Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theo logie

inimicorū. Et iteꝝ de qͦdam alio ordine diligendorū. Quid eſt charitasHaritas ẜm mgr̄m in. iij. ſnīaruꝫeſt dilectio diligit̉ deꝰ ꝓpter ſe etpximꝰ ꝓpter deū vl̓ in deo. Necdiffinit̉ idē ſeip̄m .ſ. charitas dilectōꝫ.qꝛ dilectio quodāmō genꝰ eſt ad charitatē ea qͥdem cōmunior. qͣꝫuis in freq̄nti vſuſcpͥture vnū alio aliqͦtiens ponat̉ Aliadat̉ ab Aug. in li. de moribꝰ eccl̓ie. Charitas eſt affectio animi recta ꝯiūgēs nos d̓o Et ſciēdū qͣꝫtū ad priorē diffinitōeꝫ eadem eſt dilectio deꝰ ꝓximꝰ diligit̉. quiaqn̄ vnū ꝓpt̓ alid̓ amat̉ vnico vtrūqꝫ amore amat̉. Sic̄ idē eſt amor amat̉ vinuꝫdulcedo vini. Geminata d̓r hec dilectiopter duo dilecta .ſ. deū ꝓximū. ꝓpt̓ quodetiā dicūt̉ duo mādata de dilectōe Primūde dilectōe dei. qd̓ ꝯtinet tria pͥma p̄ceptaſeu mandata decalogi ꝑtinētia ad deū velqͥbus ordinamur ad deū. Scd̓m eſt dilectōe ꝓximi ꝯtinens ſeptē alia decalogicepta ſeu mādata que nos ordināt ad ꝓxi. ſicut in ſuꝑioribus declaratū eſt. Que charitate diligenda ſint ordine.Eteꝝ vt ſciamꝰ charitate diligēda ſunt Attendamꝰ doctrinā Auguſ. li. i. de doctrina xp̄iana. Quattuor enī ẜm diligēda ſunt. Unū qd̓ ſupͣnos eſt .ſ. deꝰ. Alteꝝ quod nos ſumꝰ .ſ. aīa.Terciū qd̓ iuxta nos eſt .ſ. ꝓximus. Quar qd̓ īfra nos ē .ſ. corpꝰ. De ſcd̓o āt et qͣrto nulla p̄cepta ſpecialia data ſunt Quātūcūqꝫ enī excidat a charitate ſꝑ tn̄ illi remanet affectio ad ſeip̄m ad carnem ſua. Sed qͥs ordo ſeruādus eſt ī his diligendis. vtrū vicꝫ in aliqͦ caſu extranei p̄ponēdi ſint ꝯſāguineis? Itē an filij ꝑentibus?Itē an̄ vxor ꝑentibꝰ? In pͥmo qͥdeꝫ caſudiſtinguūt qͥdam/ qꝛ aūt bn̄ficiū ꝯferēduꝫeſt ſpūale aut tꝑale. Si eſt ſpūale. beneficiū ſpūale ad neminē iure ꝯſanguītatꝭ deuoluat̉/ debꝫ extraneꝰ melior p̄ferri conſanguineo minꝰ bono. Si aūt ſit tꝑale/ putade bonis acqͥſitis vel iure hereditario poſſeſſis. Dicūt ꝯſanguineo parit̓ indigētietiā minꝰ bono pͥus eſt ſubueniēdū qͣꝫ extraneo. Un̄ ſi vnꝰ eſt ꝯſanguineꝰ et alter. vtriqꝫ dādū ſufficeret. tunc dādū ē

ſanguineo. Si vero vtriqꝫ ſufficiat. vterqꝫ accipiat ſed ꝯſanguineꝰ prior. Reſpectu ꝟo ſcd̓i .ſ. an filij p̄ponendi ſint parentibꝰ .ſ. patri matri. Dicūt plures ꝑenteet filio in eqͣli neceſſitate ꝯſtitutꝭ/ priꝰ ē ſubueniendū parēti qͣꝫ filio. ad hoc nos cogat tam lex nature qͣꝫ dn̄icū p̄ceptū. Uidialiqͦs ſentire cōtrariū. aliqͦs diſtīgueredilectōe affectuali effectuali. dicēdo dilectōe affectuali plꝰ diligēdi ſunt parentesꝓpter p̄ſtita bn̄ficia. effectuali ꝟo plꝰ diligendi ſunt filij. qꝛ vt pl̓imū plꝰ indigent.Sed pone eqͣleꝫ vtrobiqꝫ indigentiā. tūcputo plꝰ ſubueniēdū eſſe ꝑentibꝰ .ſ. patrimatri qͣꝫ filijs. De vxore aūt qd̓ erat tercium dicit̉ p̄ferenda eſt ꝑentibꝰ qͣꝫtū ad cohabitatōem. qͣꝫtū ad dilectōem. Undeillud. Relinquet pr̄em et mr̄eꝫ ſuā adherebit vxori ſue ⁊c̄. Intelligendū ē magis adherēdū eſt eis qͣꝫ ꝑentibꝰ cohabitation tn̄ magꝭ dilectōe. eo ml̓to pl̓a bn̄ficia a ꝑentibꝰ exhibita ſunt qͣꝫ ab vxore.An omnes teneantad dilectionē inimicorū.E dilectōe autē inimicoꝝ / an teneamur om̄es ad eoꝝ dilectiōem; etan teneamur eis oēs oſtēdere ſignafamiliaritatꝭ? Et dicit̉ ſic. ſcꝫ om̄es tenent̉ inimicos diligere. eo ſuꝑ extatceptū diuinū Matth̓. v. Ego aūt dico vobis. diligite inimicos vr̄os. bn̄facite his oderūt vos. Sed hoc ad affectū dilectōis quo ſimplicit̓ tenent̉ om̄es inimicoſdiligere. quo ꝟ̓o ad ſigna dilectōis ad effectu tenent̉ oēs (vt dicit̉) inimicū diligere/ niſi viderīt neceſſitatē patiētē vl̓ veniā ficte ſeu irriſorie ſꝫ v̓acit̓ poſtulātēUn̄ ſi ſalutat irriſorie ſalutādꝰ ē. Perfecti ꝟ̓o ſaltē religioſi ad ampliꝰ tenent̉. Propter ſcādalū enī euitādū corā his p̄cipue ſciūt offenſi ſunt tenent̉ offerre ſignuꝫdilectōis. Nec tn̄ intelligas tali inimico fidem xp̄ianā fidē catholicā īpugnat.qꝛ ſic impugnanti niſi in vltima neceſſitate eſt ſubueniēdū.De quodā alio ordine diligendorū.N ſūma nota ẜm Augu. et Amb̓.iet alios expoſitores primo diligendus eſt deus. deinde aīa ꝓpͥa.deinde anima ꝓximi. deinde corpꝰ ꝓpriū.