Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem virtutibus

XXVII

poſtea corpꝰ ꝓximi. Int̓ ꝓximos auteꝫprimo ꝑentes .ſ. pater mr̄. ſcd̓o filij. deīdealij cognati. Utrū aūt vxor ſit p̄ferēda filijs certū habeo. pꝰ filios vxorem domeſtici. ſcilicꝫ noti. deinde extranei non inimici. deinde inimici. autem iubemur diligere proximos ſic̄ noſmetip̄os ſicintelligēdū ē. .ſ. eque optādū ē eis bonūeternū ſicut nobis. enī tenemur tꝑaliaequaliter eis vt nobis mīſtrare. ſꝫ nobismo poſtea autē ip̄is. De quattuor Virtutibꝰ cardinalibus in generali.Equitur breuit̓ aliqͥd dicere dev̓tutibꝰ cardīalibꝰ .ſ. de iuſticia. ẜm Aug. ē in ſubueniēdo miſeris. de prudētia ē in cauēdisinſidijs. de fortitudīe eſt in ꝑferēdis moleſtijs. de tꝑantia eſt ī pͣuis delectationibꝰ coercēdis. De qͥbꝰ pͥmo dicēduꝫ eſtqͣre dicāt̉ cardīales ciuiles politice. Deinde de ſingul̓ ſit q̄libet v̓tus in ſe. Etſunt ꝓprij eaꝝ actus in via qͣꝫ in patria.Poſtremo de ordine eaꝝ ad ſeptem viciacapitalia.Quare dicte virtutes dicūt̉ cardinales ciuiles politiceIcunt̉ autē ẜm qͦſdā v̓tutes cardiImales qͣſi cordiales ad drn̄tiā virtutū corꝑaliū. Cardo ẜm Iſid̓.a corde deriuat̉. qꝛ a cordian grece qd̓ ē corlatine. Uel vt alij volūt dicūtur cardīaleſqꝛ in eis ſicut ī cardībꝰ oīs alia virtꝰ maximeciuil̓ voluit̉. Scd̓m aūt ph̓os de ipſis tractauerūt dicūt̉ cardīales/ qꝛ ī his ſicut ī cardīe ē reuolutio totius vite hūaneẜm ſtatū honeſtū ciuilē. Ciuiles auteꝫdicūt̉ qꝛ cōſtituūt bonū ſtatū vniꝰ altero in ordine ciuiū. Hiſ v̓tutibꝰ ẜm Plotinū ph̓m et macrobiū boni viri reipublice ꝯſulūt. vrbes tuent̉. parētes venerāt̉.ximos amant Politice autē dicunt̉ eadēde cauſa/ qꝛ idem eſt polis grece qd̓ eſt ciuitas latine. ideo politice dicūt̉ qͣſi ciuiles. De virtute iuſticiein ſpeciali.St autē iuſticia ẜm Aug. virtꝰ tribuēs vnicuiqꝫ quod ſuū eſt. Quediffinitio cōuenit iuſticie ẜm ſtatum vieqͣꝫ ẜm ſtatū patrie. Alia aūt diffi

nitio que ponit iuſticia ē ſubuenire miſeris ꝯuenit iuſticie tm̄ ẜm ſtatū vie. Ponunt̉ autē ẜm mgr̄m in. iij. li. ſen. duo eiusactus .ſ. actus eiꝰ in patria. ē deo regentiſubeſſe. actꝰ eius in via eſt miſerꝭ ſubuenire. Hi ſunt actꝰ generales ad qͦs tenent̉oēs. Sūt aūt et alij actꝰ eiꝰ ſpēales ad qͦſ ita indifferēter oēs tenent̉. ſic ſqͣꝫtumad ꝓpoſitū pn̄s ſufficere pōt) diſtinguunt̉.Iam tactū eſt actꝰ general̓ iuſticie eſt vnicuiqꝫ tribuere qd̓ ſuū ē. hoc eſt. ſuꝑioribꝰparibꝰ inferioribꝰ. Suꝑioribꝰ qͥdem p̄eminentiā. hoc duplicit̓. Quia vl̓ generaliter. ſic d̓r actꝰ eiꝰ inferiora potioribꝰ ſubdere. quā ponit Aug. de libero arbi. lib̓. ij.Uel ſpēalit̓. ſic d̓r actꝰ eiꝰ ſoli d̓o d̓ẜuire.de Aug. li. vi. ſue muſice. Si autē ſit intribuēdo quod ſuū eſt paribuſ. ſic ē triplexactus eiꝰ. Unus paria ſibimet copulare.de quo Augꝰ de libero arbi. lib̓. i. Aliꝰ nullis coequari/ niſi purificatꝭ animis. Tercius nullis dn̄ari appetere/ niſi nature corporali vel beſtiali. De quibꝰ duobꝰ Auguſtinꝰ in .vi. ſue muſice. Si autē in tribuendo qd̓ ſuum eſt inferioribꝰ. hoc eſt dupliciter. Uel quo ad penā ſubleuandā. et ſic eiꝰactus eſt miſeris ſubuenire. ẜm magiſtꝝ īiij. lib̓. ſentētiaꝝ. Uel quo ad culpā corrigēdam. ſic eiꝰ actꝰ eſt iniqͦs moribꝰ corrigere et punire. De quo Aug. ſuꝑ Gen̄. lib̓. xijad litteram. De virtute prudetie in ſpeciali.Rudentia ẜm mgr̄m in. iij. ſnīaꝝeſt in p̄cauēdis inſidijs. Und̓ ſicapertiꝰ diffinit̉. Prudentia eſt virtus rerū bonarū vel malaꝝ neutrarūqꝫ diſcretio cum fuga mali et electōne boni. Etdicit̉ neutrarūqꝫ hoc eſt indifferentiū. queſcꝫ neqꝫ bone neqꝫ male ſunt. quale eſt frangere feſtucā/ vel hmōi. Et trahit̉ diffinitiopſens ex verbis Auguſ. li.vbi dicit prudentia ē bonaꝝ rerum et neutraꝝſcientia. Ponunt̉ autē plures prudentieactus. Actus eius ī patria duplex ē. Unꝰnullum bonū deo p̄ponere vel equare. quiponitur magiſtrū in. iij. lib̓. ſentētiarumAlius ip̄am cōcupiſcere veritatē. de Auguſtinꝰ in. vi. ſue muſice. Actus prudentie vie ponunt̉ quinqꝫ. ſcꝫ p̄cauere īſidias. ponunt̉ mgr̄m in. iij. li. ſnīaꝝ. Itē mala deuitare. de Aug. ſuꝑ Gen̄. li. xij. ad lit