Compendiū theologie

pluribꝰ exēplificari poſſꝫ d̓ qͥbꝰ magꝭ in loco iā allegato. vbi qn̄ vicia capitalia mortalia vl̓ venialia exiſtāt actū ē ¶ Ꝙ aūt tā īſuꝑioribꝰ qͣꝫ ī ſeq̄ntibꝰ vbi de pctō mortali⁊ d̓ pctō vēiali agit̉ addit̉ hͦ nomē actuale.cū tn̄ pl̓a ſunt pctā tā mortalia qͣꝫ vēialiaq̄ in nō faciēdo ſeu omittēdo ꝯſiſtūt q̄ cōit̓pctā omiſſiōis appellant̉. rō pͥncipal̓ fuitad clariꝰ denotādā drn̄tiā int̓ pctm̄ originale ⁊ pctm̄ nō origīale qd̓ cōit̓ ꝑ actualeab originali diſtinguit̉. qꝛ nō niſi actu abextra vl̓ ab actu qͦdā interiori volūtatꝭ cōmittit̉. qd̓ nō ſic ē in pctō originali vt ſatꝭin ſuꝑioribꝰ declaratū ē. ¶ Circa que pctāomiſſiōis qͣꝫtū ad p̄ſentē materiā ſpectat ēaduertēdū ꝙ omiſſio eoꝝ .ſ. ad q̄ hō tenet̉;qꝛ al̓s ꝓpͥe nō eſſꝫ omiſſio aliqn̄ ꝯtīgere p̄tex ſola inaduertētia ſeu obliuiōe. Utputagr̄a exēpli. Cū aliqͥs hora debita qͣ teneturire ad eccl̓iaꝫ obliuiſcit̉ ire. Et tal̓ omiſſionullū vl̓ modicū eſt pctm̄. qꝛ iā extra actūvolūtatꝭ ē. Adhuc ſi illa obliuio ex aliquaalia cā vl̓ occaſiōe ſiue ꝓpinqͣ ſiue remotap̄cedēte/ circa quā hō ꝓuidere pot̓at ⁊ d̓bebat ꝯtingeret; eſſet maiꝰ pctm̄ circa illa/ qͣꝫcirca ip̄aꝫ omiſſiōem in ſe. Aliqn̄ v̓o ꝯtīgere p̄t omiſſio ex aliqͥbꝰ alijs cauſis ſeu occaſiōibꝰ/ q̄ tn̄ nō ſunt ī ptāte hoīs. vtputa inexēplo iā cepto. Si aliqͥs ꝓpt̓ gͣuē infirmitatē/ vl̓ al̓s ꝯͣ ſuā volūtatē detētus ſeu īpeditꝰ nō iret ad eccl̓iaꝫ hora qͣ tenet̉. ⁊ tuncip̄a omiſſio nō habꝫ rōem pctī. īmo nec ꝓprie ī iſto caſu dꝫ dici omiſſio. Aliqn̄ auteꝫꝯtingere p̄t omiſſio ex cauẜ vel occaſiōibꝰq̄ ſubiacēt volūtati hoīs. et tūc omiſſio hꝫrōeꝫ pctī. qꝛ tūc ſꝑ oꝑtꝫ ꝙ illa cauſa ſeu occaſio inqͣꝫtū ē volūtaria / habeat aliquē adminus int̓iorē actū volūtatꝭ. qd̓ p̄t ꝯtingere ſeu ꝯſiderari dupl̓r. Uno mō qn̄ ille actint̓ior volūtatis directe fert̉ ī ip̄aꝫ omiſſionē. vtputa in exēplo iā tacto. aliqͥs hora debita q̄ tenet̉ omittit ire ad eccl̓iaꝫ/ ſoluꝫ qꝛvult nō ire vitās laborē vl̓ hmōi. ⁊ tūc tal̓actꝰ volūtatis ꝓpͥe ⁊ de ꝑ ſe ꝑtinet ad omiſſionē. Uolūtas etenī cuiuſlibet pctī ꝓpͥe ⁊de ꝑ ſe ad illd̓ peccatū ꝑtinet. eo ꝙ volūtariū eſt de rōe pctī. intātū vt dicat Aug. peccatū adeo volūtariū eē ꝙ ſi n̄ ſit volūtariūpctm̄ nō eſt. Alio mō ꝯtīgere ſeu ꝯſiderarip̄t. qn̄ .ſ. ille actꝰ voluntatꝭ nō fert̉ directe inip̄am omiſſionē. ſed fert̉ ī aliqd̓ aliud ꝑ qd̓ꝯtingit omiſſio illiꝰ ad qd̓ qͥs tenet̉. Et iſtevocat̉ actꝰ ext̓ior ⁊ de ꝑ accidēs. Qd̓ iterū

dupl̓r ꝯſiderari p̄t. Quia vl̓ illud in quodſic fert̉ ip̄a volūtas ē ip̄i omiſſiōi ꝯiunctū.vtputa ꝯtinuādo exēplū iā ceptū. Aliquiſomittit ire ad eccl̓iaꝫ hora debita qͣ teneturqꝛ tūc vult ludere vl̓ bibere. ⁊ ludit vl̓ bibitcertū ē ꝙ ille actꝰ ludēdi vl̓ bibēdi illa hora ē actꝰ ꝯiūctus illi omiſſiōi. Ul̓ illud inqd̓ volūtas fert̉ nō ē ip̄i omiſſiōi ꝯiūctumſꝫ eſt p̄cedens ⁊ remotū. vtputa aliqͥs vultdiu vigilare d̓ ſero ⁊ vigilat. ex qͦ ꝯtingit ꝙomittit ire ad eccl̓iaꝫ hora matutinaꝝ/ certū eſt ꝙ ip̄e actꝰ vigilādi de ſero nō ē ꝯiunctus ip̄i omiſſiōi. Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ licꝫ ip̄a peccata omiſſionis de ꝑ ſe ⁊ ſimpl̓r ꝯſideratapoſſint eſſe abſqꝫ aliqͦ actu ab extra. reſpc̄utn̄ actuū tā int̓ioꝝ ip̄iꝰ volūtatis et de ꝑ ſeqͣꝫ exterioꝝ ⁊ de ꝑ accidēs nō ſunt ſine aliqͦactu. Et exinde actualia dici pn̄t. Per iā h̓tacta p̄t qͥſqꝫ apd̓ ſe ꝑpēdere qn̄ pctā omiſſiōis ſunt mortalia vl̓ venialia vl̓ gͣuia velleuia. ꝯſideratis .ſ. obligatōe qͣ qͥs ad faciēdū aliqͥd tenet̉. ⁊ neceſſitate vl̓ vtilitate illius ad qd̓ ſic tenet̉/ ⁊ cauẜ ſeu occaſiōibꝰ exͣqͥbus omiſſio cōtingit¶ De natura primorū motuū/ ⁊ qn̄ pctā exiſtant.Uia ꝟ̓o om̄e peccatū actuale ſiue. Fmortale ſiue veniale/ cōit̓ a primismotibꝰ ortum habꝫ. īmo ip̄i primimotꝰ int̓ pct̄a venialia ꝯputāt̉. In om̄i eītēptatōe eſt ꝯmūit̉ iſte ſucceſſus ꝙ pͥmo īſurgit primꝰ motꝰ quē ſeqͥt̉ delectatio. ⁊ exinde ꝯſenſus. Ordo enī tēptatōis hic cōiteſt ꝙ ꝑ tria ſucceſſiue ī peccatū īducimur.ſcꝫ ſuggeſtiōe. delectatōe. ꝯſenſu. ita ꝙ perſuggeſtiōeꝫ q̄ ſiue ab extra/ vt a diabolo etmudo/ cuiuſmodi tēptatio nō ē peccatuꝫ.ſꝫ mat̓ia exercēde v̓tutis. ſiue ab intra vt afomite qͥ nobis ineſt ꝓcedat/ excitat̉ pͥmuſmotꝰ. et ibi tēptatō inchoat̉. ꝑ delectatiōeꝫꝓgredit̉. et ꝑ ꝯſenſū cōſummat̉. q̄ tn̄ ꝯſummatio intelligat̉ d̓ ꝯſenſu ī actū. nā aliquēeſt reꝑire cōſenſū ī delectatiōeꝫ in quo licetconſiſtat peccatū non tamē ibi ꝓprie dicitur tēptatio cōſummari. vt latiꝰ infra declarabitur. Ideo ꝓ clariori intellectu tam iaꝫdictorū qͣꝫ etiā dicendorū venit aliqͥd de ipſis pͥmis motibꝰ delectatōe et ꝯſenſu in generali tangēdū. ¶ Pro qͦ ſciendū ꝙ aīa ſenſibil̓ duplicē habꝫ potentiā. Unā apprehenſiuā. aliā motiuam. Apprehenſiua iterum diuidit̉ ī app̄henſiuā deforis ⁊ ī apū̄