiā ⁊ de
I