De pctō in ſpirituſanctū

Lx

rult pͣctō inherere. et eſt ꝓpͥe reſpectu futurorū. Iuxta illud Hiere. viij. Nullꝰ ē quiagat pnīam .i. agere velit ſuꝑ pctō ſuo dicēs quid feci/ qͣꝫtū ad primū. Om̄es conuerſi ſunt ad curſū qͣſi equus īpetu vadēsad p̄liū. qͣꝫtū ad ſecundū ¶ Eſt etiā aduertēdum ꝙ Bern̄. in li. de p̄cepto ⁊ diſpenſatōne ponit ꝙ nolle obedire eſt reſiſtere ſpūiſācto. Glo. etiā ordinaria Leui. vij. dicit ꝙſimulata pnīa ē blaſphemia ſpūſſctī. Sciſma etiā recte ꝯͣ ſpm̄ſanctū ꝯmitti videtur.nāqꝫ ꝑ eū eccl̓ia vnitur. Que tria nō vidētur ſub ſex ſpeciebꝰ peccati in ſpm̄ſanctuꝫſupͣ declaratis ꝯp̄hendi. Sed qͥ bene ꝯſiderat p̄dicta tria ſub ip̄is ſpeciebꝰ effectualiter ꝯtinent̉ et ꝯp̄hendunt̉ et ad ip̄a reduci pn̄t. Utputa nolle obedire ꝑtinet ⁊ r̄ducit̉ ad obſtinatōem. Simulatio pnīe ꝑtinet ⁊ reducit̉ ad impenitētiā ⁊ ſub ea ꝯtinetur. Sciſma ꝑtinet ⁊ reducit̉ ad inuidētiāfraterne gratie/ ꝑ quā gratiaꝫ mēbra eccl̓ievniuntur.Quare irremiſſibue¶ Eſt etiā notandū ꝙ pctm̄ in ſpm̄ſanctūd̓r ꝯmūit̉ irremiſſibile iuxta illud verbuꝫchriſti. Qui peccauerit in ſpiritūſanctū nōremittet̉ ei in hoc ſeculo neqꝫ ī futuro. Qd̓ſic poteſt intelligi. Et ẜm om̄es tres acceptiones peccati in ſpiritūſanctū ſupͣ poſitas. Iuxta eī ſcd̓aꝫ acceptōnem que ē Auguſt. clarū eſt ꝙ final̓ impenitētia quā ponit peccatū in ſpiritūſanctū realiter eſt irremiſſibilis. qꝛ nullo mō remittit̉. Quō enīremitteret̉ peccatū mortale in quo vſqꝫ admortē ꝑſeuerat. Non eī hic in hac vita cūde eo nulla penitētia habita ⁊ facta ſit. necetiā in vita futura. vbi nullꝰ locꝰ eſt miſericordie. ſed pure iuſticie. vbi etiam qͥs meritorie penitere nō p̄t. Scd̓m aūt alias duas acceptōes .ſ. pͥmā ⁊ terciā dicit̉ etiā peccatū in ſpiritūſanctū irremiſſibile. Non qꝛnullo mō remittit̉. ſed qͣꝫtū eſt d̓ ſe et ſui natura habet meritū nō remiſſiōis. mereturqꝫ ꝙ n̄ remittat̉. Et hͦ duplicit̓. Uno mōqͣꝫtum ad penā. Alio mō qͣꝫtū ad culpam.Quātū enī ad penā certū eſt ꝙ qͥ ex ignorantia vel infirmitatē peccat minorē penāmeret̉ maioremqꝫ quodāmō excuſatōnemhabet vnde eius pena minui debeat qͣꝫ quiex certa malicia peccat Ut gr̄a exempli. adꝓpoſitū verbi chriſti ſupͣ iuxta pͥmā acceptionē pctī in ſpm̄ſcm̄ allegati iudei. qͥ bla

ſphemabāt ī chriſtum tāqͣꝫ ī filiū hoīs vocādo eū voracem vini potatorē et publicanorū amatorē. maiorē excuſatōem hr̄e poterāt ꝓpt̓ infirmitatē carnis quā ī ip̄o chriſto aſpiciebāt. ⁊ ſic minorē circa hoc penāmerebant̉. ideo dicti ſunt a xp̄o blaſphēaſſe in filiū qd̓ remiſſibile eſt. Sed qn̄ ip̄amdiuinitatē q̄ etiā erat in xp̄o blaſphēabāt.curatōem .ſ. infirmitatū. eiectōes demoniorum. illuminatōes cecoꝝ. ⁊ aliorū operamiraculorū q̄ ſunt ꝓpͥe oꝑa diuinitatis. ⁊nō niſi ꝑ ſpm̄ſanctu fieri poterāt. attribuēdo diabolo. nullā excuſatōeꝫ habebāt vnd̓pena eoꝝ minui mereret̉ Et iō tūc dicti ſūta xp̄o blaſphemaſſe in ſpm̄ſanctū Qd̓ peccatū nō fuit ad lr̄am eis remiſſum neqꝫ inhoc ſeculo neqꝫ ī futuro. īmo ẜm expoſitōnē Chriẜ. ꝓ illo pctō penā paſſi ſūt et ī pn̄ti vita ꝑ rhomanos/ et in futura vita apd̓inferos. Quantū aūt ad culpā d̓r pctm̄ inſpiritūſanctū irremiſſibile ex ip̄a diſpoſitione remittēdi. Sicut enī aliqͥs morbꝰ corporalis ẜm ſui naturā incurabil̓ dicit̉ qn̄in ſe habꝫ illd̓ ꝑ qd̓ tollūt̉ ea ex quibꝰ morbus curari pōt. vtputa qꝛ tollit virtutē nature/ vel inducit faſtidiū cibi et medicine.licꝫ deus ſua gr̄a ⁊ miraculo poſſet illummorbū curare. ita ſuo mō iſte morbꝰ ſpūalis qui peccatū in ſpiritū ſctm̄ dicit̉ ẜm ſuam naturā incurabil̓ et irremiſſibil̓ d̓r. exeo .ſ. ꝙ de ſui natura excludit et abijcit abhoīe illa ꝑ q̄ fit pctōrū remiſſio. Non tn̄ ꝓpter hoc intelligēda ē om̄ino p̄cluſa via ſanatōis et remiſſiōis ẜm oīpotentiā ⁊ miſericordiā dei ꝑ quam aliquādo tales qͣſi miraculoſe ſpiritualit̓ ſanant̉. licꝫ raro ⁊ difficulter. De nullo etenī qͣꝫdiu durat hec vitadeſꝑandū eſt. ꝯſiderata .ſ. om̄ipotētia ⁊ miſericordia dei. Sed ꝯſiderata natura ⁊ cōditōe pctī. aliqͥ filij diffidētie dicunt̉. vt habet̉ ꝑ apl̓m ad Eph̓. v. ¶ Sūt alij alio mōiſtā irremiſſibilitatē peccati ī ſpiritūſāctūexponētes. ſꝫ effectualiter iuxta ea q̄ ſupranotata ſunt. Notant enī ꝙ hoc nomē irremiſſibile tripliciter ſumi pōt. Uno mō negatiue .ſ. ꝙ nullo mō remitti p̄t. Et iſto mōpeccatū angeli et damnatorū irremiſſibiledicunt. Alio mō pͥuatiue quod .ſ. ex ſe congruentiā nō habꝫ ꝙ remitti debeat. licꝫ excōgruētia diuine bonitatis remitti poſſit.⁊ hoc modo om̄e pctm̄ mortale irremiſſibile dicūt. Tercio modo cōtrarie. ꝙ ſcꝫ exſe importat ⁊ includit diſpoſitionē ꝯͣriā ad

H 5