De ſacramento penitētie
XXVII
Ui āt faciēda ſit ꝯfeſſio ī ſūma p̄dicta Ray. d̓r. Uerūtn̄ breuit̓ dici p̄tꝙ foli ꝓpͥo ſacerdoti ē faciēda. qꝛ ille ſolꝰ hꝫ ptātē abſoluēdi ſuos ſubditos. p̄terqͣꝫ ī caſibꝰ ſpēalibꝰ .ſ. cū dn̄s papa vl̓ epiſcopus ī dyoceſi ſua dat ꝓpͥo ſacerdoti adiutores. ſic vt facit cū trāſfert poteſtatē ſuāin penitētiarios ſuoſ. vl̓ ordinat aliqͦs quip̄dicādo ⁊ exemplū bone vite dādo moneant populū. et eos qͦs monuerint audiāt⁊ abſoluāt. Uel cū plebs multa ē et nō ſufoficit ꝓpriꝰ omnes audire/ tūc pōt ep̄s dare coadiutores. ¶ Sunt ⁊ alij caſus .ſ. cumſacerdos licētiat ſuū ſubditū vt alij cōfiteatur. Et credit̉ ꝙ tenet̉ licētiare in ſeq̄ntibꝰcaſibꝰ ſubditoſ. Et ſi nō licētiauerit/ p̄t ſubratihabitōe alicuiꝰ peti. ſcꝫ cum qͥs habꝫ īdiſcretū ſacerdoteꝫ. Itē cū ꝓbabil̓r creditꝙ reuelet ꝯfeſſiōem ſuaꝫ. Itē cū qͥs fornicatus fuerit cū filia ſorore matre vl̓ ꝯcubina ꝓprij ſacerdotis. ꝓpter qd̓ incurrere credit eiꝰ odiū ſi ꝯfiteat̉ ei. Item cū ꝓbabilitcredit ꝙ velit inclinare animū ꝯfitētis adꝯſenſum mortal̓ peccati. Itē cum qͥs occl̓tus hereticꝰ dep̄hēdit̉. Itē ẜm aliqͦs cumꝓpͥam ouē cognouerit. In hmōi caſibꝰ peti p̄t licentia ꝓprij ſacerdotis ne ꝯtemni videat̉. Et ſi nō dederit/ credit̉ vel ꝙ maioradeūdꝰ ſit/ vel aliqͥbꝰ illoꝝ qͥ a ſuꝑiore ſuovel dn̄o papa potentiā abſoluēdi acceperunt/ cōfiteri poſſit. Eo ꝙ fatuitas iudicaret̉ ꝯmittere ſe diſcrimini. p̄ſertim cū om̄ibus ꝯtradicentibꝰ poſſim cauere ꝑiculumin corꝑe. Et fatuū eſſet dicere ꝙ aliqͦ caſutenerer ſequi eū qͥ me vult p̄cipitare ī mente. ¶ Sunt ⁊ alij caſus in qͥbꝰ nō optet expectare nec adire ꝓpriū ſacerdotē. Ut cū qͥspeccauerit in parochia alteriꝰ/ vbi rōe delicti efficitur de iuriſditōe eius ī cuiꝰ parochia peccauit. Itē cum qͥs mutauerit domiciliū/ ⁊ in alteriꝰ parochia habitat. Iteꝫſi eſt vagabūdus ꝑ terras. Itē cum eſt inarticulo mortis. In quo caſu ſiue habenticlaues ligatas ſiue ſolutas licet confiteri.¶ Sed hic attēde ꝙ Raymūdus ⁊ alij valde magni dicūt. ꝙ cū ꝓpͥus ſacerdos datſuo parochiano licētiā vbi voluerit confitendi. oꝑtet illū parochianū aliquem adire habētē generalē ptātem cōfeſſiōes audiendi. eo ꝙ ip̄e ꝓprius ſacerdos parochianū ſuū licꝫ poſſit d̓ ꝯfitēdo alteri licentiare; nō pōt tn̄ illū alienū ſacerdotē licentiare ꝙ talē poſſit cōfeſſionē audire. niſi acce-
pta ab ordinario ptāte. Et tn̄ nos paſſimvidemus ꝙ plebani aſſumūt ſibi ī adiutoriū ml̓tos qͥ nunqͣꝫ licētiati fuerūt ab aliqͦordinario. Unde vult et ſcribit mgr̄. vi. detrano in ſumma ſua de titulis. ꝙ a iure inordinatōe data eſt eis ptās abſoluendi. ethanc recipit qͥlibet in ſui ordinatōne. Unde cū aſſumunt̉ a plebanis in adiutoriuꝫ/poſſunt ẜm ip̄os ꝯfeſſiōes audire. Nā cūa iure licentiā habēt nō egent licentia ordinariorū. ¶ Ceterū de verbo qͦdam qd̓ dicitipſe vi. d̓ trano. ti. de penitētiadegradibꝰ peccatoꝝ. videlicꝫ ꝙ vſus ꝯtra naturā execrabiliter fit ī meretrice. ſed execrabilius in vxore. Dubitatio orit̉ apud magnos eo ꝙ ip̄e. vi. ꝑ verbū p̄dictu videturvelle ꝙ ille vſus etiā cū vxore ꝓpria ſemꝑmortale ſit. quod aliqͥbꝰ nō placet. Dicūtenim qͥdam ꝙ ꝓpter neceſſitatē/ vtpote ꝓpter nimiā pinguedineꝫ vel apoſtema/ velvulnuſ in ventre dūmodo fieret in debitovaſe ſi cognoſceret vir vxorē modo inconſueto; excuſabit̉ vir a pctō. dūmodo cauſaꝓlis hn̄de hͦ fieret. Et vocāt illi vſum ꝯͣ naturaꝫ ſolū qn̄ quis nō ea ꝑte corꝑis vtiturque ad generādū inſtituta ē ſed alia. Magiſter Alexāder de ales dicit. ꝙ peccat virvxorē ſuā mō brutali cognoſcendo. nec neceſſitas excuſat a toto licꝫ diminuat quātitatē peccati. Unde gͣuit̉ peccaret/ et vt creditur mortalit̓ ẜm ip̄m qͥ ſic cognoſceretnulla exiſtēte neceſſitate. Mgr̄ Albertꝰ dicit ꝙ nihil eoꝝ que facit maritꝰ cuꝫ vxore/ſeruato vaſe debito eſt ẜm ſe peccatū mortale. ſed poteſt eſſe ſignū cōcupiſcētie mortalis. ſcilicꝫ quādo nō ſufficit modus quēnatura determīat. ſed habēt modos brutorū animaliū; nulla exiſtēte neceſſitate. Unde ẜm ip̄m quādo alter eorū nimis pīguiſeſt/ vel quādo cōtīgit ventrē mulieris apoſtemari vel impregnari. ita ꝙ anteriꝰ noneſt membrū applicabile. tūc cauſa ꝓlis habende. vel cauſa reddendi debitū. vel cauſa fornicatōnis vitande nō eſt ꝓhibenduꝫaliter cōuenire. niſi dūtaxat vbi nulla p̄cedente neceſſitate/ ſed tm̄ ex libidine fieret.Iſtud tn̄ nō expedit ppl̓m ſcire.Quantū poſſit confeſſio differri.Uantū autē differri poſſit confeſſio/ apud aliquos dubitat̉. Dicūtpenī aliqͥ ꝙ confeſſio differri p̄t ſine
G