De ſeptē viciis capitalibus Xx
XXVIII
factū eſt bona ſpūalia impugnat inqͣꝫtumex ip̄is ꝯtriſtat̉. Sil̓r rācor nō accipit̉ hicvt ꝯmūiter accipit̉ .ſ. ꝓ odio. ſed ꝓ qͣdā animi radicata indignatōe/ qua qͥs ꝯͣ homīeſip̄m ad bona ſpūalia inducētes mouet̉. inqͣꝫtum .ſ. illa bona ſpūalia ip̄m cōtriſtant¶ Eſt etiā notandū ꝙ Iſido. aliā drn̄tiamquā vt ſupͣ tactū eſt ponit ſeu aſſignat int̓triſticiaꝫ et acediā. Alias etiā ip̄iꝰ triſticie⁊ acedie filias aſſignat. Nā triſticie qͣttuorponit eſſe filias. que ſunt rācor. puſillanimitas. amaritudo. deſꝑatio. Acedie ꝟo ſeptē ponit eē filias. q̄ ſunt ocioſitas. ſomnolentia. īportunitas mētis. curioſitas. verboſitas. inqͥetudo. corꝑis inſtabilitaſ. Sꝫiſte filie ſic ꝑ Iſido. aſſigͣte reducūt̉ ⁊ ī effectu idē ſunt cū illis qͣs Gre. aſſignat. Naꝫpͥus Gre. ponit rā corē eſſe filiā acedie quā⁊ triſticiā noīat. ⁊ ſic qͦ ad hͦ Iſid̓. cū eo cōcordat. Sil̓r et reſpectu amaritudīs. qꝛꝓprie qͥdam effectus rācoris. Quo ꝟo adpuſillanimitatē Iſid̓. ſil̓r cū Grego. in effectu ꝯcordat licꝫ vario mō. Ocioſitas autē⁊ ſomnolētia qͣs aſſignat Iſido. filias acedie comp̄hendunt̉ ⁊ reducunt̉ ad torporēcirca p̄cepta. quā aſſignat Grego. filiā acedie. Nam ocioſus in bono ſpūali p̄cepta p̄termittit. ſomnolētꝰ ꝟo ea negligēter īpletAlie ꝟo quinqꝫ filie quas aſſignat Iſi. exacedia oriri ꝑtinent. et reducunt̉ ad euagationē mentꝭ circa illicita. quā ponit Gregfiliā acedie. q̄ qͥdē euagatio ẜm qd̓ in ipſaarce mentis reſidet. volētis ſe īportune addiuerſa diffundere vocat̉ īportunitas mētis. Scd̓ꝫ aūt ꝙ illa euagatio mētis ꝑtinꝫad vim cognitiuā dicit̉ curioſitaſ. Inqͣꝫtūautē ſe vagādo diffundit ad locutōem dicitur ꝟboſitas. Inqͣꝫtū ꝟ̓o reſpicit vagationē corꝑis ꝑ quā cōmunit̓ indicat̉ vagitas mentis hoc cōtingit duplicit̓. Uel reſpectu corꝑis in eodē loco manentꝭ. ſꝫ pervarios ⁊ inordīatos mēbroꝝ motus ſe vage ⁊ inſtabilit̓ agentis. et tūc eſt inqͥetudocorꝑis Uel reſpectu corꝑis ſe ꝑ diuerſa loca vage agitātis ſeu diſcurrētꝭ. ⁊ tūc ē inſtabilitas. licꝫ etiā inſtabilitas poſſit ẜm vagā ⁊ incōſtantē mutabilitatē ⁊ variatōꝫ ꝓpoſiti accipi. Et ſic patet ꝙ Grego. ⁊ Iſidorꝰ in effectu ꝯcordāt. ¶ Eſt tn̄ ꝓ clarioridictoꝝ intellectu aduertēdū ꝙ nō oīs motus acedie ē peccatū. īmo freq̄nter in virisſanctis inueniunt̉ aliqͥ imꝑfecti motꝰ acedie. Motus enī acedie qn̄qꝫ eſt ī ſola ſenſu
alitate ꝓpter repugnantiā carnis ad ſpiritū. et tūc eſt ſolū pctm̄ veniale. Qn̄qꝫ v̓o ꝑtingit vſqꝫ ad ratōem que ꝯſentit in fugā ⁊horrorem/ et deteſtatōem boni diuini. carne oīno ꝯͣ ſpm̄ p̄ualente. ⁊ tūc acedia ē peccatū mortale. ¶ Eſt etiā aduertēdū ꝙ vbi īſuꝑioribꝰ dictū eſt acediā eſſe triſticiā d̓ bonō ſpūali. nō eſt accipienduꝫ bonū ſpūaleꝯmūiter. quia tūc acedia nō haberet rōemſpecial̓ vicij. cū omne viciū refugiat ſpūale bonū virtutis ſibi oppoſite Sil̓r etiā inqͣꝫtum acedia refugit bonū ſpūale ꝓut ē laborioſum vl̓ moleſtū corꝑi. aut delectationis impeditiuū nō diſtīguit̉ ab alijs vicijtcarnalibꝰ quibꝰ aliqͥs quietē et delectatōeꝫcorꝑis querit. Sed ꝓpͥe acedia dū viciuꝫſpeciale ponit̉/ ꝓut hic eſt triſticia mētalisde bono ſpūali diuino. vl̓ in bonū diuinūordinato. ea ſola ratiōe qͣ in bonū diuinuꝫordinat̉. cū cōſenſu rōis in ip̄ius boni fuga horrore ⁊ deteſtatōe. Nam mentē hominis adeo oꝑtet bono diuīo de neceſſitate īherere. vt nō ꝯtriſtet̉. fugiat. horreat ſeu deteſtet̉ ea q̄ ſibi ꝓpt̓ deū imminēt faciēda¶ e vicio ſeu peccato auaricie. Et qͣre dicit̉ idoloꝝ ẜuitus.Unc trāſeundū eſt ad declarati Zſonē auaricie q̄ ſic ẜm Tulliū deſcribit̉. Auaricia ē īmoderatusamor habēdi. Scd̓m ꝟ̓o Ber̄.ſic deſcribit̉. Auaricia eſt qͣrūlibet reꝝ inſatiabilis ⁊ inhoneſta cupido. Auaricia ẜmapl̓m d̓r idoloꝝ ẜuitus. qꝛ auarꝰ ꝓpͥe ī effectu et oꝑe exhibet creature .ſ. pecunie illd̓qd̓ deberet creatori. ⁊ p̄cipue fidem ſpeꝫ ⁊dilectōem. Nā ibidē tanqͣꝫ ī eo vn̄ ſibi ſpēale auxiliū ꝓuētuꝝ credit ſuā pͥncipalit̓ ſpeꝫꝯſtituit. exinde in ardorē dilectōis tranſit.Et in hͦ ſpecialiter rep̄hēdunt̉ auari. qꝛ reiviliſſime .ſ. pecunie q̄ de terra venit ⁊ accipit̉ et ꝓprie terra ē. quā natura infimā ordinauit/ tm̄ amorē ſuū exhibēt ⁊ impēdunt.Et hinc in Eccl̓i. dicit̉ ꝙ auaro nihil ē ſceleſtius. Et hoc ꝓpter qͣttuor cauſas. Prīaqꝛ vix eſt ſcelꝰ ſeu viciū ad qd̓ ꝑpetranduꝫauaricia nō inducat. vt ſunt furta. homicidia ꝓditiōes. ꝑiuria. et cetera hmōi. ¶ Secunda qꝛ eſt cōtra legē nature ſeu hūanitatis qͣ qͥſqͣꝫ alteri tenet̉ quod ſibi vellet fieri.¶ Tercia qꝛ eſt cōtra legē vniuerſalē ī om̄ibꝰ rebꝰ exiſtentē. ꝑ quā ſe dari et cōmunicari volunt; īmo quodāmodo compellunt.
G 4