De Viciis nature ⁊ volūtatis 77
XXVIII
De ſeptimaEptima virtꝰ ſeu btītudo eſt paxſaptētie que eſt delectari ī deo qͥ eſt pax noſeu eſſe pacificū. Cui rn̄det donuꝫſtra. Hec repellit luxuriā que animū n̄ pacificat ſed vagū reddit ⁊ inſtabilē. Cui correſpondet p̄miū eſſe filiū dei.¶ De octauaCtaua virtꝰ ſeu beatitudo q̄ ē pati ꝑſecutōem ꝓpter iuſticiā clarificat ⁊ oſtendit qd̓daꝫ factū habēs reſpectūad ſingula p̄cedētia. Et ꝑ qd̓ oēs alie beatitudines ab vltima vſqꝫ ad pͥmā ꝓbant̉ſi vere ſunt. Un̄ Gre. Qualis vnuſquiſqꝫapud ſe lateat illata ꝯtūelia ꝓbat. Et hinceſt ꝙ btītudo ip̄i facto ꝓ p̄mio rn̄dens qd̓idē eſt cū p̄mio pͥme btītudini ꝓmiſſio redire dicit̉ ad caput tanqͣꝫ circulꝰ ꝑficiens⁊ oēs btītudines ambiēs et ꝯp̄hēdēs. Hev̓tutes ſeu btītudines tangunt̉ Matth̓. vBtī pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ē regnū ce. ⁊c̄.Unde accipit nuerus ſeu ſufficiētia beatitudinūArū v̓o btītudinū numerꝰ ⁊ ſuffihſciētia ẜm integritatē ꝑfectōis hominis accipit̉. Ad ꝑfectōis aūt ītegritatē reqͥrunt̉ tria .ſ. receſſus a malo. ꝓfectus ſeu ꝓgreſſus ī bono. ⁊ ꝑfectus ſtatusin optimo. Sane reſpectu pͥmi malū ꝓcedit aut ex tumore ſuꝑbie. aut ex rācore malicie. vl̓ ex lāguore libidinis ſeu ꝯcupiſcentie. Contra q̄ tria ſunt ſeu ſumūt̉ tres pͥmebtītudines. ſcꝫ pauꝑtas ſpūs contra malum tumoris ſuꝑbie. Mititas ꝯtra maluꝫrācoris malicie. Luctus ꝯͣ malū lāguorūlibidinis ſeu ꝯcupiſcētie Reſpectu ꝟo ſecūdi ꝓfectus ſeu ꝓgreſſus in bono attendit̉circa diuinā imitatōnem/ que ē duplex ẜmduas vias qͥbꝰ intendi pōt .ſ. miſcd̓iam ⁊veritatē. De qͥbus ī pſal. Uniuerſe vie domini miẜicordia et ꝟitas. Et ẜm has duas vias ſumūt̉ due alie beatitudines .ſ. reſpectu ꝟitatꝭ eſuries iuſticie. ⁊ reſpectu miſericordie affectus miſcd̓ie. Reſpectu autētercij ꝑfectus ſtatꝰ in optimo attendit̉ ī duobus .ſ. in limpida cognitōe ⁊ in tranqͥllaaffectōe. Et ẜm hoc ſumunt̉ due alie vltīebeatitudines .ſ. reſpectu limpide cognitōnis/ mūdicia cordis ad deū vidēdū. Et reſpectu tranquille affectōis pax mentis ad
deo ꝑfecte fruendū. ¶ Et aduerte ꝙ ſicut īenūeratōe donorū iuxta qd̓ ſupra ī tractatu de donis declaratū eſt. eſt ordo quidamartificialis quo pͥmo loco ponūt̉ ⁊ enumerant̉ digniora. ita in enumeratōe beatitudinum eſt ordo quidā naturalis quo digniores vltimo loco ponunt̉.X ſupradictis colligit̉ ꝙ habitꝰ v̓tutū cardīaliū principaliter diſponunt ad exercitiū vite actiue Habibitus vero donorū maxime diſponūt adactꝰ vite ꝯtēplatiue. Habitꝰ autē beatitudinū diſponūt ad ꝑfectōem vtrorūqꝫFinis tractatus p̄cedentisA¶ Incipit tractatusoctauus et finalis de vicijs tam nature qͣꝫvoluntatis.N finalibꝰ aliqua de vicijs ſum Imatim tāgere conuenit. Et quiaſunt vicia nature ⁊ vicia volūtatis; tangit̉ prīo aliqualiter d̓ vicijs nature. Et deinde de vicijs volūtatisDe numero ⁊ ſufficientia viciorū nature.Icia autē nature qͣꝫtum ad huiuſmodi cōpendiū attinet; ſatiſerit enumerare. q̄ ſunt ſeptem .ſ.(¶Extollētia ſeu p̄ſūptio. duricia.ignorātia. timiditas. p̄cipitatō. hebetudo.ſtulticia. Quoꝝ numerꝰ ſiue ſufficiētia licꝫde ſe ſatis clareat. nam reꝑibile nō videturviciū nature aliud a p̄dictis. vel quod ſaltē ad aliqd̓ p̄miſſorū nō ſit reducibile. peroppoſitonē tamē ad ſeptē dona ſpūſſanctiſumūt aliqͥ numerū et ſufficientiā ip̄orumviciorū nature. Etenī tres anīe ſunt viresſeu potētie. ſcꝫ cōcupiſcibilis iraſcibilis ⁊ratōnalis. que quaſi cōtinue in ſuis virtuoſis actibus et oꝑatōibꝰ/ per ip̄a vicia quenature ex ſua corruptōe inſunt varijs modis impugnant̉ et impediunt̉. cōtra q̄ cuꝫſeptem ſint/ data ſunt in adiutoriū ſeptemdona ſpūſſancti que lumina quedam ſiuelux diuinitus inſpirata et infuſa ad efficacius tam contra ip̄a ſepteꝫ vicia nature qͣꝫvicia alia voluntatis et temptatōnes; viaꝫiam habite virtutis impugnātes reſiſtendum/ liberiuſqꝫ ⁊ expeditius ip̄os actꝰ virtutū exequendū. ¶ De vicijs nature circavim concupiſcibilem. ¶ Circa igitur vim
F 5