Compendiū theologie
termināt qͥnqꝫ caſus. in quibꝰ qͥs p̄t reddere debitū ſine pctō ſꝫ nō petere. Feſta ſacerqꝫ locus ieiunia mēſtrua partus. Si petꝭhis peccas reddis qn̄qꝫ licenter¶ Quid ſit materia ⁊qͥd forma in ſacro ꝯiugij.Uid autē ſit materia ⁊ qͥd forma.dicit̉ ꝙ materia ſunt legitime ꝑſoIīe in potētia ꝯmixtiōis ſexuū exiſtētes. ¶ Circa qd̓ multi difficiles ⁊ diuerſicaſus occurrūt hͦ ſacr̄m mr̄imonij īpediētes. qͥ ſufficiēter in ſūma Raymūdi det̓minant̉. qͣre h̓ cā breuitatis nō expͥmūt̉. ſꝫ ſolū ꝓ qͣdam ꝯpēdioſa annotatōe ponūt̉ ſexꝟſus ſeq̄ntes. Eccl̓ie vetitū necnō tꝑs feriatū Impediūt fieri. ꝑmittūt facta teneriError. ꝯditio. votū. cognatio. crimē. Cultus diſparitas. vis. ordo. ligamē. honeſtaſSi ſis affinis. ſi forte cōire neqͥbis. Hecſociāda vetāt ꝯnubia iuncta retractant.¶ Forma aūt eſt ꝯſenſus ꝑ v̓ba exp̄ſſus. vtaccipio te in meā ⁊c̄. vl̓ hmōi. Scd̓m alios ꝯſenſus animoꝝ ē mat̓ia ī ꝯiugio. Forma aūt eſt debita ꝟboꝝ ꝓlatoꝝ forma. ſcꝫ.Accipio te in meā ⁊c̄. ¶ Sed nunqͥd ⁊ iſteꝯſenſus debeat ferri ⁊ eſſe ad carnalē copulā? Et dic̄ mgr̄ in li. ſnīaꝝ ꝙ nō in carnaleꝫcopulā nec in cohabitatōꝫ corꝑalē ſed ī ſocietatē ꝯiugalē. qd̓ ſic exponit̉. hoc ē ī carnale debitū nō in carnalē actū. ¶ Nec obſtat illud d̓ mr̄imonio btē virgīs. q̄ ẜm beatū Aug. ita ī mr̄imonio ꝯſenſit ꝙ niſi aliter deꝰ iuberet debitū ꝯiugale nō redderet.Ait enī ſic. Cōmittēs aūt virgītatē ſuā diuine diſpēſatōi / ⁊ cōſenſit in carnalē cōpulā nō illā appetēdo ſed diuīe inſpiratōi invtroqꝫ .ſ. ⁊ ꝟ̓gītate ⁊ ꝯmixtiōe obediendo.Sꝫ v̓ginitatē quā nōdū vouerat ī deſiderio habuit ⁊ cū firmo ꝓpoſito. ꝯmixtioneꝫꝟo illā niſi deꝰ alit̓ diſpōeret ī ſufficientia.¶ Ex his ſatꝭ patꝫ qͥd h̓ ſit ſacr̄m ⁊ qͥd res.Nā ſacr̄m ē ꝯſenſus aīoꝝ ⁊ ꝯiūctio corporū. Res aūt duplex ē .ſ. vnio xp̄i ⁊ eccleſie.Itē vnio duaꝝ naturaꝝ ī xp̄o. Nā ſicut inmr̄imonio ꝯiūctio ē aīoꝝ vniꝰ cū vna. itavnit̉ xp̄s cū eccl̓ia q̄ vna ē. vt d̓r Can̄. vi.Una ē colūba mea ⁊c̄. De qͣ etiā vniōe d̓ri. Chor̄. vi. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs ē cūeo. Itē ſic̄ ī mr̄imonio ē ꝯmixtio diuerſoꝝſexuū. ita ī xp̄o ē vnio duaꝝ diuerſaꝝ naturaꝝ .ſ. diuīe ⁊ humane.Finit tractatꝰ t̓ciꝰ d̓ expoſitōe ſeptē ſacr̄oꝝ
¶ Incipit tractatuseiuſdem quartus de ſeptē virtutibꝰ ⁊ earūdeclaratōne.Unc aliqͣ tangēda ſunt d̓ vir Otutibꝰ. Et primo qͥd ſit ꝟ̓tusnin genere. Quot ſunt in nūeFō et de eaꝝ ſufficiētia. Deinde de ſingulis in ſpeciali eritaliquid dicendū.Quid ſit virtus ingeneraliSt aūt ꝟtus ẜm Aug. bona qualitas mētis qua recte viuit̉/ ⁊ qͣ nul¶Ilus male vtit̉. quā ſolꝰ deꝰ in hoīeoꝑat̉. Notant̓ d̓r bona qͣlitas. ad drn̄tiammalaꝝ qͣlitatū. cuiuſmodi ſunt ꝓdigalitasauaricia. Addit mentis. ad drn̄tiā corꝑalium qͣlitatū. qͣles ſunt albedo. nigredo. Etſubiūgit. qͣ .ſ. v̓tute recte viuit̉. ad drn̄tiamſcīe. que qͣꝫuis ſit bona qͣlitas mētis. nō tn̄neceſſario ea recte viuit̉. ſed potiꝰ eā recte ītelligit̉. Et addit̉. qͣ nullꝰ male vtit̉ ad differētiā potētiaꝝ naturaliū/ qͥbꝰ cōtingitetbene vti ⁊ male vti. cuiuſmodi ſunt rōnabilitas ⁊ ꝯcupiſcibilitas. ⁊ iraſcibilitas queꝓprie potentie dicunt̉. Dicit̉ etiā. quā ſolꝰdeus oꝑat̉ in hoīe. qd̓ ponit̉ ad drn̄tiā virtutū politicaꝝ. q̄ (vt vult ph̓us in ethicis)generant̉ ex freq̄nti bn̄ agere. cū v̓tuteſ theologice a deo infundant̉. Ex qͦ apparet ꝙp̄cedens diffinitio eſt ꝓpͥe v̓tutis theologice. ¶ Sed ꝓut v̓tus ꝯp̄hēdit tā qͣttuorvirtuteſ cardinales qͣꝫ tres theologicas ſicp̄t diffiniri. Uirtꝰ ē amor habēdi ſe ad oīavt debet̉. Un̄ Augꝰ. ī li. de moribꝰ eccleſieſingulas diffiniēs v̓tutes/ in oībꝰ diffinitionibꝰ ponit amorē tanqͣꝫ genꝰ. et adiungitdiuerſos actus qͣſi diuerſas differētias.Quot ſunt virtuteſ⁊ de eaꝝ ſufficientia.Xdicta āt diffinitōe extrahi p̄t nuimerꝰ ſeptē virtutū .ſ. qͣttuor cardiAnaliū ⁊ triū theologicaꝝ. Cū enimvirtꝰ ſit amor habēdi ſe ad oīa vt debetur.aut erit amor habēdi ſe vt debet̉ ad creatorem. aut ad creaturā. Si pͥmo mō tūc velerit amor ad creatorem vt recognoſcat̉. etſic erit fides. q̄ eſt illumīatio mētis ad cognoſcendū deū. Aut erit amor ad creatorēvt poſſideat̉. ⁊ hͦ duplicit̓ .ſ. Ul̓ vt habēdꝰ