Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

Icit̉ aūt pietas ml̓tꝭ modis. Qn̄qꝫ motꝰ ip̄ius affectōis tēdens indeū. ſic d̓r pietas cultꝰ dei. ſic ēin genere v̓tutis ē latria. Qn̄qꝫ d̓r motuſaffectōis tēdens ī eiꝰ imaginē .ſ. in hoīem. p̄t tripl̓r. vl̓ ille motꝰ affectōis tēditin imaginē dei ē ſibijp̄i ſanguinē ꝯiuncta. ſic ē beniuolētia ī ꝑentes. ē ſpēs iuſticie natural̓. Qn̄qꝫ etiā d̓r affectio tēdenſī imaginē dei .i. ī hoīeꝫ tāqͣꝫ miſerijs opp̄ſſum. ſic pietas eſt docet oꝑa miſcd̓ie vtdic̄ Gre. ſic potiꝰ v̓tus eſt qͣꝫ donū. Qn̄qꝫ etiā eſt affectio tēdens ī imaginē dei.qͥdē inqͣꝫtū ē ſanguīe ꝯiūcta vl̓ miſerijſ opp̄ſſa vt ſic. ſed motu qͥdē generali .ſ. inqͣꝫtuꝫeſt imago dei. ē inqͣꝫtū eſt rōnal̓ creaturaEt tūc ꝓpͥe d̓r donū ſpūſſctī qd̓ habilitat expeditū reddit hoīeꝫ ad habēdū ſe beniuolentē ſeu beniuolū ad rōnalē creaturāſcꝫ ad quēlibet hoīeꝫ ſiue indigētē ſiueindigētē. Et ſic maxime ei ꝯuenit iſta diffinitio mgr̄alis pͥus poſita Scd̓ꝫ pͥmū mo diffinit̉ ab Aug. Iuxta ſcd̓m modumdiffinit̉ a Tullio. Scd̓ꝫ terciū modū diſfinitur a Gre. Et ẜm qͣrtū modū diffinit̉ amagiſtris. qꝛ illo ē ꝓpͥe donū ſpūſſctī.De tercio dono ſpirituſſancti .ſ. de dono ſcientie.E dono autē ſcīe duo vidēda ſūt.ſcꝫ qͥd ſit. Et in differta dono ſapiētie. a ẜm Aug. diſtare videtur. Qn̄ ſcīa ꝓpͥe donū ē ſic diffinit̉. Sciētia eſt lumen ſpūale acceptū a deo. in vident̉ rōes oꝑabiliū ꝑtinentiū ad vitā. qͣſſctē meritorie viuamꝰ. ſicut dicit apl̓usad Titū. ij. Abnegātes oēꝫ īpietatē ſecūlaria deſideria ſobrie iuſte viuamꝰ in hocſecl̓o. Un̄ ſicut fides ē illumīatio q̄dā adcredibilia. ita donū ſciētie eſt illumīatiodam ad oꝑabilia.In quo differt do ſcientie a dono ſapiētie.Icitur autē in a dono ſapīe differre. qm̄ ſapīa ē cognitio q̄daꝫ diuina guſtū. ſciētia aūt eſt lumenqd̓dā diuinū ad oꝑabilia ꝑtinētia ad hācvitā. Unde ſic̄ dicit mgr̄ in li. ſnīaꝝ. Sciētia docet bn̄ ꝯuerſari ī medio huiꝰ pͣueuerſe natōis. Et hoc ſatis videt̉ ꝯſonarebis Aug. dicit ſapientia eſt de eternisScientia ꝟo de temꝑalibus.

De quarto donoſpūſſancti .ſ. de dono fortitudinisOſt hec de dono fortitudīs duoCetiā dicenda ſunt .ſ. qͥd ſit qͣlit̓ differt a fortitudīe ꝓut fortitudo eſt virtusQuid ſit fortitudo quō differta fortitudīe ꝓut eſt virtusEcūdū aūt fortitudo ē donuꝫſic notificat̉. Fortitudo eſt affectioanimi cupiditas terrena depͥmitur. nullaqꝫ aduerſitas formidat̉. Et videtur hec notificatio ſumi ex v̓biſ Aug. in li.de ſpū et aīa. et in. v. li. ſue muſice. Differtautē a fortitudīe ꝓut eſt virtꝰ. licꝫ vtraqꝫ ſitcirca difficile arduū. Qm̄ fortitudo ꝓuteſt ꝟ̓tus ſuſtinet ꝑiculum. qn̄ .ſ. neceſſe pativel a bono virtutis cedere. ſicut qn̄ querit̉fides vel iuſticia. vel libertas patrie. vl̓ huiuſmodi. Sed fortitudo ꝓut ē donū ſetis et ex abūdanti illi ſtatui offert in taliaſepe q̄runt̉. vt eſt ſtatꝰ ꝑfectōis ꝯſiliorum.Si aūt dicat̉ ẜm haberēt donumfortitudinis niſi tm̄ ꝑfecti. et ſic habitavna gr̄a gͣtificāte oēs haberēt̉? Dico eſt veꝝ. nec ex p̄dictis ſeqͥt̉. qm̄ perfectiiſtud donū habēt ī actu. oēs ꝟo ī charitate exiſtētes habent in habitū. Un̄ imꝑfectus eſt habet in habitu. Un̄ opus ꝑfectionis facere p̄t qui vult. De quīto dono ſpirituſſctī .f. de dono ꝯſilij. et quid ſit.Oſtremo de dono ꝯſilij duo ſimi­ Iliter vidēda ſunt .ſ. qͥd ſit. Et qͣlit̓ſit donū in xp̄o videat̉ fuiſſe.in tn̄ ſunt fuerūt oīa dona. Diffinituraūt ſic a Tullio ī rhetorica ſua. Cōſiliū eſtfaciēdi vl̓ faciēdi v̓e cogitata ratō. Sꝫhec diffinitio videt̉ ꝯuenire ꝯſilio ꝓut ēdonū. aliqͥ corrigūt ſic. Cōſiliū eſt faciēdi vl̓ faciēdi vere excogitata. earūſcꝫ reꝝ in qͥbꝰ ꝓpt̓ arduitatē īdiget qͥs adiutorio. Un̄ ꝯſiliū ꝓut ſumit̉ ē dubio ſꝫ arduo/ ad qd̓ ꝓpt̓ difficultatē nonoēs tenēt̉. De reliqͦ dic iſto vltīoſiliū ē donū. ꝟiſſime donū fuit ī xp̄oſicut cet̓a dona fuerūt ſꝑ erūt. Un̄ ꝯſilium ẜm ponit dubitatōeꝫ circa q̄ritab alijs certificatōeꝫ fuit ī xp̄o certiſſime oīa nouit. qꝛ nec ſic eſt donū ſpūſſctī.Sꝫ ꝯſiliū qd̓ ē lumē īmiſſuꝫ a ſpūſancto

X