Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptē viciis capitalibus Xx

XXVIII

factū eſt bona ſpūalia impugnat inqͣꝫtumex ip̄is ꝯtriſtat̉. Sil̓r rācor accipit̉ hicvt ꝯmūiter accipit̉ .ſ. odio. ſed qͣdā animi radicata indignatōe/ qua qͥs ꝯͣ homīeſip̄m ad bona ſpūalia inducētes mouet̉. inqͣꝫtum .ſ. illa bona ſpūalia ip̄m cōtriſtant Eſt etiā notandū Iſido. aliā drn̄tiamquā vt ſupͣ tactū eſt ponit ſeu aſſignat int̓triſticiaꝫ et acediā. Alias etiā ip̄iꝰ triſticie acedie filias aſſignat. triſticie qͣttuorponit eſſe filias. que ſunt rācor. puſillanimitas. amaritudo. deſꝑatio. Acedie ꝟo ſeptē ponit filias. ſunt ocioſitas. ſomnolentia. īportunitas mētis. curioſitas. verboſitas. inqͥetudo. corꝑis inſtabilitaſ. Sꝫiſte filie ſic Iſido. aſſigͣte reducūt̉ ī effectu idē ſunt illis qͣs Gre. aſſignat. Naꝫpͥus Gre. ponit corē eſſe filiā acedie quā triſticiā noīat. ſic ad Iſid̓. eocordat. Sil̓r et reſpectu amaritudīs. qꝛꝓprie qͥdam effectus rācoris. Quo ꝟo adpuſillanimitatē Iſid̓. ſil̓r Grego. in effectu ꝯcordat licꝫ vario. Ocioſitas autē ſomnolētia qͣs aſſignat Iſido. filias acedie comp̄hendunt̉ reducunt̉ ad torporēcirca p̄cepta. quā aſſignat Grego. filiā acedie. Nam ocioſus in bono ſpūali p̄ceptatermittit. ſomnolētꝰ ꝟo ea negligēter īpletAlie ꝟo quinqꝫ filie quas aſſignat Iſi. exacedia oriri ꝑtinent. et reducunt̉ ad euagationē mentꝭ circa illicita. quā ponit Gregfiliā acedie. qͥdē euagatio ẜm qd̓ in ipſaarce mentis reſidet. volētis ſe īportune addiuerſa diffundere vocat̉ īportunitastis. Scd̓ꝫ aūt illa euagatio mētis ꝑtinꝫad vim cognitiuā dicit̉ curioſitaſ. Inqͣꝫtūautē ſe vagādo diffundit ad locutōem dicitur ꝟboſitas. Inqͣꝫtū ꝟ̓o reſpicit vagationē corꝑis quā cōmunit̓ indicat̉ vagitas mentis hoc cōtingit duplicit̓. Uel reſpectu corꝑis in eodē loco manentꝭ. ſꝫ pervarios inordīatos mēbroꝝ motus ſe vage inſtabilit̓ agentis. et tūc eſt inqͥetudocorꝑis Uel reſpectu corꝑis ſe diuerſa loca vage agitātis ſeu diſcurrētꝭ. tūc ē inſtabilitas. licꝫ etiā inſtabilitas poſſit ẜm va incōſtantē mutabilitatē variatōꝫpoſiti accipi. Et ſic patet Grego. Iſidorꝰ in effectu ꝯcordāt. Eſt tn̄ clarioridictoꝝ intellectu aduertēdū oīs motus acedie ē peccatū. īmo freq̄nter in virisſanctis inueniunt̉ aliqͥ imꝑfecti motꝰ acedie. Motus enī acedie qn̄qꝫ eſt ī ſola ſenſu

alitate ꝓpter repugnantiā carnis ad ſpiri. et tūc eſt ſolū pctm̄ veniale. Qn̄qꝫ v̓otingit vſqꝫ ad ratōem que ꝯſentit in fugāhorrorem/ et deteſtatōem boni diuini. carne oīno ꝯͣ ſpm̄ p̄ualente. tūc acedia ē peccatū mortale. Eſt etiā aduertēdū vbi īſuꝑioribꝰ dictū eſt acediā eſſe triſticiā bo ſpūali. eſt accipienduꝫ bonū ſpūaleꝯmūiter. quia tūc acedia haberet rōemſpecial̓ vicij. omne viciū refugiat ſpūale bonū virtutis ſibi oppoſite Sil̓r etiā inqͣꝫtum acedia refugit bonū ſpūale ꝓut ē laborioſum vl̓ moleſtū corꝑi. aut delectationis impeditiuū diſtīguit̉ ab alijs vicijtcarnalibꝰ quibꝰ aliqͥs quietē et delectatōeꝫcorꝑis querit. Sed ꝓpͥe acedia viciuꝫſpeciale ponit̉/ ꝓut hic eſt triſticia mētalisde bono ſpūali diuino. vl̓ in bonū diuinūordinato. ea ſola ratiōe in bonū diuinuꝫordinat̉. cōſenſu rōis in ip̄ius boni fuga horrore deteſtatōe. Nam mentē hominis adeo oꝑtet bono diuīo de neceſſitate īherere. vt ꝯtriſtet̉. fugiat. horreat ſeu deteſtet̉ ea ſibi ꝓpt̓ deū imminēt faciēda e vicio ſeu peccato auaricie. Et qͣre dicit̉ idoloꝝ ẜuitus.Unc trāſeundū eſt ad declarati Zſonē auaricie ſic ẜm Tulliū deſcribit̉. Auaricia ē īmoderatusamor habēdi. Scd̓m ꝟ̓o Ber̄.ſic deſcribit̉. Auaricia eſt qͣrūlibet reꝝ inſatiabilis inhoneſta cupido. Auaricia ẜmapl̓m d̓r idoloꝝ ẜuitus. qꝛ auarꝰ ꝓpͥe ī effectu et oꝑe exhibet creature .ſ. pecunie illd̓qd̓ deberet creatori. p̄cipue fidem ſpeꝫdilectōem. ibidē tanqͣꝫ ī eo vn̄ ſibi ſpēale auxiliū ꝓuētuꝝ credit ſuā pͥncipalit̓ ſpeꝫꝯſtituit. exinde in ardorē dilectōis tranſit.Et in ſpecialiter rep̄hēdunt̉ auari. qꝛ reiviliſſime .ſ. pecunie de terra venit accipit̉ et ꝓprie terra ē. quā natura infimā ordinauit/ tm̄ amorē ſuū exhibēt impēdunt.Et hinc in Eccl̓i. dicit̉ auaro nihil ē ſceleſtius. Et hoc ꝓpter qͣttuor cauſas. Prīaqꝛ vix eſt ſcelꝰ ſeu viciū ad qd̓ ꝑpetranduꝫauaricia inducat. vt ſunt furta. homicidia ꝓditiōes. ꝑiuria. et cetera hmōi. Secunda qꝛ eſt cōtra legē nature ſeu hūanitatis qͥſqͣꝫ alteri tenet̉ quod ſibi vellet fieri. Tercia qꝛ eſt cōtra legē vniuerſalē ī om̄ibꝰ rebꝰ exiſtentē. quā ſe dari et cōmunicari volunt; īmo quodāmodo compellunt.

G 4