Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſacramēto matrimonii

XXVII

X p̄miſſis igit̉ habes duplex eſteffectus mr̄imonij. Unus .ſ.tentus ſed tm̄ ſignificatꝰ .ſ. coniunctio fidel̓ aīe xp̄o. Aliꝰ cōtentꝰ et ſignificatus. gr̄a .ſ. qua mitigatur fomes. et quafideliter cōiugi aſſiſtiturAn amplexus matrimonial̓ poſſit fieri ſine peccato.Trū autē fieri poſſit amplexꝰ mr̄imonial̓ ſine pctō vl̓ meritorie/ ꝑꝰHec venit dicendū. Et dicit̉ cauſe qͣttuor p̄cipue ſūt ꝓpt̓ qͣs fit ꝯmixtioiugalis. Aut fit cauſa ſuſcipiēde prolis. duplicit̓. Aut .ſ. ad cultū diuinū ampliandū. hec cauſa ſic cogͦſcēdi vxorē abpctō excuſat. reddit opꝰ meritoriū. dum iſta intētio an̄ finē oꝑis delectatōem corrūpat̉. Uel fit ꝓlis. vt .ſ. habeaturſucceſſor hereditatis. hec excuſat aveniali ſed a mortali. Aut fit reddēdi debitū. et hec excuſat a culpa. et ẜm aliqͦsmeret̉ ſic faciēs. tn̄ iſta intētio inordinatā voluptatē ante finē oꝑis ſupplātetur. Aut fit fornicatōis vitāde. et hecexcuſat a mortali. Aut fit exaturāde libidinis. et hec ca excuſat a mortali. Uelẜm alios ī vltimo caſu diſtīgue. qꝛ aut illa libido cuiꝰ exaturāde fit ꝯmixtio ꝯiugal̓ tātū rep̄ſſa erat nollet alter ꝯiugū alio vl̓ alia explere. tūc dicūt adhuceſt pctm̄ veniale. Aut intātū creuerat illa libido vt indifferēter vellet qͥs eam ſiue cuꝫſua ſiue ſua explere. Et tūc dicūtmortale peccatū.An tēpore īpregnationis debeat reddi debitū ꝯiugale.IEtꝑe imp̄gnatōis dicit̉ ꝓpt̓ ꝑiculū debꝫ ī tꝑe imp̄gnatōis vxor cognoſci. Unde ſi vir eo tēporemoueat̉ ad coitū dꝫ ratōe talē motū ꝓptertimorē p̄dicti ꝑiculi refrenare. maxīe qͣttuor pͥmis menſibꝰ. Si tn̄ vir vxorē dictopore cognouerit ꝓpt̓ peccat mortal̓rUerū etiā qꝛ ml̓ier illo tꝑe maxime coituꝫvt freq̄nter appetit/ ſi ip̄a petat et ip̄e vir exactꝰ reddat/ ſic reddens leuiꝰ peccat. exigēſꝟo grauiꝰ. vterqꝫ tn̄ venialit̓ tm̄An tēpore et locoſacris debeat reddi debitū.

E tꝑe ſacro ſil̓r d̓r/ tꝑe qͣdrageſime qͣttuor tꝑm rogationū p̄cipuaꝝ ſolēnitatū debꝫ alter ꝯiu debitū petere. Si tn̄ petierit pigentia tn̄ animi qd̓ ſine ꝯiugij vſu eſſe poſſit/ venialit̓ peccat. Si auteꝫ alter petieritreddat. ex actu tn̄ iuſticie fide thori excuſat̉ a pctō. niſi in his caſibꝰ p̄ter tēporumhmōi ſolēnitatē aliqͥd iuxta diſtinctōes ſu poſitas gͣuiꝰ incideret qd̓ pctm̄ aggͣuaret. Sed ſecꝰ eſt de loco vt volūt aliqͥſcꝫ tenent̉ ī loco ſacro reddere debitumſi aliqͥs aliꝰ locꝰ haberi poſſit. Si aūt alius locꝰ poſſit hr̄i. vt ꝯtīgit in tꝑe guerre vbi multis noctibꝰ in locis ſacrꝭ iacentviri vxoribꝰ ſuis/ tūc ſi alter ꝯiugū ſoluat exactꝰ habens de dolorē cordis/ peccat tm̄ venialit̓. īmo ſi exigat plāctu pigentia. qd̓ ſine vſu ꝯiugij p̄t. non credūt multi peccat mortal̓r. Nec credas tūc ꝯtaminet̉ locꝰ ita recōciliatōe īdigeat. qꝛ ꝯtamīatio ſacri loci diſtinguit̉ duplicit̓. Una ꝓcedit ex incōgruītate oꝑisqd̓ fit in ip̄o reſpectu dicti oꝑiſ ī ſe. Et alia ꝓcedit ex incōgruitate oꝑis ad ſe ſꝫ ad ꝯſecratōneꝫ ſeu actū ip̄iꝰ loci in fit. illa que ꝓcedit ex īcōgruitate reſpectuloci tm̄ oꝑis ī ſe ꝯtamīat locū ītā indigeat recōciliatōe. Sꝫ illa v̓ocedit ex incōgruitate ad ſctīficatōeꝫ loci reſpectu oꝑis in ſe. vt ē ī magnis facinoribꝰſicut in ſtupro adult̓io homicidio hmōiEt hec locū ꝯtamīat intātū recōciliatōeindiget. maxime reſpectu aliqͦꝝ facinoruꝫvbi ſunt manifeſta.An ſemper debeatreddi debitū ꝯiugale cum petit̉E ſolutōe autē debiti ꝯiugal̓ tenēt aliqͥ om̄i tꝑe petēti debitū ēIreddēdū ẜm oportūitatē loci. Qd̓ideo d̓r. qꝛ ille actꝰ v̓ecundiā qͣndā habꝫ ſibi annexam. Unde oꝑtꝫ ſoluat̉ ī publico. ſed in om̄i hora om̄iqꝫ dimiſſo negocio. ſi ſcit alteꝝ eſſe ī ꝑicl̓oſa ꝯcupiſcētia tenet̉ captare ſecretū cubile debitū reddere Alij diſtinguūt ſicut in p̄ceptꝭ affirmatiuis ſemꝑ ad ea tenent̉ ſꝫ ſꝑ. vt v̓bitſa. ſꝑ teneor honorare ꝑentes meos ſed ſemꝑ. ſed ſolū loco tꝑe. Ita hic (vt dicunt) qͥs ad ſꝑ tenet̉ reddere debitū ſedtenet̉ ſemꝑ. ſed ſolū oꝑtunitas loci ettꝑis exegerit. Et nota duos ꝟſus de

E 3