Compendiū theologie
remiſſionē. Et hoc mō peccatū in ſpm̄ſanctū irremiſſibile dicūt. qꝛ īportat ex ſe ⁊ includit diſpoſitōeꝫ ꝯͣriantē gr̄e remittēti peccatū. ꝑ deſꝑatōem .ſ. vl̓ p̄ſumptōem aūt alias eiꝰ ſpeciēs. Et iuxta iſtū modū ponēdicapiūt etiā nūeꝝ ſeu ſufficiētiā ſex ſpecieꝝpctī ī ſpm̄ſanctū ſuꝑ enumerataꝝ. hͦ .ſ. mo.In remiſſione enī (vt dicunt) tria ꝯcurrerehabēt. vicꝫ ip̄e remittēs. ille cui remittitur.⁊ diſpoſitio remittēdi in eo cui remittitur.In ip̄o remittēte duo ſunt .ſ. miẜicordia ⁊iuſticia. Contra pͥmū quoꝝ peccat̉ ꝑ d̓ſperatōeꝫ. ꝯͣ ſcd̓m ꝑ p̄ſumptōem. In eo cui remittit̉ duo eſſe ꝯuenit .ſ. dolorē de ꝯmiſſo.⁊ ꝓpoſitū vlt̓iꝰ de nō ꝯmittendo. Cōtra pͥmū quorū peccat̉ ꝑ obſtinationē. Contraſcd̓m ꝑ finalē īpenitētiā. Diſpoſitio v̓o remittendi in eo cui remittit̉ duplex eſt .ſ. cognitio veri ⁊ amor boni. Cōtra pͥmū qͦruꝫpeccat̉ ꝑ impugnationē ꝟitatꝭ agnite. Cōtra ſcd̓m ꝑ inuidentiā fraterne gre. Et accipit̉ hic final̓ īpenitētia ꝓut in ſuꝑioribusdeclaratū eſt. nō qͥdem ꝓut īportat ꝯtinuationē in pctō vſqꝫ in finē. nam ſic in qͦlibetpctō mortali cōtingere p̄t. ſed negatiue ꝓut .ſ. dicit ſeu importat ꝓpoſitū nō penitēdi. Et iſto mō eſt ſpēs pctī in ſpm̄ſanctuꝫ.¶ Breuiter vt iā tactū eſt iſte vltimꝰ modꝰponēdi in effectu reincidit in ea q̄ ſuꝑiꝰ dicta ⁊ declarata ſunt. Sꝫ ideo hic īſeri placuit vt legentes caꝑe poſſint qd̓ eis magiſſedebit ⁊ placebit.De peccato actualivēiali. Et circa ip̄m ī generali occurrētibꝰ.Xpedita igit̉/ iuxta inceptū huius octaui tractatꝰ p̄ſentꝭ libelliordinē/ declaratōem duoꝝ pͥnciꝑaliū mēbrorū pͥme diuiſionispctī ſupra tacte ⁊ poſite .ſ. pctī original̓/ etpctī actual̓ mortal̓. Nunc de alio t̓cio mēbro pͥncipali eiuſdē diuiſiōis .ſ. de peccato actuali veniali aliqͣ dicēda veniūt. ⁊ primo qͥd ſit ⁊ vnde dicat̉. Scd̓o de diuerſiseiꝰ noībꝰ ſeu appellatōibꝰ. Tercio de aliqͥbus ip̄ius peccati effectibꝰ.Quid ſit peccatumveniale/ ⁊ vnde dicat̉.Eccatū veniale ẜm Aug. eſt qd̓ lꝫpenā mereat̉. nō tn̄ hoīem vſqꝫ adIreatū ꝑpetue mortis gͣuat ſeu obligat/ ſꝫ facile indulget̉. ¶ Pro qͦ ad maioreꝫ
declaratōeꝫ ſciēdū eſt ꝙ lꝫ diffinitio. Aug.in ſuꝑioribꝰ pctō mortali attributa .ſ. ꝙ eſtdictū vl̓ factū vl̓ ꝯcupitū ꝯtra legē dei ſeulegē eternā. pctō actuali ī generali ſeu tāqͣꝫgeneri ab aliqͥbꝰ attribuat̉. ⁊ ſic ẜm eoſ poſſet etiā pctō veniali ẜm tn̄ maiꝰ et minꝰ cōpetere ſeu ꝯuenire. ẜm tn̄ btm̄ Tho. pͥmaſcd̓e ſue ſūme. illa diffinitio ſic ſupͣ peccatomortali attributa magꝭ ꝓpͥe ip̄i pctō mortali ꝯuenit. Naꝫ in eo ē ꝑfecta rō pctī quāꝓpͥe dicta diffinitio īportat. Nā vt dic̄ idēdoctor. ꝙ pctm̄ vēiale dicat̉ pctm̄ hͦ ſoluꝫeſt ẜm imꝑfectā ratiōem pctī. īmo ī ordīeac reſpectu ad pctm̄ mortale p̄t eo mō peccatū veniale dici pctm̄. ſic̄ accidēs ī ordīeac reſpectu ad ſub̓am d̓r ens .i. ẜm īꝑfectaꝫrōem entꝭ. Pctm̄ enī veniale ex ſe nō fit ſeuꝯmittit̉ ꝯtra legē. Nā hō inqͣꝫtū venialiterpeccāſ nō facit qd̓ lex ꝓhibet. nec p̄t̓mittitilld̓ ad qd̓ lex ex p̄cepto obligat. qꝛ iā n̄ peccaret venial̓r ſꝫ mortal̓r. Sꝫ fac̄ p̄ter legē.qꝛ .ſ. n̄ obẜuat modū rōis quē lex intēdit. ⁊iō vt dic̄ idē b. Tho. diuiſio pctī in mortale et vēiale nō ē diuiſio generꝭ ī ſpēs. q̄ eqͣliter rōeꝫ ip̄iꝰ generꝭ ꝑticipēt. ſꝫ ſolū ē diuiſioanalogi ī ſpes .ſ. rōem generꝭ ẜm pͥꝰ ⁊ poſteriꝰ ꝑticipates. ¶ Pro qͦ adhuc notāduꝫ ꝙduplex ē regula hūane volūtatis. Una ꝓpinqͣ q̄ eſt ip̄a hūana rō. Alia eſt prima regula .ſ. lex et̓na q̄ eſt quaſi ratio dei. Et percomꝑatōnē ad iſtas regulas ſumit̉ ⁊ attenditur rectitudo voluntatis. et om̄is cōmēſuratio cuiuſcūqꝫ actus. que tal̓ debet eſſevt volūtas nō declinet a ſuis extremis. ſcꝫa deo prīcipio ⁊ a deo fine. vt videlicꝫ omnia a deo ſe habere cognoſcat/ et in deumomnia referat. A qua rectitudine et cōmēſuratōe ſi diuertat incōmenſurata ⁊ deordinata erit. Et ex hoc habet actus humanꝰꝙ ſit bonus vl̓ malus. ex eo ſcꝫ ꝙ debitaꝫhabet cōmenſurationē/ vel ea caret. Et qͣnto plus recedit ille actus adebita ꝯmēſuratione/ tanto efficit̉ peior ⁊ deterior. et hinc(vt tactū eſt) ſumit̉ ratō peccati mortalis ⁊peccati venialis. ẜm .ſ. diuerſitatē inordīationis que cōplet rationē peccati. Duplexenī eſt inordinatio. Una ꝑ ſubtractionemprincipij et finis ordinis ſcꝫ dei. et hec īordinatio facit peccatū mortale. qn̄ .ſ. anīa ꝑpctm̄ deordinat̉ vſqꝫ ad auerſionē ab vltimo fine. qui etiam principiuꝫ ordinis eſt.⁊ cui per charitatem vniri debemus. Aliainordinatio eſt qua ſaluato ipſo principio
N