Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

ria enī tria oriri ſolent. Primū eſt rācor inaffectu. Scd̓m rācoris ſignum in effectu.Terciū eſt actio ꝯͣ iniuriantē. Primū tenet̉qͥlibꝫ ſtatim remittere etiā ſi roget̉. Secundū tenet̉ qͥs remittere ſi roget̉ .ſ. veniāpetenti. iuxta ſuā facultatē emēdare ꝑato. Terciū tenet̉ qͥs remittere. An aūtille cui facta ē iniuria debeat amiciciā q̄rere? Sciendū ē duplex ē debitū. pͥmū eſtneceſſitatis. ſcd̓m ē ꝑfectōis. Quantū adpͥmū .ſ. debitū neceſſitatꝭ ſine quo .ſ. eſtſalꝰ. iniuriatꝰ tenet̉ recōciliatōeꝫ amiciciā q̄rere. Quātū v̓o ad ſecūdū debitumdicit Chriẜ. talis iniuriatꝰ dꝫ recōciliatōem amiciciā q̄rere. maxime vt exinde duplicē coronā accipiat. Unā qꝛ iniuriam paſſus ē. alterā qꝛ pͥus rogauit Notādum poſtremo ad capitulū redderemalū malo ē fragilitatꝭ. reddere malūbono eſt ꝑuerſitatis. reddere bonū bonoē eqͥtatis. reddere bonū malo ē charitatꝭDe Vicio ſeu peccato acedie.Ubſeq̄nter dicēdū venit acedia. ẜm aliqͦs ſic deſcribitur.Acedia ē de v̓tutū laudabili exercitio/ vt̓uſqꝫ hoīs lāguida deiectio. Alit̓ ſic deſcribit̉. Acedia ē diffidentia ꝓprijs viribꝰ dei auxilio ad arduabona īplēda. Scd̓m alios ſic. Acedia eſttorpor mētis bona īchoare aut ꝑficere negligenter. Notandū aūt Iſidorꝰ acediā a triſticia diſtīguit dicēs triſticiā inqͣꝫtū recedit a bono ad qd̓ tenet̉ tanqͣꝫ agraui et laborioſo. Acediā ꝟo dicit inqͣꝫtū ab illo bono diuīo ſeu ſpūali ſeuertit ad qͥetē indebitā. Grego. v̓o acediātriſticiā noīat. vt videt̉ ꝯueniētiꝰ qꝛ triſticia de ſe ẜm quam aliqͥs a graui laborioſooꝑe r̄cedit/ vel ẜm quā aliqͥbꝰ alijs cauẜ triſtatur eſt viciū ſpēale ab alijs diſtīctū.Sed tūc ſolū ſpeciale viciū dicit̉/ inqͣꝫtuꝫhomo ꝯtriſtat̉ de bono diuīo ſeu ſpūali.tunc claꝝ ē ad rōem acedie ꝑtinere ſe exeo ad qͥetē indebitā ꝯuertit. inqͣꝫtū .ſ. bonūdiuinū ſeu ſpūale aſꝑnat̉. Et ẜm hec duonoīa habet̉ ꝓpͥe ratio acedie. qꝛ inqͣꝫtū eſtauerſio a bono diuīo ex eo gͣue eſtimat̉;tunc dicit̉ triſticia. ſed inqͣꝫtū eſt ſpreto ip̄obono diuīo cōuerſio ad creaturā .ſ. ad qͥetēindebitā ex eo qꝛ leuis eſtimat̉ placens/ratōe huiꝰ dicit̉ acedia. Ex qͥbꝰ ptꝫ hoc

viciū inqͣꝫtū ē vl̓ dicit̉ triſticia opponit̉ leticie ſpūali. Sed ꝓut eſt vocat̉ acedia;opponit̉ v̓tuti fortitudīs ꝯſiſtit in arduis aggrediēdis et ī ſuſtinēdis aduerẜ. Etdenoīat̉ acedia ab acedine. qꝛ aīa habet qͣndam acedinē quādāqꝫ guſtꝰ ſpūaliſindiſpoſitōeꝫ de bono diuīo ſeu ſpiritualidifficili. Sed ẜm btm̄ Gre. xxxi. li. mor̄.ſex aſſignant̉ acedie filie .ſ. malicia. rancor.puſillanimitas. deſꝑatio. torpor circa p̄cepta. euagatio mētiſ circa illicita. Quaꝝ numerꝰ ſeu ſufficiētia ſic accipi p̄t. enī iuxta ph̓m in eth̓. nullꝰ diu abſqꝫ delectatiōepoſſit triſticia manere. vt tactū ē/ acedia ſit triſticia de bono diuino tāqͣꝫ de gͣui laborioſo. euenit acedioſus tēdit laborat ad a ſua triſticia ſe eximat liberet ſeu recedat. Duplici aūt via p̄t aliqͥs atriſticia recedere. Uno vt a ꝯtriſtantibus recedat. Scd̓o vt ad alia in qͥbuſdelectari poſſit trāſeat. Sicut ẜm eūdemph̓m cōmunit̓ videt̉ illi hoīes pn̄tin delectatōibꝰ ſpūalibꝰ gaudere ſe trāſfer̄tad delectatōes corꝑales. Reſpectu pͥmibri ī receſſu ſeu fuga a ꝯtriſtantibꝰ tal̓ proceſſus attēdit̉. Nam pͥmo ip̄a ꝯtriſtantia fugit. Scd̓o interdū vltra ꝓgredit̉ itavt ip̄a triſticiā ingerūt impugnet. Reſpectu iteꝝ pͥmi iſtoꝝ duoꝝ .ſ. fuge ꝯtriſtantiūbona ſpūalia de qͥbꝰ acedia triſtat̉; ſūt velip̄e finis .ſ. deꝰ. vel ea bona ordinātur adip̄m finem. Fuga aūt ip̄iꝰ finis fit deſꝑatōnem. Eorū aut bonoꝝ ſunt ad ip̄m fi / ſiqͥdem ſint ardua. vtputa ea ſubſuntꝯſilijs euāgeliciſ fuga fit puſillanimitatem. Si ꝟ̓o ſint ardua ſed ſolū ꝑtinētad cōem iuſticiā. fuga fit torporē circacepta. Reſpectu ſcd̓i iſtorū duoꝝ dupliciter fit ip̄oꝝ bonoꝝ ſpūaliuꝫ impugnatio.Qn̄qꝫ enī fit indirecte. ꝯͣ .ſ. hoīes ad ipſabona ſpūalia inducūt. et tūc eſt rācor. Qn̄qꝫ ꝟo vlteriꝰ ſe extēdit directe. ſcꝫ ad ip̄a etiam ſpūalia bona ꝯtriſtāt. In qͦꝝ deteſtationē aliqͥs ex ip̄a triſticia adducit̉. et tunceſt ꝓpͥe malicia. Reſpectu ſcd̓i mēbri pͥncipal̓. inqͣꝫtū .ſ. aliqͥs ꝓpt̓ triſticiā bonoruꝫſpūaliū ſe ab ip̄is bonis ſpūalibꝰ ad delectabilia exteriora trāſfert/ pōit̉ filia acedieeuagatio mentis circa illicita. Eſt tn̄ hicaduertendū vt clariꝰ p̄dicta intelligant̉malicia capit̉ hic in ſua generali acceptione ẜm quā ē qd̓dā genꝰ omniū vicioꝝ.ſed capit̉ qͣdam ꝑticl̓ari malicia qͥs vt